این پژوهش نشان می دهد که کهنه سربازان پس از گذراندن دوره های تخصصی، پیشرفت های قابل توجهی در عملکردهای مغزی تجربه کرده اند و بر اهمیت درمان PTSD و بهبود شناختی برای بازیابی توانمندی های ذهنی تاکید می کند.
یه مطالعه روی کهنه سربازهای آمریکایی نشون داده که حافظه تصویری رویدادی، یادگیری حرکتی و توجه بصری مداوم اونا بعد از درمان PTSD بهبود پیدا کرده. این مطالعه اهمیت درمان PTSD و بهبود شناختی را در بیماران نشان می دهد. میزان این پیشرفت ها با کاهش علائم PTSD مرتبط بود. با این حال، تفاوتی بین تاثیرات دو روش درمانی استفاده شده – یعنی درمان پردازش شناختی و یوگای سودارشان کریا – وجود نداشت. این مقاله در مجله استرس تروماتیک (Journal of Traumatic Stress) منتشر شده.
اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) یه وضعیت سلامت روانه که ممکنه بعد از اینکه فرد یه اتفاق آسیب زای روانی رو تجربه می کنه یا شاهدش هست، براش پیش بیاد؛ اتفاقاتی که معمولا شامل مرگ واقعی یا تهدید به مرگ، آسیب جدی یا خشونت جنسی می شه. این اتفاقات شامل جنگ و نبرد، حمله فیزیکی یا جنسی، تصادفات شدید، بلایای طبیعی یا از دست دادن ناگهانی یکی از عزیزان هستن.
علائم PTSD شامل خاطرات آزاردهنده مداوم یا فلش بک، کابوس، دوری از چیزهایی که یادآور اون ضربه هستن، تغییرات منفی در خلق وخو یا باورها و برانگیختگی شدید مثل زودرنجی یا گوش به زنگ بودن می شه. این علائم بیشتر از یک ماه طول می کشن و باعث ناراحتی قابل توجه یا اختلال در عملکردهای روزمره می شن.
PTSD بین کهنه سربازان نظامی، نیروهای امدادی، پناهنده ها و بازماندگان خشونت شایعه، اما ممکنه برای هر کسی که در معرض تروما قرار می گیره اتفاق بیفته. البته، هر کسی که تروما رو تجربه می کنه لزوما به PTSD مبتلا نمی شه، چون آسیب پذیری فردی، تجربیات قبلی و حمایت های اجتماعی نقش مهمی دارن. در چنین مواردی، درمان PTSD و بهبود شناختی برای بازگشت به زندگی عادی ضروری است. PTSD معمولا با افسردگی، اختلالات اضطرابی یا مشکلات سوء مصرف مواد همراهه که با توجه به افت سلامت روان در سال های اخیر، توجه به آن بیش از پیش اهمیت یافته است.
اهداف مطالعه؛ بررسی درمان PTSD و بهبود شناختی
نویسنده مطالعه، زولکایدا مامات و همکاراش می خواستن تغییرات در عملکرد شناختی کهنه سربازهای آمریکایی رو بعد از درمان PTSD بررسی کنن. اونا فرض کردن که عملکرد شناختی بعد از درمان در حوزه هایی که می دونیم توی PTSD آسیب می بینن، بهبود پیدا می کنه. این حوزه ها شامل توجه، حافظه کاری، حافظه رویدادی، سرعت پردازش اطلاعات و عملکردهای اجرایی هستن. اونا همچنین حدس زدن که این بهبودها با میزان کاهش علائم PTSD تناسب داشته باشه.
تصویری که در ادامه مشاهده می کنید، نمادی از مسیر بازیابی توانمندی های ذهنی و تمرکز در طول فرآیندهای درمانی است.
این تصویر بر اهمیت تمرکز و بازیابی تعادل روانی در میان کهنه سربازان آسیب دیده تاکید دارد.
محقق ها 85 کهنه سرباز آمریکایی با علائم بالینی قابل توجه PTSD رو جذب کردن که 62 نفرشون ارزیابی های شناختی قبل و بعد از درمان رو کامل کردن. ده نفر از شرکت کننده های اولیه زن بودن. اونا به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدن. میانگین سنی شرکت کننده ها در تحلیل نهایی برای گروه درمان پردازش شناختی حدود 58 سال و برای گروه یوگا 61 سال بود.
