پژوهش های جدید نشان می دهند که یائسگی، تغییرات مغزی و اضطراب با کاهش حجم ماده خاکستری در نواحی حساس مغز و افت سلامت روان همراه است، در حالی که هورمون درمانی تاثیرات متفاوتی بر این فرآیندها دارد. این مطالعه بر لزوم درک دقیق تر تحولات بیولوژیکی زنان در این دوره انتقالی تاکید می کند.
تحقیقات جدید نشون میده که دوران یائسگی با تغییرات مشخصی در ساختار مغز و افزایش قابل توجه چالش های سلامت روان همراهه. در واقع، این مطالعه به طور خاص به موضوع یائسگی، تغییرات مغزی و اضطراب می پردازد. با اینکه به نظر می رسه هورمون درمانی به حفظ سرعت واکنش کمک می کنه، اما طبق این مجموعه داده های خاص، به نظر نمیاد که از کاهش بافت مغزی جلوگیری کنه یا علائم افسردگی رو تسکین بده. این مشاهدات به صورت آنلاین در مجله Psychological Medicine منتشر شد.
یائسگی یک دوره انتقالی بیولوژیکی بزرگه که با قطع قاعدگی و کاهش شدید هورمون های باروری شناخته میشه. خانم ها اغلب در این دوران علائم مختلفی رو گزارش می کنن، از گرگرفتگی گرفته تا مشکلات خواب و تنظیم خلق وخو.
خیلی از افراد برای مدیریت این موانع جسمی و روانی به هورمون درمانی (HRT) روی میارن. با وجود استفاده رایج از این درمان ها، جامعه پزشکی هنوز سوالاتی درباره اینکه این تغییرات هورمونی چطور روی خودِ مغز تاثیر می ذارن، داره. تحقیقات قبلی نتایج متفاوتی در مورد اینکه آیا درمان های هورمونی از مغز محافظت می کنن یا پتانسیل ایجاد خطر دارن، نشون داده.
برای روشن شدن این اثرات، تیمی از محققان دانشگاه کمبریج یک تحلیل در مقیاس بزرگ انجام دادن. کاتارینا زولسدورف، محقق بخش روانشناسی دانشگاه کمبریج، نویسنده اصلی این پروژه بود.
اون در کنار نویسنده ارشد، باربارا جی. ساهاکیان و همکارانش از بخش های روان پزشکی و روان شناسی کار کرد. هدف اون ها ارائه تصویر روشن تری از این بود که چطور پایان دوره باروری روی سلامت روان، مهارت های تفکر و ساختار فیزیکی مغز تاثیر می ذاره.
نگاهی عمیق تر به یائسگی، تغییرات مغزی و اضطراب
در ادامه، تصویر مرتبط با یافته های این پژوهش را مشاهده می کنید که نمایی کلی از تغییرات بیولوژیکی در این دوران ارائه می دهد.
این تصویر به ما کمک می کند تا درک بهتری از تاثیرات فیزیکی یائسگی بر ساختار عصبی و مناطق تحت تاثیر مغز داشته باشیم.
این تیم از داده های «بایوبنک بریتانیا» (UK Biobank) استفاده کردن، یک پایگاه داده زیست پزشکی عظیم که حاوی اطلاعات ژنتیکی و سلامتی نیم میلیون شرکت کننده است. برای این تحقیق خاص، اون ها نمونه ای شامل تقریبا 125,000 زن رو انتخاب کردن.
محققان این شرکت کنندگان رو برای مقایسه به سه گروه مجزا تقسیم کردن. این گروه ها شامل زنانی بودن که هنوز وارد یائسگی نشده بودن، زنان پس از یائسگی که هرگز از هورمون درمانی استفاده نکرده بودن، و زنان پس از یائسگی که از این درمان ها استفاده می کردن.
این تحقیق ابتدا سلامت روان رو در گروه های مختلف بررسی کرد. داده ها نشون دادن زنانی که دوران یائسگی رو پشت سر گذاشته بودن، نسبت به کسانی که هنوز وارد این دوره نشده بودن، سطوح بالاتری از اضطراب و افسردگی رو گزارش کردن. مشابه آنچه در تحقیقات مربوط به تاثیر ورزش بر سلامت روان مادران و چالش های والدگری دیده شده، این یافته ها بر اهمیت درک ارتباط بین یائسگی، تغییرات مغزی و اضطراب تاکید می کند.
