تحلیل علمی الگوهای کلامی و انتخاب واژگان در متون و گفتگوها، راهکاری نوین برای درک عمیق تر رفتارهای انسانی فراهم کرده است. فرآیند کشف شخصیت از کلمات به متخصصان و حتی افراد عادی کمک می کند تا از طریق نشانه های زبانی، به ویژگی های خلقی و اختلالات احتمالی در عملکرد روانی افراد پی ببرند.
آیا می شه از روی کلمات روزمره ای که یه نفر به کار می بره، متوجه اختلال عملکرد شخصیتش شد؟ تحقیقات من و همکارانم نشان می دهد که کشف شخصیت از کلمات ممکن است، و حتی خیلی زودتر از آن چیزی که فکرش را می کنید.
چه در یک پیامک کوتاه، چه یک ایمیل طولانی، یا یه گپ دوستانه با یک دوست و حتی کامنت های آنلاین، کلماتی که آدم ها انتخاب می کنن، به آرامی الگوهای عمیق تری از طرز فکر، احساسات و نوع ارتباطشون با بقیه رو لو می ده.
همه ما ویژگی های شخصیتی خاص خودمون رو داریم؛ یعنی همون روش های همیشگی فکر کردن، احساس کردن و رفتار کردن. گاهی این ویژگی ها بر نحوه برخورد ما با استرس ها اثر می گذارند، همان طور که در بررسی ویژگی های شخصیتی و دلیل مصرف الکل پس از دعوا مشاهده شده است. وقتی این الگوها خشک، شدید یا مخرب می شن، می تونن باعث مشکلات مداوم در احساسات، خودشناسی و روابط بشن.
در موارد شدیدتر، با اختلالات شخصیتی روبرو هستیم، جایی که این الگوها باعث پریشانی و آسیب های جدی می شن. اختلالات شخصیتی رایج شامل اختلالات شخصیت خودشیفته، ضداجتماعی و مرزی هستن. اما همه لزوما دچار یک اختلال کامل نیستن. در واقع عملکرد شخصیت روی یک طیف قرار داره. هر چی باشه، همه ما یه ذره خودشیفتگی داریم.
تصویر زیر به خوبی نشان دهنده این موضوع است که چگونه تحلیل داده های متنی می تواند ابعاد پنهان ذهن را آشکار کند.
در واقع، این بازنمایی بصری بر اهمیت نشانه های کلامی در شناسایی تیپ های مختلف شخصیتی تاکید دارد.
خیلی از آدم هایی که در محل کار، در زمان آشنایی برای ازدواج یا در فضای مجازی می بینید، ممکنه مشکلات خفیف تری مثل نوسانات خلقی، منفی گرایی، تفکر خشک یا ویژگی های تاریک تری مثل فریبکاری و سنگدلی از خودشون نشون بدن. این الگوها اغلب خیلی قبل از اینکه در رفتارهای واضح دیده بشن، خودشون رو در نحوه حرف زدن یا نوشتن افراد نشون می دن. با توجه به این موضوع، کشف شخصیت از کلمات می تواند ابزاری قدرتمند باشد.
دقت کردن به این الگوها می تونه به ما کمک کنه تا دیگران رو بهتر بشناسیم و درک کنیم، از کسانی که دارن با مشکلاتی دست و پنجه نرم می کنن حمایت کنیم و با آگاهی بیشتر، زندگی اجتماعی مون رو چه در فضای آنلاین و چه آفلاین، با امنیت بیشتری پیش ببریم. در این راستا، کشف شخصیت از کلمات نقشی کلیدی ایفا می کند.
نمونه های افراطی هم وجود داره. زبان شناس هایی که نامه های شخصی قاتل زنجیره ای اتریشی، جک آنتروگر رو بررسی کردن (کسی که به عنوان یک نمونه کلاسیک از خودشیفتگی بدخیم شناخته می شه)، متوجه شدن که او به شکل غیرعادی از کلمات خودمحور مثل «من» و «خودم» استفاده می کرده. همچنین لحن عاطفی اون به طرز عجیبی یکنواخت و بی روح بود. به همین ترتیب، نامه های دنیس ریدر، ملقب به قاتل BTK (بستن، شکنجه، کشتن)، کلماتی رو نشون می داد که به شدت خودبزرگ بینانه، سرد و برتری جویانه بودن.
