نسبت طول انگشتان و تاثیر رحم بر گرایش جنسی؛ یافته های جدید علمی

پژوهش های جدید با بررسی نسبت طول انگشتان دست نشان می دهند که هورمون های دوران جنینی نقش مهمی در شکل گیری تمایلات فردی دارند و این یافته ها شواهد علمی معتبری درباره تاثیر رحم بر گرایش جنسی ارائه می دهند.

تحلیل های جدیدی که روی بیش از 200 هزار نفر انجام شده نشان می دهد که اندازه نسبی انگشت اشاره و حلقه افراد با گرایش جنسی شان در ارتباط است. این تحقیق نشان می دهد هورمون هایی که جنین در رحم مادر با آن ها در تماس است، هم رشد فیزیکی و هم اینکه آن فرد در آینده به چه کسی جذب می شود را شکل می دهند. این یافته ها به طور مستقیم به موضوع تاثیر رحم بر گرایش جنسی اشاره دارند و نتایج آن به تازگی در مجله Frontiers in Psychology منتشر شده است.

تاثیر رحم بر گرایش جنسی؛ نقش هورمون های پیش از تولد

قبل از تولد، جنین های در حال رشد در معرض سطوح مختلفی از هورمون های جنسی قرار می گیرن. این هورمون ها، مثل تستوسترون و استروژن، نقش محوری در شکل گیری تفاوت های فیزیکی بدن دارن. اون ها همچنین به تنظیم نحوه بیان ژن ها در مغز در حال رشد کمک می کنن که این فرآیند با تفاوت جنسیتی مغز پیش از تولد و الگوهای رشد آن پیوند عمیقی دارد. این تعاملات هورمونی، پایه و اساس درک ما از تاثیر رحم بر گرایش جنسی در آینده را تشکیل می دهند.

آزمایش دقیق اینکه این مواد شیمیایی اولیه چطور روی رشد انسان تاثیر می ذارن، کار سختیه. از نظر اخلاقی درست نیست که سطح هورمون ها رو در زنان باردار تغییر بدیم تا ببینیم چه اتفاقی برای بچه هاشون می افته. در عوض، محقق ها دنبال ویژگی های فیزیکی می گردن که مثل نشانگرهای بیولوژیکی محیط داخل رحم عمل می کنن.

یکی از نشانگرهایی که خیلی مورد مطالعه قرار گرفته، نسبت بین طول انگشت اشاره و طول انگشت حلقه ست. مردها معمولا در مقایسه با انگشت حلقه شون، انگشت اشاره کوتاه تری دارن. زن ها معمولا انگشت اشاره و حلقه ای دارن که طولشون به هم نزدیک تره.

این تفاوت فیزیکی به محیط هورمونی در دوران رشد جنین مرتبطه. جنین هایی که در معرض سطوح بالاتری از تستوسترون قرار می گیرن، تمایل دارن نسبت طول انگشتی شبیه به مردها پیدا کنن. اون هایی که در معرض سطوح کمتری از تستوسترون یا سطوح بالاتری از استروژن قرار می گیرن، نسبتی شبیه به زن ها پیدا می کنن. این یافته ها ارتباط مستقیمی با بررسی تاثیر رحم بر گرایش جنسی دارند.

تصویر زیر به خوبی نشان دهنده تفاوت های ظریف در ساختار بدنی است که تحت تاثیر عوامل هورمونی شکل می گیرند.

این جزئیات بصری به ما کمک می کنند تا درک بهتری از نحوه بروز تغییرات بیولوژیک در دوران جنینی داشته باشیم.

محقق ها این رو می دونن چون روی افرادی با شرایط پزشکی خاص مطالعه کردن. مثلا، زنانی که دچار هایپرپلازی مادرزادی آدرنال هستن، قبل از تولد در معرض سطوح بالایی از تستوسترون قرار می گیرن. این زن ها تمایل دارن تناسب انگشت هایی شبیه به مردها داشته باشن.

