تأثیر مثبت بازی قبل خواب و حافظه؛ چرا گیمینگ برای مغز مفید است؟

تحقیقات جدید نشان می دهد که انجام یک ساعت بازی قبل خواب و حافظه می تواند بدون آسیب به کیفیت خواب، عملکردهای شناختی و حافظه بصری-فضایی را بهبود بخشیده و سطح استرس روزانه را در بزرگسالان کاهش دهد.

بازی کردن یک بازی ویدئویی اکشن و پرسرعت به مدت یک ساعت قبل از خواب ممکنه واقعا سطح استرس رو پایین بیاره و بعضی از مهارت های حافظه رو برای روز بعد تقویت کنه. این نوع بازی قبل خواب و حافظه می تواند تاثیرات مثبتی داشته باشد. یک آزمایش جدید نشون داده که این جلسات کوتاه بازی روی کیفیت عینیِ خوابِ بزرگسالانی که معمولا اهل بازی های ویدئویی نیستن، اثر منفی نداشته. یافته های این تحقیق در مجله Sleep Medicine منتشر شده است.

بازی قبل خواب و حافظه؛ تاثیر بازی های ویدئویی

صنعت بازی های ویدئویی سالانه صدها میلیارد دلار در سطح جهان درآمد داره. با توجه به اینکه اکثریت قریب به اتفاق جوون ها و بزرگسال ها مشغول بازی های دیجیتال هستن، سوالات درباره اثرات جسمی و ذهنی گیمینگ خیلی اهمیت پیدا کرده. تحقیقات قبلی درباره اینکه بازی ها چطور روی سلامتی اثر می ذارن، نتایج متفاوتی داشته. بعضی گزارش ها بازی های ویدئویی رو به افزایش پرخاشگری، بالا رفتن اضطراب و اختلال در خواب ربط دادن.

مطالعات دیگه به مزایای روان شناختی واضحی اشاره می کنن و می گن بازی ها می تونن استرس رو کم کنن و به تنظیم احساسات کمک کنن. بازی های ویدئویی روزبه روز بیشتر در محیط های غیرتفریحی برای ایجاد ارتباطات اجتماعی و تحریک سریع ذهن استفاده می شن. بخشی از دلیل این گزارش های متناقض اینه که طراحی مطالعات قبلی اغلب «زمینه» یا همون کانتکست رو نادیده می گرفتن. انواع مختلف بازی ها واکنش های ذهنی کاملا متفاوتی رو می طلبن. یک بازی پازل آرامش بخش، مغز رو به همون شکلی که یک بازی بقای پرتنش تحریک می کنه، تحت تاثیر قرار نمی ده.

مدت زمان بازی هم خیلی مهمه. افراط در بازی تا دیر وقتِ شب، با بازی کردن برای یک ساعت مشخص قبل از زمان خواب برنامه ریزی شده، خیلی فرق داره. میزان آشنایی یک فرد با بازی هم واکنشی رو که مغزش به این فعالیت نشون می ده، تغییر می ده. بازیکن های حرفه ای نسبت به نیازهای ذهنی گشت وگذار در دنیای مجازی، یه نوع مقاومت یا تحمل پیدا کردن.

برای کسی که به ندرت دسته بازی رو دستش می گیره، یادگیری یک بازی جدید به تمرکز زیاد و انطباق ذهنی شدیدی نیاز داره. تحقیقات نشون می دهد که ساختار خواب انسان اغلب برای سازگاری با یادگیری و تثبیت حافظه تغییر می کنه. به طور خاص، نیاز بالا به یادگیری کارهای جدید می تونه تداوم و پایداری خواب رو افزایش بده، چون مغز در طول شب مشغول پردازش اطلاعات جدیده.

