سگلوتاید خوراکی کاهش نارسایی قلبی را در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 میسر کرده و خطر حوادث قلبی عروقی را در بیماران پرخطر به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.
- نتایج اولیه حاکی از آن است که سگلوتاید خوراکی کاهش نارسایی قلبی را در افراد پرخطر مبتلا به دیابت نوع 2 امکان پذیر می سازد.
- به نظر می رسه این مزیت در افرادی که به یک نوع شایع اما سخت درمان نارسایی قلبی مبتلا هستن، از بقیه بیشتر بوده.
- دیابت نوع 2 و بیماری های قلبی معمولا با هم اتفاق می افتن و این یافته ها می تونه راه رو برای درمان های جدید هموار کنه.
یه مطالعه جدید نشون داده که سگلوتاید خوراکی کاهش نارسایی قلبی را در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 به همراه داشته است.
بیشترین فایده در یک زیرگروه خاص از این بیماری مشاهده شد که درمانش به طور خاصی سخته.
تحقیقات قبلی نشون داده بودن که سماگلوتاید (همون داروی معروف چاقی و دیابت که با نام های اوزمپیک و وگووی فروخته می شه) می تونه خطر بیماری های قلبی عروقی و نارسایی قلبی رو در گروه های پرخطر کاهش بده.
با این حال، اون شواهد تقریبا همه شون مربوط به مطالعات روی نسخه های تزریقی GLP-1 بود، نه نسخه خوراکی.
با تایید اخیر نسخه خوراکی وگووی توسط FDA، اشتیاق و کنجکاوی زیادی در مورد اینکه آیا نسخه های خوراکی هم فواید مشابهی برای سلامت قلب دارن یا نه، به وجود اومده.
شواهد جدید نشان می دهد که سگلوتاید خوراکی کاهش نارسایی قلبی را حتی در فرمولاسیون خوراکی خود برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 به ارمغان می آورد.
نکته جالب اینجاست که به نظر می رسه این دارو بیشترین تاثیرش رو روی نارسایی قلبی با کسر تخلیه ای حفظ شده (HFpEF) داشته.
این یافته ها که همسو با نتایج آخرین تحقیقات علمی در تاریخ 14 بهمن در مجله JAMA Internal Medicine منتشر شده، می تونه مسیر رو برای درمان های جدید باز کنه.
این تحقیق همچنین به لیست طولانی فواید این دارو برای افراد پرخطری که دچار مجموعه ای از شرایط مرتبط به هم، معروف به سندرم قلبی-عروقی-کلیوی-متابولیک (CKM) هستن، اضافه می شه.
نانسی کی. سوایتزر، سردبیر مجله علمی Circulation: Heart Failure و استاد قلب وعروق در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس، که در این مطالعه نقشی نداشته، می گه: «یافته های این کارآزمایی تاییدی هستن، نه لزوما تحول آفرین.»
خانم سوایتزر به Healthline گفت: «این ها داروهای مهمی برای بیماران مبتلا به HFpEF ما هستن که چاقی هم دارن؛ و امیدوارم با این شواهد اضافی، گرفتن تاییدیه بیمه برای این داروها راحت تر بشه. این داروها از نظر بالینی در بهبود وضعیت بیماران مبتلا به HFpEF خیلی مهم هستن.»
سگلوتاید خوراکی کاهش نارسایی قلبی و کاهش خطر 41 درصدی
افراد مبتلا به دیابت نوع 2 در طول زندگی شون ریسک بالایی برای ابتلا به نارسایی قلبی دارن و این دو بیماری خیلی وقت ها با هم همراه می شن. در همین راستا، بررسی اثربخشی سگلوتاید خوراکی کاهش نارسایی قلبی را هدف قرار داده است.
نارسایی قلبی به طور کلی به دو زیرگروه اصلی تقسیم می شه: نارسایی قلبی با کسر تخلیه ای حفظ شده (HFpEF) و نارسایی قلبی با کسر تخلیه ای کاهش یافته (HFrEF).