روانشناس ها مدت هاست می دونن که عادت های زبانی خاص، نشون می ده که آدما از درون چطور دارن عمل می کنن. برای کشف شخصیت از کلمات، این یافته ها بسیار ارزشمند هستند. مثلا کسانی که دچار پریشانی هستن، مدام از زبان خودمحور و کلمات احساسی منفی بیشتری استفاده می کنن. دلیلش اینه که اون ها مسائل رو خیلی درونی می کنن و عواطف منفی رو تجربه می کنن.
افرادی که ویژگی های شخصیتی تاریک تری دارن، اغلب از زبانی خصمانه، منفی و گسسته استفاده می کنن؛ از جمله فحش های بیشتر و کلمات خشمگینانه ای مثل «نفرت» یا «عصبانی». در عین حال، این افراد کمتر از عباراتی که نشون دهنده پیوند اجتماعی هستن، مثل «ما»، استفاده می کنن.
نکته حیاتی اینجاست که این الگوها معمولا عمدی نیستن. این ها به طور طبیعی ظاهر می شن چون زبان، مسیر توجه، احساس و فکر رو دنبال می کنه. با تحلیل متنی محاسباتی، محققان حالا می تونن این نشانه های ظریف رو در مقیاس بزرگ و با سرعت تحلیل کنن، که گامی مهم در کشف شخصیت از کلمات است.
یافته های تحقیق ما در کشف شخصیت از کلمات
در طول چهار مطالعه با استفاده از تحلیل متنی محاسباتی – که سه تای اون ها بخشی از تحقیق دکتری من بود – من و همکارهام شواهد واضحی پیدا کردیم که نشون می ده اختلال در عملکرد شخصیت، ردپای قابل تشخیصی در ارتباطات روزمره به جا می ذاره.
در یک مطالعه روی 530 نفر که در مجله اختلالات شخصیت (Journal of Personality Disorders) منتشر شد، ما مقالات نوشته شده درباره روابط نزدیک افراد رو تحلیل کردیم. همچنین داده هایی درباره سطح اختلال شخصیت اون ها جمع آوری کردیم. کسانی که اختلال شخصیت بیشتری داشتن، از زبانی استفاده می کردن که حس فوریت و خودمحوری داشت؛ مثل «من نیاز دارم…»، «من باید…»، «من هستم…». این یافته ها به طور مستقیم به موضوع کشف شخصیت از کلمات مرتبط است.
این جملات در کنار کلمات نشخوارکننده و زمان گذشته بیان می شد. اون ها همچنین از کلمات احساسی منفی تر، به ویژه کلمات خشمگینانه مثل «بسیار خشمگین» و «عصبی» استفاده می کردن. در عین حال، به طرز محسوسی کمتر از زبان صمیمی یا پیونددهنده مثل «ما»، «عشق» و «خانواده» استفاده می کردن.
در پروژه دوم که در گزارش های مجله اختلالات خلقی (Journal of Affective Disorders Reports) منتشر شد، ما دوباره مقالات نوشته شده (530 نفر) و همچنین متن پیاده سازی شده گفتگوهای 64 زوج عاشق رو که شامل زنانی با تشخیص اختلال شخصیت بودن، تحلیل کردیم.
در هر دو نوع ارتباط کتبی و شفاهی، کسانی که شخصیت های نابهنجارتر یا مختل تری داشتن، از کلمات احساسی منفی بیشتر و با تنوع بالاتری استفاده می کردن. حتی در طول مکالمات روزمره و معمولی، زبان اون ها بار عاطفی منفی سنگین تری داشت که نشون دهنده درگیری ذهنی با احساسات منفی بود.
در مورد ارتباطات آنلاین، در مطالعه ای که اخیرا در تحقیقات سلامت روان npj منتشر شد، ما نزدیک به 67,000 پست ردیت (Reddit) از 992 نفر رو که خودشون رو دارای اختلال شخصیت معرفی کرده بودن، تحلیل کردیم. کسانی که مکررا به خودآزاری می پرداختن، از زبانی استفاده می کردن که به وضوح منفی تر و محدودتر بود.
پست های اون ها شامل زبان خودمحورتر و نفی های بیشتری بود – مثل «نمی توانم». اون ها همچنین از کلمات غمگین و خشمگینانه بیشتر و فحش های بیشتری استفاده می کردن، در حالی که کمتر به افراد دیگه اشاره می کردن. کلمات اون ها همچنین مطلق گرایانه تر بود که نشون دهنده تفکر «همه یا هیچ» هست و کلماتی مثل «همیشه»، «هرگز» یا «کاملا» رو ترجیح می دادن.
