تعیین حد مجاز مصرف گل از طریق ایجاد واحدهای استاندارد اندازه گیری THC، ابزاری حیاتی برای کاهش ریسک ابتلا به اختلالات مصرف و کمک به مصرف کنندگان و پزشکان جهت مدیریت بهتر سلامت و ایمنی در مواجهه با فرآورده های مختلف کانابیس است.
- محقق ها می گن که مصرف کننده های کانابیس هم مثل کسایی که الکل مصرف می کنن، می تونن از یه چارچوب مشابه «نوشیدنی استاندارد» سود ببرن.
- یه مطالعه جدید نشون می ده که تعیین محدودیت ها می تونه به مصرف ایمن تر بین کسایی که به طور مداوم کانابیس مصرف می کنن، کمک کنه.
- راهنمای دقیق تر دوز مصرفی می تونه به مصرف کننده ها و پزشک ها کمک کنه تا خطرات مربوط به مصرف سنگین، مخصوصا بین جوون ها رو بهتر درک کنن.
طبق تحقیقات جدید، تعیین حد مجاز مصرف گل و واحدهای استاندارد دوز برای کانابیس می تونه به تعیین مرزهای مشخص تر برای مصرف ایمن تر کمک کنه.
ایالات متحده تعریف مشخصی برای «نوشیدنی استاندارد» داره تا مصرف ایمن الکل رو هدایت کنه؛ حتی برخی پژوهش ها به بررسی تاثیرات مطالعه جدید بر کاهش الکل با گل در افراد وابسته پرداخته اند. اما برای کانابیس و تعیین دقیق حد مجاز مصرف گل، این موضوع بیشتر یه منطقه خاکستریه.
به گفته محقق ها، داشتن یه واحد اندازه گیری دقیق و استاندارد برای مصرف کننده های کانابیس و متخصص های سلامت خیلی حیاتیه.
یه مطالعه جدید که در تاریخ 22 دی در مجله Addiction منتشر شده، از یه سیستم واحد استاندارد برای شناسایی آستانه هایی استفاده کرده که در اون ها مصرف کانابیس با اختلال مصرف کانابیس (CUD) در بزرگسال ها و نوجوان ها در ارتباطه.
حدود 30 درصد از مصرف کننده های کانابیس به اختلال CUD دچار می شن و کسایی که مصرف رو از دوران نوجوانی یا جوانی شروع می کنن، بیشتر در معرض خطر ابتلا به این اختلال هستن.
اگه به طور منظم کانابیس مصرف می کنین، آگاهی از میزان مصرف تون و حد مجاز مصرف گل می تونه به گرفتن تصمیم های سالم تر کمک کنه. برای پزشک ها هم یه چارچوب مشخص برای مصرف کانابیس می تونه روش های تحقیق هماهنگ و تشخیص های قابل اعتمادتری رو فراهم کنه.
دکتر راشل لیس تورن، نویسنده اول این مطالعه و مدیر گروه اعتیاد و سلامت روان (AIM) در دانشگاه بث بریتانیا، می گه: «هدف از این تحقیق، کاهش آسیب هست.»
تورن به هلث لاین گفت: «هیچ سطحی از مصرف کانابیس کاملا ایمن نیست؛ با این حال، اطلاعات شفاف تر درباره میزان جذب THC می تونه به کسایی که مرتب مصرف می کنن کمک کنه تا احتمالا خطر رو کاهش بدن.»
تعیین حد مجاز مصرف گل کانابیس: چقدرش زیاده؟
محقق ها به جای تکیه بر معیارهای معمول مصرف کانابیس مثل دفعات مصرف یا وزن، روی کل جذب THC تمرکز کردن.
ماده THC ترکیب روان گردان اصلی در کانابیسه و مسئول همون احساس «نئشگی» هست که مردم با کانابیس تجربه می کنن.
دوزهای کانابیس اغلب ذهنی هستن و اندازه گیری دقیق حد مجاز مصرف گل سخته. نه تنها قدرت محصولات کانابیس مثل گل، خوراکی ها، ویپ ها و حتی نوشیدنی ها خیلی با هم فرق داره، بلکه معیارهای عامیانه مثل «یک سیگاری» هم از مصرف کننده ای به مصرف کننده دیگه متفاوته.
در عوض، این مطالعه از 5 میلی گرم THC به عنوان یه واحد استاندارد استفاده می کنه. این مقدار مشخص اولین بار توسط مؤسسه ملی سوءمصرف مواد (NIDA) در سال 1400 به عنوان یه ضرورت برای کمک به استانداردسازی تحقیقات کانابیس معرفی شد.
این مطالعه از داده های تحقیق CannTeen استفاده کرده که یه مطالعه مشاهده ای یک ساله برای بررسی الگوهای مصرف کانابیس بین بزرگسال ها و نوجوان ها بود. در این تحقیق 150 نفر شرکت کردن که شامل 65 بزرگسال بیست و چند ساله و 85 نوجوان بودن. این گروه ها به عمد جداگونه تحت نظر قرار گرفتن تا تفاوت های احتمالی تاثیر کانابیس روی نوجوان ها و بزرگسال ها شناسایی بشه.
