تحقیقات جدید نشان می دهند که بسیاری از محصولات اکستنشن مو حاوی سموم خطرناکی هستند که ریسک بیماری هایی مثل اکستنشن مو و سرطان را افزایش داده و سلامت عمومی مصرف کنندگان را به خطر می اندازند.
- یه تحقیق جدید نشون داده که خیلی از انواع اکستنشن مو حاوی مواد شیمیایی هستن که با سرطان در ارتباطن.
- یه ماده شیمیایی که استفاده اش توی رنگ قایق ها ممنوع شده چون برای ماهی ها خیلی سمیه، توی محصولاتی که میلیون ها زن سیاه پوست استفاده می کنن، مجازه.
- صنعت زیبایی هیچ استاندارد ایمنی فدرال یا الزامی برای آزمایش نداره، اونم با وجود شواهد زیادی که از ضررهاش وجود داره.
- از بین 43 محصول اکستنشن مو که آزمایش شدن، به جز دو مورد، بقیه حاوی مواد شیمیایی مضری بودن که با سرطان، فیبروم، اختلالات هورمونی و بیماری های متابولیک در ارتباطن.
یه مطالعه که برای اولین بار در نوع خودش انجام شده، سطوح بالایی از مواد شیمیایی خطرناکِ شناخته شده و مواد شیمیایی مرموز رو توی اکستنشن های مو که خیلی هم پرکاربردن پیدا کرده. ارتباط بین اکستنشن مو و سرطان موضوعی نگران کننده است. از بین بیش از 900 ماده شیمیایی شناسایی شده، محققا فقط تونستن 169 تاش رو تشخیص بدن.
خیلیاشون با بلوغ زودرس توی دخترا، سرطان و بیماری هایی مثل فیبروم رحم مرتبط هستن، که نگرانی ها درباره اکستنشن مو و سرطان را افزایش می دهد.
تحقیق مؤسسه «سایلنت اسپرینگ» (Silent Spring) که در تاریخ 22 بهمن در مجله Environment & Health منتشر شد، ترکیب شیمیایی 43 محصول اکستنشن مو رو بررسی کرد و متوجه شد تقریبا تمام محصولات آزمایش شده حداقل یک ماده شیمیایی سرطان زا دارن و بر نگرانی های مربوط به اکستنشن مو و سرطان افزود.
حدود 10 درصدشون حاوی تثبیت کننده های پلاستیکی به اسم «ارگانوتین» (organotins) بودن، اونم در سطحی بالاتر از چیزی که نهادهای نظارتی اروپا ایمن می دونن.
این موضوع به خصوص برای زن ها و بچه های سیاه پوست نگران کننده است، چون اون ها اکثریت مطلق مصرف کننده های اکستنشن مو رو تشکیل می دن بیش از 70 درصد زن های سیاه پوست گزارش دادن که حداقل سالی یک بار از اکستنشن استفاده می کنن، در حالی که این آمار برای گروه های دیگه کمتر از 10 درصده و معمولا هم اونا رو برای چندین هفته نگه می دارن.
این چیزیه که باید بدونید.
مواد شیمیایی پیدا شده در اکستنشن های مو
محققا برای خرید انواع اکستنشن های مصنوعی، بر پایه فیبر گیاهی و موی طبیعی انسان به فروشگاه های لوازم آرایشی در هیوستون و سایت های آنلاین رفتن.
اونا موهایی که برای اکستنشن مژه استفاده می شه، دسته های مویی که مستقیما روی سر نصب می شن یا در کلاه گیس ها به کار می رن و موهای بافتنی برای مدل هایی مثل بافت آفریقایی (box braids) و ذرت (cornrows) رو آزمایش کردن.
الیسیا فرانکلین، دکترای تخصصی، نویسنده اصلی و دانشمند محقق در مؤسسه سایلنت اسپرینگ، به «هلث لاین» (Healthline) گفت که اونا روشی رو انتخاب کردن که «بذاره داده ها بهمون بگن چه چیزی در نمونه وجود داره» به جای اینکه دنبال چیز خاصی بگردن.
