پژوهش های علمی اخیر نشان می دهند که وجود ویژگی های سایکوپاتیک در افراد می تواند احتمال بروز روان پریشی را به میزان قابل توجهی افزایش دهد، که این امر بر پیوند نزدیک میان سایکوپاتی و خطر اسکیزوفرنی در طول زندگی تاکید دارد.
تحلیلی روی پرونده های بیمارستانی همراه با داده های ثبت مراقبت های بهداشتی در فنلاند نشان داد که افرادی با سطوح بالای ویژگی های سایکوپاتی، 9.3 برابر بیشتر از افرادی که سطح پایینی از این ویژگی ها را دارند، در معرض خطر ابتلا به اسکیزوفرنی هستند. این مطالعه، ارتباط بین سایکوپاتی و خطر اسکیزوفرنی را به وضوح نشان می دهد. افرادی که به عنوان سایکوپات طبقه بندی شدند، 2.37 برابر بیشتر از هم سالان غیرسایکوپات خود احتمال داشتند که به اسکیزوفرنی مبتلا شوند. این تحقیق در Acta Psychiatrica Scandinavica منتشر شد.
ویژگی های سایکوپاتی مجموعه ای از خصوصیات شخصیتی هستند که شامل تجربه عاطفی سطحی، همدلی کم و پشیمانی محدود بابت آسیب رساندن به دیگران می شود. افرادی که این ویژگی ها در آن ها بالاست، تمایل دارند بی احساسی، گسستگی عاطفی و دشواری در ایجاد پیوندهای بین فردی واقعی را نشان دهند. آن ها ممکن است در ظاهر جذاب و از نظر اجتماعی جسور به نظر بیایند، در حالی که فاقد عمق عاطفی هستند و معمولا با دشواری در تغییر باورها نسبت به دیگران و ارتباط آن با ترومای کودکی مواجه هستند.
ویژگی های سایکوپاتی همچنین شامل فریب کاری، دروغ گویی و تمایل به سوءاستفاده از دیگران برای منافع شخصی نیز می شود. تکانشگری و کنترل ضعیف روی رفتار نیز رایج است که منجر به ریسک پذیری و رفتارهای قانون شکنانه می شود. بعضی از افراد بی مسئولیتی مزمنی از خود نشان می دهند و به تعهداتشان در کار، خانواده یا زندگی اجتماعی عمل نمی کنند. این ویژگی ها در طیف وسیعی از کل جمعیت وجود دارند و فقط به گروه های جنایی یا بالینی محدود نمی شوند و معمولا در طول زمان ثابت می مانند.
بررسی ارتباط سایکوپاتی و خطر اسکیزوفرنی
نویسنده مطالعه، اولی واوریو (Olli Vaurio) و همکارانش می خواستند بررسی کنند که آیا ویژگی های سایکوپاتی با افزایش خطر ابتلا به اسکیزوفرنی در مراحل بعدی زندگی مرتبط است یا خیر. این تحقیق در واقع یک گام مهم برای درک بهتر سایکوپاتی و خطر اسکیزوفرنی است. مطالعات تصویربرداری عصبی به شباهت های ساختاری بین مغز بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و افرادی که ویژگی های سایکوپاتی بارزی دارند، اشاره می کند. خیلی از مطالعات دیگر نیز همبستگی هایی را بین ویژگی های سایکوپاتی خاص و اسکیزوفرنی گزارش کرده اند.
این محققان داده های افرادی را که بین سال های 1362 تا 1372 در بیمارستان نیوانیمی فنلاند تحت ارزیابی های روان پزشکی قانونی قرار گرفته بودند، با سوابق ثبت مراقبت های بهداشتی ترکیب کردند. ثبت مراقبت های بهداشتی یک پایگاه داده اداری سراسری در فنلاند است که به طور سیستماتیک اطلاعات مربوط به مراجعات بهداشتی بستری و سرپایی تخصصی، تشخیص ها و درمان ها را ثبت می کند. آن ها افرادی را که مسئولیت کیفری نداشتند، یعنی افرادی با بیماری های روانی شدید، ناتوانی ذهنی یا اختلالات روان پریشی ارگانیک را از تحلیل ها کنار گذاشتند.
