این مقاله به بررسی علمی تاثیر درآمد بر مغز می پردازد و نشان می دهد که وضعیت اقتصادی و اجتماعی چگونه می تواند بر فعالیت های عصبی در نواحی مرتبط با پاداش و سلامت ذهن در دوران میانسالی اثرگذار باشد.
در مورد تاثیر درآمد بر مغز، یه تحلیل روی داده های توموگرافی گسیل پوزیترون در کره نشون داده که درآمد خانوادگی بالاتر با افزایش فعالیت عصبی (که از طریق افزایش متابولیسم گلوکز تخمین زده می شه) در بخش های هسته دم دار، پوتامن، قشر سینگولیت قدامی، هیپوکامپ و آمیگدال مغز مردهای میانسال در ارتباطه. این نواحی مغز توی پردازش پاداش و تنظیم استرس نقش دارن. این مقاله در European Journal of Neuroscience.
وضعیت اجتماعی-اقتصادی به جایگاه یه فرد در جامعه بر اساس درآمد، تحصیلات و رتبه اجتماعی ش گفته می شه. این یه پیش بینی کننده قوی برای خیلی از نتایج زندگیه. افرادی که وضعیت اجتماعی-اقتصادی بالاتری دارن، معمولا سلامت جسمی و روانی بهتری دارن و بیشتر عمر می کنن. وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین تر با نرخ بالاتر بیماری های قلبی عروقی، دیابت، افسردگی، اضطراب و اختلالات روان پریشی مرتبطه. این عوامل می توانند به طور مستقیم بر تاثیر درآمد بر مغز و سلامت روانی افراد بیافزایند.
توانایی های شناختی، هوش و پیشرفت تحصیلی هم معمولا در افرادی با وضعیت اجتماعی-اقتصادی بالاتر، بیشتر دیده می شه. تصور می شه این اثرات تا حدی از طریق مسیرهای عصبی-زیستی ایجاد می شن؛ به همین ترتیب، تحقیقات نشان می دهند که سبک زندگی و فعالیت بدنی و عملکرد مغز نیز در کنار عوامل اقتصادی بر شکل گیری این مسیرها اثرگذارند. تحقیقات روی حیوانات نشون می ده که سلسله مراتب اجتماعی می تونه سیستم های انتقال دهنده عصبی رو تغییر بده و روی انگیزه، حساسیت به استرس و آسیب پذیری در برابر اعتیاد تاثیر بذاره. این تغییرات عصبی-زیستی به درک بهتر تاثیر درآمد بر مغز کمک می کنند.
در انسان ها، نشون داده شده که تفاوت در وضعیت اجتماعی-اقتصادی باعث ایجاد تفاوت در رشد زبان، فرصت های یادگیری و پاسخ به پاداش، اون هم از همون دوران کودکی می شه. در مراحل بعدی زندگی، وضعیت اجتماعی-اقتصادی بالاتر به ذخیره شناختی کمک می کنه و روی اینکه افراد چقدر می تونن با وجود پیری یا بیماری های مغزی، عملکردهای شناختی شون رو حفظ کنن، تاثیر می ذاره. این بررسی ها اهمیت بلندمدت تاثیر درآمد بر مغز را آشکار می سازد.
مطالعه ای بر تاثیر درآمد بر مغز مردان میانسال
نویسنده این مطالعه، «کیونگ جون پاک» و همکاراش می خواستن ارتباط بین فعالیت عصبی در دوره میانسالی، تحصیلات و درآمد خانواده رو بررسی کنن. اونا اشاره کردن که تحقیقات زیادی روی بچه ها، جوون ها و سالمندان متمرکز شده، اما تعداد مطالعات روی بزرگسالان میانسال نسبتا کمه.
در این بخش تصویری شماتیک از بررسی های آزمایشگاهی روی ساختار عصبی نمایش داده شده است که به درک بهتر موضوع کمک می کند.
این تصویر نشان دهنده اهمیت ابزارهای تصویربرداری در شناسایی تفاوت های عملکردی مغز بر اساس متغیرهای اجتماعی و اقتصادی است.
اونا داده های توموگرافی گسیل پوزیترون 233 مرد سالم رو که در سال 1392 (2013) در برنامه چک آپ سلامت مرکز ارتقای سلامت بیمارستان سامسونگ چانگ وون (در چانگ وون، کره جنوبی) شرکت کرده بودن، تحلیل کردن. میانگین سنی اونا 43 سال بود. میانگین درآمد خانوادگی شرکت کننده ها 61,319 دلار در سال بود. اونا به طور متوسط 13 تا 14 سال تحصیل کرده بودن.
نویسندگان در تحلیل خودشون، از تصاویر توموگرافی گسیل پوزیترون مغز شرکت کننده ها در کنار داده های مربوط به درآمد خانواده و سطح تحصیلات استفاده کردن. اونا همچنین از داده های مربوط به استرس، اضطراب و افسردگی استفاده کردن.
یافته های کلیدی در مورد تاثیر درآمد بر مغز
نتایج نشون داد افرادی که درآمد خانوادگی بالاتری داشتن، معمولا سطح تحصیلات شون هم بالاتر بود. همچنین درآمد خانوادگی بالاتر با افزایش متابولیسم گلوکز در نواحی هسته دم دار، پوتامن، قشر سینگولیت قدامی، هیپوکامپ و آمیگدال مغز همراه بود. این یافته ها به وضوح ارتباط مستقیم و مثبت بین درآمد بالا و فعالیت مغزی را نشان می دهند و بر تاثیر درآمد بر مغز تاکید می کنند.
این یعنی فعالیت عصبی در این نواحی در افرادی که درآمد خانوادگی بالاتری داشتن، بیشتر بوده. این مناطق مغز در پردازش پاداش و تنظیم استرس نقش دارن. جالبه که سطح تحصیلات با الگوهای فعالیت مغزی ارتباطی نداشت.
نویسندگان مطالعه این طور نتیجه گیری کردن که درآمد خانواده با افزایش متابولیسم گلوکز مغز در نواحی درگیر در پردازش پاداش مرتبطه. این تحقیق بینش های مهمی درباره تاثیر درآمد بر مغز ارائه می دهد، هرچند نیاز به مطالعات بیشتر در این زمینه است.
این مطالعه به درک علمی از همبستگی های عصبی وضعیت اجتماعی-اقتصادی کمک می کنه و نشان می دهد که منابع مالی چگونه می توانند بر بیولوژی سیستم عصبی در طول زمان اثر بگذارند.
تحقیقات جدید بر این نکته تاکید دارند که درآمد خانوادگی صرفا یک عدد در حساب بانکی نیست، بلکه عاملی تعیین کننده در نحوه پردازش استرس و پاداش توسط سیستم عصبی محسوب می شود. درک این پیوندها میان فقر، ثروت و بیولوژی مغز می تواند راهگشای سیاست های اجتماعی بهتر برای ارتقای سلامت جامعه باشد.
Wealthier men show higher metabolism in brain regions controlling reward and stress
