تحقیقات جدید نشان می دهد که داروهای کاهش وزن GLP-1 مانند اوزمپیک ممکن است در اوزمپیک و کاهش میگرن موثر باشند و نیاز به مراجعات اورژانسی را در بیماران مبتلا به میگرن مزمن به شکل قابل توجهی کاهش دهند.
- یه مطالعه جدید نشون میده که داروهای GLP-1، مثل اوزمپیک، ممکنه در اوزمپیک و کاهش میگرن موثر باشن و باعث بشن افرادی که میگرن مزمن دارن، کمتر به مراقبت های اورژانسی نیاز پیدا کنن.
- احتمالا افرادی که از داروهای GLP-1 استفاده می کنن، کمتر به داروهای پیشگیرانه جدید برای میگرن نیاز دارن.
- این مطالعه ثابت نمی کنه که GLP-1ها نیاز به مراقبت های اورژانسی رو در افراد مبتلا به میگرن مزمن کم می کنن، اما نشون دهنده یه نوع ارتباط بین این دو مورده.
- تحقیقات بیشتری لازمه تا مشخص بشه چطور GLP-1ها می تونن در آینده به مدیریت میگرن کمک کنن.
میگرن یه وضعیت شایع هم در کل دنیا و هم در سراسر ایالات متحده است. ممکنه خانم ها رو بیشتر از آقایون تحت تاثیر قرار بده، اما هر کسی ممکنه میگرن رو تجربه کنه.
طبق گفته بنیاد میگرن آمریکا، 148 میلیون نفر در سراسر جهان با میگرن زندگی می کنن.
این بیماری 37 میلیون نفر رو در ایالات متحده تحت تاثیر قرار داده. میگرن سومین بیماری شایع در جهان و یکی از 10 وضعیت ناتوان کننده به حساب میاد که شناخت ارتباط آن با انواع اختلالات روانی و بیماری مغز و اعصاب در تحقیقات اخیر، اهمیت ویژه ای پیدا کرده است.
از بین کسایی که میگرن دارن، 2 درصدشون دچار میگرن مزمن هستن. وقتی فردی به مدت بیش از 3 ماه، در هر ماه 15 روز یا بیشتر سردرد داشته باشه، میگرنش مزمن محسوب می شه. از این تعداد، حداقل 8 روز در ماه علائم دیگه میگرن مثل اورا (هاله)، حالت تهوع و حساسیت زیاد به نور و صدا رو دارن.
یه مطالعه مقدماتی که اخیرا توسط محققان در برزیل و ایالات متحده انجام شده، نشون میده که داروهای GLP-1 برای کاهش وزن، مثل اوزمپیک و ویگووی، ممکنه به اوزمپیک و کاهش میگرن در افراد مبتلا به میگرن مزمن کمک کنن و نیاز به مراقبت های اورژانسی رو در مقایسه با کسایی که با توپیرامات برای پیشگیری از میگرن درمان می شن، کاهش بدن.
این مطالعه هنوز در هیچ مجله علمی معتبری منتشر نشده. نتایج این تحقیق قرار است در نشست سالانه آکادمی نورولوژی آمریکا، که از 29 فروردین تا 2 اردیبهشت 1405 در شیکاگو و به صورت آنلاین برگزار می شه، ارائه بشه.
دکتر ویتوریا آکار، از دانشگاه سائوپائولو برزیل و یکی از نویسندگان این مطالعه، در یک بیانیه خبری گفت: «افراد مبتلا به میگرن مزمن اغلب سر از اورژانس درمیارن یا مجبورن چندین داروی پیشگیرانه رو امتحان کنن تا بالاخره یکی رو پیدا کنن که براشون جواب بده.»
آکار گفت: «دیدن این الگوها که نشون دهنده استفاده کمتر از مراقبت های اورژانسی و داروهای متوقف کننده میگرن یا داروهای پیشگیرانه جدید در بین افرادیه که برای شرایط دیگه داروهای GLP-1 مصرف می کنن، نشان از پتانسیل اوزمپیک و کاهش میگرن می دهد و اینکه این درمان ها ممکنه به روش هایی که ما هنوز کاملا درکشون نکردیم، به کاهش فشار این بیماری کمک کنن.»
