ارتباط میان خطر اوتیسم و رشد سر نوزاد در سال اول زندگی

تحقیقات علمی جدید نشان می دهند که پایش مداوم اندازه دور سر در سال اول زندگی می تواند به عنوان یک ابزار غربالگری اولیه عمل کند، زیرا الگوهای رشدی غیرعادی به شدت با خطر اوتیسم و رشد سر نوزاد مرتبط هستند.

تحقیقی روی نوزادان در طول اولین سال زندگی شون که در اسرائیل انجام شده، نشون میده بچه هایی که دور سرشون همیشه کوچک یا بزرگ بوده، حدود سه برابر بیشتر در معرض تشخیص اوتیسم قرار داشتن؛ این در مقایسه با نوزادانیه که دور سرشون همیشه در حد متوسط بوده. این احتمال در 5 درصد از نوزادانی که کمترین دور سر و 5 درصد از نوزادانی که بیشترین دور سر رو داشتن، 6 تا 10 برابر بالاتر بود. این تحقیق، ارتباط بین خطر اوتیسم و رشد سر نوزاد را بررسی کرده و در مجله Autism Research (تحقیقات اوتیسم) منتشر شده.

اوتیسم یا اختلال طیف اوتیسم، یه وضعیت عصبی-رشدیه که با تفاوت هایی در ارتباطات اجتماعی، تعاملات اجتماعی و الگوهای رفتاری، علایق یا پردازش حسی شناخته می شه. به این خاطر بهش «طیف» می گن که نوع و شدت این ویژگی ها در افراد مختلف خیلی با هم فرق می کنه.

اوتیسم معمولا در اوایل دوران کودکی ظاهر می شه، هرچند ممکنه تشخیص رسمی اون دیرتر انجام بشه. محققان دنبال راه هایی برای شناسایی اوتیسم در اوایل کودکی بودن و برخی مطالعات نشون دادن که الگوهای غیرطبیعی رشد سر در دوران نوزادی ممکنه با تشخیص بعدی اوتیسم در ارتباط باشه.

مطالعات دیگه گزارش دادن بچه هایی که بعدها تشخیص اختلال طیف اوتیسم می گیرن، گاهی موقع تولد سر خیلی کوچکی دارن و بعدش در دوران نوزادی، یه دوره رشد سریع سر رو تجربه می کنن. شواهدی هم وجود داره که نشون میده این سرعت بالای رشد سر ممکنه حتی قبل از تولد شروع شده باشه.

بررسی ارتباط بین خطر اوتیسم و رشد سر نوزاد

ریوا بالوم، نویسنده این تحقیق و همکارانش می خواستن رابطه بین الگوهای رشد سر در سال اول زندگی و تشخیص بعدی اوتیسم رو بررسی کنن. اون ها یه مطالعه طولی انجام دادن و در اون روند رشد دور سر و قد رو زیر نظر گرفتن.

شرکت کنندگان در این تحقیق شامل 262 کودک مبتلا به اوتیسم و 560 کودک غیر اوتیستیک بودن که بین سال های 1392 تا 1396 در منطقه نقب در جنوب اسرائیل به دنیا اومدن. داده های مربوط به دور سر و قد اون ها در طول سال اول زندگی، در پایگاه های داده مراکز سلامت مادر و کودک تحت نظر وزارت بهداشت اسرائیل موجود بود و به محققان کمک کرد تا ارتباط میان خطر اوتیسم و رشد سر نوزاد را بررسی کنند.

78 درصد از کودکان شرکت کننده پسر و 77 درصد یهودی بودن. گروه های قومی ساکن در نقب عمدتا یهودیان و اعراب بادیه نشین هستن. کودکان مبتلا به اوتیسم در مقایسه با گروه کنترل، کمتر از خانواده هایی با وضعیت اقتصادی-اجتماعی بالا بودن. همچنین وزن اون ها موقع تولد کمی کمتر بود (3.24 کیلوگرم در مقابل 3.32 کیلوگرم) و دور سرشون هم کمی کوچک تر بود (34.18 سانتی متر در مقابل 34.88 سانتی متر).

