مطالعه جدیدی نشان می دهد که بین پرکاری تیروئید و شخصیت ارتباط معناداری وجود دارد و افزایش هورمون های تیروئید می تواند منجر به تشدید ویژگی های شخصیتی ضداجتماعی مانند ماکیاولیسم و سادیسم شود.
تحقیقات جدیدی که در مجله روان شناسی کنونی (Current Psychology) منتشر شده، شواهدی را نشان می دهد که بین پرکاری تیروئید و شخصیت (به ویژه ویژگی های شخصیتی خاصی که به عنوان «تتراد تاریک» شناخته می شوند) ارتباط وجود دارد. این مطالعه نشان می دهد افرادی که پرکاری تیروئید دارند، در مقایسه با کسانی که عملکرد تیروئیدشان نرمال است، سطوح بالاتری از ماکیاولیسم، سایکوپاتی و سادیسم را گزارش کرده اند. این یافته ها نشان می دهد که عدم تعادل فیزیولوژیک در سیستم غدد درون ریز ممکن است بر ویژگی های شخصیتی ضداجتماعی تاثیر بگذارد.
غده تیروئید نقش کنترلی مرکزی را در بدن انسان ایفا می کند. این غده هورمون هایی را ترشح می کند که متابولیسم، سطح انرژی و ضربان قلب را کنترل می کنند.
تیروئید فراتر از این عملکردهای فیزیکی، تاثیر قابل توجهی روی مغز و سیستم عصبی دارد.
متخصص های پزشکی به این نتیجه رسیده اند که اختلال در عملکرد تیروئید اغلب با تغییرات در خلق وخو و رفتار همراه است. این تغییرات ممکن است بر درک ما از پرکاری تیروئید و شخصیت فرد تاثیر بگذارد.
پرکاری تیروئید معمولا با علائمی مثل بی قراری، تحریک پذیری و اضطراب خودش را نشان می دهد. در مقابل، کم کاری تیروئید اغلب با خستگی، کندی ذهن و بی احساسی همراه است.
نویسندگان این تحقیق جدید متوجه شدند که علائم رفتاری پرکاری تیروئید با ویژگی های شخصیتی ستیزه جو همپوشانی دارد. به عنوان مثال، کاهش همدلی و پرخاشگری تکانشی هم در بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید و هم در افرادی که نمرات سایکوپاتی بالایی دارند، شایع است.
با وجود این شباهت ها، تاکنون تحقیقات علمی کمی درباره اینکه آیا اختلال تیروئید با ویژگی های تتراد تاریک، یعنی پرکاری تیروئید و شخصیت، در ارتباط است یا خیر، انجام شده بود.
تتراد تاریک به مجموعه ای از چهار ویژگی شخصیتی ناخوشایند از نظر اجتماعی اشاره دارد که شامل ماکیاولیسم، نارسیزیسم (خودشیفتگی)، سایکوپاتی و سادیسم می شود. این ویژگی ها با اینکه از هم متمایز هستند، اما یک هسته مشترک دارند.
این هسته مشترک شامل سردی عاطفی و تمایل به اولویت دادن به منافع خود به قیمت ضرر دیگران است.
تحقیقات جدید درباره پرکاری تیروئید و شخصیت
در ادامه، تصویری را مشاهده می کنید که نمایی از تعاملات پیچیده هورمونی و رفتاری را در بدن انسان به تصویر می کشد.
این تصویر به خوبی نشان می دهد که چگونه اختلالات غدد می توانند الگوهای رفتاری پایدار فرد را تحت تاثیر قرار دهند.
اور میمون و تال بن یاکوف از کالج آکادمیک اشکلون، نویسندگان این مطالعه، توضیح دادند: «انگیزه اولیه این تحقیق، تشخیص طولانی مدت بیماری گریوز و پرکاری تیروئید مزمن در یکی از نویسندگان بود که باعث شد به طور مداوم با ابعاد روان شناختی و بین فردی اختلال تیروئید درگیر باشد.»
«این دیدگاه شکافی را در ادبیات علمی نشان داد؛ زیرا تحقیقات قبلی بیشتر روی علائم عاطفی تمرکز کرده بودند و ویژگی های شخصیتی ناسازگار را در زمینه اختلالات تیروئید نادیده گرفته بودند.
ما سعی کردیم با بررسی اینکه آیا عدم تعادل هورمونی مزمن تیروئید با ویژگی های شخصیتی تاریک مرتبط است یا خیر، این شکاف را پر کنیم و چارچوب روان شناختی مورد استفاده برای درک شرایط مرتبط با پرکاری تیروئید و شخصیت را گسترش دهیم.»
