اثر شرط بندی ورزشی بر جرم و پیامدهای اجتماعی ناشی از قانونی شدن آن

بررسی های علمی جدید نشان می دهد که قانونی شدن قمار در مسابقات ورزشی می تواند منجر به افزایش نرخ خشونت و سرقت در جوامع شود و تحلیل دقیق اثر شرط بندی ورزشی بر جرم ابعاد پنهان این معضل اجتماعی را روشن می کند.

یه مطالعه جدید که توی مجله اقتصاد ورزش (Journal of Sports Economics) چاپ شده، نشون داده که قانونی شدن شرط بندی ورزشی تو ایالات متحده با افزایش جرایم خشونت آمیز و سرقت در ارتباطه. این تحقیق نشون می ده که آمار درگیری و دزدی، موقع برگزاری و بعد از مسابقات ورزشی در ایالت هایی که شرط بندی توشون قانونیه، بالا می ره؛ مخصوصا وقتی تیم میزبان به شکل غیرمنتظره ای می بازه. این یافته ها نشون می دن که فشار مالی و نوسانات احساسی ناشی از قمار ممکنه باعث تشدید رفتارهای تهاجمی بین طرفدارای ورزش بشه. برای درک بهتر این پدیده، بررسی دقیق اثر شرط بندی ورزشی بر جرم ضروری است.

انگیزه اصلی این تحقیق از یه تغییر بزرگ در قوانین آمریکا درباره قمار شروع شد. در سال 1397، دیوان عالی قانون حفاظت از ورزش های حرفه ای و آماتور (PASPA) رو لغو کرد. این تصمیم عملا به ممنوعیت فدرال شرط بندی ورزشی پایان داد و به هر ایالت اجازه داد تا این کار رو قانونی و براش قانون گذاری کنه. قبل از این حکم، شرط بندی ورزشی قانونی عمدتا محدود به ایالت نوادا بود. از سال 1397، ده ها ایالت برای ایجاد بازارهای قانونی برای شرط بندی ورزشی اقدام کردن.

دولت های ایالتی معمولا به قانونی شدن این کار به عنوان راهی برای کسب درآمد مالیاتی و مهار قمار در بازار سیاه نگاه می کنن. با این حال، هزینه های اجتماعی مرتبط با این گسترش سریع، هنوز به اندازه کافی بررسی نشده. تحقیقات روان شناختی قبلی، ارتباط بین قمار افراطی با رفتارهای تکانشی، مصرف الکل و پرخاشگری رو ثابت کرده بودن.

بررسی اثر شرط بندی ورزشی بر جرم و خشونت اجتماعی

نویسنده های این مطالعه جدید می خواستن بفهمن که آیا این ریسک های روان شناختی فردی به آسیب های اجتماعی گسترده تر، به ویژه به شکل افزایش فعالیت های مجرمانه تبدیل می شه یا نه. اونا بررسی کردن که آیا معرفی بازارهای قانونی شرط بندی، ماهیت رفتار طرفدارا رو تغییر می ده و مسابقات ورزشی رو به کاتالیزوری برای خشونت و جرم علیه اموال تبدیل می کنه یا خیر. هدف اصلی این تحقیق روشن کردن اثر شرط بندی ورزشی بر جرم بود.

«ما این تحقیق رو در سال 1401 بعد از مشاهده علاقه روزافزون به شرط بندی ورزشی، هم بین فعالای این صنعت و هم در جامعه دانشگاهی شروع کردیم. اون زمان، بیشتر مطالعات موجود روی سوالات مربوط به بازاریابی تمرکز داشتن، مثل اینکه چطور تبلیغات و جوایز شرط بندی روی تصمیم مصرف کننده تاثیر می ذاره.» این ها رو نویسنده مطالعه، NAME، گفته که زمان انجام این تحقیق، استادیار دانشگاه میشیگان بود.

«با این حال، ما متوجه یه خلاء در ادبیات موضوع شدیم؛ اینکه شواهد تجربی دقیق درباره اینکه آیا شرط بندی ورزشی به مصرف کننده ها و کل جامعه آسیب می زنه یا نه، کمه. برای رفع این خلاء، داده های مربوط به جرم و جنایت رو جمع آوری و این مطالعه رو طراحی کردیم.»