در طول یه دوره یک ساله، شرکت کننده ها به طور منظم گزارش می دادن و نوع محصول (مثل گل یا حشیش)، قدرت و دفعات مصرف شون رو اعلام می کردن. این داده ها بعدا با هم ترکیب و به تعداد تخمینی دوزهای استاندارد هفتگی (5 میلی گرم THC) تبدیل شدن.
بعد از یک سال مشاهده و جمع آوری داده ها، علائم و شدت اختلال CUD در شرکت کننده ها ارزیابی شد.
محقق ها دریافتن که در بزرگسال ها، خطر ابتلا به CUD در حدود 8 واحد (40 میلی گرم THC) در هفته افزایش پیدا می کنه. بزرگسال هایی که 13 واحد یا بیشتر در هفته مصرف می کردن، با ریسک بیشتری برای ابتلا به CUD متوسط تا شدید روبرو بودن.
اثرات کانابیس روی نوجوان ها حتی شدیدتر بود؛ به طوری که فقط 6 واحد کافی بود تا خطر ابتلا به CUD در اون ها بیشتر بشه. همچنین مقدار THC کمتری لازم بود تا ریسک CUD شدیدتر رو در نوجوان ها بالا ببره: یعنی فقط نیم واحد اضافی در هفته.
در یه تحلیل تکمیلی، آستانه 8 واحدی ثابت کرد که پیش بینی کننده قابل اعتمادی برای تشخیص بزرگسال های مبتلا به CUD هست. تقریبا 80 درصد از شرکت کننده های بزرگسالی که کمتر از 8 واحد در هفته مصرف می کردن، CUD نداشتن، در حالی که حدود 70 درصد از کسایی که بیش از 8 واحد مصرف می کردن، به این اختلال دچار بودن.
برای دکتر جورج سینگلتری، استادیار پزشکی اعتیاد در دانشکده پزشکی دانشگاه تولین، پیام کاملا روشنه: «هرچی بیشتر مصرف کنین، مصرف تون خطرناک تر می شه.» سینگلتری در این تحقیق نقشی نداشته.
آیا تعیین حد مجاز مصرف گل با یک واحد استاندارد برای کانابیس شدنیه؟
اگه ما برای الکل واحد استاندارد داریم و حد مجاز مصرف گل برای آن مشخص است، چرا برای کانابیس نداشته باشیم؟
طبق گفته های پل آرمنتانو، معاون سازمان ملی اصلاح قوانین ماری جوانا (NORML)، پاسخ به این سوال پیچیده است. آرمنتانو در این مطالعه نقشی نداشته.
آرمنتانو به هلث لاین گفت: «در حالت ایده آل، نیاز هست که متخصص های سلامت و بقیه افراد، دقت بیشتری در تشخیص تفاوت بین مصرف کانابیس و سوءمصرف اون داشته باشن.»
او گفت: «اما با توجه به تنوع زیاد محصولات کانابیس و زیست فراهمیِ پایینِ خیلی از این محصولات، هنوز سوال های جدی درباره کاربردی بودن، شدنی بودن و اجرای واقعی روش های پیشنهادی برای تعیین حد مجاز مصرف گل در این مقاله وجود داره.»
برخلاف الکل که تقریبا همیشه به صورت خوراکی مصرف می شه، محصولات کانابیس رو می شه به روش های مختلفی مثل سیگار کشیدن، خوردن، ویپینگ و استفاده موضعی مصرف کرد. جذب و زیست فراهمی THC یعنی مقداری که واقعا وارد جریان خون شما می شه هم به شدت به روش مصرف بستگی داره.
سیگار کشیدن و ویپینگ بیشترین زیست فراهمی رو دارن (بین 10 تا 35 درصد)، در حالی که مصرف خوراکی زیست فراهمی کمتری داره (4 تا 12 درصد).
نحوه مصرف کانابیس می تونه روی زمان شروع اثر (اینکه چقدر طول می کشه تا اثرات رو حس کنین) و مدت زمان موندگاری اون هم تاثیر بذاره.
علاوه بر این، در ایالات متحده، قوانین مربوط به کانابیس تفریحی و پزشکی به جای سطح فدرال، در سطح ایالتی تعیین می شن که همین موضوع باعث ایجاد مجموعه ای از مقررات متفاوت شده و تعیین یه استاندارد واحد و کشوری رو سخت می کنه.
سینگلتری گفت که داشتن یه واحد استاندارد مفید خواهد بود، اما ایجاد اون یه نبرد دشوار در برابر صنعت کانابیسه.
سینگلتری گفت: «فکر می کنم خیلی سخته که مصرف کننده های ماری جوانا رو وادار کنیم دقیقا بگن چقدر مصرف می کنن. و این اولین چیزیه که به هر کسی که مشکل اعتیاد داره می گم: اگه نتونی اندازه گیریش کنی، نمی تونی مدیریتش کنی.»
تلاش برای شفاف سازی دوز مصرفی و شناخت الگوهای وابستگی می تواند گامی موثر در جهت ارتقای سلامت جامعه و کاهش خطرات مصرف بیش از اندازه باشد. با استانداردسازی این معیارها، افراد بهتر می توانند رفتارهای پرخطر را شناسایی کرده و پیش از بروز مشکلات جدی، نسبت به مدیریت مصرف خود اقدام نمایند.
Should Cannabis Have Standard Units Like Alcohol? What Experts Think
