این مطلب به بررسی یافته های جدید علمی پیرامون تاثیر هورمون بر شخصیت در افراد ترنسجندر می پردازد و نشان می دهد که چگونه هورمون درمانی می تواند الگوهای عاطفی و ویژگی های شخصیتی را در کوتاه مدت تغییر دهد.
بررسی تاثیر هورمون بر شخصیت؛ یافته های جدید
یه مطالعه جدید که در Comprehensive Psychoneuroendocrinology منتشر شده، نشون میده که هورمون درمانی برای تایید جنسیت ممکنه روی ویژگی های شخصیتی خاص در افراد ترنسجندر تاثیر بذاره. یافته ها حاکی از اینه که گذار پزشکی (Medical transition) می تونه برخی الگوهای عاطفی و رفتاری رو به سمت الگوهایی که معمولا با جنسیت هویت یافته فرد مرتبط هستن، سوق بده. در حالی که شخصیت اغلب به عنوان مجموعه ای از ویژگی های ثابت در نظر گرفته میشه، این تحقیق شواهدی ارائه میده که نشون میده هورمون های جنسی ممکنه در شکل دهی به نحوه فکر کردن، احساس کردن و رفتار کردن افراد نقش داشته باشن. این یافته ها اهمیت بررسی تاثیر هورمون بر شخصیت افراد را روشن می کند.
رابطه بین سطح هورمون ها و ویژگی های شخصیتی همچنان یه حوزه پیچیده برای مطالعه است. تحقیقات قبلی روی جمعیت های سیس جندر (افرادی که هویت جنسیتی شون با جنسیتی که در بدو تولد بهشون اختصاص داده شده مطابقت داره)، تفاوت های متوسطی رو در ویژگی های شخصیتی بین مردان و زنان ثبت کردن. به عنوان مثال، زنان معمولا در ویژگی های مربوط به توافق پذیری و روان رنجوری نسبت به مردان نمرات بالاتری می گیرن. محققان می خواستن تعیین کنن که آیا تغییر سطح هورمون ها از طریق درمان پزشکی باعث تغییرات شخصیتی در افراد ترنسجندر میشه یا نه. بررسی دقیق تر تاثیر هورمون بر شخصیت در گروه های مختلف ضروری است.
«این تحقیق بخشی از یه مطالعه بزرگتر در مورد اثرات احتمالی درمان هورمونی تایید جنسیت روی مغز بود. برای ما که در زمینه مراقبت از افراد ترنس فعالیت بالینی داریم، واضحه که هورمون های جنسی تا حدی که کاملا شناخته شده نیست، روی مغز اثر میذارن. بنابراین هدف عمیق تر این بود که اثرات هورمون های جنسی رو روی ویژگی های شخصیتی بررسی کنیم، چیزی که معمولا تصور میشه نسبتا ثابته،» این ها رو متیس هلمبرگ، نویسنده مطالعه از موسسه کارولینسکا، توضیح داد. این مطالعه به طور خاص به تاثیر هورمون بر شخصیت می پردازد.
تیم تحقیقاتی یه مطالعه آینده نگر رو با حضور بزرگسالانی انجام داد که برای هورمون درمانی تایید جنسیت به بیمارستان دانشگاهی کارولینسکا در استکهلم سوئد ارجاع داده شده بودن. برای اطمینان از اینکه نتایج به طور خاص منعکس کننده تغییرات هورمونیه و نه عوامل دیگه، دانشمندان افرادی رو که اختلالات روانی شناخته شده، اختلال طیف اوتیسم داشتن یا داروهای ضد افسردگی مصرف می کردن، از مطالعه کنار گذاشتن. این کار به حداقل رسوندن متغیرهایی که می تونستن ارزیابی های شخصیتی رو منحرف کنن، کمک کرد و زمینه را برای درک بهتر تاثیر هورمون بر شخصیت آماده نمود.
گروه نهایی شرکت کننده ها شامل 58 نفر بود. این شامل 34 نفر بود که در بدو تولد زن تعیین شده بودن و براشون تستوسترون تجویز شده بود و 24 نفر که در بدو تولد مرد تعیین شده بودن و آنتی آندروژن و استرادیول دریافت کردن. آنتی آندروژن ها داروهایی هستن که اثرات تستوسترون رو مسدود می کنن.