اورسته د روزا، پژوهشگر دانشگاه کامپانیا، تیمی رو برای بررسی این پدیده رهبری کرد. محقق ها آزمایشی رو طراحی کردن تا اثرات یک بازی ویدئویی با اکشن بالا و تم خشونت آمیز رو روی بزرگسالانی که به بازی کردن عادت نداشتن، جداگونه بررسی کنن. این مطالعه به طور خاص به دنبال درک نقش بازی قبل خواب و حافظه در بهبود عملکردهای مغزی بود.

تیم امیدوار بود با استفاده از جلسات بازی کوتاه و کنترل شده، دقیقا مشخص کنه که چالش ذهنیِ ناگهانیِ یادگیریِ یک بازی اکشن چطور روی الگوهای خواب، عملکرد شناختی و سلامت روان عمومی اثر می ذاره.

محقق ها 18 جوون سالم بین 18 تا 35 سال رو جذب کردن. برای اینکه اثرات تازگی و یادگیری رو جدا کنن، همه شرکت کننده ها در دسته «غیرگیمر» قرار گرفتن. این افراد در هفته بیشتر از یک ساعت بازی نمی کردن و اکثرشون اصلا در هفته بازی نمی کردن. داوطلب ها تمام مراحل آزمایش رو در خونه خودشون انجام دادن تا محیط استراحت فیزیکی شون آشنا و طبیعی باقی بمونه.

مراحل کار با یک هفته مبنا (بیس لاین) شروع شد. شرکت کننده ها مچ بندهای ردیاب فعالیت بستن، گزارش های روزانه خواب رو پر کردن و روتین همیشگی شون رو حفظ کردن. در پایان هفته، تیم تحقیقاتی فعالیت مغزی اون ها رو حین خواب با استفاده از پلی سومنوگرافی خانگی ثبت کرد. این نوع نظارت از سنسورهایی برای ردیابی امواج مغزی، حرکات چشم و فعالیت عضلانی استفاده می کنه. داده های جمع آوری شده یک نقشه بسیار دقیق از اینکه چقدر طول کشیده تا شرکت کننده ها بخوابن و چند بار بین مراحل خواب سبک و عمیق جابه جا شدن، ایجاد کرد.

شرکت کننده ها همچنین مجموعه ای از تست های شناختی رو برای اندازه گیری مهارت هایی مثل حافظه و تمرکز انجام دادن. اون ها پرسشنامه های استاندارد سلامت روان رو برای ارزیابی سطح فعلی استرس، اضطراب و افسردگی پر کردن. بعد از هفته مبنا، داوطلب ها در دو مرحله تست جداگانه شرکت کردن که هر کدوم 4 روز طول کشید. ترتیب این مراحل به صورت تصادفی تعیین شد تا عدالت در نتایج رعایت بشه.

یک مرحله به عنوان شرایط کنترل فعال در نظر گرفته شد. به مدت سه شب متوالی، شرکت کننده ها یک سریال تلویزیونی پرهیجان به نام «Money Heist» رو یک ساعت قبل از خواب تماشا کردن. در روز چهارم، محقق ها دوباره تست های شناختی و نظرسنجی های سلامت روان رو انجام دادن. این کار به تیم اجازه داد تا اثرات رسانه ای رو که درگیرکننده هست اما شامل یادگیری فیزیکی فعال یا حل مسئله نمی شه، اندازه گیری کنن.

در مرحله دیگه تست، شرکت کننده ها به جای تماشای تلویزیون، هر شب به مدت یک ساعت یک بازی ویدئویی اکشن بازی کردن. محقق ها بازی «Call of Duty: Black Ops Cold War» رو انتخاب کردن که یک بازی تیراندازی اول شخص محبوبه. تیم این عنوان خاص رو انتخاب کرد چون به سطح بالایی از درگیری فیزیکی، یادگیری بصری سریع و مسیریابی سریع در محیط های مجازیِ پراسترس نیاز داره.

