تحقیقات جدید درباره نقش پدر در آرایش زنان و اندازه بازار زیبایی

تحقیقات علمی نشان می دهد که نقش پدر در آرایش زنان و تمایل آن ها به استفاده از لوازم زیبایی، به شدت تحت تاثیر میزان مشارکت مردان در کارهای خانه، مراقبت از فرزندان و همچنین سطح نابرابری اقتصادی جامعه قرار دارد.

تحقیقات جدید نشون می ده که اندازه صنعت لوازم آرایشی یه کشور ممکنه مستقیما با میزان مشارکت پدرها در نگهداری از بچه ها و سطح نابرابری اقتصادی در اون جامعه مرتبط باشه. یافته ها حاکی از اینه که در فرهنگ هایی که مردها والدین فعالی هستن یا شکاف بین فقیر و غنی زیاده، احتمال اینکه زن ها برای رقابت در جذب شریک زندگی روی ظاهرشون سرمایه گذاری کنن، بیشتره. این نتایج در مجله تکامل و رفتار انسانی (Evolution and Human Behavior) منتشر شده. این یافته ها بینشی جدیدی در مورد نقش پدر در آرایش زنان ارائه می دهد.

چارلز داروین در ابتدا نظریه انتخاب جنسی رو برای توضیح این موضوع مطرح کرد که چرا جنس نر در بسیاری از گونه ها ویژگی های فیزیکی اغراق آمیزی داره. اون مشاهده کرد که طاووس ها دچار دودیسی جنسی هستن، یعنی نر و ماده شون با هم فرق دارن. طاووس نر برای جذب جفت، دم بزرگ و رنگارنگی رو نمایش می ده، در حالی که طاووس ماده ظاهر نسبتا ساده ای داره.

این پویایی معمولا از هزینه های بیولوژیکی تولیدمثل ناشی می شه. در بیشتر گونه ها، جنس ماده انرژی بیولوژیکی بیشتری رو از طریق تولید تخمک، بارداری و شیردهی صرف می کنه. چون سرمایه گذاری اون ها در هر فرزند بالاتره، ماده ها تمایل دارن که در انتخاب جفت سخت گیرتر باشن. در نتیجه، نرها باید برای انتخاب شدن با همدیگه رقابت کنن.

با این حال، انسان ها همیشه دقیقا توی این مدل کلاسیک قرار نمی گیرن. زن های انسان اغلب از ویژگی های بارز یا تقویت کننده های فرهنگی مثل لوازم آرایشی برای افزایش جذابیتشون استفاده می کنن. جون-هونگ کیم، محقق دانشگاه علم و صنعت پوهانگ در کره جنوبی، به دنبال توضیحی برای این استثنا بود.

کیم قصد داشت تعیین کنه که آیا جفت گیری انسان از یک نظریه «اصلاح شده» انتخاب جنسی پیروی می کنه یا نه. این چارچوب نشون می ده که جهت انتخاب جفت به این بستگی داره که کدوم شریک زندگی منابع بیشتری رو به رابطه اختصاص می ده. اگه مردها مراقبت و حمایت قابل توجهی ارائه بدن، به یک منبع محدود و پرطرفدار تبدیل می شن.

تاثیر نقش پدر در آرایش زنان و انتخاب جنسی

وقتی مردها روی پدری کردن سرمایه گذاری زیادی می کنن، هزینه تولیدمثل برای اون ها هم بالا می ره. این نظریه پیش بینی می کنه که در چنین شرایطی، مردها در انتخاب شریک زندگی شون سخت گیرتر می شن. در نتیجه، زن ها ممکنه با تقویت ظاهر فیزیکی شون، برای به دست آوردن این مردهایی که سرمایه گذاری بالایی دارن، با هم رقابت کنن. این رقابت نشان دهنده ابعاد پنهانی از نقش پدر در آرایش زنان است.

این محقق همچنین نقش محیط اقتصادی رو هم در نظر گرفت. در جوامعی با نابرابری اقتصادی بالا، داشتن شریکی که منابع مالی داره می تونه مزیت قابل توجهی در بقا و موفقیت تولیدمثل باشه. این موضوع نشون می ده که طبقاتی بودن جامعه از نظر مالی هم ممکنه رقابت زن ها برای جذب جفت های با موقعیت بالا رو تشدید کنه، که با انگیزه های تکاملی بازتوزیع ثروت در جوامع انسانی همسو است.

