تحقیقات جدید نشان می دهد که تصویرسازی های نادرست و نمایش CPR اشتباه در تلویزیون می تواند باورهای غلطی را در میان مردم ایجاد کرده و واکنش های حیاتی در موقعیت های اضطراری واقعی را تحت تاثیر قرار دهد. این مطالعه با مقایسه پروتکل های واقعی احیای قلبی ریوی و آنچه در سریال های درام پزشکی نمایش داده می شود، بر اهمیت آموزش صحیح و آگاهی عمومی برای نجات جان انسان ها تاکید می کند.
- تحلیل اخیر دانشگاه پیتسبرگ نشون می ده که سریال های تلویزیونی معمولا وقتی یک فرد عادی خارج از بیمارستان عملیات احیا یا همون سی پی آر (CPR) رو انجام می ده، اون رو به شکل اشتباهی به تصویر می کشن، که نمونه ای از CPR اشتباه در تلویزیون است.
- این تحلیل همچنین نشون داد افرادی که سی پی آر دریافت می کنن و مکانی که این اتفاق می افته، با واقعیت های زندگی روزمره همخوانی نداره.
- محققان اشاره کردن که این تصویرسازی های غلط ممکنه روی واکنش مردم در موقعیت های اضطراری واقعی تاثیر منفی بذاره.
سریال های تلویزیونی اغلب از تکنیک های قدیمی سی پی آر برای افراد غیرمتخصص استفاده می کنن. این موضوع می تواند باعث ایجاد باورهای غلط در مورد CPR اشتباه در تلویزیون شود و احتمالا واکنش اطرافیان را در لحظات حساس ایست قلبی در دنیای واقعی به تاخیر بیندازد.
این نتایج طبق تحلیل جدیدی از دانشگاه پیتسبرگ هست که اخیرا در نشریه Circulation: Population Health Outcomes منتشر شده.
انجمن قلب آمریکا (AHA) در سال 1387 شمسی روش احیای فقط با فشار قفسه سینه (hands-only CPR) رو تایید کرد. این یک روش ساده تر و سریع تره که ثابت شده به اندازه روش های قبلی (که شامل تنفس مصنوعی هم می شد) موثره.
صلیب سرخ آمریکا هم در آموزش های خودش برای افراد غیرپزشک، روش احیای فقط با فشار دست رو تایید می کنه و آموزش می ده.
دکتر رابرت گلاتر، استادیار پزشکی اورژانس در دانشکده پزشکی زاکر در هوفسترا/نورث ول و پزشک بخش اورژانس در نورث ول هلث، به هلث لاین گفت: «مردم باید بدونن اون چیزی که در تلویزیون درباره سی پی آر می بینن همیشه دقیق نیست، و این شامل نمونه های CPR اشتباه در تلویزیون می شود. از نظر سلامت عمومی، خیلی مهمه که پیام درستی به خانواده ها درباره زمان و مکان موثرترین روش احیا داده بشه: یعنی همون فشار قفسه سینه یا احیای فقط با دست.»
او اضافه کرد: «شروع ماساژ قلبی مهم ترین اقدامی هست که مردم می تونن قبل از رسیدن اورژانس، مخصوصا در محیط خونه، انجام بدن.»
گلاتر در این تحقیق جدید نقشی نداشته.
نمایش CPR اشتباه در تلویزیون؛ بررسی تفاوت ها
در بررسی خود، محققان 169 قسمت از سریال های تلویزیونی ایالات متحده رو که از سال 1387 شمسی (زمانی که انجمن قلب آمریکا برای اولین بار این فرآیند رو تایید کرد) صحنه های احیای فقط با دست رو نشون داده بودن، تحلیل کردند تا نمایش CPR اشتباه در تلویزیون را ارزیابی کنند.
اون ها متوجه شدن که کمتر از 30 درصد این قسمت ها مراحل رو درست نشون دادن. تقریبا نیمی از قسمت ها روش های قدیمی رو نمایش دادن: 48 درصد تنفس دهان به دهان و 43 درصد هم چک کردن نبض رو نشون دادن. این یافته ها به وضوح نشان می دهد که درصد زیادی از موارد CPR اشتباه در تلویزیون به نمایش گذاشته می شود.
گلاتر اشاره کرد: «وقتی می بینید کسی نفس نمی کشه و روی زمین افتاده، انجام تنفس دهان به دهان یا چک کردن نبض هیچ ارزش اضافه ای نداره.»
او در ادامه گفت که برای «نجات یک زندگی» باید فقط روی «فشار قفسه سینه» تمرکز کرد.
او توضیح داد: «ثابت شده که این اقدام به تنهایی بیشترین شانس زنده موندن رو در زمان ایست قلبی به فرد می ده. به طور کلی، تلویزیون همیشه نمایانگر دنیای واقعی پزشکی نیست و ممکنه اطلاعات نادرستی رو ارائه بده، که منجر به درک غلط از CPR اشتباه در تلویزیون می شود.»
این تحلیل تفاوت های دیگه ای رو هم بین تلویزیون و دنیای واقعی پیدا کرد، از جمله اینکه چه کسانی معمولا سی پی آر دریافت می کنن و کجا این اتفاق می افته. تیم تحقیق متوجه شد که 44 درصد از کسانی که در تلویزیون سی پی آر می گرفتن بین 21 تا 40 سال سن داشتن. اما در واقعیت، میانگین سنی فردی که نیاز به سی پی آر پیدا می کنه 62 ساله است که در این سنین توجه به تاثیر کم خوابی بر سلامت ذهن در سالمندان و حفظ توانایی های زیستی اهمیت دوچندانی پیدا می کند.