هوا گونگ (Hua Gong)، استادیار دانشگاه رایس، اضافه کرد: «کار ما از مطالعه دیوید کارد و گوردون دال الهام گرفته شد که رابطه بین نتایج بازی های NFL و خشونت خانگی رو بررسی کرده بودن و متوجه شدن که باخت های غیرمنتظره با خشونت خانگی بیشتر در ارتباط بوده.»

«وقتی به افراد اجازه داده می شه روی ورزش شرط بندی کنن، نتایج بازی ممکنه حتی اهمیت بیشتری پیدا کنه. بنابراین ما علاقه مندیم بررسی کنیم که آیا شرط بندی ورزشیِ قانونی، پاسخ های احساسی به نتایج بازی رو تشدید می کنه و در نتیجه، منجر به رفتار غیرمنطقی تر یا احتمالا جرم بیشتر بین شرط بندها می شه یا نه. این تحقیق به وضوح به اثر شرط بندی ورزشی بر جرم اشاره دارد.»

برای بررسی این رابطه، محققان از طرح مطالعه «تفاضل در تفاضل» استفاده کردن. این روش آماری به دانشمندان اجازه می ده تغییرات نتایج رو در طول زمان بین گروهی که در معرض یک عامل (در اینجا قانونی شدن شرط بندی) قرار گرفته و گروهی که قرار نگرفته، مقایسه کنن. محققان نرخ جرم رو در روزهای بازی در مقابل روزهای بدون بازی مقایسه کردن. اونا همچنین نرخ جرم رو در ایالت ها، قبل و بعد از قانونی کردن شرط بندی سنجیدن و از ایالت هایی که هنوز شرط بندی رو قانونی نکرده بودن به عنوان گروه کنترل استفاده کردن.

این مطالعه بر پایه داده های سیستم ملی گزارش دهی مبتنی بر حادثه (NIBRS) انجام شد. این یه پایگاه داده جامع هست که توسط FBI نگهداری می شه و آمار دقیق جرم و جنایت رو که داوطلبانه توسط آژانس های اجرای قانون در سراسر کشور ارائه می شه، جمع آوری می کنه.

محققان داده های مربوط به حوادث رو از سال 1396 تا 1400 جمع آوری کردن. این بازه زمانی، دوره بلافاصله قبل و بعد از تصمیم دیوان عالی رو پوشش می ده. همچنین شروع پاندمی کووید-19 رو هم در بر می گیره. تجزیه و تحلیل روی چهار نوع جرم خاص متمرکز بود: ضرب و جرح، تخریب اموال، سرقت و دزدی خودرو. این جرایم به این دلیل انتخاب شدن که اغلب با پرخاشگریِ آنی در ارتباط هستن و در مقالات قبلی هم به رویدادهای ورزشی ربط داده شده بودن.

داده های ورزشی وارد شده در این تحلیل، بازی های چهار لیگ حرفه ای اصلی آمریکای شمالی رو پوشش می داد: لیگ ملی فوتبال (NFL)، اتحادیه ملی بسکتبال (NBA)، لیگ برتر بیسبال (MLB) و لیگ ملی هاکی (NHL).

محققان اطلاعات مربوط به برنامه بازی ها، مکان ها و نتایج نهایی رو جمع آوری کردن. اونا همچنین شانس های شرط بندی تاریخی رو از سایت Sportsbook Review به دست آوردن. از این شانس ها برای تعیین اینکه کدوم تیم ها شانس بیشتری برای بردن داشتن و چقدر، استفاده شد. این کار به نویسنده ها اجازه داد بازی هایی رو شناسایی کنن که نتیجه شون غیرمنتظره بوده، مثلا وقتی که تیم میزبانی که شانس خیلی زیادی برای برد داشت، باخت.

نمونه به دلیل اختلالات ناشی از پاندمی کووید-19 به دو دوره مجزا تقسیم شد. نمونه قبل از پاندمی شامل 1,641 بازی بود که بین فروردین 1396 و اسفند 1398 برگزار شده بودن. نمونه پس از پاندمی شامل 772 بازی بود که بین تیر 1399 و آذر 1400 انجام شدن. محققان به طور خاص روی جرایمی تمرکز کردن که از شروع بازی تا 4 ساعت بعد از پایان اون گزارش شده بود. اونا این اعداد رو با گزارش های جرم در همون بازه زمانی در روز قبل از بازی مقایسه کردن.