محققان برای بررسی این ارتباط احتمالی، مطالعه ای را طراحی کردند تا پروفایل های شخصیتی را در شرایط مختلف تیروئید مقایسه کنند.
هدف آنها این بود که بفهمند آیا وضعیت فیزیولوژیک تیروئید می تواند تغییرات در این ویژگی های شخصیتی خاص را پیش بینی کند یا خیر.
محققان 154 شرکت کننده بزرگسال را از طریق انجمن های آنلاین پیدا کردند. فرآیند جذب شرکت کننده گروه های حمایتی خاص مرتبط با سلامت را هدف قرار داد تا افرادی را که تشخیص اختلال تیروئید داشتند، پیدا کند.
نمونه نهایی شامل 140 زن و 14 مرد بود که در بازه سنی 18 تا 64 سال قرار داشتند.
شرکت کنندگان بر اساس وضعیت پزشکی که خودشان گزارش دادند، به سه گروه متمایز تقسیم شدند. گروه اول شامل 49 نفر با پرکاری تیروئید بود.
گروه دوم شامل 52 نفر با کم کاری تیروئید بود. گروه سوم هم به عنوان گروه مقایسه، شامل 53 نفر بود که هیچ سابقه اختلال تیروئیدی را گزارش نکردند.
شرکت کنندگان دارای اختلال تیروئید اعلام کردند که اخیرا آزمایش خون داده اند تا تشخیص بیماری شان تایید شود. این شرط کمک کرد تا محققان مطمئن شوند که مطالعه روی افرادی انجام می شود که بیماری فعال دارند یا تحت نظر هستند.
پس از آن، محققان پرسشنامه کوتاه تتراد تاریک (SD4) را برای همه شرکت کنندگان اجرا کردند.
پرسشنامه SD4 یک ابزار ارزیابی 28 سوالی است که برای اندازه گیری چهار ویژگی تاریک طراحی شده است. شرکت کنندگان میزان موافقت خود را با جملاتی مثل «عاقلانه نیست که بگذارید مردم از رازهای شما باخبر شوند» یا «برخی از مردم سزاوار رنج کشیدن هستند» مشخص کردند.
پاسخ ها در یک مقیاس پنج درجه ای ثبت شد.
ماکیاولیسم با سوالاتی که دستکاری استراتژیک و بدبینی را ارزیابی می کردند، اندازه گیری شد. خودشیفتگی (که در پژوهش های نوین به موضوعاتی همچون ارتباط ذهنیت قربانی و خودشیفتگی مربوط می شود) از طریق جملاتی که منعکس کننده احساس حق به جانب بودن و برتری بود، مورد سنجش قرار گرفت.
سایکوپاتی از طریق سوالاتی با تمرکز بر تکانشگری و بی رحمی ارزیابی شد و سادیسم هم با میزان لذت بردن از آزار دادن یا تسلط بر دیگران سنجیده شد.
یافته های ارتباط بین پرکاری تیروئید و شخصیت
نتایج نشان دهنده تفاوت هایی در نمرات شخصیتی بین گروه ها بود. افراد گروه پرکاری تیروئید در مقایسه با افراد گروه کم کاری تیروئید، نمرات بالاتری در هر چهار ویژگی تاریک گزارش کردند.
این یافته نشان دهنده یک تفاوت آشکار در پروفایل های شخصیتی بر اساس نوع اختلال عملکرد تیروئید است.
در مقایسه با گروه کنترلِ سالم، گروه پرکاری تیروئید همچنان نمرات بالاتری را نشان دادند. آنها سطوح بالاتری از ماکیاولیسم، سایکوپاتی و سادیسم را گزارش کردند.
نمرات خودشیفتگی این گروه بالاتر از گروه کم کاری تیروئید بود اما از نظر آماری تفاوت معناداری با گروه کنترل نداشت.
محققان به PsyPost گفتند: «یکی از یافته های قابل توجه این بود که این ارتباط در چندین ویژگی شخصیتی تاریک دیده شد، نه اینکه فقط به یک بعد محدود باشد. با توجه به تجربه شخصی در مقابله با اختلال هورمونی مزمن، انتظار مقداری ارتباط را داشتیم.
اما گستردگی این الگو غیرمنتظره بود و به درگیری گسترده تر تمایلات بین فردی و مربوط به خود اشاره داشت، نه فقط یک اثر خاص روی یک ویژگی.»