این روش منجر به یه یافته کلیدی در این تحقیق شد.
فرانکلین گفت: «وقتی نوع فیبر اعلام نشده بود، اون محصولات حاوی بعضی از خطرناک ترین مواد شیمیایی بودن.»
محصولاتی که اعلام نمی کنن از چه نوع فیبر مصنوعی ساخته شدن، خطرناک ترین ها بودن. به جز یکی، بقیه نمونه هایی که نوع فیبرشون مشخص نشده بود، به طرز قابل توجهی مواد شیمیایی خطرناک تری نسبت به محصولاتی داشتن که موادشون رو اعلام کرده بودن.
محققا نتونستن بیش از 80 درصد مواد شیمیایی که شناسایی کرده بودن رو تشخیص بدن، چون اون مواد توی پایگاه های داده علمی وجود ندارن و این یعنی مصرف کننده ها در معرض سموم ناشناخته قرار می گیرن.
مواد شیمیایی موجود در اکستنشن های مو به 5 دسته مضر تقسیم می شن؛
- محرک های پوست و پوست سر باعث سوزش فوری، خارش، بثورات پوستی و واکنش های آلرژیک می شن
- مختل کننده های هورمونی در هورمون های طبیعی بدن اختلال ایجاد می کنن و باعث افزایش وزن، دیابت، بلوغ زودرس و مشکلات متابولیک می شن
- مواد سرطان زا باعث ایجاد یا افزایش خطر ابتلا به سرطان می شن و به همین دلیل ارتباط اکستنشن مو و سرطان مورد توجه قرار گرفته است.
- سموم باروری به باروری و رشد جنین آسیب می زنن یا می تونن باعث ایجاد فیبروم بشن
- نوروتوکسین ها (سموم عصبی) و خطرات تکاملی به مغز و سیستم عصبی آسیب می زنن و به خصوص برای بچه ها مضر هستن
برخی از نگران کننده ترین مواد شیمیایی عبارتند از؛
- ارگانوتین ها تثبیت کننده های پلاستیکی که باعث واکنش های پوستی و اختلال هورمونی می شن
- اکریلونیتریل در فیبرهایی مثل کانکالون (Kanekalon) استفاده می شه و برای پوست و سیستم عصبی مضره
- فتالات ها نرم کننده های پلاستیکی که هورمون ها و سلامت باروری رو مختل می کنن
- استایرن با سرطان خون و لنفوم مرتبط هستش
خیلی از مواد شیمیایی چندین نوع آسیب ایجاد می کنن. مثلا ارگانوتین ها هم هورمون ها و هم سلامت باروری رو مختل می کنن.
در حالی که استفاده از این مواد در محصولات زیبایی مجازه، محققا نوعی ارگانوتین به اسم «تری بوتیل تین کلراید» رو در نمونه های مو پیدا کردن که سازمان حفاظت از محیط زیست آمریکا (EPA) و نهادهای بین المللی استفاده از اون رو در رنگ هایی که برای کف قایق ها به کار می ره ممنوع کردن، چون برای آبزیان به شدت سمیه.
این لیست فقط نشون دهنده 20 درصد از مواد شیمیایی موجود در اکستنشن های موئه. 80 درصد بقیه مواد شیمیایی غیرقابل شناسایی بودن.
خطرات سلامتی اکستنشن های مو و سرطان
با اینکه تحریک پوستی یکی از نگرانی های فوری تر در مورد اکستنشن مو هستش، اما خطرات اون فراتر از پوست سر میره.
طبق این مطالعه، مواد شیمیایی قابل شناسایی با سرطان، اختلالات هورمونی، اثرات روی سیستم ایمنی و مشکلات تکاملی مرتبط هستن.
دکتر چری سی. هیل، متخصص زنان و زایمان و استادیار دانشکده پزشکی دانشگاه اموری (Emory) که بیماران مبتلا به فیبروم رحم رو درمان می کنه، در این مطالعه شرکت نداشته اما به «هلث لاین» (Healthline) گفت که این محصولات به خصوص نگران کننده هستن چون فیبروم به طور نابرابری روی زن های سیاه پوست تاثیر می ذاره.