به نظر می رسه کیفیت خواب هم بعد از این انتقال بیولوژیکی کاهش پیدا می کنه. محققان مشاهده کردن زنانی که هورمون درمانی می کنن، در واقع چالش های سلامت روان بیشتری رو نسبت به کسانی که این درمان رو انجام نمی دن، گزارش کردن. این گروه همچنین سطح خستگی بالاتری رو گزارش دادن. این یافته ها سوالات مهمی را در مورد رابطه بین هورمون درمانی و یائسگی، تغییرات مغزی و اضطراب مطرح می کند.
این نتیجه در ابتدا غیرمنتظره به نظر می رسید، چون هورمون درمانی اغلب برای کمک به خلق وخو تجویز میشه. برای درک این موضوع، نویسندگان به سابقه پزشکی شرکت کنندگان نگاه کردن. اون ها متوجه شدن زنانی که این درمان ها براشون تجویز شده بود، احتمال بیشتری داشت که قبل از شروع دارو، سابقه افسردگی یا اضطراب داشته باشن. این نشون میده که پزشکان ممکنه هورمون ها رو به طور خاص برای زنانی تجویز کنن که در حال حاضر با علائم شدیدی دست وپنجه نرم می کنن.
این مطالعه همچنین بررسی کرد که شرکت کنندگان با چه سرعتی می تونن فکر کنن و اطلاعات رو پردازش کنن. محققان متوجه شدن که سرعت واکنش معمولا به عنوان بخشی از فرآیند پیری کند میشه.
با این حال، به نظر می رسه یائسگی این کاهش سرعت پردازش رو تسریع می کنه. در این زمینه خاص، به نظر می رسه هورمون درمانی فایده داشته. زنان یائسه ای که هورمون مصرف می کردن، سرعت واکنشی بیشتر از کسانی داشتن که مصرف نمی کردن و در واقع سرعتشون با زنان قبل از یائسگی برابری می کرد.
دکتر کاتارینا زولسدورف به نکته ظریفی در این یافته های شناختی اشاره کرد. اون گفت: «به نظر می رسه یائسگی این فرآیند رو تسریع می کنه، اما به نظر میاد HRT مثل ترمز عمل می کنه و فرآیند پیری رو کمی کند می کنه.»
با اینکه زمان های واکنش متفاوت بود، اما این مطالعه تفاوت مشابهی در عملکرد حافظه پیدا نکرد. محققان وظایفی رو برای آزمایش حافظه آینده نگر (توانایی به یاد آوردن انجام یک کار در آینده) تعیین کردن. اون ها همچنین از یک تست «توالی اعداد» (digit-span) برای اندازه گیری ظرفیت حافظه کاری استفاده کردن. در هر سه گروه، عملکرد در این چالش های حافظه تقریبا مشابه باقی موند.
تاثیر یائسگی، تغییرات مغزی و اضطراب بر ساختار مغز
یک زیرمجموعه کوچکتر شامل حدود 11,000 زن تحت اسکن های ام آرآی (MRI) قرار گرفتن تا حجم مغزشون اندازه گیری بشه. محققان روی ماده خاکستری، یعنی بافتی که حاوی جسم سلول های عصبیه، تمرکز کردن. اون ها به طور خاص مناطقی رو بررسی کردن که در حافظه و تنظیم احساسات نقش دارن، از جمله هیپوکامپ، قشر انتورینال و قشر سینگولیت قدامی.
هیپوکامپ یک ساختار اسب دریایی شکل در اعماق مغزه که برای یادگیری و حافظه ضروریه. قشر انتورینال مثل یک دروازه عمل می کنه و اطلاعات رو بین هیپوکامپ و بقیه مغز منتقل می کنه. قشر سینگولیت قدامی نقش اصلی رو در مدیریت احساسات، کنترل تکانه و تصمیم گیری ایفا می کنه.