همچنین سریال ها نشون دادن که 80 درصد موارد احیا در اماکن عمومی اتفاق می افته، در حالی که در واقعیت، 80 درصد ایست های قلبی خارج از بیمارستان در محیط خونه رخ می ده.
ممکنه روش های دیگه ای هم وجود داشته باشه که سریال ها سی پی آر رو اشتباه نشون می دن.
کوین گرانت، رئیس بازنشسته خدمات فوریت های پزشکی (EMS) در شهرستان کوک تگزاس، اشاره کرد: «اون ها وضعیت قرارگیری بدن رو بد نشون می دن، عمق فشار (5 تا 6.5 سانتی متر) درست نیست و سرعت انجام کار هم اشتباهه.»
گرانت 46 سال تجربه به عنوان پارامدیک (تکنسین فوریت های پزشکی) داره و در این مطالعه شرکت نداشته.
او اضافه کرد: «همه این ها باعث می شه کیفیت سی پی آر پایین بیاد که نتیجه اش گردش خون ضعیف و نرسیدن اکسیژن کافی به بدنه.»
تاثیر CPR اشتباه در تلویزیون بر باورهای عمومی
تیم تحقیق خاطرنشان کرد که تفاوت ها در نمایش سی پی آر در تلویزیون، و به ویژه نمایش CPR اشتباه در تلویزیون، می تونه دیدگاه مردم رو منحرف کنه.
اوره فاووله، فارغ التحصیل اخیر دانشگاه پیتسبرگ که به عنوان نویسنده اصلی مسئولیت کدگذاری و تحلیل این مطالعه رو بر عهده داشت، در یک بیانیه خبری گفت: «اگر بیننده ها فکر کنن ایست قلبی فقط در مکان های عمومی یا برای جوان ها اتفاق می افته، ممکنه آموزش سی پی آر رو برای زندگی خودشون لازم ندونن.»
گلاتر اشاره کرد که قدرت تلویزیون به عنوان رسانه ای که «روی اقدامات نجات دهنده پزشکی تاثیر می ذاره، نباید نادیده گرفته بشه.» او اضافه کرد به همین دلیله که برای کارگردان ها و مشاوران پزشکی سریال ها خیلی مهمه که این موارد رو «درست» نمایش بدن.
گرانت گفت: «مردم به جای کار درست، از چیزی که می بینن تقلید می کنن. وقتی اون ها “سی پی آر تلویزیونی” رو با آرنج های خمیده و سرعت اشتباه می بینن، حس می کنن روش درست همینه، در حالی که با اون روش نمی شه عمق فشار لازم برای حرکت دادن خون و اکسیژن حیاتی رو ایجاد کرد.»
با اینکه نشون دادن اشتباه سی پی آر در تلویزیون ممکنه مشکلاتی ایجاد کنه، اما نفسِ نشون دادنش ممکنه تاثیرات مثبتی هم داشته باشه.
دکتر الیزابت هویت برامبرگ، پزشک اورژانس کودکان در بیمارستان کودکان پیتسبرگ (UPMC) و عضو شورای علمی مشورتی صلیب سرخ آمریکا که در این تحقیق حضور نداشته، گفت: «من تاکید می کنم که هر نوع سی پی آر بهتر از انجام ندادنشه. اگه تماشای یک سریال به کسی این جرات رو بده که برای احیای اطرافیانش تلاش کنه (درحالی که قبلا این کار رو نمی کرد)، فکر می کنم این یک برد محسوب می شه تا باخت.»
چطور با آموزش صحیح سی پی آر برای شرایط اضطراری آماده بشیم
آماده بودن برای شرایط اضطراری خیلی مهمه، مخصوصا چون بیشتر ایست های قلبی خارج از بیمارستان در خونه اتفاق می افته.
هم صلیب سرخ آمریکا و هم انجمن قلب آمریکا کلاس های سی پی آر رو برای عموم مردم برگزار می کنن. بعضی از این دوره ها حتی به صورت آنلاین هم قابل انجام هستن.
ممکنه شما هیچ وقت نیاز به استفاده از سی پی آر پیدا نکنید. با این حال، دونستن روش صحیح اون در صورتی که در چنین موقعیتی قرار بگیرید، می تونه خیلی حیاتی باشه.
دکتر برامبرگ اشاره کرد: «حتما در یک کلاس سی پی آر شرکت کنید. از علاقه تون به سریال های درام پزشکی استفاده کنید و در کلاس سی پی آر شرکت کنید تا یاد بگیرید چطور انجامش بدید. چون در زندگی واقعی، ممکنه جون یک نفر رو نجات بدید.»
آگاهی از تفاوت های میان نمایش های دراماتیک و واقعیت های علمی به ما کمک می کند تا در زمان بروز حادثه، به جای رفتارهای هیجانی و اشتباه، اقدامات مؤثری انجام دهیم. رسانه ها مسئولیت بزرگی در آموزش غیرمستقیم جامعه دارند و اصلاح این تصویرسازی ها می تواند نرخ بقای بیماران دچار ایست قلبی را به شکل چشمگیری افزایش دهد. بهترین راه برای مقابله با این باورهای غلط، تکیه بر منابع آموزشی معتبر و تمرین مهارت های نجات بخش تحت نظر متخصصان است.
