بررسی علمی ریشه های اقتدارگرایی و تحصیلات نشان می دهد که اگرچه آموزش عالی می تواند تمایلات استبدادی را کاهش دهد، اما بخش بزرگی از این پیوند به تربیت خانوادگی و زمینه های ژنتیکی مشترک بازمی گردد.
افرادی که سال های بیشتری تحصیلات رسمی دارن، معمولا در معیارهای اقتدارگرایی راست گرایانه نمره پایین تری می گیرن؛ ویژگی ای که با اطاعت محض از رهبران و پایبندی به هنجارهای سنتی شناخته می شه. این موضوع مهمی در درک ارتباط بین ریشه های اقتدارگرایی و تحصیلات است. یه مطالعه جدید روی دوقلوها نشون می ده که اگرچه بخشی از این ارتباط ممکنه نتیجه مستقیم تحصیلات باشه، اما بیشتر این پیوند با محیط دوران کودکی و ژنتیکی که بین خواهر و برادرها مشترکه، توضیح داده می شه. این نتایج اخیرا در نشریه Personality and Social Psychology Bulletin منتشر شده.
بعد از وحشت جنگ جهانی دوم، روان شناس ها تلاش گسترده ای رو شروع کردن تا بفهمن چرا بعضی از مردم با شور و شوق از دیکتاتورها و رژیم های سرکوبگر حمایت می کنن. درک اینکه چه عواملی باعث می شه مردم از رژیم های اقتدارگرا حمایت کنن، هنوز هم مثل زمان پیدایش این رشته دانشگاهی، از نظر عملی اهمیت خیلی زیادی داره. محققان اولیه یه تیپ شخصیتی رو شناسایی کردن و اسمش رو «اقتدارگرایی راست گرایانه» گذاشتن. افرادی که این ویژگی در اون ها بالاست، تمایل زیادی دارن که تسلیم مقام های مستقر بشن و در عین حال از بقیه هم می خوان که همین کار رو بکنن.
این افراد همچنین دوست دارن ببینن بقیه اگه از سنت های اجتماعی تثبیت شده منحرف بشن، مجازات می شن و ترجیح می دن ارزش های اخلاقی محافظه کارانه به شدت اجرا بشه. برای ده ها سال، این متغیر روان شناختی در تحقیقات دانشگاهی برجسته بوده. این ویژگی همیشه گرایش های سیاسی، مذهبی بنیادگرا و خصومت با گروه های حاشیه نشین رو پیش بینی می کنه. قدرت ترجیحات اقتدارگرایانه به ویژه زمانی که جوامع با تهدیدهای اجتماعی یا فرهنگی روبرو می شن، خیلی قوی تر می شه.
با توجه به شیوع فعلی تهدیدهای اجتماعی در جهان، از مهاجرت های دسته جمعی گرفته تا پاندمی های ویروسی، درک دقیق تری از ریشه های اقتدارگرایی و تحصیلات خیلی مهمه. محققانی که روی روان شناسی سیاسی مطالعه می کنن، از گذشته متوجه رابطه معکوس قوی بین مدت زمانی که فرد در مدرسه و دانشگاه می گذرونه و سطح اقتدارگرایی اش شدن. فارغ التحصیلان دانشگاهی معمولا کمتر از افرادی که بعد از دبیرستان تحصیلاتشون رو تموم می کنن، از سیاست های اقتدارگرایانه حمایت می کنن.
تحقیقات پیشین درباره ریشه های اقتدارگرایی و تحصیلات
تفاوت های قابل توجهی بین تحصیل کرده ترین و کم تحصیل کرده ترین بخش های جامعه در نگرش به نقش های جنسیتی، مسائل جنسی و شیوه های تربیت فرزند دیده می شه. تئوری های علمی زیادی برای توضیح علت دقیق این شکاف تحصیلی ارائه شده. بعضی از محققان پیشنهاد می کنن که تحصیلات عالی دانشجوها رو با دیدگاه های متنوعی آشنا می کنه، که مستقیما پیش فرض های اون ها رو به چالش می کشه و نیازشون به قوانین سخت گیرانه اجتماعی رو کمتر می کنه.
در تصویر زیر، نمایی از تلاش برای درک مفاهیم پیچیده انسانی و ریشه های رفتارهای اجتماعی به تصویر کشیده شده است که به اهمیت تحلیل داده های روان شناختی اشاره دارد.
این بازنمایی بصری بر لزوم بررسی دقیق متغیرهای محیطی و فردی در شکل گیری دیدگاه های سیاسی تاکید می کند تا بتوان به نتایج علمی معتبرتری دست یافت.