یکی از دلایلش قرار گرفتن اونا در معرض مواد شیمیایی مختل کننده غدد درون ریز (EDCs) هستش که در اکستنشن مو و سایر محصولات زیبایی پیدا می شه.
اکستنشن های مو می تونن روی پوست سر، صورت، گردن و پشت قرار بگیرن. آرایشگرهایی هم که این اکستنشن ها رو برای مشتری ها نصب می کنن، به شدت در معرض این مواد هستن.
هیل گفت وقتی این EDCs جذب می شن، تعادل هورمونی رو تحت تاثیر قرار می دن.
اون گفت: «فیبروم ها به استروژن و پروژسترون پاسخ می دن. بنابراین، ممکنه رابطه ای بین چیزهایی که وارد بدن مون می کنیم یا روی بدن مون می مالیم و رشد تومور فیبروم وجود داشته باشه.»
نگرانی های آرایشگران و مصرف کنندگان
هانا مک کاسکی، آرایشگری در آتلانتا، به هلث لاین گفت که نتایج این تحقیق براش تعجب آور نبوده چون افراد زیادی رو دیده که به بافت مو واکنش پوستی نشون دادن.
اون گفت: «یادمه وقتی جوون تر بودم و از اکستنشن های دوختی (sew-ins) استفاده می کردم، مدت زیادی با این مشکل دست و پنجه نرم می کردم.»
مک کاسکی گفت ناامیدکننده است که حس کنی این صنعت به آسیبی که این محصولات وارد می کنن اهمیت نمی ده.
اون گفت: «فقط برام سواله که آیا اونا دوست دارن اینجور مواد شیمیایی توی محصولاتی باشه که خانواده هاشون، خودشون یا دختراشون استفاده می کنن؟»
مک کاسکی مثل خیلی از زن های سیاه پوست، بیشتر عمرش رو از این محصولات استفاده کرده و همچنین زن هایی رو هم سن خودش دیده که دچار سرطان رحم و فیبروم رحم شدن، که دوباره بحث اکستنشن مو و سرطان را پررنگ می کند.
فیبروم ها اغلب در افرادی پیدا می شن که در سنین باروری هستن، با این حال قرار گرفتن در معرض این مواد شیمیایی در محصولات زیبایی از دوران کودکی شروع می شه. EDCs همچنین با بلوغ زودرس و چاقی در دخترا مرتبط هستن.
فرانکلین به تحقیقی اشاره کرد که نشون می ده چطور قرار گرفتن در معرض EDCs می تونه در طول نسل ها منتقل بشه. فرانکلین گفت: «مطالعاتی وجود داره… که تایید می کنه مواد شیمیایی که مادربزر در معرض اونا قرار گرفته، روی نوه اش تاثیر می ذاره.» دلیلش اینه که زن ها با تمام تخمک هاشون به دنیا میان. اون گفت: «این یعنی همون لحظه 3 نسل تحت تاثیر همون تماس با مواد شیمیایی قرار می گیرن.»
این واقعیت به خصوص از این جهت نگران کننده است که خیلی از زن های سیاه پوست به خاطر راحتی، در دوران بارداری و بعد از اون تصمیم می گیرن از اکستنشن مو استفاده کنن. بررسی ها نشان می دهند همان طور که مسائلی نظیر تاثیر آنتی بیوتیک بارداری بر بیش فعالی نوزادان مورد توجه است، جذب سموم از طریق پوست سر نیز می تواند پیامدهای جدی برای سلامت نسل های آینده داشته باشد.
اکستنشن مو و سرطان؛ فلزات سنگین و گازهای سمی
یه مطالعه در سال 1403 (2024) توسط Consumer Reports محصولات محبوب بافت موی مصنوعی رو آزمایش کرد و متوجه شد که هر 10 محصول حاوی مواد شیمیایی سرطان زا هستن و 9 مورد از 10 مورد، سطوح سربی فراتر از محدودیت های ایمنی کالیفرنیا داشتن به طوری که برخی محصولات بیش از 600 درصدِ دوز مجاز رو در خودشون جای داده بودن.
