یه تحلیل جدید روی داده های بیش از 50 هزار نفر نشون میده که الگوی جذب جنسی توی مردا نسبت به زنا، انحصاری تر و مشخص تره. این تحقیق به روشنی تفاوت انعطاف جنسی زن و مرد را در الگوهای جذب جنسی نشان می دهد. در حالی که مردا به شدت یک جنسیت رو به اون یکی ترجیح میدن، زنا تمایل دارن طیف گسترده تری از جذابیت های احتمالی رو از خودشون نشون بدن. این نتایج در مجله تحقیقات جنسی (The Journal of Sex Research) منتشر شده.
دهه هاست که محققا سعی دارن تفاوت های بین تجربه میل جنسی در مردان و زنان رو ترسیم کنن. تحقیقات قدیمی تر اغلب روی اندازه گیری نشانه های فیزیکی تحریک در محیط های آزمایشگاهی تمرکز داشتن. اون آزمایش ها معمولا نشون می دادن که مردا «جنسیت محور» هستن؛ یعنی مردا معمولا فقط وقتی جنسیت مورد علاقه شون رو می بینن، تحریک فیزیکی می شن.
در مقابل، همون مطالعات قدیمی متوجه شدن که زنان دگرجنس گرا با دیدن تصاویر هر دو جنسیت (هم مرد و هم زن)، تحریک فیزیکی از خودشون نشون میدن. این موضوع باعث شد یه نظریه رایج شکل بگیره که میگه میل جنسی زنا به طور ذاتی کمتر از مردا روی یک جنسیت خاص متمرکز شده. با این حال، هنوز معلوم نبود که آیا این الگو در مورد احساسات روانیِ جذب یا فانتزی ها هم صدق می کنه یا نه، موضوعی که نشان دهنده پیچیدگی های نقش تمایل به محافظت در جذب افراد و تاثیر شگفت انگیز آن بر روابط انسانی است.
«ساپیر کینان-بار»، «یوآو بار-آنان» و «دافنا جوئل» این تحقیق رو برای جواب دادن به همین سوال انجام دادن. اونا محققای دانشکده علوم روان شناختی و دانشکده علوم اعصاب «ساگول» در دانشگاه تل آویو هستن. اونا می خواستن بفهمن که آیا این شکاف جنسیتی در «خاص بودنِ گرایش»، موقع اندازه گیری احساسات خوداظهاری و تداعی های ناخودآگاه هم وجود داره یا نه. همچنین می خواستن ببینن این الگوها توی گرایش های جنسی مختلف چطوری خودشون رو نشون میدن.
این تیم داده های سه مجموعه داده آنلاین بزرگ رو با هم ترکیب کردن. در مجموع 56,892 نفر در این پژوهش شرکت داشتن. این مجموعه ها شامل اطلاعات داوطلبایی بود که از سایت های تحقیقاتی بازدید کرده بودن یا از پلتفرم های نظرسنجی پولی استفاده کرده بودن.
محققا پاسخ های مربوط به سوالات مستقیم درباره هویت جنسی رو تحلیل کردن. شرکت کننده ها میزان جذابیت مردان و زنان رو برای خودشون روی مقیاس های عددی رتبه بندی کردن. اونا همچنین میزان تکرار فانتزی های جنسی خودشون رو که مربوط به مردا یا زنا بود گزارش دادن. این کار به نویسنده های مقاله اجازه داد تا گزارش های آگاهانه از میل جنسی رو با هم مقایسه کنن.
علاوه بر سوالات مستقیم، این مطالعه از معیارهای غیرمستقیم جذب هم استفاده کرد. یکی از ابزارهای اصلی مورد استفاده، «آزمون تداعی ضمنی» (IAT) بود. این تکلیف کامپیوتری، قدرت پیوندهای ذهنی بین مفاهیم رو اندازه گیری می کنه.
در طول آزمون IAT، شرکت کننده ممکنه کلمات یا تصاویر رو در دسته هایی مثل «مردان» یا «زنان» و «من جذب می شم» یا «من جذب نمی شم» دسته بندی کنه. سرعتی که شرکت کننده این موارد رو دسته بندی می کنه، تداعی های خودکار ذهنی اون رو لو میده. واکنش سریع تر نشون دهنده یه پیوند ذهنی قوی تر در پس زمینه است.
محققا همچنین از یه روش تغییر یافته به نام «آزمون تداعی ضمنی پرسشنامه محور» (qIAT) استفاده کردن. توی این نسخه به جای کلمات یا تصاویر تکی، از جملات استفاده می شه. این آزمون میزان جذب به مردا و زنا رو به جای مقایسه مستقیم، به صورت جداگانه بررسی می کنه.
