قیمت سوخت همواره یکی از عوامل حیاتی در تعیین نگرش رای دهندگان آمریکایی به عملکرد دولت بوده است، به طوری که مطالعات اخیر نشان می دهند تاثیر بنزین بر رضایت رئیس جمهور به عنوان یک شاخص اقتصادی کلیدی، فراتر از سایر آمارهای مالی بر محبوبیت سیاسی فرمانده کل قوا اثر می گذارد.
هزینه پر کردن باک بنزین یه خودرو نقش خیلی مهمی در نوع نگاه رای دهنده های آمریکایی به فرمانده کل قواشون داره. یه مطالعه جدید که در American Politics Research منتشر شده نشون میده که تاثیر بنزین بر رضایت رئیس جمهور یکی از قوی ترین عوامل پیش بینی کننده است و به شکل نابرابری عمل می کنه؛ یعنی جهش های اولیه قیمت، بیشترین ضربه سیاسی رو وارد می کنن. این تحقیق نشون میده که رای دهنده ها رئیس جمهورها رو عمدتا بر اساس فشار مالی مستقیمی که موقع بنزین زدن حس می کنن قضاوت می کنن، نه اینکه از قیمت سوخت به عنوان یه نشونه کلی برای وضعیت اقتصادی استفاده کنن.
تحلیل گرهای سیاسی و استراتژیست های انتخاباتی همیشه درباره تاثیر قیمت انرژی روی انتخابات بحث می کنن. در این میان، برخی معتقدند که نگرش های سیاسی رای دهندگان می تواند تحت تاثیر پدیده های اجتماعی پیچیده تری مثل هویت گرایی راست گرا نیز قرار بگیرد که تحلیل رفتار آن ها را دشوارتر می کند. رانگان گوپتا، اقتصاددانی از دانشگاه پرتوریا در آفریقای جنوبی، به همراه همکاراش کریستین پیرزیوک و آویرال کومار تیواری، تصمیم گرفتن این رابطه رو به طور رسمی آزمایش کنن. اونا می خواستن بفهمن هزینه سوخت دقیقا چطور نظر مردم آمریکا رو نسبت به رئیس جمهور تغییر میده.
تاثیر بنزین بر رضایت رئیس جمهور؛ مکانیسم های کلیدی
دو تا نظریه علمی اصلی برای توضیح این موضوع وجود داره که چرا رای دهنده ها ممکنه رئیس جمهور رو بر اساس هزینه رانندگی جریمه یا تشویق کنن. اولی «مکانیسم جیبی» هست که میگه رای دهنده ها به ضررهای مالی شخصی و فوری که موقع گرون شدن سوخت تجربه می کنن، واکنش نشون میدن. طبق این نظریه، رای دهنده ها دولت رو بر اساس کم شدن موجودی حساب بانکی خودشون قضاوت می کنن، که مستقیما بر تاثیر بنزین بر رضایت رئیس جمهور اثر می گذارد.
نظریه دوم «مکانیسم جامعه گرایانه» هست. این ایده میگه شهروندان به هزینه های انرژی به عنوان یه منبع اطلاعاتی دم دست و قابل دیدن برای سنجش سلامت کلی اقتصاد کشور نگاه می کنن. چون مردم هر روز موقع رفت وآمد قیمت های بنزین رو روی تابلوهای بزرگ می بینن، ممکنه از اون اعداد برای حدس زدن اینکه سیستم مالی بزرگتر در حال شکوفاییه یا سقوط، استفاده کنن.
تحقیقات قبلی درباره این پویایی افکار عمومی اغلب نتایج متناقضی داشتن. خیلی از مدل های ریاضی اولیه فرض می کردن که یه رابطه خطی مستقیم بین علت و معلول وجود داره؛ یعنی با هر دلار افزایش در هزینه سوخت، محبوبیت رئیس جمهور هم به همون اندازه کم میشه. تیم تحقیق حدس می زد که رفتار انسان و پوشش رسانه ای به این سادگی و خطی عمل نمی کنه. اونا می خواستن آستانه های نامنظمی رو تست کنن که در اون ها نگرش رای دهنده ها یهو تغییر می کنه.
نمودارها و داده های آماری در دهه های اخیر به خوبی نشان می دهند که چگونه نوسانات قیمت در جایگاه های سوخت مستقیما بر افکار عمومی تاثیر می گذارد.
این تصویر به خوبی گویای این واقعیت است که بنزین تنها یک کالا نیست، بلکه نمادی از ثبات یا تزلزل اقتصادی در ذهن شهروندان محسوب می شود.
برای تحلیل این تغییرات در نگرش عمومی، محقق ها از یه تکنیک محاسباتی پیشرفته به اسم «جنگل های تصادفی» استفاده کردن. جنگل تصادفی یه الگوریتم یادگیری ماشینه که صدها درخت تصمیم گیری مجزا می سازه. این درخت های تصمیم مثل فلوچارت های پیچیده ای عمل می کنن که مسیرهای مختلف داده ها رو برای دسته بندی اطلاعات و پیش بینی یه نتیجه تست می کنن.