صنعت زیبایی همچنان بدون نظارت باقی مونده
صنعت زیبایی با وجود شواهد روزافزون از آسیب ها، تا حد زیادی بدون قانون و نظارت باقی مونده. هیچ الزامات ایمنی، استاندارد آزمایش یا فراخوانی برای محصولات مضری که عمدتا برای سیاه پوستان بازاریابی و توسط اون ها استفاده می شه، وجود نداره.
یه نسل از زن های سیاه پوست نسل هزاره (millennial) وجود داره که بیش از یک دهه، سالی حدود 12 بار از روش های صاف کننده شیمیایی مو استفاده کردن تا موهای طبیعتا فر یا وز خودشون رو کاملا لخت کنن.
اون صاف کننده ها حالا موضوع هزاران شکایت هستن چون با سرطان رحم و سایر سرطان های دستگاه تناسلی در ارتباطن.
فرمالدئید یکی از اصلی ترین مواد شیمیایی نگران کننده در درمان های صاف کننده و نرم کننده مو هستش. فرمالدئید ماده ایه که در آفت کش ها و برای مومیایی کردن اجساد استفاده می شه، با این حال معمولا در صاف کننده های مو پیدا می شه.
با وجود خطرات شناخته شده، فرمالدئید در بازار لوازم آرایشی آمریکا تا حد زیادی بدون نظارت باقی مونده.
سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) قرار بود پیشنهادی برای ممنوعیت استفاده از این محصولات در محصولات مو ارائه بده، اما مدام ضرب الاجل ها رو نادیده گرفته. FDA در بیانیه ای به هلث لاین گفت که قانون پیشنهادی همچنان جزو اولویت هاست و ممکنه «تاریخ انتشار پیش بینی شده رو تغییر بدن».
چندین لایحه در سطوح فدرال و ایالتی برای نظارت بر محصولات زیبایی ارائه شده، اما به جز قانون Prop 65 کالیفرنیا، اکثرشون تصویب یا اجرایی نشدن. ایالت واشنگتن بیشترین پیشرفت رو داشته و استفاده از PFAS، فتالات ها و فرمالدئید رو تا سال 1404-1405 (2025-2026) ممنوع کرده.
با وجود این تلاش ها، اکستنشن مو و سرطان همچنان در سطح فدرال بدون نظارت هستن و زن های سیاه پوست رو مجبور می کنن در بازاری پر از محصولات آزمایش نشده راهشون رو پیدا کنن.
جایگزین های اکستنشن مو
برای زن ها و دخترهای سیاه پوست، اکستنشن مو یه موضوع فرهنگی، راحت و برای حفظ سلامت مو ضروریه، اونم در حالی که با تبعیض های ریشه دار در استانداردهای زیبایی سفیدپوست محور دست و پنجه نرم می کنن که موهای صاف رو معادل تمیزی و حرفه ای بودن می دونن.
مطالعه سایلنت اسپرینگ دو محصول رو پیدا کرد که هیچ ماده شیمیایی خطرناک شناخته شده ای در اونا نبود. یکی از اونا موی بافتنی Pre-Stretched برند Latched & Hooked با رنگ 1B بود، یه برند آمریکایی که به عنوان محصول غیرسمی بازاریابی می شه.
چندین برند آمریکایی در حال ورود به بازاری هستن که مدت ها در انحصار تولیدکننده های آسیایی بوده، اما یه مانع بزرگ قیمتی وجود داره. موی کافی برای یه مدل مو با استفاده از موهای بافتنی مصنوعی معمولی بین 3 تا 5 دلار هزینه داره، در حالی که جایگزین های ایمن تر برای همون مدل مو بین 15 تا 25 دلار یا بیشتر هزینه برمی دارن.
مک کاسکی گفت مشتری هاش دنبال مدل های راحت با قیمت مناسب هستن.