شرکت کننده های گروه اول قرار شد تحت یک نوع درمان تروما-محور به اسم درمان پردازش شناختی (CPT) قرار بگیرن. گروه دیگه قرار بود یوگای سودارشان کریا (SKY) رو انجام بدن. گروه CPT دو جلسه 1 ساعته در هفته به مدت 6 هفته (در مجموع 12 ساعت) داشتن. گروه یوگا با یک کارگاه فشرده 5 روزه شروع کردن که هر روز 3 ساعت طول می کشید. بعد از اون، جلسات گروهی دو بار در هفته به مدت 6 هفته برگزار شد که مجموعا 25 ساعت زمان تماس اضافه (در کل حدود 40 ساعت) رو شامل می شد.
درمان پردازش شناختی یک روان درمانی ساختاریافته و مبتنی بر شواهده که برای اختلال استرس پس از سانحه استفاده می شه و به افراد کمک می کنه باورهای غیرمفید مرتبط با تروما رو شناسایی و اصلاح کنن تا ناراحتی شون کمتر بشه و عملکردشون بهتر بشه. یوگای سودارشان کریا هم یک تمرین ساختاریافته مبتنی بر تنفسه که ریشه در سنت های یوگا داره و از الگوهای تنفسی ریتمیک خاص برای کاهش استرس، تنظیم احساسات و حمایت از سلامت روان استفاده می کنه.
قبل و بعد از درمان، شرکت کننده ها ارزیابی های شدت علائم PTSD (با استفاده از CAPS-5)، افسردگی (پرسشنامه افسردگی بک-II) و عملکرد شناختی (تست هایی از مجموعه CANTAB) رو تکمیل کردن. ارزیابی عملکرد شناختی مواردی مثل حافظه تصویری رویدادی و یادگیری، مشکلات بینایی, حرکتی و درک مطلب، توجه مداوم بصری، و حافظه کاری و استفاده از استراتژی رو بررسی کرد.
نتایج نشون داد که عملکرد شناختی شرکت کننده های هر دو گروه بعد از هر دو روش درمانی بهتر شده. این یافته ها اهمیت درمان PTSD و بهبود شناختی را بیش از پیش نمایان می سازد. به طور خاص، شرکت کننده ها بهبودهای متوسطی رو در حافظه تصویری، یادگیری حرکتی و توجه مداوم بصری نشون دادن. با این حال، عملکرد در حافظه کاری فضایی در هر دو گروه کاهش پیدا کرد.
میزان بهبودها در هر دو گروه مشابه بود – یعنی تفاوت معناداری بین کسانی که تحت درمان پردازش شناختی قرار گرفتن و کسانی که در کارگاه های یوگا شرکت کردن از نظر میزان درمان PTSD و بهبود شناختی وجود نداشت. تغییرات در کل عملکرد شناختی با کاهش علائم PTSD در کل نمونه مرتبط بود. با این حال، تحلیل های اکتشافی نشون داد که این همبستگی فقط در گروه درمان پردازش شناختی از نظر آماری معنادار بوده، نه در گروه یوگا.
نتیجه گیری ها درباره درمان PTSD و بهبود شناختی
نویسندگان مطالعه نتیجه گرفتن: «صرف نظر از نوع درمان، عملکرد شناختی همراه با کاهش علائم PTSD بهبود پیدا کرد. این یافته ها مدرکی ارائه می دن که درمان PTSD و بهبود شناختی همزمان و مکمل یکدیگر عمل می کنند.»
این مطالعه به دانش علمی در مورد درمان PTSD و بهبود شناختی کمک می کنه. با این حال، باید توجه کرد که بهبودهای شناختی در هر دو گروه بدون وجود یک گروه کنترل غیرفعال (مثل لیست انتظار) مشاهده شد. بنابراین، در حالی که هر دو درمان به یک اندازه مؤثر به نظر می رسیدن، هنوز مشخص نیست که آیا بهبودهای شناختی دقیقا نتیجه درمان ها بوده یا فرآیندهای دیگه ای که در مطالعه در نظر گرفته نشده، مثل اثر تمرین یا گذشت زمان طبیعی.
مقاله، «بهبود شناخت در کهنه سربازان آمریکایی تحت درمان اختلال استرس پس از سانحه: تحلیل های ثانویه از یک کارآزمایی کنترل شده تصادفی» توسط زولکایدا مامات، دانیل سی. مدرزول و پیتر جی. بیلی نوشته شده است.
یافته های این مطالعه نشان می دهد که با کاهش علائم روان شناختی، عملکردهای مغزی مانند حافظه و توجه نیز تقویت می شوند. این همبستگی میان سلامت روان و توانایی های شناختی، لزوم استفاده از رویکردهای جامع درمانی را برای بهبود کیفیت زندگی افراد آسیب دیده به وضوح نشان می دهد.
Reduction in PTSD symptoms linked to better cognitive performance in new study of veterans