محققان تفاوت معناداری بین گروه کم کاری تیروئید و گروه کنترل سالم پیدا نکردند. افراد دارای کم کاری تیروئید نمرات شخصیتی ای داشتند که از نظر آماری مشابه کسانی بود که عملکرد تیروئیدشان نرمال است.
این موضوع نشان می دهد که افزایش ویژگی های تاریک، مخصوص وضعیت پرکاری تیروئید است.
این مطالعه همچنین روابط بین ویژگی ها را در هر گروه بررسی کرد. در گروه پرکاری تیروئید، هر چهار ویژگی همبستگی قوی با هم داشتند.
این نشان دهنده یک پروفایل شخصیتی «تاریک» منسجم تر یا یکپارچه تر در بین این افراد بود.
محققان متغیرهای جمعیت شناختی مثل سن و جنسیت را هم در نظر گرفتند. تحقیقات قبلی نشان داده که مردها به طور کلی نمرات بالاتری در ویژگی های تاریک می گیرند و این ویژگی ها با افزایش سن کاهش پیدا می کند.
مطالعه فعلی هم این الگوها را تایید کرد.
با این حال، حتی بعد از کنترل سن و جنسیت، وضعیت تیروئید همچنان یک پیش بینی کننده مهم برای نتایج شخصیتی باقی ماند.
این موضوع این ایده را تقویت می کند که خودِ وضعیت هورمونی به طور منحصر به فردی در بروز این ویژگی ها نقش دارد.
نویسندگان پیشنهاد می دهند که مکانیسم های فیزیولوژیک پرکاری تیروئید ممکن است باعث این نتایج روان شناختی در زمینه پرکاری تیروئید و شخصیت شود. بالا بودن هورمون های تیروئید باعث افزایش متابولیسم و تشدید فعالیت در سیستم عصبی مرکزی می شود.
این وضعیتِ بیش انگیختگی فیزیولوژیک می تواند منجر به بی ثباتی عاطفی و کاهش کنترل تکانه ها شود.
این علائم با جلوه های رفتاری سایکوپاتی و سادیسم همخوانی نزدیکی دارند. تحریک پذیری مزمن و اضطراب ناشی از پرکاری تیروئید ممکن است باعث تشدید ستیزه جویی در روابط بین فردی شود.
با گذشت زمان، این عوامل محرک فیزیولوژیک می توانند الگوهای پایداری از رفتار را شکل دهند که به عنوان ویژگی های شخصیتی اندازه گیری می شوند.
از طرف دیگر، کندی فیزیولوژیک مرتبط با کم کاری تیروئید ممکن است مانع از بروز این ویژگی ها شود. خستگی و بی حسی عاطفی که در کم کاری تیروئید شایع است، با خصومت فعال یا دستکاری که برای ویژگی های تاریک لازم است، همخوانی ندارد.
این موضوع ممکن است توضیح دهد که چرا نمرات گروه کم کاری تیروئید کمتر از گروه پرکاری تیروئید بود.
این یافته ها پیامدهایی برای نحوه درک پزشکان و مردم از تغییرات رفتاری در بیماران دارد. نتایج این مطالعه بر ارتباط پرکاری تیروئید و شخصیت و پیامدهای آن تاکید دارد.
عدم تعادل هورمونی می تواند روی نحوه فکر کردن، احساس کردن و تعامل افراد با دیگران تاثیر بگذارد. شناخت این تاثیر بیولوژیک ممکن است باعث ایجاد دلسوزی و درک بیشتر در روابط بین فردی شود.
محققان به این نتیجه رسیدند که: «پیام اصلی این است که آگاهی بدهیم عدم تعادل هورمونی تیروئید ممکن است نه تنها روی سلامت عاطفی، بلکه روی نحوه فکر کردن و پردازش اطلاعات و همچنین نحوه تعامل افراد با دیگران تاثیر بگذارد.
این الگوها اغلب ظریف هستند و ممکن است نادیده گرفته شوند، اما می توانند به روابط روزمره و درک فرد از خودش شکل دهند. آگاهی بیشتر ممکن است به افراد و پزشکان کمک کند تا این تغییرات را با درک و دلسوزی بیشتری تفسیر کنند.»
خیلی مهم است که توجه داشته باشیم این اثرات در سطح گروهی مشاهده شده اند. داشتن تشخیص پرکاری تیروئید به این معنی نیست که یک فرد خاص حتما شخصیت تاریکی دارد.
