پژوهش های جدید نشان می دهند که زندگی در مناطق پرسر و صدا با افزایش خطر اختلالات خلقی همراه است و درک دقیق تاثیر صدای ترافیک بر روان می تواند به پیشگیری از افسردگی و اضطراب در جوامع مدرن کمک کند.
طبق یه مطالعه جدید و بزرگ که در Environmental Research منتشر شده، زندگی در نزدیکی جاده های شلوغ ممکنه خطر ابتلا به افسردگی یا اضطراب رو افزایش بده. این مطالعه به بررسی تاثیر صدای ترافیک بر روان می پردازد.
صدای ترافیک یه بخش اجتناب ناپذیر از زندگی شهری امروزیه. ماشین ها، اتوبوس ها و قطارها یه صدای پس زمینه همیشگی ایجاد می کنن که خیلی از ما یاد گرفتیم نشنیده اش بگیریم. اما دانشمندان مدت هاست که شک دارن این سر و صدا ممکنه هنوز هم روی بدن تاثیر بذاره، حتی وقتی که فرد فکر می کنه بهش عادت کرده. این موضوع اهمیت درک تاثیر صدای ترافیک بر روان را دوچندان می کند.
تحقیقات قبلی نشون دادن که صدای ترافیک می تونه باعث اختلال در خواب، بالا رفتن سطح استرس و افزایش خطر بیماری های قلبی بشه. در سال های اخیر، توجه محقق ها به تاثیرات این صداها روی سلامت روان جلب شده. این یافته ها به طور فزاینده ای بر روی درک تاثیر صدای ترافیک بر روان تاکید دارند.
با این حال، بیشتر مطالعات قبلی درباره سر و صدا و سلامت روان روی افراد میانسال یا سالمند تمرکز داشتن. به همین خاطر، محققانی که پشت این مطالعه فنلاندی بودن، می خواستن بدونن آیا قرار گرفتن در معرض سر و صدا در طول سال های حساس رشد می تونه روی خطر ابتلا به اختلالات سلامت روان در آینده تاثیر بذاره یا نه.
بررسی تاثیر صدای ترافیک بر روان در سنین مختلف
این تیم تحقیقاتی به سرپرستی ییان هه (Yiyan He) از دانشگاه اولو فنلاند، به سوابق سلامت و جمعیت سراسر کشور دسترسی پیدا کردن. اون ها داده های 114,353 نفری رو که بین سال های 1365 تا 1377 متولد شده بودن و در سال 1386 در منطقه کلان شهری هلسینکی زندگی می کردن، بررسی کردن. در شروع مطالعه، شرکت کننده ها بین 8 تا 21 سال سن داشتن. محقق ها اون ها رو تا سال 1395 زیر نظر گرفتن تا ببینن چه کسایی در مراکز درمانی تخصصی تشخیص افسردگی یا اضطراب دریافت می کنن.
سطح صدای ترافیک برای آدرس محل سکونت هر شرکت کننده برآورد شد، که حتی جابه جایی هاشون رو هم در نظر گرفتن. محقق ها عمدتا روی صدای ترافیک جاده ای تمرکز کردن و میانگین سطح صدا رو در کل شبانه روز محاسبه کردن؛ البته به صدای عصر و شب که افراد به صدا حساس ترن، وزن بیشتری دادن. اون ها همچنین عوامل زیاد دیگه ای رو که می تونن روی سلامت روان تاثیر بذارن، مثل پیشینه خانوادگی، بیماری های روانی والدین، وضعیت رفاهی محله، آلودگی هوا و دسترسی به فضای سبز رو هم لحاظ کردن. تمامی این عوامل در کنار یکدیگر تاثیر صدای ترافیک بر روان را مورد بررسی قرار دادند.