با میانگین گرفتن از نتایج صدها درخت تصمیم گیری، الگوریتم از وزن دادن بیش از حد به یه بخش خاص از اطلاعات گمراه کننده جلوگیری می کنه. این کار به کامپیوتر اجازه میده الگوهای پنهان و نامنظم رو در مجموعه های عظیم داده پیدا کنه. محقق ها این روش رو انتخاب کردن چون می تونه تغییرات رفتاری نابرابر رو شناسایی کنه، بدون اینکه لازم باشه انسان ها از قبل شکل اون الگوها رو حدس بزنن.
محقق ها داده های ماهانه مربوط به پنجاه سال رو جمع آوری کردن که از مهر 1352 شروع شد و در آذر 1402 به پایان رسید. اونا آمار قیمت خرده فروشی بنزین رو (که با تورم تنظیم شده بود)، هزینه های جهانی نفت خام و رتبه بندی های تاریخی رضایت از رئیس جمهور رو که توسط موسسه نظرسنجی گالوپ جمع آوری شده بود، کنار هم گذاشتن. نظرسنجی های گالوپ معیار خیلی دقیقی از افکار عمومی ارائه میدن چون دهه هاست که دقیقا همون سوال رو درباره عملکرد شغلی رئیس جمهور می پرسن.
محقق ها این شاخص های اقتصادی کلان رو از خودشون درنیاوردن. اونا از یه پایگاه داده اقتصادی عظیم شامل صدها سری زمانی مالی و اقتصاد کلان استفاده کردن. این مجموعه گسترده شامل داده های دقیقی مثل ساعات اشتغال ملی، تولیدات کارخونه ای، پروانه های ساخت وساز مسکن و حجم تجارت بین المللی بود. با فشرده سازی این حجم عظیم از اطلاعات در هشت فاکتور اصلی، محقق ها مطمئن شدن که الگوریتم تصویر کاملی از اقتصاد آمریکا در اختیار داره.
فراتر از عملکرد اقتصادی استاندارد، الگوریتم اضطراب های گسترده تر جامعه رو هم در نظر گرفت. محقق ها معیارهای رسمی عدم قطعیت اقتصاد کلان و نوسانات بازار مالی رو وارد محاسبات کردن. این شاخص های عدم قطعیت، شوک های غیرقابل پیش بینی به اقتصاد رو ثبت می کنن و نشون دهنده نگرانی کلی مصرف کننده ها و کسب وکارها درباره شرایط مالی آینده هستن. گنجوندن این معیارها برای آزمایش این موضوع که آیا قیمت بنزین صرفا به عنوان نمادی از ترس عمومی اقتصادی عمل می کنه یا نه، فوق العاده مهم بود.
برای پر کردن هر شکاف باقی مونده در پیش بینی افکار عمومی، تیم تحقیق پایگاه های داده ای رو هم اضافه کردن که اقدامات یا تهدیدهای ژئوپلیتیکی رو از آرشیوهای روزنامه های قدیمی ردیابی می کرد. این معیارها تعداد مقالات خبری با موضوع درگیری های بین المللی، تهدیدهای هسته ای و اقدامات تروریستی رو می شمارن. محقق ها قبل از اجرای مدل ها، هزینه نفت خام تصفیه نشده جهانی رو از قیمت خرده فروشی بنزین جدا کردن.
در حالی که نفت خام بین المللی ماده اولیه سوخت موتور محسوب میشه، قیمت های خرده فروشی بازتاب دهنده شوک های داخلی هم هستن. ظرفیت پالایش محلی، مالیات های منطقه ای و تقاضای رانندگی فصلی همگی روی قیمت نهایی که مصرف کننده ها در پمپ بنزین های محلی پرداخت می کنن، تاثیر میذارن. جدا کردن هزینه خرده فروشی به محقق ها اجازه داد تا روی اعداد دقیقی تمرکز کنن که رای دهنده ها می بینن و پرداخت می کنن.
یافته های کلیدی در مورد تاثیر بنزین بر رضایت رئیس جمهور
الگوریتم یادگیری ماشین نشون داد که پیوند بین قیمت خرده فروشی بنزین و رضایت عمومی کاملا غیرخطی هست. این تحلیل، تاثیر بنزین بر رضایت رئیس جمهور را به شکلی پیچیده و غیرخطی نشان می دهد. وقتی قیمت بنزین در سطح پایینی قرار داره و برای اولین بار شروع به بالا رفتن می کنه، تاثیر منفی روی محبوبیت رئیس جمهور فوق العاده قویه. محقق ها این افت شدید رو به موج اولیه پوشش خبری نسبت میدن که ناگهان رای دهنده هایی رو که قبلا بی توجه بودن، از کم شدن قدرت خریدشون باخبر می کنه.
وقتی قیمت های انرژی از یه آستانه مشخصی بالاتر میرن، جریمه رئیس جمهور کمتر میشه. میزان رضایت عمومی به پایین ترین حد خودش می رسه و با وجود افزایش بیشتر هزینه ها، در همون سطح پایین و ثابت باقی می مونه. در این مرحله پیشرفته، شهروندان ناراضی احتمالا به هزینه های بالا عادت می کنن و پوشش خبری منفیِ مداوم دیگه شوک جدیدی به نظرات سیاسی اونا وارد نمی کنه.