کسر تخلیه ای (Ejection fraction) به درصدی از خون گفته می شه که قلب با هر ضربان از بطن چپ پمپاژ می کنه. یک قلب سالم کسر تخلیه ای حدود 55 تا 70 درصد داره.
در نوع HFrEF، کسر تخلیه ای 40 درصد یا کمتره که نشون دهنده عضله قلبیه که ضعیف تر از اونیه که بتونه خون رو به خوبی پمپاژ کنه. از طرف دیگه، قلبی که دچار HFpEF شده، هنوز 50 درصد یا بیشتر پمپاژ می کنه، اما نشون دهنده سفت شدن بطن چپه که اجازه نمی ده قلب به درستی از خون پر بشه.
تحقیقات قبلی نشان داده بودند که داروهای تزریقی GLP-1 برای بیماری های قلبی و نارسایی قلبی مفید هستند، اما این مطالعه به وضوح نشان داد که سگلوتاید خوراکی کاهش نارسایی قلبی را در فرمولاسیون خوراکی نیز به همراه دارد.
یافته های مطالعه فعلی از یک تجزیه و تحلیل ثانویه روی کارآزمایی بالینی تصادفی SOUL به دست اومده.
کارآزمایی SOUL نشان داد که سگلوتاید خوراکی کاهش نارسایی قلبی و همچنین خطر حوادث قلبی عروقی جدی (MACE) مثل حمله قلبی، سکته مغزی و مرگ ناشی از بیماری های قلبی را در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 به دنبال دارد.
این تجزیه و تحلیل ثانویه به طور خاص پیامدهای مربوط به نارسایی قلبی رو بررسی کرده.
در این مطالعه 9650 بزرگسال مبتلا به دیابت نوع 2 و بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک یا بیماری مزمن کلیوی حضور داشتن.
میانگین سنی این افراد 66 سال بود و تقریبا یک سوم شون (29 درصد) زن بودن. حدود یک چهارم شرکت کننده ها (2229 نفر) از قبل نارسایی قلبی داشتن. در بین اون هایی که نارسایی قلبی داشتن، 44 درصد HFpEF، 27 درصد HFrEF و 29 درصد هم از نوع ناشخته یا طبقه بندی نشده بودن.
شرکت کننده ها به صورت تصادفی تقسیم شدن تا یا روزانه سماگلوتاید خوراکی مصرف کنن یا دارونما.
بعد از میانگین چهار سال پیگیری، افرادی که از قبل نارسایی قلبی داشتن و سماگلوتاید خوراکی مصرف کرده بودن، در نتیجه سگلوتاید خوراکی کاهش نارسایی قلبی را تجربه کرده و 22 درصد کمتر با پیامدهای جدی نارسایی قلبی مثل بستری شدن در بیمارستان و مرگ روبرو شدن. با این حال، مطالعه نشون داد که در افرادی که در شروع مطالعه نارسایی قلبی نداشتن، سود چشمگیری دیده نشده.
وقتی جمعیت مطالعه بر اساس نوع نارسایی قلبی تقسیم شد، کسایی که HFpEF داشتن، 41 درصد کمتر دچار حوادث مربوط به نارسایی قلبی شدن، در حالی که در افراد مبتلا به HFrEF سود آماری قابل توجهی دیده نشد.
دکتر سوایتزر می گه: «رابطه بین دیابت نوع 2 و نارسایی قلبی پیچیده و دوجانبه ست. در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، دیابت جدید بیشتر از بقیه افراد ایجاد می شه. این ممکنه به خاطر ارتباط هر دو بیماری با چاقی باشه.»
دکتر چنگ-هان چن، مدیر پزشکی برنامه ساختاری قلب در مرکز پزشکی مموریال کر سدلبک در کالیفرنیا، این یافته ها رو «بسیار امیدوارکننده» دونست.
او گفت: «این یک پیشرفت بزرگ برای بیماران دیابتی و به خصوص مبتلایان به HFpEF هست، چون ما در درمان های موثر برای HFpEF محدودیت داریم.»