در طول دوره پیگیری، حدود یک نفر از هر ده شرکت کننده تا اوایل دوران بزرگسالی تشخیص افسردگی یا اضطراب دریافت کرد. این مطالعه یه الگوی مشخص رو نشون داد: قرار گرفتن بیشتر در معرض صدای ترافیک با خطر بیشتری همراه بود. به ازای هر 10 دسی بل افزایش صدای ترافیک جاده ای، خطر افسردگی حدود 5 درصد و خطر اضطراب حدود 4 درصد افزایش پیدا می کرد. گرچه این افزایش ها ممکنه کم به نظر برسه، اما «هه» و تیمش اشاره کردن که چون تعداد زیادی از مردم در معرض این صداها هستن، تاثیر کلی اون روی سلامت عمومی جامعه می تونه قابل توجه باشه، و این اهمیت تاثیر صدای ترافیک بر روان را برجسته می کند.
چگونه تاثیر صدای ترافیک بر روان زندگی روزمره را تغییر می دهد؟
نکته مهم اینه که افزایش خطر از حدود 53 دسی بل شروع شد؛ یعنی سطحی که به محدوده های پیشنهادی سازمان جهانی بهداشت برای مناطق مسکونی نزدیکه. صدای شبانه هم تاثیرات مشابهی داشت که این فرضیه رو تقویت می کنه که اختلال در خواب ممکنه در این موضوع نقش داشته باشه؛ موضوعی که در رابطه میکرودوزینگ و بهبود عادات خواب نیز به آن توجه ویژه ای می شود.
این مطالعه تفاوت هایی رو هم بین گروه های مختلف پیدا کرد. ارتباط بین سر و صدا و اضطراب در مردها قوی تر از زن ها بود. همچنین این ارتباط با اضطراب در کسانی که والدین شون سابقه بیماری روانی تشخیص داده شده نداشتن، پررنگ تر بود؛ این یعنی استرس های محیطی ممکنه وقتی خطر خانوادگی کمتره، تاثیر بیشتری داشته باشن.
«هه» و همکارانش توضیح دادن: «اختلال خواب و واکنش به استرس به عنوان مکانیسم های کلیدی زیربنای ارتباط بین قرار گرفتن در معرض صدای ترافیک و خطر افسردگی و اضطراب پیشنهاد شدن. صدای ترافیک با علائم بی خوابی مرتبطه… که خودشون به عنوان عوامل خطر برای افسردگی شناخته می شن. علاوه بر این، نشون داده شده که قرار گرفتن در معرض صدای ترافیک باعث آزار و اذیت و تشدید واکنش های استرس فیزیولوژیک می شه.» این توضیحات عمق بیشتری به درک تاثیر صدای ترافیک بر روان می دهد.
محقق ها هشدار می دن که مطالعه شون ثابت نمی کنه که صدای ترافیک مستقیما باعث افسردگی یا اضطراب می شه، بلکه فقط یک ارتباط رو نشون می ده. این مطالعه همچنین روی موارد شدیدتر که در مراکز تخصصی تشخیص داده شده بودن تمرکز داشت، یعنی موارد خفیف تر که توسط پزشک های عمومی درمان شده بودن، شامل این تحقیق نشدن. علاوه بر این، محقق ها نتونستن میزان مواجهه با صدا در مدارس یا محیط های کاری، یا اینکه خونه ها چقدر در برابر صدا عایق بودن رو اندازه گیری کنن. با این حال، شواهد موجود به روشنی به تاثیر صدای ترافیک بر روان اشاره دارد.
این مطالعه با عنوان «قرار گرفتن در معرض صدای ترافیک در محل سکونت و بروز افسردگی و اضطراب از دوران کودکی تا بزرگسالی: یک مطالعه ثبتی در فنلاند» توسط ییان هه، ماریوس لاهتی-پولکینن، یوهانا متسالا، یانا ای. هالونن، جوکو میتولن، جولز کرکهوفس، مارکو کانتوما، ایرو کایانتی، سیلواین سبرت و آنا پولاکا نوشته شده است.
در نهایت، توجه به عوامل محیطی مانند آلودگی صوتی برای حفظ سلامت روان جامعه یک ضرورت است. این تحقیقات نشان می دهند که آرامش محیط زندگی نه تنها کیفیت خواب، بلکه ثبات روانی ما را در طول سال های رشد تضمین می کند.
Growing up near busy roads linked to higher risk of depression and anxiety
