این پژوهش به بررسی رابطه تروما و نقش های جنسی پرداخته و نشان می دهد که چگونه تجربیات ناخوشایند کودکی و سبک های دلبستگی، تمایلات افراد به نقش های سلطه گر یا مطیع را در بزرگسالی شکل می دهند.
یه مطالعه جدید رابطه ی بین تجربه های تلخ گذشته (تروما)، نحوه برقراری ارتباط عاطفی با دیگران و نقش افراد در روابط جنسی مبتنی بر جابه جایی قدرت یا بازی با درد رو بررسی کرده. این تحقیق نشون می ده که سابقه سوءاستفاده جنسی در دوران کودکی و الگوهای عاطفی ناامن، با گرایش افراد به نقش های مطیع یا سلطه گر در رابطه تروما و نقش های جنسی مرتبطه. این نتایج اولیه در مجله ی Behavioral Sciences منتشر شده.
برای درک بهتر این ارتباطات، خوبه که به چهارچوب های مربوط به باندج، دیسیپلین، سلطه گری، مطیع بودن و سادومازوخیسم نگاهی بندازیم. این مجموعه از رفتارها معمولا با نام اختصاری BDSM شناخته می شن. این فعالیت ها شامل جابه جایی آگاهانه قدرت و ابراز هیجانات فیزیکی می شه که می تونه شامل دریافت یا وارد کردن درد هم باشه.
این رفتارها معمولا سه نقش اصلی دارن. شریک سلطه گر (Dominant) کنترل رو به دست می گیره، شریک مطیع (Submissive) کنترل رو واگذار می کنه و نقش «سوییچ» (Switch) که بسته به شرایط بین این دو حالت تغییر می کنه. رضایت طرفین یک اصل اساسی در این فعالیت هاست و همین موضوع باعث می شه این رفتارها کاملا با خشونت یا تعرض متفاوت باشن. جوامعی که حول این فعالیت ها شکل گرفتن، معمولا از چهارچوب های ایمنی مشخصی پیروی می کنن، مثل اصلِ سفت وسختِ «ایمن، عاقلانه و با رضایت».
در گذشته، روان شناسی و پزشکی این رفتارها رو ذاتا مشکل دار می دیدن، چون محققان اولیه نظریات شون رو بر اساس افراد در مراکز درمانی یا پرونده های قضایی (که اصلا رضایتی در کار نبوده) پایه گذاری کرده بودن. این موضوع باعث شد درک علمی از گرایش های جنسی متفاوت برای دهه ها اشتباه باشه. امروزه، طبقه بندی های تشخیصی معتبر، تمایلات جنسی غیرمعمولِ همراه با رضایت رو از اختلالات روانی واقعی جدا می کنن. تحقیقات جدید تخمین می زنن که حدود 20 تا 30 درصد از کل مردم جامعه در این فعالیت ها شرکت دارن.
یکی دیگه از مفاهیم اصلی در این تحقیق جدید، «نظریه دلبستگی» هست. این نظریه توضیح می ده که آدما چطوری پیوندهای عاطفی برقرار می کنن و نشون می ده که این الگوها چطور از اولین تعاملات با والدین یا مراقبان شکل می گیرن. مراقبتی که یک کودک دریافت می کنه، یه نقشه ذهنی برای او می سازه که در آینده چطور خودش و بقیه رو ببینه و این نقشه تا بزرگسالی هم روی روابطش تاثیر می ذاره.
بررسی رابطه تروما و نقش های جنسی از منظر دلبستگی
افرادی که دلبستگی ایمن دارن، با نزدیکی و اعتماد کردن راحت هستن و معمولا انتظار دارن بقیه ازشون حمایت کنن. در مقابل، دلبستگی ناامن به سه دسته تقسیم می شه: افراد «مشغول» (Preoccupied) که مدام دنبال تایید هستن و از رها شدن می ترسن، افراد «اجتنابی-تحقیرکننده» (Dismissive) که از نزدیکی دوری می کنن چون استقلال بیش از حد رو ترجیح می دن و به بقیه اعتماد ندارن، و افراد «هراسان» (Fearful) که خواهان صمیمیت عاطفی هستن اما از ترس آسیب دیدن، از بقیه فاصله می گیرن.
