تاثیر سن بر میزان حمایت از محدودیت آزادی بیان و نفرت پراکنی

تحلیلی بر داده های سال های 1398 تا 1403 نشان می دهد که «مطالعه نگرش ها و ارزش های نیوزیلند» نشون می ده که حمایت از آزادی بیان در این دوره در همه گروه های سنی رو به کاهش بوده. در مقابل، میزان حمایت از محدود کردن نفرت پراکنی تغییر چندانی نکرده. این تحقیق در روانشناسی سیاسی (Political Psychology) منتشر شده. این یافته ها اهمیت بررسی دقیق تر محدودیت آزادی بیان را برجسته می کنه.

آزادی بیان یعنی حق هر فرد برای بیان ایده ها، نظرات و اطلاعات بدون دخالت یا مجازات ناعادلانه از طرف مقامات. این حق شامل کلمات شفاهی، نوشته ها، هنر، اعتراض و بقیه شکل های بیانی می شه. آزادی بیان به مردم اجازه می ده از کسانی که در قدرت هستن انتقاد کنن و دولت ها رو پاسخگو نگه دارن. این حق با اجازه دادن به بحث علنی درباره ایده های رقیب، از جستجوی حقیقت حمایت می کنه.

آزادی بیان با احترام به آدما به عنوان موجوداتی متفکر که می تونن دیدگاه های خودشون رو داشته باشن، از استقلال فردی محافظت می کنه. در جوامع دموکراتیک، آزادی بیان امکان رای دادن آگاهانه و مشارکت عمومی معنادار رو فراهم می کنه. این حق به اقلیت ها و گروه های حاشیه نشین کمک می کنه تا تجربیات شون رو بیان کنن و روایت های غالب رو به چالش بکشن. بدون آزادی بیان، ترس و همرنگی جای خلاقیت و نوآوری رو می گیره. به همین دلایل، آزادی بیان به طور گسترده به عنوان پایه و اساس جوامع آزاد، کثرت گرا و مقاوم شناخته می شه.

زمینه های ایجاد محدودیت آزادی بیان

با این وجود، بعضی ها استدلال می کنن که حق آزادی بیان باید حداقل در بعضی موارد محدود بشه. به طور سنتی، استدلال ها برای اعمال محدودیت آزادی بیان روی حفظ نظم اجتماعی و کاهش خطرات امنیتی متمرکز بوده. اما در دهه های اخیر، استدلال هایی برای اعمال محدودیت آزادی بیان به عنوان راهی برای محافظت از گروه های حاشیه نشین رایج تر شده. توهین یا تحقیر گروه ها بر اساس نژاد، مذهب، جنسیت یا گرایش جنسی، باعث ایجاد تنش بین حمایت از آزادی بیان و نیاز به ارتقای شمول اجتماعی این گروه ها شده.

نویسنده این مطالعه، مایکل ورکایتن (Maykel Verkuyten) و همکارانش می خواستن نقش سن، بازه زمانی و نسل تولد رو در تغییر نگرش نسبت به آزادی بیان و محدودیت آزادی بیان در نیوزیلند بررسی کنن. اون ها اشاره می کنن که حمایت از آزادی بیان در نیوزیلند احتمالا بالاست، اما اعضای گروه های اقلیت ممکنه بیشتر از اعضای اکثریت از محدودیت نفرت پراکنی حمایت کنن. این موضوع به دلیل اون هست که معمولا هدف صحبت هایی هستن که به هویت قومی یا نژادی اون ها توهین می کنه و نیاز به محدودیت آزادی بیان رو برای محافظت از خودشون احساس می کنن.

تصویر زیر نمایانگر یک المان گرافیکی مرتبط با تحلیل آماری داده های پژوهش است.

این المان های تصویری کوچک در کنار داده های عددی، به دقت بیشتر در استخراج نتایج نهایی کمک کرده اند.

این نویسندگان داده های «مطالعه نگرش ها و ارزش های نیوزیلند» رو که بین سال های 1398 تا 1403 جمع آوری شده بود، تحلیل کردن. این تحلیل شامل داده های 50,662 شرکت کننده بود که حداقل یک بار در طول پنج ارزیابی سالانه انجام شده در این دوره، به سوالات مربوطه پاسخ داده بودن.

شرکت کنندگان در این تحلیل، با امتیاز دادن از 1 تا 7 مشخص کردن که چقدر از آزادی بیان حمایت می کنن («با وجود اینکه ممکنه با نظرات دیگران مخالف باشم، اما اون ها باید اجازه داشته باشن که اون دیدگاه ها رو به صورت علنی بیان کنن») و چقدر از محدود کردن نفرت پراکنی حمایت می کنن («افرادی که نظرات شون برای گروه های اقلیت مضر یا توهین آمیزه، باید از بیان علنی اون نظرات منع بشن»).

نتایج نشون داد که در دوره بررسی شده، حمایت عمومی از آزادی بیان در همه گروه های سنی (همه نسل های تولد) کاهش یافته. این موضوع هم در گروه های اکثریت قومی و هم در گروه های اقلیت صدق می کرد. در مقابل، حمایت از اعمال محدودیت آزادی بیان در مورد نفرت پراکنی در این دوره نسبتا ثابت بود. این ثبات به خصوص در بین گروه های اقلیت قومی دیده می شد، که نشان دهنده پیچیدگی نگرش ها نسبت به آزادی بیان و مرزهای آن است.

پیامدهای کاهش حمایت از آزادی بیان و محدودیت آزادی بیان

نویسندگان مطالعه نتیجه گیری کردن: «آزادی بیان برای عملکرد درست دموکراسی های لیبرال حیاتیه، اما محدودیت هایی هم داره. به طور سنتی، نگرانی ها در مورد نظم و امنیت اجتماعی برای توجیه محدودیت های آزادی بیان در نظر گرفته می شه، اما روز به روز تمرکز بیشتری روی توهین و آسیب احتمالی به گروه های اقلیت وجود داره. افزایش اهمیت هنجارها و ارزش های برابری خواهانه ممکنه در نهایت منجر به کاهش تسامح نسبت به سخنانی بشه که به جایگاه، کرامت و رفاه گروه های اقلیت آسیب می زنه.»

این مطالعه به دانش علمی درباره تغییرات در حمایت از آزادی بیان و زمینه های محدودیت آزادی بیان در نیوزیلند کمک می کنه. با این حال، باید توجه داشت که هم حمایت از آزادی بیان و هم حمایت از محدود کردن نفرت پراکنی، به صورت خوداظهاری و تنها با استفاده از تک سوال ها سنجیده شده. مطالعاتی که از معیارهای عینی تر یا جامع تر برای سنجش این نگرش ها استفاده می کنن، ممکنه نتایج متفاوتی به دست بیارن.

مقاله، «تغییرات در حمایت از آزادی بیان و محدودیت های نفرت پراکنی: اثرات نسل، پیری و دوره در میان اعضای گروه های اقلیت و اکثریت قومی،» توسط مایکل ورکایتن، کومار یوگیسواران، النا زوبیلوویچ، کیرن جی لیلی و کریس جی سیبلی نوشته شده است.

در نهایت، بررسی این داده ها نشان دهنده تحولی جدی در اولویت های اجتماعی است که در آن تمایل به محافظت از گروه های آسیب پذیر در برابر آسیب های کلامی، به ویژه در ساختارهای سیاسی و اجتماعی، در حال پیشی گرفتن از آزادی های مطلق است.

Support for banning hate speech tends to decrease as people get older