در مجموع، این مطالعه شامل داده های 341 نفر بود که 278 نفرشان مرد بودند. میانگین سن آن ها تقریبا 33.5 سال بود. از چک لیست بازنگری شده سایکوپاتی (PCL-R) برای ارزیابی ویژگی های سایکوپاتی استفاده شد. نویسندگان مطالعه شرکت کنندگان را بر اساس امتیازاتشان در PCL-R به سه گروه تقسیم کردند – آن هایی که سطح پایین، متوسط و بالای ویژگی های سایکوپاتی داشتند.
نتایج مطالعه؛ سایکوپاتی و خطر اسکیزوفرنی
نتایج نشان داد که در مقایسه با شرکت کنندگانی که سطح پایینی از ویژگی های سایکوپاتی داشتند، خطر بستری شدن به دلیل اسکیزوفرنی در افرادی با ویژگی های متوسط 5.3 برابر و در افرادی با ویژگی های بالا 9.3 برابر بیشتر بود. این آمار به وضوح نشان دهنده ارتباط قوی میان سایکوپاتی و خطر اسکیزوفرنی است. وقتی به افرادی که در دسته سایکوپات طبقه بندی شدند و آن هایی که در این دسته نبودند نگاه می کنیم، مشخص شد افرادی که سایکوپات شناخته شدند، 2.37 برابر بیشتر احتمال داشتند که به اسکیزوفرنی مبتلا شوند. 20٪ از افرادی که به عنوان سایکوپات طبقه بندی شده بودند، در طول دوره پیگیری به اسکیزوفرنی مبتلا شدند.
نویسندگان مطالعه نتیجه گرفتند: «نتایج جدید نشان می دهد که بین نمرات بالاتر PCL-R و خطر بالاتر بروز اسکیزوفرنی در سنین بالاتر، در میان افراد غیرروان پریشی که تحت ارزیابی های روان پزشکی قانونی (FPE) قرار می گیرند، ارتباط وجود دارد.» این یافته ها بینش های مهمی را در زمینه سایکوپاتی و خطر اسکیزوفرنی ارائه می دهد.
این مطالعه به درک علمی از پیوندهای بین سایکوپاتی و اسکیزوفرنی کمک می کند و نقش مهمی در روشن سازی ارتباط سایکوپاتی و خطر اسکیزوفرنی دارد. با این حال، باید توجه داشت که این تحقیق روی افرادی انجام شده که تحت ارزیابی های روان پزشکی قانونی قرار داشتند؛ یعنی ارزیابی های بالینی که برای بررسی وضعیت روانی فرد در رابطه با استانداردهای قانونی انجام می شود. این ارزیابی ها صرفا به دستور دادگاه انجام می شوند. به همین دلیل، این افراد نماینده کل جمعیت افرادی که مشکلات سلامت روان دارند، نیستند.
مقاله، “ارتباط ویژگی های سایکوپاتی با اسکیزوفرنی در مراحل بعدی زندگی” که به بررسی عمیق سایکوپاتی و خطر اسکیزوفرنی می پردازد، توسط اولی واوریو، یاری تیهونن، مارکو لاهتنوو و یوهانس لیسلهتو نوشته شده است.
بررسی این پیوند پیچیده بین ساختارهای شخصیتی و بیماری های روانی شدید می تواند به شناسایی زودهنگام افراد در معرض خطر کمک کند. اگرچه این مطالعه در یک محیط خاص قانونی انجام شده است، اما راه را برای تحقیقات گسترده تر در مورد چگونگی تاثیر ویژگی های سایکوپاتی بر سلامت روان درازمدت و احتمال بروز روان پریشی هموار می سازد.
Psychopathic traits are associated with a substantially increased risk of schizophrenia