در مقابل، بعضی از افراد با شرایطی به نام سندرم بی حسی به آندروژن متولد می شن. بدن اون ها به تستوسترون پاسخ نمی ده. این افراد تمایل دارن تناسب انگشت هایی شبیه به زن ها پیدا کنن.

کشف ارتباط بین تاثیر رحم بر گرایش جنسی و نسبت انگشتان

چون هورمون ها هم مغز و هم بدن رو شکل می دن، محقق ها از اندازه گیری انگشت استفاده می کنن تا حدس بزنن مغز ممکنه قبل از تولد چطور تحت تاثیر قرار گرفته باشه. گرایش جنسی یکی از ویژگی های روانشناختیه که بیشترین تفاوت رو بین دو جنس در انسان ها داره. محقق ها حدس می زنن همون هورمون هایی که انگشت ها رو شکل می دن، کشش جنسی رو هم شکل می دن. این فرضیه اساس پژوهش های بعدی در زمینه تاثیر رحم بر گرایش جنسی را فراهم می کند.

اشلین سوئیفت-گالانت، محقق روانشناسی در دانشگاه مموریال نیوفاندلند و لابرادور، تیمی رو برای بررسی این ارتباط رهبری کرد. یک بررسی قبلی در این موضوع که مربوط به سال 1389 بود، پیوندی بین تناسب انگشت ها و گرایش جنسی در زنان پیدا کرده بود. اون بررسی قدیمی هیچ ارتباطی رو در مردان پیدا نکرده بود.

اون بررسی قدیمی چند تا محدودیت داشت. فقط به داده های منتشر شده نگاه کرده بود که می تونه تصویر کلی رو منحرف کنه. مطالعاتی که نتایجشون از نظر آماری معنادار نیست، اغلب منتشر نمی شن و در قفسه فایل ها فراموش می شن.

این موضوع در علم به عنوان «مشکل کشوی فایل ها» شناخته می شه. بررسی سال 1389 همچنین افراد دوجنس گرا رو با افراد منحصرا همجنس گرا در یک گروه قرار داده بود. سوئیفت-گالانت و تیمش می خواستن با گنجوندن داده های منتشر نشده و در عین حال در نظر گرفتن افراد دوجنس گرای به عنوان یک گروه متمایز، این علم رو به روز کنن.

برای جمع آوری داده ها، تیم تحقیقاتی یک فراتحلیل انجام داد. فراتحلیل یک روش آماریه که نتایج خیلی از مطالعات مستقل مختلف رو با هم ترکیب می کنه تا الگوهای گسترده تری رو پیدا کنه. این کار به محقق ها اجازه می ده تصویر بزرگ رو در بین هزاران شرکت کننده ببینن.

محقق ها پایگاه های داده آکادمیک رو جستجو کردن تا هر مقاله ای که با معیارهای اون ها مطابقت داشت رو پیدا کنن. اون ها به ادبیات منتشر شده بسنده نکردن. برای جلوگیری از سوگیریِ فقط نگاه کردن به آزمایش های موفق، تیم با نزدیک به سیصد محقق تماس گرفت تا داده های منتشر نشده شون رو درخواست کنه.

در نهایت، اون ها داده های پنجاه و یک مطالعه رو جمع آوری کردن. این شامل چهل و چهار مجموعه داده متمرکز بر مردان و سی و چهار مجموعه داده متمرکز بر زنان بود. در مجموع، این تحلیل شامل اندازه گیری های 227،648 شرکت کننده بود.

محقق ها داده ها رو بر اساس جنسیت و گرایش جنسی تفکیک کردن. اون ها افراد منحصرا دگرجنس گرا رو با افراد منحصرا همجنس گرا مقایسه کردن. همچنین مقایسه های جداگانه ای رو برای شرکت کننده های دوجنس گرا انجام دادن.