دقیقا مثل مرحله تلویزیون، این مرحله هم با پلی سومنوگرافی در شب سوم و تست شناختی در روز چهارم تموم شد. بعد از جمع آوری داده ها، محقق ها نتایج هفته مبنا، مرحله تماشای تلویزیون و مرحله بازی ویدئویی رو با هم مقایسه کردن. نتایج به دست آمده، تصورات رایج درباره کار با صفحه نمایش و انگیختگی فیزیولوژیکی قبل از خواب رو به چالش کشید.

بازی کردنِ بازی اکشن و خشونت آمیز به مدت یک ساعت، در مقایسه با هفته مبنا، کیفیت عینی خواب رو تغییر نداد. مدت زمانی که طول کشید تا فرد به خواب بره، طول مدت خواب عمیق و تعداد دفعات بیداری در شب کاملا ثابت موند. اجزای ساختار خواب که مسئول سازماندهی وضعیت های ترمیم کننده مغز هستن، علیرغم نبرد دیجیتالی شدید، کاملا دست نخورده باقی موندن.

در واقع کارایی خواب بعد از تماشای سریال تلویزیونی نسبت به بازی ویدئویی کمی کاهش پیدا کرد. شرکت کننده ها گزارش دادن که بلافاصله بعد از تماشای تلویزیون نسبت به بعد از بازی، احساس خواب آلودگی بیشتری داشتن. با این حال، هوشیاری بالاتری که با بازی کردن همراه بود، در اواخر شب به اختلال در خواب تبدیل نشد.

محقق ها حدس می زنن که نیاز شدید به یادگیری برای انجام بازی ممکنه باعث تحریکِ پردازشِ حافظه وابسته به خواب شده باشه؛ پدیده ای که با بررسی نقش هیجان در حافظه و چگونگی تثبیت تجربیات جدید در ذهن مربوط می شود. اهمیت بازی قبل خواب و حافظه در اینجاست که مغز برای ادغام ورودی های پیچیده جدید از دسته بازی و استراتژی های مسیریابی مجازی که در طول جلسه استفاده شده بود، به خواب باکیفیت نیاز داشت.

تاثیر بازی قبل خواب و حافظه بر عملکرد شناختی

تست های شناختی که در صبح های بعد از مراحل آزمایش انجام شد، مزایای ذهنی متمایزی رو نشون داد که به جلسات بازی مرتبط بود. این یافته ها به طور مستقیم به اهمیت بازی قبل خواب و حافظه اشاره دارد. شرکت کننده ها در تست های حافظه کاری بصری-فضایی بعد از شرایط بازی ویدئویی، نمرات بالاتری گرفتن.

برای اندازه گیری این مورد، دانشمندان از یک تست کامپیوتری استفاده کردن که در اون شرکت کننده ها باید توالی در حال تغییری از بلوک های رنگی رو روی صفحه نمایش، اون هم تحت فشار شناختی متوسط، به خاطر می سپردن.

حافظه کاری بصری-فضایی، توانایی مغز برای نگه داشتن و دستکاری اطلاعات بصری در کوتاه مدته. تلاش ذهنی برای مسیریابی در نقشه های سه بعدی بازی و ردیابی چندین هدف متحرک، می تواند به بهبود بازی قبل خواب و حافظه کمک کند و به طور موثری باعث تقویت شناختی در روز بعد شد. بخش های دیگه شناخت مثل حافظه کلامی و توجه پایدار در مراحل مختلف تست تغییری نکردن.

ارزیابی های سلامت روان هم تغییرات مثبتی رو بعد از مرحله بازی ویدئویی نشون دادن. شرکت کننده ها سطح استرس روزانه کمتری رو بعد از سه شب بازی در مقایسه با هر دو مرحله هفته مبنا و تماشای تلویزیون گزارش کردن. کاهش خاص در نمرات اضطراب و افسردگی که در نظرسنجی های دیجیتال ثبت شد، از نظر آماری چندان چشمگیر نبود.

