تحقیقات علمی جدید نشان می دهند که مصرف قرص ضد بارداری و اضطراب ناشی از تغییرات هورمونی می تواند بر نحوه تنظیم ترس در مغز زنان تاثیر بگذارد و این اثرات ممکن است حتی پس از قطع مصرف نیز به صورت پایدار باقی بمانند.
یه مطالعه جدید که در مجله Neuropsychopharmacology منتشر شده، نشون می ده که استفاده از قرص ضد بارداری و اضطراب خوراکی ممکنه روی نحوه تنظیم واکنش های ترس توسط مغز در محیط های امن تاثیر بذاره. این تحقیق نشون می ده خانم هایی که از قرص های ضدبارداری استفاده می کنن، به خصوص اونایی که دوزهای بالاتری از استروژن مصنوعی دریافت می کنن، ممکنه در محیط های امن نسبت به خانم هایی که هیچ وقت از روش های جلوگیری هورمونی استفاده نکردن، ترس بیشتری رو تجربه کنن. یافته ها همچنین نشون می دن که این تغییرات در پردازش ترس ممکنه تا مدت قابل توجهی بعد از قطع مصرف دارو هم باقی بمونن.
اختلالات اضطرابی و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) در خانم ها تقریبا دو برابر آقایون شایعه. عوامل بیولوژیکی احتمالا در این تفاوت نقش دارن و هورمون های جنسی ممکنه به عنوان واسطه عمل کنن. به طور خاص، هورمون استرادیول نقش مهمی در مدیریت ترس و حافظه توسط مغز ایفا می کنه.
تنظیم موثر ترس مستلزم اینه که فرد بتونه بر اساس محیط اطراف، تفاوت بین تهدید و سیگنال ایمنی رو تشخیص بده. مثلا دیدن یه مار در جنگل ممکنه نیاز به واکنش ترس داشته باشه، اما دیدن یه مار در محوطه باغ وحش نباید ترسناک باشه. این فرآیند به عنوان تنظیم ترس زمینه ای شناخته می شه.
شکست در این فرآیند تنظیم می تونه منجر به ترس ناسازگار بشه؛ یعنی فرد حتی وقتی در جای امنیه، احساس خطر می کنه. این ناتوانی در مهار ترس در محیط های امن، یکی از ویژگی های اصلی شرایط مرتبط با اضطرابه. در حالی که دانشمندان می دونن استرادیول طبیعی به از بین بردن ترس مرتبط با نشانه های خاص کمک می کنه، تحقیقات حیوانی اثر متفاوتی رو در مورد زمینه و محیط نشون می ده.
مطالعات روی جوندگان نشون می ده که دوزهای بالای استرادیول که به صورت خارجی تجویز می شه، می تونه باعث بشه ترس به محیط های امن هم سرایت کنه. این یعنی حیوون ها در محیط هایی که باید به عنوان جای امن شناخته بشن، رفتارهای ناشی از ترس نشون می دن. از اونجایی که قرص های ضدبارداری ترکیبی، دوز روزانه ای از استرادیول مصنوعی رو وارد بدن می کنن، محققان می خواستن بفهمن که آیا اثرات مشابهی در انسان ها هم رخ می ده یا نه.
ارتباط قرص ضد بارداری و اضطراب؛ یافته های جدید
این بخش به بررسی دقیق تر چگونگی تاثیر قرص ضد بارداری و اضطراب بر تنظیم واکنش های ترس در زنان می پردازد. نویسندگان این مطالعه جدید می خواستن بررسی کنن که آیا وضعیت هورمونی و سابقه استفاده از قرص های ضدبارداری روی واکنش های ترس زمینه ای تاثیر می ذاره یا نه. محققان همچنین می خواستن ببینن که آیا دوز هورمون مصنوعی اتینیل استرادیول نتایج متفاوتی ایجاد می کنه یا خیر. این یافته ها به درک بهتر رابطه بین قرص ضد بارداری و اضطراب در زمینه سلامت روان کمک می کند.
تصویر زیر به خوبی نشان دهنده پیچیدگی های عملکرد سیستم عصبی در مواجهه با محرک های محیطی و تاثیر مواد خارجی بر آن است.
همان طور که در تصاویر علمی مرتبط با مغز مشاهده می شود، تغییرات هورمونی می توانند مسیرهای عصبی مربوط به پاسخ های عاطفی و مدیریت استرس را تحت تاثیر قرار دهند.