اوزمپیک و کاهش میگرن؛ چگونگی تاثیر داروهای GLP-1
برای این مطالعه، محققان داده های مربوط به سوابق پزشکی افراد مبتلا به میگرن مزمن رو بررسی کردن.
اون ها افرادی رو که در طول یک سال بعد از تشخیص میگرن مزمن، مصرف داروی GLP-1 رو به دلایل دیگه مثل کاهش وزن شروع کرده بودن، با افرادی که در همون دوره مصرف توپیرامات رو شروع کرده بودن، مقایسه کردن.
هر گروه حدود 11,000 نفر بودن. دو گروه از نظر فاکتورهایی مثل موارد زیر با هم مطابقت داده شدن:
- سن
- شاخص توده بدنی (BMI)
- سایر بیماری ها
- درمان های قبلی میگرن
داروهای GLP-1 که در این مطالعه بررسی شدن شامل این موارد بودن:
- لیراگلوتاید (ساکسندا، ویکتوزا)
- سماگلوتاید (اوزمپیک، ویگووی)
- دولاگلوتاید (ترولیسیتی)
- اگزناتاید (بایتا، بایدوریون)
- لیکسیسناتاید (آدلیکسین)
- آلبیگلوتاید (تانزوم، اپرزان)
محققان متوجه شدن که 23.7٪ از افرادی که از داروهای GLP-1 استفاده می کردن، در سال بعدش به اورژانس مراجعه کردن. این رقم در مقایسه با 26.4٪ از افرادی بود که توپیرامات مصرف می کردن.
در مجموع، اون ها فهمیدن که افرادی که از GLP-1 استفاده می کردن، 10٪ کمتر احتمال داشت به اورژانس برن، 14٪ کمتر بستری شدن و حدود 13٪ کمتر از کسایی که توپیرامات مصرف می کردن، به بلوک عصبی یا نسخه تریپتان نیاز پیدا کردن. این نتایج، اهمیت اوزمپیک و کاهش میگرن را در مدیریت این بیماری پررنگ می کند.
دکتر هسیانگ کو (اسکات) یوان، استاد دانشگاه توماس جفرسون و مدیر تحقیقات بالینی مرکز سردرد جفرسون، گفت: «مکانیسم های این اتفاق هنوز در انسان ها کاملا شناخته شده نیست، اما مطالعات پیش بالینی به چندین مسیر همپوشان اشاره دارن.»
یوان گفت: «این مسیرها شامل اثرات ضدالتهابی در سیستم درد تری ژمینال (سه قلو)، کاهش فشار درون جمجمه ای از طریق کاهش ترشح مایع مغزی-نخاعی (CSF) و تنظیم CGRP (یه مولکول پیام رسان کلیدی که باعث میگرن می شه) هستن.»
او به هلث لاین گفت: «خودِ کاهش وزن، صرف نظر از اینکه چطور به دست بیاد، در بیماران مبتلا به چاقی با بهبود میگرن مرتبط بوده، که این موضوع در متاآنالیزهای اخیر هم تایید شده، هرچند هنوز شواهد باکیفیت از کارآزمایی های کنترل شده تصادفی محدوده.» این همبستگی نشان می دهد که اوزمپیک و کاهش میگرن از طریق مسیرهای مختلفی ممکن است تاثیرگذار باشد.
تاثیر اوزمپیک و کاهش میگرن بر نیاز به داروهای پیشگیرانه
محققان همچنین متوجه شدن گروهی که از GLP-1 استفاده می کردن، کمتر به داروهای پیشگیرانه جدید برای میگرن نیاز پیدا کردن.
در مقایسه با کسایی که توپیرامات مصرف می کردن، کاربران GLP-1 به این صورت بودن:
- 48٪ کمتر احتمال داشت مصرف والپروات رو شروع کنن
- 42٪ کمتر احتمال داشت مصرف آنتی بادی های مونوکلونال CGRP رو شروع کنن
- 35٪ کمتر احتمال داشت مصرف داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای رو شروع کنن
- 23٪ کمتر احتمال داشت مصرف دسته ای از داروها به اسم جپانت ها (gepants) رو شروع کنن
با این حال، تفاوت معناداری بین دو گروه در نیاز به شروع مصرف مسدودکننده های بتا (بتا-بلاکرها) وجود نداشت.