طبیعت تعاملی و درگیرکننده بازی به نظر می رسه که یک مانع مفید در برابر فشارها و استرس های روزانه ایجاد کرده. تعامل با یک دنیای دیجیتال غنی، به غیرگیمرها یک حواس پرتی ذهنی قوی داد. این نتایج با شواهد رو به رشدی همخوانی داره که نشون می ده بازی های ویدئویی تجاری می تونن به عنوان ابزارهای مؤثری برای تنظیم هیجان و روتین های آرامش بخش استفاده بشن.

در حالی که این مطالعه دیدگاه مثبتی نسبت به گیمینگِ معمولی ارائه میده، محقق ها پارامترهایی رو مشخص کردن که کاربرد گسترده نتایج رو محدود می کنه. در این آزمایش، زمان بازی عمدا به یک ساعت محدود شد و جلسات همیشه 30 دقیقه قبل از خواب تموم می شدن. جلسات طولانی که از وقت خواب برنامه ریزی شده کم می کنن یا در تمام طول شب ادامه دارن، احتمالا نتایج متفاوتی خواهند داشت. افراط در بازی یا همون «بینج گیمینگ» در مطالعات دیگه به طور مداوم با اختلالات شدید خواب مرتبط بوده.

این مطالعه نمونه کوچکی از افراد بسیار خاص رو مورد بررسی قرار داده و صرفا روی جوون هایی تمرکز کرده که قبلا از بازی های ویدئویی دوری می کردن. گیمرهای همیشگی که هر روز بازی می کنند، ممکنه همون مکانیسم های یادگیری محافظ خواب رو تجربه نکنن؛ چون مغز اون ها از قبل با مکانیک های سرگرمی های دیجیتال مدرن کاملا خو گرفته.

تقویت شناختی که در اینجا مشاهده شد، به شدت به تازگیِ چالش بستگی داشت. تحقیقات آینده ممکنه با تغییر انواع بازی های مورد استفاده در جلسات شبانه، این یافته ها رو گسترش بدن. بازی های اکشن به شدت به واکنش های سریع و سناریوهای پراسترس متکی هستن، اما بازی های پازل یا استراتژیک به برنامه ریزی آهسته و منطق نیاز دارن.

مقایسه اینکه چطور مکانیک های دیجیتال مختلف فعالیت مغزی شبانه رو تغییر می دن، می تونه به کارشناس ها کمک کنه تا روتین های بازی خاصی رو برای بهبود بهداشت خواب طراحی کنن. این بررسی ها به درک بهتر چگونگی بهبود بازی قبل خواب و حافظه کمک می کند. محقق ها امیدوارن که در نهایت دقیقا نقشه برداری کنن که چطور سبک های بصری و حلقه های گیم پلی مختلف بر مغز انسان در حال استراحت اثر می ذارن. این شواهد جدید نشون می ده که یک جلسه کوتاه نبرد دیجیتالی ممکنه دقیقا همون چیزی باشه که یک مغز خسته برای استراحت بهش نیاز داره.

این مطالعه با عنوان «تاثیر یک بازی ویدئویی تجاری اکشن بر رفاه روان شناختی، عملکرد شناختی و خواب بزرگسالان غیرگیمر» توسط اورسته د روزا، پائولو دی اونوفریو، فرانچسکا کونته، پائولا د لوکا، کلودیا شیاوونه، آلیسیو لوسترو، سرنا مالوجی، فیورنزا گیگانتی، توربیورن آکرستت و جیانلوکا فیکا نوشته شده است.

به نظر می رسد که تعادل در استفاده از تکنولوژی می تواند نتایج غیرمنتظره و مفیدی برای ذهن انسان داشته باشد. استفاده هوشمندانه از سرگرمی های دیجیتال نه تنها به تخلیه استرس کمک می کند، بلکه با تحریک صحیح مسیرهای عصبی، توانمندی های مغزی را در طول شب بازسازی و تقویت می نماید.

Playing Call of Duty before bed doesn’t ruin sleep, and it might even boost your memory