«لیسا-ماری داوینیون»، نویسنده مطالعه و دانشجوی دکتری در دانشگاه کبک در مونترال می گه: «احتمال ابتلای زنان به اضطراب حدود دو برابر مردانه که با سطوح بالای ترس، حتی در محیط ها و موقعیت های امن مرتبطه. برخی از مطالعات اخیر نشون می دن که قرص های ضدبارداری ممکنه در اضطراب نقش داشته باشن. مطالعه ما بررسی کرد که آیا استفاده از قرص با افزایش ترس در موقعیت های امن مرتبطه یا نه، که این موضوع می تونه توضیح بده چرا اضطراب در زنان شایع تره.»
تیم تحقیقاتی 147 شرکت کننده بزرگسال سالم رو برای یه آزمایش جامع دو روزه انتخاب کرد. این نمونه شامل مردان، زنانی با چرخه های قاعدگی طبیعی، مصرف کنندگان فعلی قرص های ضدبارداری خوراکی و زنانی بود که در گذشته از قرص استفاده می کردن اما حداقل یک سال از قطع مصرف اون ها می گذشت. این تنوع در نمونه اجازه می داد تا مقایسه هایی بین جنسیت بیولوژیکی، وضعیت هورمونی فعلی و سابقه مصرف انجام بشه.
شرکت کنندگان در مطالعه تحت پروتکل شرطی سازی ترس و خاموشی قرار گرفتن. در روز اول، اونا وارد یه محیط مجازی شدن، مثل تصویر یه دفتر کار، که به عنوان «زمینه تهدید» عمل می کرد. در این محیط، نشانه های بصری خاصی با یه شوک الکتریکی ملایم به انگشتان همراه بود.
اواخر همون روز، شرکت کنندگان فرآیندی به نام یادگیری خاموشی رو پشت سر گذاشتن. اونا یه پس زمینه متفاوت مثل کتابخونه رو دیدن که به عنوان «زمینه امن» عمل می کرد. در این محیط، همون نشانه هایی که قبلا خطرناک بودن، بدون هیچ شوک الکتریکی نمایش داده شدن تا شرکت کنندگان یاد بگیرن که این نشانه ها حالا دیگه امن هستن.
در روز دوم، محققان حافظه شرکت کنندگان رو نسبت به این سیگنال های ایمنی آزمایش کردن. اونا دوباره نشانه ها رو هم در زمینه تهدید و هم در زمینه امن نمایش دادن. هدف اصلی، اندازه گیری «بازگشت ترس» یا میزان ظاهر شدن دوباره واکنش ترس بود وقتی که شرکت کننده دوباره در محیط امن قرار می گرفت.
برای اندازه گیری عینی این واکنش های ترس، تیم تحقیقاتی پاسخ های رسانایی پوست رو ثبت کرد. این معیار فیزیولوژیکی، رسانایی الکتریکی پوست رو ردیابی می کنه که بر اساس فعالیت غدد عرق تحت کنترل سیستم عصبی تغییر می کنه. رسانایی بالاتر پوست نشون دهنده برانگیختگی فیزیولوژیکی یا واکنش ترس قوی تره.
علاوه بر رسانایی پوست، محققان از تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی (fMRI) برای مشاهده فعالیت مغز استفاده کردن. اونا روی مناطق خاصی که در ترس و حافظه نقش دارن تمرکز کردن، از جمله هیپوکامپ، قشر پیش پیشانی شکمی-میانی (vmPFC) و قشر سینگولیت قدامی. جالب است بدانید که مطالعات نشان داده اند تغییرات مغز پس از بهبودی کرونا نیز می تواند الگوهای پایداری در عملکرد سیستم عصبی ایجاد کند، که اهمیت بررسی پایداری اثرات بیولوژیکی را دوچندان می کند.
نتایج نشون داد که جنسیت بیولوژیکی و سطح طبیعی استرادیول درون زا با واکنش های ترس زمینه ای مرتبط نبودن. مردان و زنانی که چرخه طبیعی داشتن، الگوهای مشابهی از تنظیم ترس رو در محیط امن نشون دادن. با این حال، تفاوت های قابل توجهی هنگام تحلیل گروه ها بر اساس سابقه مصرف قرص های ضدبارداری ظاهر شد.