برای آزمایش این فرضیه ها، کیم یک تحلیل بین فرهنگی شامل داده های 55 کشور انجام داد. این مطالعه از اندازه کل مالی صنعت لوازم آرایشی در هر کشور به عنوان معیاری برای خودآرایی زنان و انتخاب مردان استفاده کرد. این داده ها از یورومانتیور (Euromonitor) تهیه شده بود و محصولات کودک و اقلام آرایشی مردانه از اون حذف شده بود.

محقق به راهی نیاز داشت تا اندازه گیری کنه پدرها در فرهنگ های مختلف چقدر در زندگی خانوادگی مشارکت دارن. کیم از داده های OECD در مورد نسبت کارهای خانگی بدون دستمزد و ساعات نگهداری از کودک که توسط زنان در مقابل مردان انجام می شه، استفاده کرد. نسبت پایین تر نشون دهنده اینه که مردها سهم بیشتری از کارهای خونه رو انجام می دن.

پیامدهای اقتصادی و اجتماعی نقش پدر در آرایش زنان

نابرابری اقتصادی با استفاده از داده های نابرابری درآمد از سیا (CIA) و شاخص تحرک اجتماعی از مجمع جهانی اقتصاد اندازه گیری شد. این معیارها کمک کردن تا مشخص بشه جابه جایی بین طبقات اقتصادی چقدر سخته. این مطالعه همچنین عواملی مثل شهرنشینی و تولید ناخالص داخلی (GDP) سرانه رو هم کنترل کرد.

تحلیل های کیم رابطه قوی ای رو بین تلاش پدرانه و بازار زیبایی نشون داد. در کشورهایی که مردها سهم بیشتری از کارهای نگهداری از کودک و کارهای خونه رو بر عهده داشتن، سرانه هزینه برای لوازم آرایشی بالاتر بود. این موضوع از این ایده حمایت می کنه که وقتی مردها مراقب های فعالی باشن، به «جایزه ای» تبدیل می شن که تلاش بیشتری رو از طرف زن ها برای جفت گیری می طلبه، که به نوبه خود بر نقش پدر در آرایش زنان تاثیر می گذارد.

این مطالعه این رابطه رو با ارقام پولی مشخصی تعیین کرد. داده ها نشون داد که به ازای هر ساعت افزایش در سرمایه گذاری پدرانه نسبت به سرمایه گذاری مادرانه، سرانه هزینه برای لوازم آرایشی حدود 2.17 دلار افزایش پیدا کرده. این روند حتی با در نظر گرفتن ثروت عمومی کشور هم صادق بود.

نابرابری اقتصادی هم به عنوان یک پیش بینی کننده قوی برای هزینه های زیبایی ظاهر شد. تحلیل ها نشون داد که با افزایش نابرابری درآمد و امتیازات تحرک اجتماعی، اندازه صنعت لوازم آرایشی هم بزرگتر شده. این موضوع نشون می ده که در جوامع طبقاتی، زن ها ممکنه بیشتر روی ظاهرشون سرمایه گذاری کنن تا جفت هایی رو جذب کنن که امنیت مالی براشون فراهم می کنن، و این رفتار نیز می تواند تحت تاثیر نقش پدر در آرایش زنان باشد.

این مطالعه فرض رو بر این می ذاره که این رفتار شکلی از انتخاب متقابل جفت هست. برخلاف بسیاری از پستانداران که در اون ها یک جنس به وضوح انتخاب کننده و جنس دیگه رقیب هست، به نظر می رسه انسان ها در یک ارزیابی دوطرفه شرکت می کنن. مردها شرکای احتمالی رو بر اساس نشانه های سلامت و باروری ارزیابی می کنن، که لوازم آرایشی می تونه این نشانه ها رو برجسته کنه.

کیم همچنین متغیرهای دیگه ای رو هم که اغلب در ادبیات روان شناسی تکاملی ظاهر می شن، آزمایش کرد. یکی از این متغیرها «نسبت جنسی عملیاتی» بود که تعداد مردهای آماده ازدواج رو با زن ها مقایسه می کنه. نظریه های قبلی نشون می دادن که مازاد زن ها منجر به رقابت بیشتر و هزینه های بالاتر برای زیبایی می شه.