اسکن ها نشون دادن که زنان یائسه در مقایسه با زنان قبل از یائسگی، حجم ماده خاکستری کمتری در این مناطق کلیدی داشتن. این کاهش به توضیح نرخ بالاتر مشکلات خلقی در این گروه کمک می کنه. به طور غیرمنتظره ای، گروهی که هورمون درمانی می کردن، کمترین حجم مغز رو در بین بقیه داشتن. به نظر نمی رسه که این درمان از کاهش بافت مغزی مرتبط با پایان سال های باروری جلوگیری کرده باشه. این مشاهدات تاکید می کنند که یائسگی، تغییرات مغزی و اضطراب ارتباط پیچیده ای با یکدیگر دارند.
مناطق خاص شناسایی شده در این مطالعه اغلب با بیماری های عصبی تخریب گر مرتبط هستن. پروفسور باربارا ساهاکیان بر اهمیت بالقوه طولانی مدت این مشاهده تاکید کرد. اون توضیح داد: «مناطق مغزی که ما این تفاوت ها رو در اون ها دیدیم، همون هایی هستن که معمولا تحت تاثیر بیماری آلزایمر قرار می گیرن. یائسگی ممکنه این زنان رو در آینده آسیب پذیرتر کنه.»
با اینکه حجم نمونه بزرگ بود، اما طراحی مطالعه مشاهده ای بود نه آزمایشی. این یعنی محققان تونستن ارتباطات رو شناسایی کنن اما نمی تونن به طور قطعی ثابت کنن که یائسگی یا هورمون درمانی باعث این تغییرات شده.
جمعیت بایوبنک بریتانیا معمولا ثروتمندتر و سالم تر از عموم مردم هستن، که ممکنه نتایج رو تحت تاثیر قرار بده. علاوه بر این، مطالعه برای برخی از معیارها به داده های خوداظهاری تکیه کرده که می تونه باعث عدم دقت بشه.
تفسیر یافته مربوط به هورمون درمانی و حجم کمتر مغز بدون تحقیقات بیشتر دشوار هست. هنوز مشخص نیست که آیا دارو در این کاهش نقش داره یا اینکه زنانی که اون رو مصرف می کردن، از ابتدا ساختار مغزی متفاوتی داشتن.
محققان تاکید می کنن که برای جدا کردن این عوامل به کار بیشتری نیاز هست. مطالعات آینده می تونن عوامل ژنتیکی یا سایر شرایط سلامتی رو بررسی کنن که ممکنه روی نحوه تاثیر هورمون ها بر مغز اثر بذارن. درک جامع از یائسگی، تغییرات مغزی و اضطراب نیازمند پژوهش های بیشتری است.
با وجود این محدودیت ها، تحقیق واقعیت بیولوژیکی یائسگی رو برجسته می کنه. این تایید می کنه که این انتقال شامل چیزی فراتر از فقط تغییرات باروریه. در مجموع، این پژوهش اهمیت پرداختن به یائسگی، تغییرات مغزی و اضطراب را از دیدگاهی جامع نشان می دهد.
کریستل لنگلی بر نیاز به سیستم های حمایتی گسترده تر تاکید کرد. اون خاطرنشان کرد: «همه ما باید نه تنها نسبت به سلامت جسمی، بلکه نسبت به سلامت روان زنان در دوران یائسگی حساس تر باشیم و متوجه بشیم که اون ها چه زمانی دارن سختی می کشن.»
این مطالعه عمیقا به درک یائسگی، تغییرات مغزی و اضطراب کمک می کند. این پژوهش با عنوان «اثرات عاطفی و شناختی یائسگی و هورمون درمانی» توسط کاتارینا زولسدورف، کریستل لنگلی، ریچارد بتلهلم، وارون وارییر، رافائل رومرو گارسیا و باربارا جی ساهاکیان نوشته شده است.
شناخت دقیق تغییرات مغزی در دوران یائسگی به ما اجازه می دهد تا رویکردهای حمایتی بهتری را برای زنان در این مرحله حساس زندگی تدوین کنیم. اگرچه چالش های خلقی و فیزیکی در این دوران اجتناب ناپذیر به نظر می رسند، اما آگاهی عمومی و مداخلات به موقع می تواند کیفیت زندگی و سلامت روان را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد.
Menopause is linked to reduced gray matter and increased anxiety
