بررسی های جدید نشان می دهند که خشونت و افسردگی نوجوانان ارتباط مستقیمی با تفاوت های جنسیتی و تغییرات ساختاری در شبکه های عصبی مغز دارد که نیازمند توجه ویژه به بازه های زمانی رشد است.
یه مطالعه طولانی مدت روی نوجوان های منطقه کلان شهری شیکاگو نشون داده که در دخترها، اما نه در پسرها، قرار گرفتنِ بیشتر در معرض خشونت با علائم شدیدتر افسردگی در ارتباط بوده. در پسرها، افسردگی با گسترش شبکه برجستگی مغز و افزایش ارتباطات این شبکه مرتبط بود. این مقاله در Translational Psychiatry منتشر شده و یافته های مهمی درباره خشونت و افسردگی نوجوانان ارائه می کند.
درک ارتباط بین خشونت و افسردگی نوجوانان
قرار گرفتن در معرض خشونت در این مطالعه به صورت تجربه، مشاهده یا مواجهه مکرر با اعمال خشونت آمیز فیزیکیِ بین فردی تعریف شده؛ کارهایی مثل هل داده شدن، لگد خوردن، مشت خوردن یا حمله با سلاح. این موضوع یه عامل خطر اصلی برای مشکلات سلامت روان و عاملی مهم در بروز خشونت و افسردگی نوجوانان محسوب می شود و احتمال بروز انواع اختلالات روانی رو افزایش می ده.
سختی های دوران کودکی مثل سوءرفتار فیزیکی و خشونت خانگی، بخش بزرگی از اختلالات روانی رو که در دوران نوجوانی ظاهر می شن، توضیح می دن. این دوره خیلی حساسه چون سیستم های اجتماعی و عاطفی کلیدی مغز هنوز در حال رشد هستن. قرار گرفتن در معرض خشونت در دوران نوجوانی با استراتژی های ناسازگار تنظیم هیجان مثل نشخوار فکری و سرکوب احساسات مرتبطه که به بالا رفتن نرخ افسردگی و تشدید مسائل خشونت و افسردگی نوجوانان کمک می کنه.
تفاوت های جنسیتی در بروز خشونت و افسردگی نوجوانان
با اینکه احتمال قرار گرفتن در معرض خشونت یا مشاهده اون در پسرها بیشتره، اما دخترها معمولا در دوران نوجوانی سطوح بالاتری از افسردگی رو نشون می دن. بعضی شواهد نشون می ده که قرار گرفتن در معرض خشونت، دخترها را در معرض خطر بیشتری برای مشکلات درونی سازی شده، به ویژه افسردگی و اضطراب قرار می دهد که از ابعاد مهم خشونت و افسردگی نوجوانان به شمار می رود.
یه توضیح اینه که ممکنه دخترها نسبت به استرس های بین فردی واکنش پذیرتر باشن و بعد از مواجهه با خشونت، پاسخ های فیزیولوژیکی و عصبی قوی تری به تهدید نشون بدن. یه مکانیسم پیشنهادی دیگه، احساس عدم کنترله؛ چون استرس هایی که غیرقابل کنترل تجربه می شن، پیوند محکمی با پیامدهای افسردگی دارن.
تصویر زیر نمایی نمادین از چالش های سلامت روان و فشارهای محیطی در سنین حساس رشد را نشان می دهد.
این تصویر به بررسی ابعاد مختلف فشارهای روانی که نوجوانان در محیط های پرخطر تجربه می کنند، اشاره دارد.
قرار گرفتن در معرض خشونت ممکنه سیستم های مغزی درگیر در شناسایی و پاسخ به تهدید رو هم تغییر بده، مثل شبکه برجستگی، و باعث بشه افراد نسبت به خطرات احتمالی هوشیارتر بشن. این تغییرات می توانند به تشدید خشونت و افسردگی نوجوانان منجر شوند. شبکه برجستگی یه شبکه عصبی عملکردی بزرگه که از چندین منطقه به هم پیوسته در مغز تشکیل شده که محرک های مهم رفتاری و عاطفی رو شناسایی و اولویت بندی می کنه و به مغز کمک می کنه توجهش رو بین افکار درونی و نیازهای بیرونی جابجا کنه.
نویسنده مطالعه، الین آر. باتلر و همکاراش می خواستن بررسی کنن که آیا ویژگی های شبکه برجستگی مغز مثل ارتباطات و گسترش می تونه رابطه بین قرار گرفتن در معرض خشونت و افسردگی رو در نوجوان ها توضیح بده یا نه. این تحقیق به ویژه بر درک بهتر مکانیسم های مؤثر بر خشونت و افسردگی نوجوانان متمرکز بود. نویسنده های مطالعه فرض کردن که پسرها موارد بیشتری از خشونت رو نسبت به دخترها تجربه می کنن و علائم افسردگی در افرادی که در معرض خشونت قرار می گیرن، افزایش پیدا می کنه. اون ها انتظار داشتن که این افزایش علائم افسردگی بعد از مواجهه با خشونت در دخترها بیشتر باشه و با گسترش شبکه برجستگی همراه بشه.