زنانی که در حال حاضر از قرص های ضدبارداری خوراکی استفاده می کردن، در مقایسه با زنانی که هرگز از اونا استفاده نکرده بودن، بازگشت ترس بیشتری رو در محیط امن نشون دادن. این موضوع نشون دهنده اختلال در بازیابی حافظه ایمنی مرتبط با اون زمینه است. واکنش ترس با وجود اینکه محیط سیگنال امن بودن می داد، همچنان بالا باقی موند.
یافته مشابهی در مورد زنانی که در گذشته از قرص استفاده می کردن هم به دست اومد. مصرف کنندگان قبلی که بیش از یک سال از قطع مصرفشون می گذشت هم در مقایسه با کسانی که هرگز مصرف نکرده بودن، بازگشت ترس بیشتری در محیط امن داشتن. این نشون می ده که تغییر در تنظیم ترس مرتبط با مصرف قرص های ضدبارداری ممکنه اثرات باقی مانده پایداری داشته باشه. این نکته اهمیت بیشتری پیدا می کند که به تاثیرات پایدار قرص ضد بارداری و اضطراب بر ذهن توجه کنیم.
تاثیر طولانی مدت قرص ضد بارداری و اضطراب بر ذهن
محققان همچنین تاثیر دوز هورمون رو بین مصرف کنندگان فعلی تحلیل کردن. اونا مصرف کنندگان فعلی رو بر اساس مقدار اتینیل استرادیول موجود در قرص هاشون به دو گروه دوز پایین و دوز بالا تقسیم کردن. تجزیه و تحلیل ها یه اثر وابسته به دوز رو در تنظیم ترس نشون داد.
زنانی که فرمولاسیون های اتینیل استرادیول با دوز بالا مصرف می کردن، نسبت به کسانی که هرگز مصرف نکرده بودن، بازگشت ترس به مراتب بیشتری در محیط امن نشون دادن. کسانی که فرمولاسیون های با دوز پایین تر مصرف می کردن، تفاوت قابل توجهی با کسانی که هرگز مصرف نکرده بودن نداشتن، هرچند تفاوتشون با گروه دوز بالا هم زیاد نبود. این نشون می ده که مقدار هورمون های خارجی ممکنه عامل مهمی در میزان گسترش ترس باشه.
داده های تصویربرداری مغزی یه همبستگی عصبی برای این یافته های فیزیولوژیکی ارائه داد. در تمام شرکت کنندگان، فعالیت کمتر در هیپوکامپ و قشر پیش پیشانی شکمی-میانی با بازگشت ترس بالاتر در محیط امن مرتبط بود. این مناطق مغزی برای پردازش اطلاعات زمینه ای و مهار واکنش های ترس ضروری هستن.
هیپوکامپ به ویژه به استروژن حساسه و در تشخیص بین محیط های مختلف نقش محوری داره. قشر پیش پیشانی شکمی-میانی به سرکوب آمیگدال (مرکز ترس مغز) در زمانی که موقعیت امن تشخیص داده می شه، کمک می کنه. کاهش درگیری این مناطق با دشواری مشاهده شده در سرکوب ترس در محیط امن همخوانی داره.
هیچ تفاوت قابل توجهی بین گروه ها در مورد واکنش های ترس در زمینه تهدید پیدا نشد. تفاوت ها مختص محیط امن بود. این به این معنیه که موضوع افزایش کلی ترس نیست، بلکه یه دشواری خاص در تشخیص یا استفاده از سیگنال های ایمنی محیطیه.
«داوینیون» به PsyPost گفت: «در مطالعه ما، قرص های ضدبارداری با دوز بالاتر با تفاوت هایی در نحوه پردازش ترس توسط مغز مرتبط بودن، مثل نشون دادن ترس بیش از حد در موقعیت های امن در مقایسه با زنانی که هرگز از قرص استفاده نکردن. جالب اینجاست که زنانی که بیش از یک سال پیش مصرف قرص رو قطع کرده بودن هم ترس قوی تری در موقعیت های امن نسبت به زنانی که هرگز مصرف نکرده بودن، نشون دادن. این تحقیق به زنان کمک می کنه بفهمن چطور قرص ضد بارداری و اضطراب ممکنه با اضطراب و سلامت روان مرتبط باشه، چطور برخی از اثرات ممکنه حتی بعد از قطع مصرف قرص باقی بمونن و چطور دوز هورمون می تونه نقش مهمی ایفا کنه.»
