این متن به بررسی رابطه میان انگیزه بازی و سلامت روان می پردازد و نشان می دهد که چگونه اهدافی مانند برنده شدن یا رسیدن به آرامش، در کنار تفاوت های جنسیتی، بر سطح اضطراب و رضایت از زندگی گیمرها تاثیر می گذارند.
انگیزه بازی و سلامت روان: بازی های ویدیویی برای بزرگسال ها یه راه محبوب برای ارتباط گرفتن و استراحت کردنه، اما دلایل خاصی که باعث می شه افراد دسته بازی رو دستشون بگیرن، می تونه روی تجربه شون از استرس و میزان رضایتشون از زندگی تاثیر بذاره. یه تحقیق جدید نشون می ده که بازی کردن با هدفِ اصلی برنده شدن با اضطراب بیشتر در ارتباطه، در حالی که مردها و زن ها معمولا انگیزه های متفاوتی برای شروع یه بازی دارن. این نتایج در مجله Journal of Affective Disorders منتشر شده.
آدم ها به دلایل مختلفی وارد دنیای دیجیتال می شن. بعضی ها دنبال یه راه فرار موقت از مسئولیت های روزمره شون هستن. بقیه می خوان رفلکس ها و سرعت عملشون رو به چالش بکشن، با دوستای دورشون معاشرت کنن یا یه داستان تعاملی رو تجربه کنن. برخی دیگر از این فعالیت ها نیز می توانند به کاهش فرسودگی با بازی هایی مثل سوپر ماریو و بهبود سلامت روان در دنیای پرمشغله امروز کمک کنند.
انگیزه بازی و سلامت روان؛ تاثیر انتخاب ها بر تجربه
روانشناس ها این انگیزه ها رو بر اساس پاداش هایی که دارن، به چند دسته کلی تقسیم می کنن. رایج ترین دلایل شامل بازی برای آرامش، بازی برای تقویت مهارت ها، بازی صرفا برای سرگرمی و بازی برای برنده شدن هستن. تئوری «استفاده و خشنودی» در بازی های ویدیویی می گه که بازیکن ها فعالانه دنبال تجربه های دیجیتال مختلف می گردن تا نیازهای روانشناختی خاصشون را برطرف کنند و بر انگیزه بازی و سلامت روان خود بیافزایند. این اهداف اولیه متفاوت می تونن تاثیرات عاطفی یه جلسه بازی رو به شدت تغییر بدن.
خیلی از بزرگسال هایی که بازی های ویدیویی انجام می دن، در زندگی روزمره شون با چالش های سلامت روان هم دست وپنجه نرم می کنن. درک انگیزه بازی و سلامت روان در این افراد می تواند به ارائه راهکارهای بهتر کمک کند. اضطراب فراگیر شامل نگرانیِ مداوم و بیش از حد درباره اتفاقات روزمره ست که کنترلش سخته. اضطراب اجتماعی هم روی ترس شدید از موقعیت های اجتماعی و تمایل زیاد به دوری از اون ها تمرکز داره.
محیط های دیجیتال می تونن یه فضای امن برای افرادی که اضطراب اجتماعی دارن فراهم کنن تا از یه فاصله مطمئن با بقیه تعامل داشته باشن. با این حال، بعضی محیط های رقابتی ممکنه در واقع سطح استرس کلی رو بالا ببرن. پیامدهای سلامت روان در گیمینگ، در دلِ فرهنگی قرار داره که اغلب با برابری جنسیتی دست وپنجه نرم می کنه.
در تصویر زیر، نمایی از تاثیرات روانی و بصری محیط های بازی بر کاربران نمایش داده شده است که نشان دهنده ابعاد مختلف تعاملات دیجیتال است.
این بازنمایی بصری به ما کمک می کند تا درک بهتری از چالش ها و فرصت های موجود در فضای گیمینگ برای بهبود وضعیت روحی افراد داشته باشیم.
جنبش های داخل جامعه گیمرها، آزار و اذیت های آنلاین شدیدی رو که علیه زن ها انجام می شه، برجسته کردن. خانم های گیمر اغلب برای اینکه توسط هم رده هاشون در فضاهای دیجیتال پذیرفته بشن، با موانع سخت تری روبرو هستن. اون ها ممکنه موقعی که فقط دارن سعی می کنن از سرگرمیشون لذت ببرن، با آزار و اذیت های جنسی یا تهدیدهای مستقیم برای امنیتشون مواجه بشن.