بررسی عمیق تفاوت انعطاف جنسی زن و مرد در جذب
تحلیل این مجموعه داده بزرگ، یه الگوی ثابت رو نشون داد. مردا به طور کلی نسبت به زنا، «جنسیت محوری» بیشتری از خودشون نشون دادن. این روند در جذب خوداظهاری، تکرار فانتزی ها و معیارهای تداعی غیرمستقیم هم دیده شد. این یافته ها بر تفاوت انعطاف جنسی زن و مرد تاکید می کنند.
داده ها با جزئیات نشون دادن که چرا این شکاف وجود داره. مردا سطح خیلی بالایی از جذب رو نسبت به جنسیت مورد علاقه شون گزارش کردن. در عین حال، میزان جذبشون به جنسیتی که بهش علاقه نداشتن خیلی پایین بود. این موضوع یه شکاف آماری بزرگ بین علاقه مندی ها و بی علاقگی های اونا ایجاد کرده بود.
زنا پروفایل متفاوتی داشتن. اونا نسبت به مردا، سطح جذب کمتری رو به جنسیت مورد علاقه شون گزارش کردن. مهم تر از اون، زنا نسبت به مردا، جذب بیشتری رو به جنسیتی که اولویتشون نبود گزارش دادن. این یافته نشون میده که زنا از نظر روانی نسبت به جنسیتی که اولویتشون نیست، پذیرا تر هستن و این موضوع یکی از جنبه های کلیدی تفاوت انعطاف جنسی زن و مرد است.
این مطالعه ماهیت جذب رو در زنان دگرجنس گرا روشن کرد. برخلاف برخی از تفسیرهای مطالعات فیزیولوژیک قدیمی، زنان دگرجنس گرا کاملا بدون اولویت نبودن. اونا هم در گزارش های شخصی و هم در معیارهای غیرمستقیم، به وضوح مردان رو به زنان ترجیح می دادن.
با این حال، شدت این ترجیح به اندازه ترجیحی که مردان دگرجنس گرا نسبت به زنان داشتن، انحصاری نبود. زنان دگرجنس گرا ترجیح مشخصی داشتن، اما فاصله بین دو جنسیت براشون کمتر بود. محققا خاطرنشان کردن که این الگو توی نمونه های مختلف کاملا ثابت بوده و بر تفاوت انعطاف جنسی زن و مرد صحه می گذارد.
این مطالعه همچنین افرادی رو که خودشون رو همجنس گرا (زن یا مرد) معرفی کرده بودن بررسی کرد. محققا متوجه شدن که شکاف جنسیتی در «جنسیت محوری» توی این گروه ها متفاوت بود. اون تفاوت بزرگی که بین مردان و زنان دگرجنس گرا دیده می شد، بین شرکت کننده های همجنس گرا اغلب کمتر بود، وجود نداشت یا حتی برعکس بود.
مثلا زنان همجنس گرا سطحی از «جنسیت محوری» رو نشون دادن که گاهی شبیه به مردان همجنس گرا یا حتی بالاتر از اونا بود. این نشون میده که اون میزان بالای انحصارگرایی که در مردان دگرجنس گرا دیده می شه، ممکنه ویژگی خاص همون گروه باشه و یه ویژگی همگانی برای میل جنسی مردانه نباشه.
تحلیل فانتزی های جنسی هم یافته های مربوط به جذب رو تایید کرد. مردا تقریبا فقط درباره جنسیت مورد علاقه شون فانتزی داشتن. زنا هم عمدتا درباره جنسیت مورد علاقه شون فانتزی داشتن، اما نسبت به مردا، موارد استثنای بیشتری رو گزارش کردن. این امر نیز به درک عمیق تر تفاوت انعطاف جنسی زن و مرد کمک می کند.
نویسنده ها چندین توضیح تئوری رو برای این نتایج بررسی کردن. یه تئوری رایج اینه که مردا کلا میل جنسی بالاتری نسبت به زنا دارن. اما داده ها این ایده رو به چالش کشید.
اگه مردا صرفا میل جنسی بالاتری داشتن، باید نسبت به همه جذب بیشتری رو گزارش می کردن. در حالی که زنا نسبت به مردا، جذب بیشتری رو به جنسیت غیرموردعلاقه شون گزارش کردن. این نشون میده که تفاوت فقط مربوط به میزان کل میل جنسی نیست.
