تحقیقات جدید نشان می دهد که بیش فعالی در اوتیسم بزرگسالان شیوع بسیار بالایی دارد و توجه به تشخیص و درمان های دارویی می تواند کیفیت زندگی و شاخص های سلامت این افراد را به طور قابل توجهی بهبود بخشد.
تحلیل داده های مدی کید (Medicaid) آمریکا نشون داده که 26.7٪ از بزرگسالان اوتیستیک بدون ناتوانی ذهنی، تشخیص بیش فعالی در اوتیسم بزرگسالان داشتن. این رقم برای بزرگسالان اوتیستیک دارای ناتوانی ذهنی 40.2٪ بوده. این مقاله در JAMA Network Open منتشر شده.
اوتیسم یا اختلال طیف اوتیسم، یک وضعیت عصبی-تکاملیه که با ویژگی های خاصی در ارتباطات اجتماعی، حساسیت های حسی و الگوهای رفتاری یا علایق شناخته می شه. بهش می گن طیف چون نمودهای اون خیلی متفاوته؛ از افرادی که به حمایت روزانه زیادی نیاز دارن تا کسایی که کاملا مستقل زندگی می کنن.
خود اوتیسم بیماری نیست و لزوما به معنی سلامت ضعیف نیست. با این حال، افراد اوتیستیک نسبت به عموم جامعه، بیشتر در معرض برخی شرایط جسمی و روانی همراه هستن. این موارد معمولا شامل اضطراب، افسردگی، ADHD، صرع، اختلالات خواب و مشکلات گوارشی می شه.
موانعی مثل مشکلات ارتباطی و نبود آموزش لازم برای کادر درمان جهت کار با افراد اوتیستیک، می تونه دسترسی به مراقبت های بهداشتی رو سخت کنه و وضعیت سلامت رو بدتر کنه. استرس مزمن ناشی از طرد شدن توسط اجتماع، انگ های اجتماعی یا مخفی کردن ویژگی های اوتیستیک (ماسکینگ) می تونه روی سلامت جسمی و روانی طولانی مدت اثر منفی بذاره. در عین حال، وقتی مراقبت های بهداشتی در دسترس و متناسب با نیازها باشه، افراد اوتیستیک می تونن به نتایج سلامتی مشابه با همسالان غیر اوتیستیک خودشون برسن.
شیوع و تاثیر بیش فعالی در اوتیسم بزرگسالان
بنیامین ای. یریس، نویسنده این مطالعه و همکارانش اشاره می کنن که اختلال کم توجیحی-بیش فعالی (ADHD) یکی از رایج ترین شرایط روانی همراه در جوانان اوتیستیک هست. در عین حال، ADHD با نتایج سلامتی ضعیف تری هم در کودکان اوتیستیک و هم غیر اوتیستیک همراهه. این نویسندگان می خواستن بررسی کنن که ADHD و اوتیسم چقدر با هم دیده می شن. این مطالعه به خصوص روی بیش فعالی در اوتیسم بزرگسالان متمرکز بود.
آن ها داده های مربوط به درخواست های بیمه مدی کید از سال 1387 تا 1398 (2008 تا 2019 میلادی) رو تحلیل کردن. مدی کید یک برنامه بیمه درمانی مشترک دولت فدرال و ایالتی آمریکاست که پوشش پزشکی رایگان یا کم هزینه رو برای افراد کم درآمد، دارای معلولیت یا کسانی که شرایط خاص دیگه رو دارن فراهم می کنه.
بر اساس این داده ها، نویسندگان مطالعه چهار گروه رو تشکیل دادن: افراد اوتیستیک بدون ناتوانی ذهنی، بزرگسالان دارای ناتوانی ذهنی بدون اوتیسم، بزرگسالان اوتیستیک دارای ناتوانی ذهنی و (یک نمونه تصادفی از) بزرگسالان ثبت نام شده در مدی کید بدون اوتیسم یا ناتوانی ذهنی. فقط داده های بزرگسالان (یعنی 18 سال به بالا) تحلیل شد.
این تحلیل شامل داده های مربوط به مجموعا 3،506،661 نفر بود. 53 درصد زن، 20 درصد سیاه پوست، 17 درصد هیسپانیک (اسپانیایی تبار) و 60 درصد سفیدپوست بودن.
گروهی که نه اوتیسم داشتن و نه ناتوانی ذهنی، با 2.7٪ کمترین سهم تشخیص ADHD رو داشتن. این درصد در گروه دارای ناتوانی ذهنی اما بدون اوتیسم 19٪ بود. در گروه بزرگسالان اوتیستیک بدون ناتوانی ذهنی، 26.7٪ تشخیص بیش فعالی در اوتیسم بزرگسالان را داشتند و این رقم برای بزرگسالان اوتیستیک دارای ناتوانی ذهنی 40.2٪ بود.
در بین افراد دارای تشخیص ADHD، به 36٪ از کسانی که اوتیسم یا ناتوانی ذهنی نداشتن، داروهای ADHD تجویز شده بود؛ در حالی که این رقم برای افراد دارای ناتوانی ذهنی (بدون اوتیسم) 17.4٪ و برای افرادی که هم اوتیسم و هم ناتوانی ذهنی داشتن 26.8٪ بود. همچنین برای 47٪ (46.7٪) از شرکت کنندگان مبتلا به اوتیسم بدون ناتوانی ذهنی که تشخیص بیش فعالی در اوتیسم بزرگسالان داشتن، دارو تجویز شده بود.
یافته های کلیدی در مورد بیش فعالی در اوتیسم بزرگسالان
«در این مطالعه هم گروهی روی بزرگسالان ثبت نام شده در مدی کید، بزرگسالان اوتیستیک نرخ بالایی از ADHD همراه رو تجربه کردن و بیشتر از بزرگسالان در جمعیت عمومی، داروهای ADHD دریافت کردن. نرخ پیامدهای منفی سلامتی در افراد مبتلا به بیش فعالی در اوتیسم بزرگسالان بیشتره، هرچند تجویز داروهای ADHD با نرخ پایین تری از پیامدهای منفی سلامتی همراهه.» این نتیجه گیری نهایی نویسندگان مطالعه بود.
این مطالعه به دانش علمی درباره همراهی بیش فعالی در اوتیسم بزرگسالان کمک می کنه. با این حال، باید توجه داشت که این داده ها فقط از افراد ثبت نام شده در مدی کید به دست اومده و نتایج درباره بیش فعالی در اوتیسم بزرگسالان در کل جمعیت که شامل افراد غیر عضو در مدی کید هم می شه، ممکنه متفاوت باشه.
مقاله، «بیش فعالی در اوتیسم بزرگسالان در بزرگسالان ثبت نام شده در مدی کید» توسط بنیامین ای. یریس، شا تائو، لیندزی شیا و گرگوری ال. والاس نوشته شده است.
درک عمیق تر از تداخلات عصبی و رفتاری در این افراد، به کادر درمان اجازه می دهد تا رویکردهای حمایتی دقیق تری را اتخاذ کنند. توجه به نیازهای خاص بزرگسالان اوتیستیک که با چالش های تمرکز و بیش فعالی نیز مواجه هستند، گامی مهم در جهت بهبود عدالت در دسترسی به سلامت عمومی محسوب می شود.
ADHD diagnoses are significantly elevated among autistic adults on Medicaid