تجزیه و تحلیل ها نشون دهنده افزایش آماریِ قابل توجهی در جرایم در ایالت هایی بود که بازارهای قانونی شرط بندی ورزشی دارن. این افزایش در بازه زمانی حول و حوش بازی ها مشاهده شد. داده ها نشون دادن که قانونی شدن شرط بندی منجر به افزایش کل حوادث، از جمله ضرب و جرح و سرقت شده. این اثر هم برای بازی های خانگی و هم بازی های خارج از خانه وجود داشت، اما برای بازی های خانگی به طور محسوسی قوی تر بود، که نشان دهنده ابعاد گسترده اثر شرط بندی ورزشی بر جرم است.

محققان پی بردن که ماهیت نتیجه بازی نقش مهمی در میزان افزایش جرم داشته. این مطالعه تاکید می کنه که پرخاشگری زمانی بیشتر از همیشه بود که تیم میزبان در بازی ای که انتظار می رفت برنده بشه، شکست می خورد. در دوره قبل از پاندمی، بازی های خانگی با چنین نتایج غیرمنتظره ای با حدود 93 درصد افزایش در ضرب و جرح نسبت به حالت پایه همراه بود. این موضوع نشون می ده که ناامیدی ناشی از باختن در شرط بندی، که با ناامیدی از باخت تیم محبوبِ خانگی ترکیب شده، به عنوان یه محرک قوی برای خشونت عمل می کنه. درک این محرک ها برای تحلیل اثر شرط بندی ورزشی بر جرم حیاتی است.

این مطالعه همچنین «اثرات سرریزی» رو در مناطق مجاور ایالت هایی که شرط بندی توشون قانونیه شناسایی کرد. خیلی از مناطق کلان شهری در ایالات متحده فراتر از مرزهای ایالتی هستن. در مواردی که یک ایالت شرط بندی رو قانونی کرده بود اما همسایه اش نه، ساکنان ایالت غیرقانونی ممکنه برای شرط بندی به اون طرف مرز سفر کنن. داده ها افزایش نرخ جرم رو در این شهرستان های مرزی همسایه در روزهای بازی نشون داد. این یعنی طرفدارا ممکنه برای شرط بندی سفر کنن و پرخاشگری ناشی از شرط بندی رو با خودشون به جوامع محلی برگردونن.

محققان تحلیل های بیشتری انجام دادن تا مکانیسم های محرک این پرخاشگری رو درک کنن. اونا سعی کردن بین پرخاشگری ناشی از ضرر مالی و پرخاشگری ناشی از استرس عاطفی عمومی تفاوت قائل بشن. برای این کار، بازی ها رو بر اساس قابلیت پیش بینی دسته بندی کردن. باخت در یک بازی «قابل پیش بینی» به معنای وارد شدن شوک به شرط بنده که احتمالا روی تیم برنده شرط بسته بوده. اما باخت در یک بازی «غیرقابل پیش بینی» ریسکیه که شرط بند احتمالا از قبل پذیرفته.

در دوره قبل از پاندمی، افزایش جرم عمدتا ناشی از نتایج غیرمنتظره در بازی های قابل پیش بینی بود. این موضوع به ضرر مالی به عنوان مقصر اصلی اشاره داره. شرط بندها احتمالا پولشون رو روی شرط های «مطمئن» گذاشته بودن و وقتی اون شرط ها با شکست مواجه شدن، واکنش تهاجمی نشون دادن. با حال، این الگو در دوره پس از پاندمی تغییر کرد.

بعد از شروع دوباره بازی ها بعد از وقفه کووید-19، پیوند بین پرخاشگری و شاخص های صرفا مالی کمی ضعیف تر شد. در عوض، محققان متوجه شدن که بازی های «استرس زا» اونایی که نتایج نزدیکی داشتن یا به وقت اضافه کشیده شدن بدون توجه به اینکه نتیجه یک باخت غیرمنتظره بزرگ بوده یا نه، در افزایش نرخ جرم نقش داشتن.

این نشون می ده که با بالغ تر شدن بازار شرط بندی ورزشی، اضطراب عمومی و برانگیختگی عاطفی مرتبط با شرط بندی به محرک مهمی برای پرخاشگری تبدیل شده. هیجان و استرس خودِ قمار، در کنار پتانسیل باخت، به نظر می رسه که به رفتارهای خصمانه دامن می زنه.