این یافته ها با مدل های حیوانی قبلی که نشون می دادن سطوح بالای استروژن خارجی می تونه هیپوکامپ رو مختل کنه، همخوانی داره. این اختلال منجر به ناتوانی در جداسازی محیط های خنثی از محیط های تهدیدآمیز می شه. مطالعه حاضر شواهدی ارائه می ده که نشون می ده مکانیسم مشابهی ممکنه در انسان هایی که هورمون های مصنوعی مصرف می کنن هم در جریان باشه.
این یافته ها دیدگاه جدیدی در مورد رابطه پیچیده بین قرص ضد بارداری و اضطراب و تاثیر آن بر سلامت روان زنان ارائه می دهند. مهمه که به سوءتعبیرهای احتمالی از این تحقیق توجه کنیم. نتایج به این معنی نیست که قرص های ضدبارداری ناامن هستن یا اینکه زنان باید مصرف اون ها رو قطع کنن. این مطالعه یه اثر عصبی-بیولوژیکی خاص رو برجسته می کنه که ممکنه برای درک حساسیت به اضطراب مرتبط باشه.
«داوینیون» گفت: «مطالعه ما قرار نیست زنان رو به قطع مصرف قرص تشویق کنه، چون این حوزه تحقیقاتی هنوز برای نتیجه گیری قطعی خیلی جدیده. در عوض، نتایج ما بر اهمیت ادامه مطالعه ارتباط بین مصرف قرص ضد بارداری و اضطراب و سلامت روان تاکید می کنه تا زنان بتونن انتخاب های آگاهانه تری برای پیشگیری از بارداری داشته باشن.»
محدودیت هایی هم وجود داره که باید در نظر گرفت. نمونه شامل افراد سالمی بود که سابقه اختلالات روان پزشکی نداشتن. هنوز مشخص نیست که آیا این اثرات در زنانی که اضطراب یا PTSD تشخیص داده شده دارن، بارزتر یا متفاوت خواهد بود یا نه.
چیدمان آزمایش از مواجهه های کوتاه با تصاویر ثابت برای نمایش محیط ها استفاده کرد. محیط های دنیای واقعی پیچیده تر و فراگیرتر هستن. تحقیقات آینده می تونه از واقعیت مجازی برای ایجاد تجربیات زمینه ای واقع گرایانه تر استفاده کنه.
«داوینیون» توضیح داد: «این نتایج در یک آزمایش آزمایشگاهی بسیار کنترل شده به دست اومدن و مهمه که در آینده ببینیم آیا در موقعیت های واقعی تر هم ظاهر می شن یا نه. علاوه بر این، نمونه ما از زنانی بدون هیچ بیماری روانی تشکیل شده بود؛ تکرار چنین آزمایشی در جمعیت هایی که سطح اضطراب بالاتری دارن یا حتی بیماران بالینی، می تونه بینش بالینی مهمی رو فراهم کنه.»
تحقیقات آینده می تونه نقش پروژستین ها رو بررسی کنه که جزو دیگه هورمونی در قرص های ضدبارداری هستن. پروژستین ها از نظر ساختار شیمیایی و اثراتشون تفاوت زیادی با هم دارن و ممکنه در تغییرات مشاهده شده در تنظیم ترس هم نقش داشته باشن. درک تاثیر ترکیبی استروژن مصنوعی و پروژستین ضروریه.
مطالعه «اثرات ماندگار قرص های ضدبارداری خوراکی بر واکنش های ترس در یک محیط امن » توسط لیسا-ماری داوینیون، الکساندرا برویارد و ماری-فرانس مارین نوشته شده است.
شناخت دقیق تر رابطه بین هورمون های مصنوعی و سیستم عصبی به زنان کمک می کند تا با آگاهی بیشتری نسبت به سلامت روان و جسم خود تصمیم گیری کنند. این تحقیقات دریچه ای جدید به سوی درک تفاوت های جنسیتی در اختلالات اضطرابی می گشاید و بر ضرورت مطالعات گسترده تر در حوزه علوم اعصاب و رفتار تاکید دارد.
High-dose birth control pills linked to elevated fear in safe contexts