شرکت کننده های مطالعه 220 نوجوان بین 14 تا 18 سال از منطقه کلان شهری شیکاگو بودن. نویسنده های مطالعه عمدا نوجوان های محله های کم درآمد رو برای شرکت در تحقیق در اولویت قرار دادن. 141 نفر از اون ها دختر بودن. 38 درصد سیاه پوست و 30 درصد اسپانیایی تبار بودن. به طور متوسط، اون ها در سال گذشته در معرض 1.8 واقعه خشونت آمیز قرار گرفته بودن.
شرکت کننده ها داده های مطالعه رو دو بار ارائه دادن – یک بار در شروع مطالعه و بار دوم 2 سال بعد. اون ها یه ارزیابی درباره قرار گرفتن در معرض خشونت (مجموعه ای از 7 سوال درباره آسیب دیدن فیزیکی، مورد حمله قرار گرفتن یا کشته شدن خودشون، دوستاشون یا اعضای خانواده شون) و ارزیابی های علائم افسردگی و اضطراب (نسخه اصلاح شده مقیاس اضطراب و افسردگی کودکان) رو تکمیل کردن. در برخی موارد، افزایش خمیازه و بی اثری داروی افسردگی می تواند ناشی از تفاوت های فردی در پاسخ به استرس های محیطی باشد.
شرکت کننده ها همچنین تحت تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی (fMRI) مغز قرار گرفتن. نویسنده های مطالعه از این داده های fMRI برای به دست آوردن اطلاعاتی درباره ارتباطات و اندازه شبکه برجستگی شرکت کننده ها در هر دو بازه زمانی استفاده کردن تا سطح پایه رو کنترل کنن.
نتایج نشون داد شرکت کننده های دختری که مواجهه بیشتری با خشونت رو گزارش کرده بودن، تمایل داشتن علائم افسردگی شدیدتری رو گزارش کنن. این ارتباط در شرکت کننده های پسر دیده نشد. گسترش یا ارتباطات شبکه برجستگی با قرار گرفتن در معرض خشونت در سال گذشته مرتبط نبود.
با این حال، گسترش بیشتر شبکه برجستگی و ارتباطات بیشتر اون با علائم افسردگی شدیدتر در شرکت کننده های پسر همراه بود. این یافته ها اهمیت بررسی دقیق تر عوامل مؤثر بر خشونت و افسردگی نوجوانان را برجسته می کنند. نویسنده های مطالعه خاطرنشان کردن که هر دوی این ارتباط ها بعد از کنترل افسردگی در شروع مطالعه پابرجا موندن، که نشون می ده مواجهه هایی که از طریق شبکه برجستگی بر افسردگی پسرها تاثیر می ذارن، ممکنه در اواسط نوجوانی رخ بدن.
نویسنده های مطالعه نتیجه گرفتن: «ما نشون دادیم که گسترش و ارتباطات شبکه برجستگی به طور مثبتی با افسردگی در بین پسرها مرتبطه، حتی بعد از کنترل افسردگی در دو سال قبل. این موضوع نشون می ده که احتمالا پسرها نوعی از سختی رو تجربه می کنن که باعث افزایش ارتباطات و گسترش شبکه برجستگی و افسردگی در این دوره زمانی (اوایل تا اواسط نوجوانی) می شه. بنابراین، تلاش های آینده برای تعیین اینکه کدوم مواجهه ها منجر به افسردگی در دوران نوجوانی در پسرها می شه، باید روی این بازه زمانی رشد متمرکز بشه.»
این مطالعه به درک علمی زیربناهای عصبی افسردگی کمک می کنه. با این حال، هم علائم افسردگی و هم قرار گرفتن در معرض خشونت در این مطالعه به صورت خودگزارشی بود که اجازه می ده سوگیری گزارش دهی روی نتایج تاثیر بذاره.
مقاله «تفاوت های جنسیتی در پاسخ به خشونت: نقش گسترش و ارتباطات شبکه برجستگی بر افسردگی» توسط الین آر. باتلر، نوئل آی. سامیا، آماندا اف. مجیا، دامون دی. فام، آدام پاینز و رابین نوسلاک نوشته شده است.
درک عمیق تر از تاثیرات محیطی بر ساختار مغز نشان می دهد که شناسایی زودهنگام رفتارهای پرخطر و حمایت های روانی هدفمند می تواند از بروز اختلالات مزمن در آینده جلوگیری کند. توجه به تفاوت های فردی و جنسیتی در مواجهه با آسیب های اجتماعی، کلید اصلی تدوین استراتژی های درمانی موفق برای بهبود سلامت روان نسل جوان است.
Violence linked to depression in adolescent girls but not boys