نتایج الگوی واضحی رو برای زنان نشون داد. زنان منحصرا همجنس گرا تمایل داشتن نسبت طول انگشت کمتر و مردانه تری نسبت به زنان منحصرا دگرجنس گرا داشته باشن. این الگو برای اندازه گیری های انجام شده از هر دو دست راست و چپ صادق بود. این یافته ها به درک عمیق تر تاثیر رحم بر گرایش جنسی در میان زنان کمک می کند.

برای مردها، داده های به روز شده تصویر متفاوتی رو نسبت به بررسی قدیمی سال 1389 ترسیم کرد. تیم متوجه شد که مردان منحصرا همجنس گرا تمایل دارن نسبت انگشت بالاتر و زنانه تری نسبت به مردان منحصرا دگرجنس گرا داشته باشن. این نشون می ده که مردان همجنس گرا ممکنه در مقایسه با مردان دگرجنس گرا، قبل از تولد در معرض تستوسترون کمتر یا استروژن بیشتری قرار گرفته باشن. این نتایج فرضیه کلی درباره تاثیر رحم بر گرایش جنسی را تقویت می کند.

محقق ها از تست های آماری استفاده کردن تا بررسی کنن که آیا نتایجشون تحت تاثیر سوگیری انتشار قرار گرفته یا نه. یکی از روش هایی که استفاده کردن، حذف موارد پرت شدید و پر کردن مطالعات گمشده فرضی برای متعادل کردن داده ها بود. روش دیگه، قدرت داده ها رو با حذف یک مطالعه در هر بار امتحان می کرد تا ببینه آیا الگوی کلی از هم می پاشه یا نه.

اون ها هیچ مدرکی مبنی بر سوگیری انتشار برای داده های مربوط به زنان پیدا نکردن. برای مردان، مطالعات منتشر شده کمی بیشتر از مطالعات منتشر نشده احتمال داشت که نتایج مثبت نشون بدن. با این حال، اصلاحات ریاضی تایید کرد که الگوی کلی برای مردان همچنان مستحکم باقی مونده.

داده های مربوط به شرکت کننده های دوجنس گرا لایه دیگه ای از جزئیات رو ارائه داد. محقق ها متوجه شدن که تناسب انگشت های مردان و زنان دوجنس گرا بیشتر شبیه به افراد دگرجنس گرا بود. اون ها شباهت کمتری به تناسب انگشت های افراد منحصرا همجنس گرا داشتن.

این جزئیات ممکنه توضیح بده که چرا بررسی های قبلی این الگو رو در مردان از دست داده بودن. با قرار دادن مردان دوجنس گرا در کنار مردان همجنس گرا، تحلیل های قدیمی تر ممکنه تفاوت های ریاضی رو کمرنگ کرده باشن. در نظر گرفتن همه افرادی که هر سطحی از کشش به همجرو دارن به عنوان یک گروه واحد، می تونه تفاوت های مهم رو پنهان کنه.

تیم همچنین تحلیل های تعدیل کننده انجام داد تا ببینه آیا نحوه انجام یک مطالعه نتایجش رو تغییر داده یا نه. یک تحلیل تعدیل کننده به متغیرهای خارجی مثل موقعیت جغرافیایی شرکت کننده ها یا ابزارهای استفاده شده برای اندازه گیری انگشت ها نگاه می کنه. اون ها متوجه شدن که روش اندازه گیری اهمیت داشته.

مطالعاتی که از فتوکپی یا اسکن دیجیتال دست ها استفاده کردن، داده های قابل اعتمادتری تولید کردن. در مقابل، وقتی از شرکت کننده ها خواسته شده بود خودشون دست هاشون رو اندازه گیری کنن، اغلب منجر به داده های ضعیف تری شده بود. محقق ها پیشنهاد کردن که خوداظهاری دقت کمتری نسبت به استفاده از یک ارزیاب مستقل برای اندازه گیری اسکن دیجیتال داره.