در تصویر زیر می توانید شمایی از تغییرات هورمونی و تاثیرات آن بر روان را مشاهده کنید که در مطالعات جدید مورد بررسی قرار گرفته است.
این عکس به خوبی نشان دهنده عمق تغییرات بیولوژیکی است که می تواند بر تعاملات اجتماعی و فردی تاثیرگذار باشد.
محققان از پرسشنامه NEO-PI-R برای ارزیابی شخصیت استفاده کردن. این یه پرسشنامه جامع بر اساس مدل پنج عاملیه که اغلب بهش «پنج عامل بزرگ» میگن. این مدل شخصیت رو به پنج بعد اصلی تقسیم می کنه: روان رنجوری، برون گرایی، گشودگی به تجربه، توافق پذیری و وظیفه شناسی. روان رنجوری به تمایل به تجربه احساسات منفی مثل اضطراب یا غم اشاره داره.
برون گرایی، اجتماعی بودن و اشتیاق رو توصیف می کنه. گشودگی شامل کنجکاوی و تمایل به امتحان کردن چیزهای جدیده. توافق پذیری به میزان همکاری و دلسوز بودن فرد مربوط میشه. وظیفه شناسی هم منعکس کننده نظم و قابل اعتماد بودنه. شرکت کننده ها این ارزیابی رو دو بار انجام دادن: یه بار قبل از شروع هورمون درمانی و یه بار دیگه بعد از حداقل شش ماه درمان.
قبل از شروع درمان، محققان تفاوت های خاصی رو بین دو گروه مشاهده کردن. شرکت کننده هایی که در بدو تولد زن تعیین شده بودن، در بعد توافق پذیری نسبت به کسایی که در بدو تولد مرد تعیین شده بودن، نمره بالاتری کسب کردن. اون ها همچنین در زیرمجموعه های خاصی که بهشون «وجه» میگن، مثل هیجان خواهی و صراحت، نمره بالاتری داشتن. این تفاوت های پایه نشون داد که حتی قبل از مداخله هورمونی، گروه ها پروفایل های شخصیتی متمایزی داشتن و پیچیدگی تاثیر هورمون بر شخصیت را آشکار می سازد.
بعد از شش ماه تستوسترون درمانی، شرکت کننده هایی که در بدو تولد زن تعیین شده بودن، تغییرات مشخصی رو نشون دادن. نمرات اون ها در بخش روان رنجوری به طرز قابل توجهی کاهش یافت. در این بعد، اون ها سطوح پایین تری از افسردگی و آسیب پذیری رو گزارش کردن. همزمان، این گروه افزایشی رو در وجه «اعمال» (Actions) نشون داد که زیرمجموعه بعد گشودگی به تجربه قرار می گیره. این موضوع نشون دهنده تمایل بیشتر برای امتحان کردن فعالیت ها یا رفتارهای متفاوته. کاهش روان رنجوری با الگوهای مشاهده شده در مردان سیس جندر مطابقت داره که به طور کلی در این ویژگی نمره پایین تری نسبت به زنان سیس جندر می گیرن. در نتیجه، این تغییرات بر تاثیر هورمون بر شخصیت افراد ترنسجندر زن تاکید دارد.
گروهی که در بدو تولد مرد تعیین شده بودن و هورمون های زنانه دریافت کردن، تغییرات متفاوتی رو تجربه کردن. این شرکت کننده ها افزایشی رو در وجه «احساسات» (Feelings) در بعد گشودگی به تجربه نشون دادن. این نشون دهنده پذیرش بیشتر نسبت به حالات عاطفی درونیه. برخلاف گروه تستوسترون، اون ها تغییرات قابل توجهی در ابعاد گسترده روان رنجوری یا برون گرایی نشون ندادن. افزایش پذیرش عاطفی، مشابه یافته ها در زنان سیس جندره که معمولا در این وجه خاص نمره بالاتری می گیرن، و نشان دهنده ابعاد گوناگون تاثیر هورمون بر شخصیت است.
دانشمندان همچنین به دنبال رابطه بین میزان تغییر هورمون در خون و میزان تغییر شخصیت گشتن. در گروهی که در بدو تولد مرد تعیین شده بودن، افزایش بیشتر در سطح استرادیول با نمرات پایین تر در چندین ویژگی از جمله گشودگی و توافق پذیری مرتبط بود. این یافته ها تا حدی ما را به یاد تحقیقات درباره ارتباط بین استرادیول و خودشیفتگی زنان می اندازد که نشان دهنده رابطه پیچیده بین استروژن و شخصیته که نیاز به مطالعه بیشتری داره.