نکته مهم اینجاست که هیچ سیگنال خطر یا عارضه جدی خاصی در مورد سماگلوتاید خوراکی دیده نشد؛ تعداد عوارض جانبی جدی در هر دو گروه سماگلوتاید و دارونما مشابه بود.
سگلوتاید خوراکی کاهش نارسایی قلبی؛ بهبود درمان از طریق داروهای GLP-1
نارسایی قلبی حدود 6.7 میلیون بزرگسال رو در ایالات متحده تحت تاثیر قرار داده و یکی از دلایل اصلی بستری شدن افراد مسن در بیمارستانه.
هزینه های درمانی سالانه مربوط به نارسایی قلبی بیش از 30 میلیارد دلاره و پیش بینی می شه تا سال 2030 به حداقل 70 میلیارد دلار در سال برسه.
این وضعیت همچنین یکی از عوارض شایع دیابته؛ بیش از 1 نفر از هر 5 نفر مبتلا به دیابت نوع 2 نارسایی قلبی دارن و این عدد در حال رشده.
اینجاست که داروهای GLP-1 مثل سماگلوتاید و تیرزپاتاید وارد می شن. این داروها برای درمان دیابت و چاقی تجویز می شن، اما بعدا نشون دادن که می تونن نتایج قلبی عروقی و نارسایی قلبی رو هم بهبود ببخشن.
برای کسایی که هم دیابت نوع 2 و هم نارسایی قلبی (مخصوصا نوع HFpEF) دارن، سماگلوتاید خوراکی ممکنه یک گزینه دارویی جدید باشه که تحملش برای بعضی ها نسبت به داروهای تزریقی راحت تره.
این اولین باری نیست که محققان به تاثیرات GLP-1ها روی نارسایی قلبی نگاه می کنن؛ اما این اولین کارآزمایی کنترل شده تصادفی بزرگ برای بررسی اثرات سماگلوتاید خوراکی روی این بیماری در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 هست.
از کارآزمایی های مهم دیگه می شه به مطالعه SUMMIT اشاره کرد که کاهش شدیدی رو در حوادث نارسایی قلبی در شرکت کنندگان مبتلا به HFpEF که با تیرزپاتاید درمان شده بودن، نشون داد. مطالعه STEP-HFpEF DM هم نشون داد شرکت کنندگان مبتلا به HFpEF و دیابت نوع 2 که با سماگلوتاید درمان شده بودن، علائم مربوط به نارسایی قلبی و محدودیت های فیزیکی کمتری رو تجربه کردن.
در حالی که برای نوع HFrEF درمان های استانداردی مثل مهارکننده های ACE، مسدودکننده های بتا و مهارکننده های SGLT2 وجود داره، مدیریت نوع HFpEF سخت تر بوده. دلیلش هم اینه که HFpEF فقط یک عامل نداره و می تونه ناشی از شرایط مختلفی باشه، از جمله:
- چاقی
- دیابت
- فشار خون بالا
- بیماری کلیوی
- التهاب
- پیری
آخرین شواهد نشون می ده که درمان برخی از این شرایط زمینه ای (سماگلوتاید قند خون رو بهتر می کنه و به کاهش وزن کمک می کنه)، فوایدش رو به نارسایی قلبی هم می رسونه.
دکتر سوایتزر گفت: «با توجه به اینکه داروهای خیلی کمی داریم که تونستن بستری شدن و مرگ ومیر قلبی عروقی رو در HFpEF کاهش بدن، هر مطالعه ای که چنین کاهشی رو نشون بده عالیه. البته ما قبلا این نشونه رو در مطالعه SUMMIT هم دیده بودیم که تمرکز اصلیش روی همین موضوع بود.»
بهره گیری از داروهای نوین نه تنها مسیر درمان دیابت را هموارتر کرده، بلکه افق های تازه ای در پیشگیری از حوادث ناگوار قلبی گشوده است. توسعه فرمولاسیون های خوراکی گامی بزرگ برای پذیرش بهتر درمان توسط بیماران و کاهش بار سیستم های بهداشتی در مدیریت بیماری های مزمن محسوب می شود.
Oral Semaglutide Lowers Heart Failure Risk in People with Type 2 Diabetes