با این حال، نتایج مربوط به نسبت جنسی در این مدل از نظر آماری معنادار نبود. تراکم جمعیت هم نتونست تغییرات در استفاده از لوازم آرایشی رو پیش بینی کنه. محرک های اصلی همچنان سرمایه گذاری پدرانه و طبقه بندی اقتصادی باقی موندن.

محقق خوشه بندی جغرافیایی رو هم بررسی کرد تا مطمئن بشه نتایج صرفا به دلیل شباهت کشورهای همسایه به هم نیست. تجسم داده ها روی نقشه ها، هیچ الگوی منطقه ای خاصی رو نشون نداد که آمار رو منحرف کنه. این موضوع نشون می ده که ارتباط بین بچه داری، اقتصاد و لوازم آرایشی صرفا محصول فرعی یک فرهنگ منطقه ای مشترک نیست.

این نوع تحقیقات بین فرهنگی محدودیت هایی هم دارن. مطالعه بر داده های مشاهده ای متکی هست که می تونه روابط رو شناسایی کنه اما نمی تونه به طور قطعی علیت رو ثابت کنه. ممکنه عوامل فرهنگی اندازه گیری نشده دیگه ای هم روی نحوه پدری کردن مردها و هم نحوه خرج کردن پول توسط زن ها تاثیر بذاره.

اندازه گیری سرمایه گذاری پدرانه هم به دلیل در دسترس بودن داده ها محدود بود. چون مطالعه بر نظرسنجی های استفاده از زمان OECD متکی بود، تحلیل مربوط به نگهداری از کودک به کشورهای توسعه یافته محدود شد. این موضوع توانایی تعمیم یافته ها به جوامع غیرصنعتی یا در حال توسعه رو کاهش می ده.

کیم همچنین اشاره می کنه که ساعات کار بدون دستمزد، معیار کاملی برای کل سرمایه گذاری پدرانه نیست. این معیار کیفیت مراقبت یا حمایت عاطفی فراهم شده توسط پدرها رو ثبت نمی کنه و صرفا روی زمان صرف شده برای کارهای خانگی تمرکز داره.

تحقیقات آینده می تونن این شکاف ها رو با استفاده از معیارهای مستقیم تری از تلاش والدین برطرف کنن. کیم پیشنهاد می ده که نظرسنجی های استاندارد در طیف وسیع تری از فرهنگ ها می تونه جزئیات دقیق تری از نحوه مشارکت پدرها ارائه بده. این کار اجازه می ده تا آزمایش قوی تری از نظریه اصلاح شده انتخاب جنسی انجام بشه.

این مطالعه عینک جدیدی رو برای نگاه به صنعت چند میلیارد دلاری زیبایی فراهم می کنه. این تحقیق به جای اینکه لوازم آرایشی رو صرفا محصول بازاریابی مدرن ببینه، اون ها رو به عنوان ابزارهایی در یک استراتژی بیولوژیکی باستانی قاب بندی می کنه. این موضوع نشون می ده که چطور ساختارهای اقتصادی و پویایی های خانواده به رفتار انسان شکل می دن و اهمیت نقش پدر در آرایش زنان را برجسته می کند.

این دیدگاه کلیشه ای رو که انتخاب جنسی همیشه توسط مردها هدایت می شه، به چالش می کشه. این تحقیق تاکید می کنه که در انسان ها، هزینه بالای بزرگ کردن فرزندان باعث می شه تقاضاهای خاصی از هر دو والد وجود داشته باشه. وقتی مردها به عنوان مراقب وارد میدون می شن، پویایی های جذابیت و رقابت به روش های قابل اندازه گیری تغییر می کنه و تاثیر نقش پدر در آرایش زنان آشکارتر می شود.

این مطالعه با عنوان «سرمایه گذاری پدرانه و نابرابری اقتصادی تنوع بین فرهنگی در انتخاب مردان را پیش بینی می کند» توسط جون-هونگ کیم نوشته شده است.

در نهایت، درک چگونگی تعامل میان اقتصاد، تکامل و ساختار خانواده به ما کمک می کند تا رفتارهای اجتماعی پیچیده را بهتر تحلیل کنیم. این پژوهش نشان داد که انتخاب های فردی در حوزه زیبایی تنها به سلیقه شخصی محدود نمی شود، بلکه ریشه در نیازهای تطبیقی و فشارهای محیطی دارد که در طول تاریخ به شکل گیری الگوهای رفتاری انسان منجر شده است.

New research connects the size of the beauty market to male parenting effort