محققان، مایا سلیچ و وسنا جوگ از دانشگاه پریمورسکا، این تحقیق رو انجام دادن تا ببینن چطور تجربه های ناخوشایند دوران کودکی می تونه دلبستگی بزرگسالی و ترجیحات جنسی آینده رو شکل بده. این بررسی بر روی رابطه تروما و نقش های جنسی تمرکز دارد. پیشینه تحقیقات نشون می ده که بازماندگان سوءاستفاده جنسی در کودکی، گاهی در صمیمیت عاطفی دچار مشکل می شن؛ همچنین بررسی تاثیر تجربیات تلخ کودکی و خود دلسوزی بر ابعاد مختلف زندگی نشان دهنده نرخ بالاتر مشارکت در فعالیت های جنسی متفاوت بین بازماندگان تروماست.
سلیچ و جوگ می خواستن بررسی کنن که این عوامل چطور با پویایی های جنسی خاص در دنیای مدرن در ارتباطن. اون ها یه نمونه آنلاین شامل 318 شرکت کننده بزرگسال ساکن اسلوونی رو جمع آوری کردن. شرکت کننده ها پرسشنامه های مفصلی درباره اطلاعات دموگرافیک، گرایش جنسی، محل زندگی و وضعیت تاهل شون پر کردن.
شرکت کننده ها به یه سری سوالات استاندارد روان شناسی هم پاسخ دادن. یک پرسشنامه سبک های دلبستگی بزرگسالی شون رو بررسی کرد، در حالی که یکی دیگه سابقه سوءاستفاده جنسی در دوران رشد رو ارزیابی می کرد. پرسشنامه سوم هم بررسی می کرد که شرکت کننده ها چقدر در رابطه جنسی نقش های مطیع یا سلطه گر رو ایفا می کنن و ازش لذت می برن. در نهایت، محققان این پاسخ ها رو تحلیل کردن تا همبستگی های ریاضی بین این تجربیات زندگی رو پیدا کنن.
یافته های اصلی تحقیق؛ رابطه تروما و نقش های جنسی
نتایج نشون دهنده ارتباط مشخصی بین ترومای اولیه و ترجیحات جنسی در آینده بود که رابطه تروما و نقش های جنسی را برجسته می کرد. شرکت کننده هایی که سابقه سوءاستفاده جنسی در کودکی رو داشتن، احتمال بیشتری داشت که نقش مطیع بودن رو تمرین کنن و ازش لذت ببرن. در مقابل، افرادی با سابقه ترومای اولیه، تمایل کمتری به ایفای نقش های سلطه گرانه داشتن.
نویسندگان اشاره کردن که این اعداد فقط یه ارتباط آماری رو نشون می دن و به این معنی نیستن که سوءاستفاده در گذشته حتما باعث ایجاد علاقه به رفتارهای جنسی متفاوت می شه. خیلی از افراد در جامعه ی بزرگ ترِ این گرایش های جنسی، هیچ سابقه ای از تروما ندارن. آدما به دلایل زیادی مثل کشف هویت، لذت حسی و لذت فیزیکی خالص وارد این فعالیت ها می شن.
الگوهای دلبستگی هم با نقش های جنسی خاص هم خوانی داشت و به درک بهتر رابطه تروما و نقش های جنسی کمک می کند. سبک دلبستگی اجتنابی-تحقیرکننده با انجام و لذت بردن از نقش های سلطه گرانه رابطه مثبت داشت. افرادی که برای محافظت از خودشون در برابر آسیب پذیری از نزدیکی عاطفی دوری می کنن، ممکنه وقتی کنترل کامل یک موقعیت فیزیکی رو در دست دارن، احساس امنیت بیشتری کنن.
از طرف دیگه، سبک دلبستگی مشغول با پذیرفتن نقش مطیع در ارتباط بود. افرادی که مدام دنبال تایید بیرونی هستن، ممکنه با واگذاری کنترل به آرامش برسن. رعایت قوانین سفت و سختی که توسط شریک سلطه گر تعیین می شه، می تونه حس تایید موقت و ساختار رابطه ای که اون ها بهش نیاز دارن رو فراهم کنه.
این مطالعه همچنین بررسی کرد که چطور ترومای اولیه با سبک های پیوند عاطفی در ارتباطه. همون طور که انتظار می رفت، سابقه سوءاستفاده در کودکی با دلبستگی ناامن مطابقت داشت. شرکت کنندگانی که سابقه تروما داشتن، در هر دو الگوی دلبستگی هراسان و مشغول نمرات بالاتری گرفتن. اما داده ها ارتباطی بین ترومای کودکی و سبک دلبستگی اجتنابی-تحقیرکننده نشون ندادن.