محقق ها به چند نکته احتیاطی در کارشون اشاره کردن. اول اینکه، اندازه تفاوت فیزیکی بین گروه های گرایش جنسی نسبتا کوچیکه. تفاوت در تناسب انگشت بین یک مرد دگرجنس گرا و یک مرد همجنس گرا کوچک تر از میانگین تفاوت بین یک مرد و یک زنه.

این اندازه اثر کوچک در یک زمینه بیولوژیکی منطقیه. گرایش جنسی توسط عوامل بیولوژیکی و محیطی مختلفی شکل می گیره. هورمون های قبل از تولد فقط یک تکه از یک پازل خیلی بزرگ تر هستن.

دوم اینکه، نسبت طول انگشت یک شاخص ناقص برای محیط رحمه. این نسبت علاوه بر تستوسترون و استروژن، تحت تاثیر عوامل ژنتیکی هم هست. به همین دلیل، انگشت ها فقط یک تخمین تقریبی از مواد شیمیایی ای که جنین در معرضشون بوده رو ارائه می دن.

همچنین ممکنه برای مردها یک «اثر سقف» وجود داشته باشه. وقتی یک جنین مذکر در معرض تستوسترون کافی برای مردانه شدن بدنش قرار می گیره، تستوسترون اضافی ممکنه دیگه تناسب انگشت هاش رو تغییر نده. این موضوع می تونه باعث بشه اندازه گیری انگشت در مردان نسبت به زنان، حساسیت کمتری به تغییرات هورمونی داشته باشه.

تیم همچنین مسیرهایی رو برای تحقیقات آینده پیشنهاد داد. اون ها اشاره کردن که قرار دادن همه افراد همجنس گرا در یک دسته ممکنه تفاوت های بیولوژیکی مهم رو مخفی کنه. تحقیقات گذشته نشون داده که زیرگروه ها، مثل زنان همجنس گرایی که خودشون رو مردانه تر می دونن، تفاوت های حتی بارزتری در تناسب انگشت ها نشون می دن.

مطالعات آینده باید این زیرگروه ها رو دقیق تر بررسی کنن تا مسیرهای بیولوژیکی با جزئیات بیشتر کشف بشه. محقق ها همچنین ممکنه از اندازه گیری کشش به مردان و کشش به زنان به عنوان مقیاس های جداگانه بهره ببرن. قرار دادن اون ها در دو سر مخالف یک طیف واحد ممکنه نحوه تاثیر هورمون های مختلف بر انواع مختلف کشش رو مبهم کنه.

در نهایت، تیم توصیه کرد که مطالعات آینده توجه بیشتری به عوامل دموگرافیک مثل قومیت داشته باشن. جمعیت های مختلف ممکنه تناسب انگشت پایه متفاوتی داشته باشن. پیگیری این جزئیات دموگرافیک می تونه به روشن شدن رابطه بین رشد فیزیکی و رفتار انسانی کمک کنه. با توجه به پیچیدگی عوامل، پژوهش های بیشتر برای روشن شدن کامل تاثیر رحم بر گرایش جنسی ضروری است.

این مطالعه با عنوان «گرایش جنسی با نسبت طول انگشت های 2D:4D در هر دو جنس در ارتباط است: یک فراتحلیل به روز شده و گسترده» توسط اشلین سوئیفت-گالانت، تو آونگ، استفانی سالیا، اس. مارک بریدلاو و دیوید پاتس نوشته شده است.

هم سویی الگوهای هورمونی دوران جنینی با رفتارهای بزرگسالی، دریچه جدیدی را به سوی درک پیچیدگی های وجودی انسان باز کرده است. اگرچه عوامل متعددی در شکل گیری شخصیت ما نقش دارند، اما شواهد نشان می دهند که بسیاری از ویژگی های بیولوژیک ما پیش از تولد و در محیط رحم پی ریزی می شوند.

Finger length ratios offer clues to how the womb shapes sexual orientation