بررسی تفاوت انعطاف جنسی زن و مرد در هنجارهای اجتماعی
یه تئوری دیگه تاثیر هنجارهای اجتماعی رو در نظر می گیره. جامعه اغلب انتظارات سختی رو برای مردانگیِ دگرجنس گرایانه تعیین می کنه. مردا برای نشون دادن علاقه به مردای دیگه با تنبیه یا طرد اجتماعی روبرو می شن.
این فشار اجتماعی ممکنه مردا رو تشویق کنه تا جذب خیلی شدیدی به زنا گزارش کنن و هرگونه جذب به مردا رو انکار کنن. این کار باعث ایجاد همون الگوی خیلی خاصی می شه که توی داده ها دیده شده. زنا به طور کلی برای ابراز انعطاف پذیری در جذب شون، با فشار اجتماعی کمتری روبرو هستن.
نویسنده ها همچنین تئوری «شیء انگاری جنسی» رو مورد بحث قرار دادن. فرهنگ غربی اغلب زنا رو به عنوان اشیاء جنسی نشون میده. این شرطی سازی فرهنگی ممکنه باعث بشه افراد با هر جنسیتی، تا حدی به زنا جذب بشن.
نتایج تا حدی از این فرضیه شیء انگاری حمایت کرد. در کل، میزان جذب به جنسیتی که اولویت فرد نبود، وقتی اون جنسیت «زن» بود، بیشتر گزارش می شد. مثلا زنان دگرجنس گرا نسبت به زنان، جذب بیشتری رو گزارش کردن تا مردان دگرجنس گرا نسبت به مردا.
محققا به مزایای استفاده از دسته بندی های دقیق برای گرایش جنسی اشاره کردن. این مطالعه به شرکت کننده ها اجازه می داد به جای استفاده از سه دسته سفت و سخت، خودشون رو «عمدتا دگرجنس گرا» یا «عمدتا همجنس گرا» معرفی کنن. این ظرافت نشون داد که افرادی که در دسته های «عمدتا» بودن، بخش زیادی از اون انعطاف پذیریِ دیده شده در داده ها رو تشکیل میدادن.
زنا نسبت به مردا بیشتر تمایل داشتن که خودشون رو با این دسته های «عمدتا» معرفی کنن. مردا بیشتر خودشون رو «منحصرا» دگرجنس گرا یا همجنس گرا می دونستن. این تفاوت در خوداظهاری با این یافته که مردا در جذب شون «جنسیت محورتر» هستن، همخوانی داره.
البته این تحقیق محدودیت هایی هم داره. داده ها از نمونه های آنلاین به دست اومده که ممکنه کاملا نماینده کل جامعه نباشه. شرکت کننده ها عمدتا انگلیسی زبون بودن و احتمالا بیشترشون جوون و لیبرال بودن.
این سنجش ها به صداقت در گزارش های شخصی و این فرض که زمان واکنش نشون دهنده میزان جذبه، تکیه دارن. این ها جایگزین هایی برای تجربه های دنیای واقعی هستن. این مطالعه تحریک فیزیولوژیک رو اندازه گیری نکرده، بنابراین نمی شه اون رو مستقیما با مطالعات آزمایشگاهی قدیمی تر در اون زمینه مقایسه کرد.
تحقیقات آینده می تونه این الگوها رو در فرهنگ های مختلف بررسی کنه. بررسی جوامعی با هنجارهای جنسیتی متفاوت می تونه به جداسازی تمایلات بیولوژیکی از شرطی سازی های اجتماعی کمک کنه. جالب می شه اگه ببینیم آیا «جنسیت محوریِ» بالایِ مردان دگرجنس گرا در فرهنگ هایی با مفاهیم متفاوت از مردانگی هم پابرجا می مونه یا نه. این بررسی ها می توانند ابعاد جدیدی از تفاوت انعطاف جنسی زن و مرد را روشن سازند.
مطالعه ای با عنوان «جنسیت محوری در جذب جنسی و فانتزی ها: شواهدی از گزارش های شخصی و معیارهای غیرمستقیم» توسط «ساپیر کینان-بار»، «یوآو بار-آنان» و «دافنا جوئل» نوشته شده است.
در نهایت، یافته های این پژوهش نشان می دهند که درک ما از تمایلات انسانی با شناخت دقیق تر این الگوها تکامل می یابد. تفاوت های جنسیتی در جذب، نه تنها تابعی از گرایش های فردی، بلکه بازتابی از تعامل پیچیده میان بیولوژی و محیط اجتماعی هستند که مطالعه آن ها به بهبود درک متقابل در روابط انسانی کمک می کند.
Women display more fluidity in sexual attractions and fantasies than men