محققان خاطرنشان کردند: «اثرات مشاهده شده متوسط اما از نظر آماری معنادار بودند. چنین اثراتی وقتی به الگوهای ثابتی اشاره می کنند که ممکن است در طول زمان انباشته شوند یا روی عملکرد روزمره تاثیر بگذارد، می توانند از نظر عملی معنادار باشند.
یافته ها باید به عنوان اطلاعات آگاهی بخش در نظر گرفته شوند، نه ابزار تشخیص.»
«نکته مهم این است که یافته ها نباید به این معنی تفسیر شوند که افراد مبتلا به اختلالات تیروئید، شخصیت های مشکل دار یا ‘تاریک’ دارند. نتایج منعکس کننده ارتباطات در سطح گروهی هستند، نه قضاوت در مورد شخصیت افراد.»
مثل هر تحقیق دیگری، اینجا هم محدودیت هایی وجود دارد که باید در نظر گرفت. این مطالعه مقطعی بود، به این معنی که نمی تواند ثابت کند اختلال تیروئید باعث تغییرات شخصیتی می شود.
ممکن است عوامل بیولوژیک زمینه ای مشترکی در هر دو موردِ وضعیت تیروئید و ویژگی های شخصیتی نقش داشته باشند.
تکیه بر گزارش خودِ افراد از تشخیص بیماری شان، محدودیت دیگری بود. با اینکه شرکت کنندگان از گروه های حمایتی بیماران انتخاب شده بودند، محققان سطح هورمون ها را از طریق آزمایش های آزمایشگاهی مستقل تایید نکردند.
این موضوع احتمال طبقه بندی اشتباه یا عدم دقت در مورد شدت بیماری را به همراه دارد.
روش جذب شرکت کننده ممکن است باعث سوگیری در انتخاب نمونه شده باشد. افرادی که انتخاب می کنند در مطالعات آنلاین درباره سلامت و شخصیت شرکت کنند، ممکن است با کل جمعیت بیماران متفاوت باشند.
آنها ممکن است نسبت به سلامت خودشان حساس تر باشند یا در مورد وضعیت روانی شان بیشتر تامل کنند.
تحقیقات آینده با استفاده از نمونه های بزرگتر و متنوع تر به دنبال رفع این محدودیت هاست. نویسندگان قصد دارند داده های پزشکی عینی را برای تایید تشخیص ها و سطح هورمون ها وارد کار کنند.
مطالعات طولی هم می تواند کمک کند تا ردیابی شود که چطور با نوسان عملکرد تیروئید یا پاسخ به درمان، ویژگی های شخصیتی در طول زمان تغییر می کنند.
محققان گفتند: «ما در حال حاضر با انجام مطالعات اضافی که اختلال عملکرد تیروئید را در رابطه با پیامدهای سلامت روان و ویژگی های شخصیتی بررسی می کند، این کار را گسترش می دهیم. تا جایی که ما می دانیم، این مطالعه اولین تحقیقی است که مستقیما افراد مبتلا به پرکاری تیروئید، کم کاری تیروئید و گروه های کنترل سالم را با هم مقایسه می کند.
این مطالعه بر اهمیت بررسی شرایط مرتبط با تیروئید در یک چارچوب مقایسه ای تاکید دارد.»
«با توسعه بیشتر این مفهوم، این پروژه ها طوری طراحی شده اند که درک نحوه تلاقی شرایط مختلف مرتبط با تیروئید با عملکردهای روان شناختی در زندگی روزمره را گسترش دهند.
ما امیدواریم از طریق این کارِ مداوم، به دانشی کمک کنیم که بتواند به تحقیقات، آگاهی های بالینی و درک عمومی از این گروه از افراد کمک کند.»
مطالعه «ویژگی های شخصیتی تاریک و اختلال عملکرد تیروئید: مطالعه ای بر اساس عدم تعادل هورمونی گزارش شده توسط خود افراد»، توسط اور میمون و تال بن یاکوف انجام شده است.
در مجموع، شناخت تاثیرات متقابل غدد درون ریز و الگوهای رفتاری دریچه ای نو به سوی درمان های روان شناختی و پزشکی جامع نگر می گشاید. این آگاهی به ما اجازه می دهد تا با درک بیولوژیک ریشه های رفتار، رویکردی انسانی تر و دقیق تر در مواجهه با چالش های شخصیتی ناشی از بیماری های جسمی اتخاذ کنیم.
Surprising link found between hyperthyroidism and dark personality traits