اندازه گیری های دور سر و قد این نوزادان در چندین نوبت طی سال اول زندگی شون انجام شد. نویسندگان مطالعه با استفاده از این داده ها، نوزادان شرکت کننده رو بر اساس روند رشد سرشون به هفت دسته تقسیم کردن. این طبقه بندی به درک بهتر الگوهای مرتبط با خطر اوتیسم و رشد سر نوزاد کمک می کند.

این روندها عبارت بودن از: نوزادانی با سر همیشه کوچک، نوزادانی با دور سر متوسط در تمام دوران نوزادی، نوزادانی با سر همیشه بزرگ، نوزادانی که دور سرشون از کوچک به متوسط تغییر کرد، اون هایی که از متوسط به بزرگ رسیدن، نوزادانی که در روزهای اول سر بزرگی داشتن اما تا پایان سال اول به حد متوسط رسیدن، و اون هایی که موقع تولد سرشون متوسط بود اما تا اواخر سال اول کوچک شد.

نتایج تحقیق؛ خطر اوتیسم و رشد سر نوزاد با الگوهای غیرعادی

نتایج نشون داد نوزادانی که همیشه سر بزرگ یا همیشه سر کوچک داشتن، بیشترین احتمال تشخیص اوتیسم رو در آینده داشتن. شانس تشخیص اوتیسم در اون ها در مقایسه با نوزادانی که دور سرشون همیشه متوسط بود، حدود سه برابر بیشتر بود. این احتمال در 5 درصد از نوزادانی که کوچک ترین سرها و 5 درصد از نوزادانی که بزرگ ترین دور سرها رو داشتن، 6 تا 10 برابر بیشتر بود. این یافته ها تاکید می کنند که خطر اوتیسم و رشد سر نوزاد ارتباط معناداری دارند.

نکته مهم اینجاست که محققان متوجه شدن این الگوهای رشد سر به شدت با قد در ارتباط هستن. بچه هایی که اندازه سر غیرطبیعی داشتن، معمولا قد غیرطبیعی هم داشتن. این نشان می دهد که خطر اوتیسم و رشد سر نوزاد باید در کنار سایر شاخص های رشد فیزیکی بررسی شود، به خصوص در کودکانی که هم اندازه سر و هم قد غیرطبیعی دارند.

نویسندگان این تحقیق نتیجه گیری کردن: «یافته های ما نشون میده که ارتباطات گزارش شده بین رشد غیرطبیعی سر در دوران نوزادی و ASD [اختلال طیف اوتیسم] ممکنه به ناهنجاری های گسترده تر رشد فیزیکی مربوط باشه. همان طور که عوامل محیطی مختلف می توانند بر رشد کودکان و کاهش مهارت های پایه آن ها تاثیر بگذارند، این نتیجه گیری بر اهمیت بررسی های چندجانبه و طولی چنین اندازه گیری های تن سنجی در مطالعات مربوط به خطر اوتیسم و رشد سر نوزاد تاکید می کنه.»

این مطالعه به درک علمی اوتیسم کمک می کنه، اما باید توجه داشت که فقط کودکان رو در سال اول زندگی بررسی کرده. هنوز مشخص نیست که آیا این الگوهای رشد بعد از این دوره هم ادامه پیدا می کنن یا نه. همچنین معلوم نیست که این یافته ها تا چه حد برای جمعیت های انسانی خارج از جنوب اسرائیل قابل تعمیم هستن.

این مقاله با عنوان «روندهای رشد سر در سال اول زندگی و خطر اختلال طیف اوتیسم،» توسط ریوا بالوم، لینا البدور، عیناو الحوزیل، گال میری، دیکلا زیگدون، آنالیا میخائیلوفسکی، اورلی کروب و ایدان مناشه نوشته شده است.

شناسایی زودهنگام تفاوت های فیزیکی در نوزادان می تواند ابزار ارزشمندی برای والدین و متخصصان سلامت باشد تا با درک بهتر شرایط، حمایت های لازم را در زمان مناسب فراهم کنند. اگرچه این یافته ها گام مهمی در مسیر پیش بینی اختلالات طیف اوتیسم به شمار می روند، اما ترکیب این داده ها با سایر بررسی های بالینی برای رسیدن به یک تصویر دقیق از سلامت کودک همواره ضروری است.

Study reports associations between infants’ head growth patterns and risk of autism