یافته های دموگرافیک چندین پیش فرض سنتی درباره جنسیت و گرایش جنسی رو به چالش کشید. مردان در این نمونه، نسبت به زنان، مشارکت و لذت بیشتری رو در نقش های مطیع گزارش کردن. این موضوع با کلیشه های قدیمی جامعه که مردان رو طبیعتا سلطه گر می دونه متفاوته، هرچند که در کل تحلیل ها، مردان همچنان سطوح بالاتری از رفتارهای سلطه گرانه رو هم نسبت به زنان گزارش کردن.
متغیرهای دموگرافیک دیگه ای هم مشارکت در این پویایی های جنسی متفاوت رو پیش بینی می کردن. افرادی که در مناطق شهری زندگی می کردن، شرکت کننده های مسن تر و افرادی که خودشون رو دوجنس گرا یا همجنس گرا معرفی کردن، نرخ مشارکت بالاتری داشتن. افرادی که در روابط باز بودن هم بیشتر از افراد مجرد یا کسانی که در مراحل اولیه آشنایی بودن، این رفتارها رو تجربه می کردن.
زندگی در محیط های روستایی و ازدواج رسمی با نرخ مشارکت پایین تری همراه بود. برای اطمینان از یافته ها، محققان یک مدل آماری اختصاصی طراحی کردن. اون ها بررسی کردن که آیا ترومای اولیه دلیل پنهانِ مشارکت بیشترِ افراد غیر دگرجنس گرا در این فعالیت هاست یا نه. مدل نشون داد که سوءاستفاده های اولیه نقش واسطه رو نداشتن، یعنی گرایش های غیر دگرجنس گرا به طور مستقل نرخ مشارکت بالاتری رو پیش بینی می کردن.
محققان به چندین محدودیت در کارشون اذعان کردن. این مطالعه بر اساس داده های خوداظهاری بود که گاهی می تونه منجر به انعکاس سوگیرانه یا غیردقیق وقایع گذشته بشه، چون یادآوری اتفاقات کودکی ممکنه با خطای حافظه همراه باشه. همچنین اندازه نمونه برای گروه های خاص، مثل افراد بی جنس گرا یا کسانی که خارج از دوگانه جنسیتی سنتی هستن، کوچک بود. این موضوع باعث می شه تعمیم ریاضی یافته ها به این گروه ها بدون داده های بیشتر سخت باشه.
محققان همچنین تشخیص های سلامت روان فعلی رو بررسی نکردن. شرایط مربوط به تنظیم هیجانات یا استرس پس از تروما ممکنه به طور مستقل روی روابط و رفتارهای جنسی تاثیر بذاره و بر پیچیدگی های رابطه تروما و نقش های جنسی بیافزاید. علاوه بر این، در پرسشنامه ها سوالات مربوط به فانتزی های جنسی حذف شده بود تا تمرکز فقط روی رفتارهای واقعی باشه؛ این موضوع یه بعد روان شناختی مهم رو نادیده می گره، چون فانتزی نقش بزرگی در تمایلات جنسی انسان داره.
برای آینده، نویسندگان پیشنهاد می دن که از روش های کیفی مثل مصاحبه های عمیق استفاده بشه تا انگیزه های شخصی پشت این رفتارها بهتر درک بشه. این تحقیقات می تواند بینش عمیق تری در مورد رابطه تروما و نقش های جنسی ارائه دهد. آدما ممکنه برای رشد شخصی، التیام یا رضایت معنوی دنبال پویایی های خاصی باشن. همچنین بررسی اینکه مردان دقیقا چطور نقش های مطیع رو ایفا می کنن، می تونه به شفاف تر شدن تغییرات الگوهای جنسیتی در عصر مدرن کمک کنه.
این مطالعه با عنوان «سوءاستفاده جنسی در کودکی، سبک های دلبستگی بزرگسالی و مشارکت در فعالیت های BDSM در روابط صمیمانه بزرگسالان» توسط مایا سلیچ و وسنا جوگ نوشته شده.
در مجموع، این یافته ها افق های جدیدی را در درک پیچیدگی های رفتار انسانی باز می کنند. درک اینکه چگونه گذشته ی ما، از جمله تروماهای دوران کودکی و الگوهای دلبستگی، بر خصوصی ترین بخش های زندگی ما تاثیر می گذارد، می تواند به کاهش قضاوت های اجتماعی و افزایش همدلی کمک کند. این تحقیقات به ما یادآوری می کنند که تمایلات جنسی اغلب ریشه های عمیقی در تجربیات عاطفی و نیاز به امنیت دارند.
Childhood trauma and attachment styles show nuanced links to alternative sexual preferences