وانگ (Wang) به PsyPost گفت: «نکته اصلی مطالعه ما اینه که معرفی شرط بندی ورزشی قانونی با افزایش قابل توجه جرم در روزهای بازی، به ویژه ضرب و جرح، همراهه. ما همچنین شاهد اثرات سرریزی در ایالت های همسایه که هنوز شرط بندی رو قانونی نکرده بودن هستیم: مناطقی که به تیم های ورزشی بزرگ نزدیک بودن، افزایش مشابهی رو در جرم تجربه کردن.» این یافته ها، اثر شرط بندی ورزشی بر جرم را به وضوح نشان می دهند.

«علاوه بر این، شرط بندها در ابتدا تمایل داشتن روی بازی های قابل پیش بینی تر شرط بندی کنن و پرخاشگری معمولا از ضررهای مالی ناشی می شد. اما با گذشت زمان، اونا به سمت رقابت های غیرقابل پیش بینی تر رفتن. این بازی ها بیشتر مستعد ایجاد هیجان بالا و استرس در حین بازی هستن که می تونه پرخاشگری رو حتی در صورت نبودِ ضرر مالی افزایش بده.»

مثل هر تحقیق دیگه ای، محدودیت هایی هم وجود داره که باید بهشون اشاره کرد. این تحلیل از بازی های محلی به عنوان معیاری برای دوره های فعالیت بالای شرط بندی استفاده کرد. با حال، شرط بندی ورزشی مدرن به افراد اجازه می ده روی بازی هایی که در هر جای کشور یا دنیا برگزار می شه، شرط ببندن. این یعنی مطالعه احتمالا تاثیر کلِ شرط بندی روی جرم رو کمتر از حد واقعی برآورد کرده، چون حوادث مربوط به شرط بندی روی بازی های غیرمحلی رو ثبت نمی کنه. یافته ها اساسا نشون دهنده حداقلِ اثر شرط بندی ورزشی بر جرم واقعی هستن.

محدودیت دیگه مربوط به تفاوت های جغرافیایی در داده هاست. ایالت های خاصی که در نمونه های قبل و بعد از پاندمی بررسی شدن، بسته به زمان قانونی شدن شرط بندی متفاوت بودن. این موضوع مقایسه کامل این دو بازه زمانی رو سخت می کنه. ممکنه تغییر مشاهده شده در رفتار شرط بندها تا حدی به دلیل تفاوت در جمعیت ایالت هایی باشه که دیرتر شرط بندی رو قانونی کردن.

تحقیقات آینده برای بررسی جزئی تر این پویایی ها لازمه. مطالعه فعلی روی بازی های فصل عادی و پلی آف چهار لیگ اصلی متمرکز بود. این تحقیق رویدادهای بزرگ و مستقل مثل سوپر بول (Super Bowl) یا تورنمنت بسکتبال «جنون مارس» (March Madness) در NCAA رو تحلیل نکرد. این رویدادها حجم عظیمی از شرط بندی رو جذب می کنن و می تونن الگوهای رفتاری متفاوتی ایجاد کنن.

مطالعات آینده همچنین می تونن روندهای بلندمدت رو بررسی کنن تا ببینن آیا جذابیت و تازگی شرط بندی به مرور از بین می ره و به پتانسیل کاهش پرخاشگری در طول زمان منجر می شه یا نه. بررسی تفاوت های جغرافیایی خاص هم می تونه به سیاست گذارها کمک کنه تا قوانین رو متناسب با جوامع خودشون تنظیم کنن.

جمع بندی درباره اثر شرط بندی ورزشی بر جرم

این مطالعه با عنوان «تاثیر قانونی شدن شرط بندی ورزشی بر پرخاشگری» توسط ونچه وانگ (Wenche Wang) و هوا گونگ نوشته شده است.

یافته های این تحقیق نشان می دهد که هیجانات ناشی از قمار و فشارهای مالی حاصل از باخت های سنگین, تاثیری فراتر از فرد داشته و امنیت کل جامعه را تحت الشعاع قرار می دهد. سیاست گذاران باید پیامدهای ثانویه مانند افزایش بار بر سیستم قضایی و کاهش ایمنی عمومی را در هنگام تدوین قوانین جدید در نظر بگیرند تا تعادلی میان سودآوری اقتصادی و سلامت اجتماعی برقرار شود.

Legalized sports betting linked to a rise in violent crimes and property theft