یوان اشاره کرد که مهمه یادمون باشه این داده ها مشاهده ای بودن؛ یعنی یه ارتباط رو نشون می دن، نه رابطه علت و معلولی.
او گفت: «ما هنوز نمی تونیم نتیجه بگیریم که آگونیست های گیرنده GLP-1 میگرن رو درمان می کنن، و بیماران نباید خارج از یه کارآزمایی بالینی یا موارد تایید شده، مخصوصا برای این منظور دنبال این داروها باشن.» با این حال، تحقیقات بیشتر در زمینه اوزمپیک و کاهش میگرن ضروری است.
او اضافه کرد: «همچنین ارزش گفتن داره که مقایسه ما با توپیرامات (که خودش خاصیت کاهش وزن داره)، ممکنه تا حدی بازتاب دهنده تحمل پایین و عدم پایبندی به مصرف توپیرامات در دنیای واقعی باشه، نه لزوما برتری دارویی واقعیِ آگونیست های GLP-1.»
با این حال، او همچنین بیان کرد که سیگنال کلی دلگرم کننده است و بررسی های بیشتر رو توجیه می کنه.
دکتر مدحت میخائیل، متخصص مدیریت درد در مرکز سلامت ستون فقرات MemorialCare در کالیفرنیا که در این مطالعه نقشی نداشته، با این موضوع موافقه.
او گفت: «من معتقدم این یه شروع خوبه، اما خیلی زودتر از اونه که بخوایم این دارو رو به عنوان عاملی برای پیشگیری از میگرن در نظر بگیریم. ما به چندین کارآزمایی بزرگ مقیاس نیاز داریم تا ایمنی اون رو، به خصوص در زنان جوان و میانسال که اکثریت جمعیت مبتلا به میگرن رو تشکیل می دن، ارزیابی کنیم.» برای تایید قطعی پتانسیل اوزمپیک و کاهش میگرن، بررسی های گسترده تری لازم است.
درمان میگرن
هدف اصلی مدیریت میگرن، درمان علائم و پیشگیری از حملات آینده است.
دکتر میخائیل گفت: «امروزه مدیریت میگرن خیلی پیشرفته شده و به علت و دفعات تکرار میگرن بستگی داره.»
چند گام سریع برای تسکین علائم شامل این موارد میشه:
- استراحت یا چرت زدن در یک اتاق ساکت و تاریک
- قرار دادن کیسه یخ یا پارچه خنک روی پیشونی
- نوشیدن مایعات زیاد، به خصوص اگه میگرن باعث استفراغ شده
درمان های کوتاه مدت شامل این موارد هستن:
- داروهای تریپتان
- داروهای CGRP
- داروهای بدون نسخه مثل ایبوپروفن، آسپرین یا استامینوفن
- داروهای ضد تهوع
داروهای پیشگیرانه شامل این موارد هستن:
- داروهای ضد تشنج
- مسدودکننده های بتا (بتا-بلاکرها)
- مسدودکننده های کانال کلسیم
- داروهای ضدافسردگی
اگه میگرن رو تجربه می کنید، با پزشک متخصص صحبت کنید تا تصمیم بگیرید کدوم برنامه مراقبتی برای شما بهترینه.
شناخت پتانسیل های جدید داروهای موجود می تواند دریچه ای تازه به روی درمان بیماری های مزمن باز کند. اگرچه هنوز تا تایید قطعی استفاده از اوزمپیک برای درمان میگرن فاصله داریم، اما این یافته ها امیدهای تازه ای برای میلیون ها نفر فراهم کرده است تا با مدیریت بهتر علائم، کیفیت زندگی خود را بهبود ببخشند.
GLP-1 Drugs Like Ozempic May Help Reduce Migraine Symptom Severity