با کنار گذاشتن رضایت های قبلی از رئیس جمهور، قیمت های بنزینِ تنظیم شده با تورم به عنوان یه پیش بینی کننده فوق العاده قدرتمند برای رتبه بندی های رضایت در آینده ظاهر شدن و نقش مهمی در تاثیر بنزین بر رضایت رئیس جمهور ایفا می کنند. الگوریتم با موفقیت از قیمت های تاریخی سوخت برای پیش بینی تغییرات محبوبیت رئیس جمهور در خارج از نمونه های قبلی استفاده کرد. این نشون میده که قیمت سوخت ارزش پیش بینی واقعی داره و از تست سخت گیرانه دقت پیش بینی که فراتر از مطابقت ساده با روندهای گذشته هست، سربلند بیرون اومده.
چون هزینه های سوخت مستقل از سایر شاخص های سلامت اقتصادی، یه پیش بینی کننده اصلی بودن، محقق ها استدلال می کنن که نتایجشون به شدت از «مکانیسم جیبی» حمایت می کنه و بر اهمیت تاثیر بنزین بر رضایت رئیس جمهور تاکید دارد. اگه رای دهنده ها صرفا از قیمت بنزین به عنوان یه جایگزین جامعه گرایانه برای حدس زدن وضعیت کلی اقتصاد استفاده می کردن، الگوریتم باید بیشتر به داده های مالی گسترده تری که بهش داده شده بود تکیه می کرد. در عوض، قیمت مستقیم پر کردن باک، قدرت پیش بینی منحصربه فرد خودش رو حفظ کرد. این یعنی رای دهنده ها رهبران سیاسی رو مسئول مستقیم فشارهای مالی شخصی خودشون می دانند.
در حالی که پیوند آماری بین پمپ بنزین و کاخ سفید خیلی قویه، رؤسای جمهور آمریکا معمولا قدرت خیلی کمی روی بازارهای جهانی انرژی دارن. تعادل عرضه و تقاضا در سطح جهان قیمت انرژی رو تعیین می کنه و گزینه های محدودی رو برای رهبران سیاسی باقی می ذاره تا بتونن قیمت ها رو سریع تغییر بدن. این موضوع تاثیر بنزین بر رضایت رئیس جمهور را به چالشی پیچیده تبدیل می کند.
یه رئیس جمهور ممکنه موقتا مالیات های داخلی رو تعلیق کنه یا تعرفه های واردات رو تغییر بده، اما ایجاد تغییرات سیستماتیک بزرگ معمولا فراتر از قدرت قوه مجریه به تنهایی هست. به دلیل این وضعیت، رئیس جمهورها احتمالا همچنان با واکنش های سیاسی منفی به خاطر نوسانات جهانی انرژی مواجه میشن که خارج از کنترل مستقیم اون هاست.
تیم تحقیق پیشنهاد می کنه که این واقعیت های سیاسی دلیل محکمی برای حرکت به سمت منابع انرژی تجدیدپذیر هستن. کاهش وابستگی یه کشور به سوخت های فسیلی می تونه در نهایت مصرف کننده های داخلی رو در برابر شوک های ناگهانی عرضه جهانی واکسینه کنه و به طور غیرمستقیم تاثیر بنزین بر رضایت رئیس جمهور را تعدیل کند. به نوبه خود، دستیابی به این نوع انتقال به انرژی سبز ممکنه رهبران سیاسی آینده رو از واکنش های غیرقابل پیش بینی رای دهنده ها که ناشی از بازارهای بین المللی انرژی هست، محافظت کنه.
تحقیقات آینده باید بررسی کنن که هزینه های انرژی چطور نتایج سیاسی رو در بازه های زمانی طولانی تر پیش بینی می کنن. تحلیل فعلی روی پیش بینی تغییرات فقط برای یک ماه آینده تمرکز داشت. بررسی مدل های پیش بینی جایگزین و طولانی تر کردن بازه پیش بینی به دانشمندان علوم سیاسی کمک می کنه تا بهتر بفهمن دقیقا چقدر طول می کشه تا یه شوک قیمتی در پمپ بنزین خودش رو در صندوق های رای انتخابات ملی نشون بده.
مطالعه «قیمت بنزین و رتبه بندی های رضایت از رئیس جمهور ایالات متحده» توسط رانگان گوپتا، کریستین پیرزیوک و آویرال کومار تیواری نوشته شده است.
درک این رابطه پیچیده نشان می دهد که قیمت بنزین فراتر از یک عدد، ابزاری برای سنجش اعتماد عمومی است. اگرچه قدرت رؤسای جمهور بر بازارهای جهانی محدود است، اما فشار اقتصادی ناشی از هزینه سوخت همچنان به عنوان یکی از بزرگترین چالش های سیاسی باقی می ماند که می تواند سرنوشت انتخابات آتی را رقم بزند.
Researchers use machine learning to reveal how gasoline prices drive presidential approval ratings