در مجموع، این ویژگی ها یک تصویر زبانی از غرق شدن در احساسات، منفی گرایی، گوشه گیری و تفکر خشک ایجاد کرد.
در نهایت، در یک پروژه در حال انجام که بیش از 830,000 پست از همون 992 فرد دارای اختلال شخصیت رو به همراه 1.3 میلیون پست از یک گروه مقایسه 945 نفره از جمعیت عمومی تحلیل می کنه، ما بررسی کردیم که افراد چطور باورهای خودشون رو بیان می کنن («من … هستم»، «من حس می کنم …»، «…ِ من»). با استفاده از یک ابزار پیشرفته طبقه بندی باورهای فردی، متوجه شدیم افرادی که اختلال شخصیت دارن، خیلی بیشتر باورهای خودشون رو در تالارهای گفتگوی آنلاین به اشتراک می ذارن و نحوه بیانشون هم تفاوت عمیقی داشت.
باورهای اون ها نسبت به خودشون منفی تر، افراطی تر و متمرکز بر اختلال بود، از جمله عباراتی مثل «سلامت روان من»، «علائم»، «تشخیص» و «دارو». اون ها همچنین از توصیفات احساسی بیشتری مثل «افسرده کننده»، «تمایل به خودکشی» و «وحشت» استفاده می کردن. بسیاری از اظهارات مربوط به باورهای فردی حول محور درد و تروما بود – مثل «آزارگر»، «طرد شدن»، «صدمه دیدن»، «رنج کشیدن».
اون ها همچنین به دفعات به دوران کودکی یا روابط مهم («مادر»، «شریک عاطفی»، «رابطه») اشاره می کردن. این الگوها در زمینه های مختلف گفتگو به چشم می خورد که نشون می ده کشمکش های عمیق تر با هویت ممکنه به طور کلی در زبان خودش رو نشون بده.
اهمیت کشف شخصیت از کلمات
درک این الگوهای زبانی به معنای تشخیص بیماری افراد از روی پیام هاشون نیست. بلکه به معنای توجه به تغییراتی در زبانه که می تونه سرنخ های ظریفی به ما بده. اگه پیام های کسی ناگهان به طرز غیرعادی فوری یا افراطی، از نظر احساسی منفی، مطلق گرا، درون گرا و از نظر اجتماعی منزوی شد، ممکنه نشونه ای از این باشه که اون فرد داره سختی می کشه. در این شرایط، کشف شخصیت از کلمات می تواند راهنمایی برای کمک باشد.
و در موقعیت های روزمره – مثل قرار گذاشتن، دوستی، تعاملات آنلاین – تشخیص الگوهای خصومت، منفی گرایی شدید، و خشکی عاطفی و شناختی می تونه به آدم ها کمک کنه تا نشانه های اولیه رو شناسایی کنن. این موضوع به خصوص برای سبک های شخصیتی تاریک، مثل سایکوپاتی یا خودشیفتگی صدق می کنه. برای مثال، استفاده زیاد از کلمات مربوط به خود («من»، «بهم»)، کلمات خشمگینانه («نفرت»، «عصبانی») و فحش ها، همراه با کمبود کلماتی که نشون دهنده ارتباط اجتماعی هستن («ما»، «به ما»، «مال ما»)، ممکنه الگوهای زبانی مهمی باشن که باید بهشون توجه کرد.
اما هیچ کلمه یا عبارت خاصی به تنهایی شخصیت کسی رو لو نمی ده. آدم ها درد ودل می کنن، شوخی می کنن و طعنه می زنن. اون چیزی که واقعا مهمه، الگو در طول زمانه؛ یعنی لحن عاطفی، موضوعات و عادت های زبانی تکرار شونده. ردهای ظریف زبانی می تونن دریچه ای به دنیای عاطفی، هویت، الگوهای فکری و روابط یک نفر باز کنن، خیلی قبل از اینکه اون فرد بخواد به طور علنی درباره مشکلاتش حرف بزنه.
در نهایت باید گفت که زبان ما آینه ای از دنیای درونی ماست و تحلیل آن می تواند فراتر از کلمات، به درک عمیق تر روان انسان منجر شود. توجه به این الگوهای تکرارشونده در ارتباطات روزمره، نه تنها به خودشناسی کمک می کند، بلکه ابزاری ارزشمند برای بهبود کیفیت روابط و شناسایی زودهنگام چالش های سلامت روان در دیگران خواهد بود.
How the words people use reveal hidden patterns of personality dysfunction