«خیلی از افراد جامعه ما نمی تونن گزینه های بهتر رو بخرن چون استفاده از موی طبیعی گرون تره و اون محصولاتی که برای سلامتی بهتر هستن هم قیمت بیشتری دارن.»
اون گفت وقتی زن ها روی صندلیش می شینن، از فرصت استفاده می کنه تا چیزایی رو که درباره محصولات ایمن تر یاد گرفته باهاشون در میون بذاره. اون گفت: «وقتی موهامون رو درست می کنیم، وقت غیبت کردن و جلسات درمانی کوچیک مونه… من هم توی همین مسیر به مشتری هام آموزش می دم.»
یکی از روش هایی که سیاه پوست ها برای کاهش تحریک پوست استفاده می کنن، آبکشی یا خیس کردن مو در سرکه سیب (ACV) هستش. فرانکلین که خودش هم سیاه پوسته، تصمیم گرفت آزمایش کنه که آیا علم این کار رایج رو تایید می کنه یا نه.
فرانکلین گفت: «ما شواهدی داریم که نشون میده شستشو با سرکه سیب می تونه محافظت خیلی محدودی داشته باشه، به این صورت که مقدار مواد شیمیایی رو کمی کاهش می ده، اما خطر رو کاملا از بین نمی بره.»
فرانکلین گفت با اینکه شستشو با سرکه سیب ممکنه کمک کنه، اما نباید مسئولیت سم زدایی محصولات خطرناک قبل از استفاده، به عهده خود زن های سیاه پوست باشه.
اون گفت: «این شرکت ها نباید محصولاتی بسازن که به مصرف کننده هاشون آسیب می زنه.» صنعت زیبایی به نظارت نیاز داره چون «نباید به افراد اجازه داده بشه این محصولات رو بدون آزمایش ایمنی و اطمینان از اینکه ضرری ندارن، بفروشن… من فکر نمی کنم مجبور باشیم بین زیبایی یا فرهنگ مون یکی رو انتخاب کنیم.»
با افزایش آگاهی بین آرایشگرها و مصرف کننده ها، تقاضا برای شفافیت و انتخاب های ایمن تر، فشار رو روی صنعتی که با پاسخگویی نظارتی روبرو نبوده، بیشتر کرده.
هیل گفت نظارت قانونی ضروریه چون «این مواد شیمیایی مختل کننده غدد درون ریز توی همه چیز هستن.» اون تشویق می کنه که از «صدای جمعی مون برای فشار آوردن به کسایی که در قدرت هستن استفاده کنیم تا تغییرات ایجاد بشه.»
فرانکلین گفت امیدوارم زن ها از این اطلاعات برای گرفتن تصمیمات آگاهانه درباره تماس کلی شون با مواد شیمیایی و مسئله اکستنشن مو و سرطان استفاده کنن.
اون گفت: «بحث اصلا سر این نیست که دیگه موهاتون رو نبافید. بحث اینه که خب، اگه می خوام موهام رو ببافم، آیا به اون همه واکس مو (edge control) و ژل و موس و محصولات دیگه ای هم که اونا هم حاوی این مواد شیمیایی مضر هستن، احتیاج دارم؟»
مک کاسکی هم تایید کرد: «فکر می کنم فقط باید از این فکر که مجبوریم کلی چیز به موهامون بزنیم فاصله بگیریم، چون واقعا نیازی نیست.»
در نهایت، آگاهی از خطرات پنهان در محصولات زیبایی گامی ضروری برای محافظت از سلامت است. با توجه به نبود نظارت های دولتی کافی، انتخاب محصولات با ترکیبات شفاف و کاهش وابستگی به مواد شیمیایی غیرضروری می تواند به کاهش ریسک بیماری های جدی کمک کند. تلاش برای ایجاد تغییر در استانداردهای این صنعت، نه تنها به نفع نسل امروز، بلکه ضامن سلامت نسل های آینده خواهد بود.
Hair Extensions May Contain Harsh Chemicals Linked to Breast, Uterine Cancer