مقایسه بین دو گروه بعد از درمان، واگرایی در ویژگی آسیب پذیری رو نشون داد. پس از شش ماه درمان، گروهی که با تستوسترون درمان شده بود، کاهش قابل توجهی در آسیب پذیری نشون داد. گروهی که با استروژن درمان شده بود، افزایش یا کاهش متناظری رو نشون نداد. این موضوع باعث شد که بعد از درمان، شکاف بزرگتری بین دو گروه نسبت به قبل از درمان ایجاد بشه.
در حالی که این مطالعه بینش های جدیدی رو ارائه میده، محققان هشدار میدن که به دلیل محدودیت های مختلف، نباید نتایج کلی گرفت. حجم نمونه نسبتا کوچک بود، که تعمیم یافته ها رو به کل جمعیت ترنسجندر دشوار می کنه. علاوه بر این، این مطالعه شامل گروه کنترل از افرادی نبود که هورمون درمانی دریافت نمی کردن. این موضوع تشخیص دقیق بین اثرات بیولوژیکی هورمون ها و اثرات روان شناختی گذار اجتماعی رو غیرممکن می کنه و نیاز به مطالعات بیشتر برای درک جامع تاثیر هورمون بر شخصیت را نشان می دهد.
تسکین آشفتگی جنسیتی (دیسفوریا) ناراحتی ناشی از عدم تطابق بین هویت جنسیتی و جنسیت فیزیکی می تونه به طور طبیعی خلق و خو رو بهبود ببخشه و روان رنجوری رو کاهش بده، صرف نظر از تغییرات شیمیایی خاص. عملِ زیستن به صورت اصیل و دیده شدنِ درست توسط دیگران هم احتمالا روی بروز شخصیت تاثیر میذاره.
محققان همچنین خاطرنشان کردن که این مطالعه فقط شش ماه اول درمان رو پوشش داده. هنوز مشخص نیست که آیا این تغییرات شخصیتی در طولانی مدت پابرجا می مونن، تکامل پیدا می کنن یا به حالت قبل برمی گردن. شخصیت به طور کلی در بزرگسالی باثبات در نظر گرفته میشه، بنابراین مشاهده تغییرات در چنین بازه زمانی کوتاهی قابل توجهه. با این حال، داده های طولانی مدت برای دیدن اینکه آیا این تغییرات دائمی هستن یا نه، ضروریه.
تحقیقات آینده نیازمند گروه های بزرگتری از شرکت کننده هاست که برای چندین سال تحت نظر باشن تا این مشاهدات اولیه تایید بشه. دانشمندان تاکید می کنن که این نتایج نقش های جنسیتی سنتی رو تایید نمی کنه، بلکه نشون میده که هورمون های جنسی ممکنه بیشتر از اون چیزی که قبلا تصور می شد، روی عملکرد مغز و شکل گیری شخصیت تاثیر بذارن. این بینش جدید در مورد تاثیر هورمون بر شخصیت، درک ما را عمیق تر می کند. اون ها پیشنهاد می کنن که درک این تغییرات بالقوه می تونه به بیماران کمک کنه تا اثرات گذار پزشکی رو بهتر پیش بینی کنن.
عنوان مطالعه؛ تاثیر هورمون بر شخصیت – یک مطالعه NEO-PI-R
این مطالعه با عنوان «تاثیر درمان هورمونی تایید جنسیت بر ویژگی های شخصیتی – یک مطالعه NEO-PI-R»، توسط متیس هلمبرگ، الکس والن و ایوانکا ساویچ نوشته شده است.
در مجموع، این یافته ها دریچه ای جدید به سوی درک انعطاف پذیری شخصیت در پاسخ به تغییرات بیولوژیکی باز می کنند. با وجود محدودیت ها، مشخص است که هورمون ها نقشی فراتر از تغییرات فیزیکی ایفا کرده و می توانند لایه های عمیق تری از روان و رفتارهای انسانی را بازتعریف کنند. آگاهی از این تاثیرات به افراد کمک می کند تا با آمادگی ذهنی بیشتری مسیر تحولات زندگی خود را طی کنند.
Gender-affirming hormone therapy linked to shifts in personality traits