به خاطر این تجربه های منفی، زن ها ممکنه با احتیاط بیشتری نسبت به مردها سراغ بازی های آنلاین برن. اون ها ممکنه بازی های آروم تر رو ترجیح بدن یا کلا از ویژگی های چت صوتی استفاده نکنن تا خودشون رو از توهین های لفظی حفظ کنن. این فشارهای محیطی می تونه روی اینکه جنسیت های مختلف چرا سراغ بازی های خاصی می رن، تاثیر بذاره.
نویسنده اصلی، کیلی واترز و نویسنده همکارش، میکائیل روبین، که هر دو پژوهشگر دانشگاه پالو آلتو هستن، می خواستن این روابط رو ترسیم کنن. اون ها دنبال این بودن که بفهمن چطور انگیزه بازی و سلامت روان یک فرد برای بازی کردن، با سطح اضطراب، رضایت از زندگی و جنسیتش در ارتباطه.
محقق ها اطلاعات یه پایگاه داده عمومی رو تحلیل کردن که شامل پاسخ های 13,464 گیمر بزرگسال به نظرسنجی های قبلی بود. اکثریت قریب به اتفاق شرکت کننده ها مرد بودن و بخش کوچک تری رو زن ها تشکیل می دادن.
شرکت کننده ها در پایگاه داده اصلی، چندین پرسشنامه درباره سلامت روانشون پر کرده بودن. اون ها به سوالاتی درباره هراس اجتماعی جواب دادن، از جمله مواردی مثل دوری از مهمونی ها یا ترس از علائم فیزیکی مثل لرزش در محیط های عمومی. اون ها همچنین نظرسنجی هایی رو درباره علائم اضطراب عمومی شون پر کردن، مثل احساس بی قراری یا ناتوانی در متوقف کردن نگرانی.
بیشتر شرکت کننده ها در این مجموعه داده، عمدتا بازی League of Legends رو انجام می دادن. این بازی یه عنوان چندنفره آنلاینِ به شدت محبوبه ست که در اون دو تیم پنج نفره برای نابود کردن پایگاه تیم مقابل با هم رقابت می کنن. League of Legends به خاطر سیستم رتبه بندی فوق العاده رقابتیش در سطح جهان شناخته شده ست.
چون به بازیکن ها بر اساس برد و باختشون رتبه داده می شه، فشار برای عملکرد خوب همیشگیه. اشتباهی که یه بازیکن انجام می ده می تونه باعث باخت کل تیم بشه. این موضوع معمولا باعث ناامیدی، عصبانیت و توهین های لفظی در چت متنی بازی می شه.
واترز و روبین از یه تکنیک آماری به اسم تحلیل شبکه استفاده کردن. این روش مثل نقشه ترافیک یه شهر عمل می کنه و نشون می ده که چطور ترافیک در یه خیابان روی جریان بقیه خیابون های اطراف تاثیر می ذاره. محقق ها با کنترل کردن همه متغیرها به صورت همزمان، تونستن روابط خاص بین ساعات بازی و سلامت روان رو جدا کنن. این رویکرد شبکه ای از ارتباطات رو نشون داد که روش های تحلیل سنتی ممکنه اون ها رو نادیده بگیرن.
اون ها شبکه های ریاضی جداگانه ای برای بازیکن هایی که انگیزه شون سرگرمی، آرامش، پیشرفت و برنده شدن بود، ایجاد کردن. داده ها نشون داد که بازی برای برنده شدن، الگوی روانشناختی متفاوتی نسبت به سه انگیزه دیگه داره. وقتی آدم ها برای آرامش، سرگرمی یا پیشرفت بازی می کردن، دوری از موقعیت های اجتماعی با ساعت های بازیِ بیشتر ارتباط نزدیکی داشت که نشان دهنده تاثیر انگیزه بازی و سلامت روان بر سبک زندگی است.
این الگو نشون می ده که بازیکن های تفننی ممکنه از بازی های ویدیویی به عنوان جایگزینی برای تعاملات اجتماعی در دنیای واقعی استفاده کنن. اگه اون ها برای جمع های حضوری استرس داشته باشن، می تونن ساعت های بیشتری رو آنلاین بگذرونن تا نیازهای اجتماعیشون رو به صورت امن برطرف کنن.
این وضعیت برای کسایی که عمدتا برای برنده شدن بازی می کردن، کاملا متفاوت بود. در گروهی که انگیزه شون برد بود، بازیکن ها همون ارتباط قوی بین دوری از رویدادهای اجتماعی واقعی و بازی کردنِ بیش از حد رو نشون ندادن. در عوض، سطوح بالاتر اضطراب فراگیر در گروه رقابتی با ساعت های بازی کمتر در ارتباط بود.
تفاوت جنسیتی در انگیزه بازی و سلامت روان
محقق ها حدس می زنن که فشار برای عملکرد خوب و ترس از قضاوت منفی هم تیمی ها ممکنه باعث بشه بازیکن های مضطرب کلا از بازی دوری کنن. این مطالعه همچنین تفاوت هایی رو بین مردها و زن ها درباره دلایل اصلیشون برای بازی پیدا کرد. زن ها بیشتر گزارش دادن که انگیزه شون سرگرمی یا رسیدن به آرامشه. از طرف دیگه، مردها بیشتر عنوان کردن که برای تقویت مهارت هاشون یا برای برنده شدن بازی می کنن. این تفاوت ها در انگیزه بازی و سلامت روان، نیاز به بررسی های بیشتر دارد.
سطح اضطراب هم در این داده ها بین جنسیت های مختلف متفاوت بود. زن ها نسبت به مردها سطح کلی بالاتری از اضطراب فراگیر و اضطراب اجتماعی رو گزارش کردن. با وجود این تفاوت ها، مردها و زن ها در پاسخ های نظرسنجی، سطح مشابهی از رضایت کلی از زندگی رو گزارش کردن.
محقق ها متوجه شدن که اضطراب فراگیر بالاتر، رضایت کمتر از زندگی رو برای همه بازیکن ها پیش بینی می کنه. این موضوع فارغ از انگیزه اولیه فرد برای شروع بازی، درست بود. این یافته تاثیر منفی و گسترده ای رو نشون می ده که نگرانی مزمن روی کیفیت زندگیِ درک شده توسط فرد داره.
تیم تحقیق به چند مورد از محدودیت های کارشون هم اشاره کردن. مجموعه داده ها عدم تعادل جنسیتی شدیدی داشت، به طوری که تقریبا 13,000 مرد و فقط حدود 700 زن در اون شرکت کرده بودن. این شکاف بزرگ، قدرت نتیجه گیری درباره تفاوت های جنسیتی در گیمینگ رو محدود می کنه.
مطالعات آینده باید عمدا زن های بیشتری رو جذب کنن تا مقایسه متعادلی انجام بشه. همچنین نتایج به شدت تحت تاثیر فرهنگ خاص بازی League of Legends قرار داره. چون این بازیِ خاص به خاطر رقابتی بودن و فضای سمی مشهوره، یافته ها ممکنه برای انواع دیگه سرگرمی های دیجیتال صدق نکنه.
سایر جوامع گیمینگ، مثل اون هایی که حول محور بازی های ساخت وساز مشارکتی یا بازی های پازل تک نفره هستن، ممکنه الگوهای عاطفی کاملا متفاوتی رو نشون بدن. انگیزه برای بازی و اضطراب ناشی از اون احتمالا بسته به سبک بازی تغییر می کنه.
نویسنده ها پیشنهاد می دن که متخصص های سلامت روان موقع بحث درباره مدت زمان کار با مانیتور، باید انگیزه های خاص بیمار برای بازی رو هم در نظر بگیرن. توجه به انگیزه بازی و سلامت روان هر فرد می تواند به درمان های اختصاصی تر منجر شود. به جای اینکه با همه استفاده ها از بازی ویدیویی به یه شکل برخورد بشه، استراتژی های حمایتی اختصاصی ممکنه نتایج بهتری داشته باشن. مثلا بازیکن های رقابتی ممکنه از استراتژی های مدیریت اضطراب عملکرد سود ببرن، در حالی که بازیکن های تفننی ممکنه برای تقویت اعتمادبه نفس اجتماعی در فضاهای فیزیکی نیاز به کمک داشته باشن.
این تحقیق با عنوان «ارتباطات منحصربه فرد بین انگیزه های مختلف بازی های ویدیویی و اضطراب: شواهدی از تحلیل شبکه» توسط کیلی ان. واترز و میکائیل روبین نوشته شده است.
این یافته ها نشان می دهند که رابطه بین بازی های ویدیویی و سلامت روان، یک رابطه تک بعدی نیست. نوع بازی، انگیزه بازیکن و جنسیت او همگی در شکل دهی به این تجربه نقش دارند. آگاهی از این عوامل می تواند به گیمرها کمک کند تا از بازی به عنوان ابزاری برای رشد و آرامش استفاده کنند، نه عاملی برای افزایش استرس و اضطراب در زندگی روزمره.
The psychological difference between playing video games to relax and playing to win