متخصص های دیگه استدلال می کنن که حس امنیت اقتصادی و اجتماعی که معمولا داشتن مدرک دانشگاهی ایجاد می کنه، باعث می شه سیاست های اقتدارگرایانه کمتر ضروری به نظر برسن. از طرف دیگه، این رابطه ممکنه صرفا بازتاب این واقعیت باشه که افرادی که از قبل نسبت به تجربه های جدید پذیرا هستن، هم بیشتر احتمال داره به دنبال تحصیلات عالی برن و هم کمتر احتمال داره دیدگاه های اقتدارگرا داشته باشن. تشخیص بین تاثیر مستقیم تحصیلات و تاثیر ویژگی های زیربنایی در روان شناسی مدرن فوق العاده دشوار بوده.
برای پاسخ به این سوال همیشگی، تیمی به رهبری نیکولای هاجم افتدال در دانشگاه اسلو، عوامل مختلفی رو که هم بر تحصیلات و هم بر نگرش های سیاسی تاثیر می ذارن، نقشه برداری کردن. افتدال در کنار همکارانی از موسسه بهداشت عمومی نروژ و دانشگاه نیویورک، می خواست ببینه آیا همبستگی بین تحصیلات و ایدئولوژی بعد از در نظر گرفتن متغیرهای پنهان باقی می مونه یا نه. اون ها تصمیم گرفتن روی دوقلوها مطالعه کنن، چون دوقلوها پنجره ای منحصربه فرد رو به نیروهای پنهان ژنتیک و تربیت باز می کنن.
محققان 1284 نفر رو از مرکز ثبت دوقلوهای نروژ برای شرکت در این پروژه انتخاب کردن. این پایگاه داده تاریخی عظیم شامل اطلاعات دقیق بهداشتی و جمعیتی برای مطالعه دانشمندان هست. برای این پروژه خاص، گروه شامل دوقلوهای همسان بود که تمام DNA اون ها مشترکه، و دوقلوهای ناهمسان که به طور متوسط حدود نیمی از DNA شون مشترکه. از اونجایی که دوقلوها معمولا در یک محیط خانوادگی و در یک زمان مشابه بزرگ می شن، مجموعه ای خاص از تاثیرات محیطی رو هم با هم به اشتراک می ذارن.
با مقایسه مجموعه هایی از دوقلوها که در نهایت سطح تحصیلات متفاوتی داشتن، افتدال و همکارانش تونستن انواع مختلف تاثیرات رو از هم جدا کنن. اگه تحصیلات عالی واقعا باعث کاهش دیدگاه های اقتدارگرایانه بشه، فردی که به دانشگاه رفته باید کمتر از قل همسان خودش که فقط دبیرستان رو تموم کرده، اقتدارگرا باشه. هر دو قل دقیقا کدهای ژنتیکی و تربیت یکسانی دارن، بنابراین هر تفاوت در دیدگاه های بزرگسالی اون ها احتمالا ناشی از مسیرهای تحصیلی متفاوت یا اتفاقات منحصر به فرد زندگی شخصی شون هست.
تیم از شرکت کننده ها خواست که بالاترین سطح تحصیلات خودشون رو گزارش کنن. همچنین از اون ها خواستن مجموعه ای از سوالات نظرسنجی پرکاربرد رو که برای اندازه گیری تمایلات اقتدارگرایانه طراحی شده بود، پر کنن. این سوالات به اندازه گیری ارتباط بین ریشه های اقتدارگرایی و تحصیلات کمک کرد. شرکت کننده ها میزان موافقت خودشون رو با جملاتی درباره ارزش های قدیمی، نیاز به مجازات افراد منحرف و اهمیت متفکران آزاد که سنت ها رو به چالش می کشن، رتبه بندی کردن.
علاوه بر این، شرکت کننده ها طبقه اجتماعی خانواده شون رو هم در دوران کودکی و هم در زندگی فعلی شون تخمین زدن. محققان از یک مقیاس تصویری شبیه نردبان استفاده کردن که پله های بالای اون نماد افرادی بود که بیشترین پول و احترام رو داشتن. شرکت کننده ها مشخص کردن که خانواده شون در مقایسه با بقیه کشور، در کدوم پله نردبان قرار دارن.
وقتی تیم داده ها رو تحلیل کرد، همون الگوی استانداردی رو که در مطالعات روان شناسی قبلی مشاهده شده بود، تایید کردن. پیشرفت تحصیلی و اقتدارگرایی یک همبستگی منفی مشخص داشتن. با این حال، طراحی مطالعه روی دوقلوها به دانشمندان اجازه داد تا این همبستگی کلی رو به بخش های تشکیل دهنده خاص خودش تقسیم کنن.
یافته های جدید در مورد ریشه های اقتدارگرایی و تحصیلات
مدل های آماری تخمین زدن که 47 درصد از هم پوشانی بین تحصیلات و اقتدارگرایی کمتر، نتیجه عوامل محیطی مشترک بوده. این یعنی عناصر تربیت مشترکِ دوقلوها همزمان هم احتمال رفتن به دانشگاه رو بالا برده و هم تمایل به اقتدارگرایی رو کاهش داده. این یافته ها دیدگاه های جدیدی را در مورد ریشه های اقتدارگرایی و تحصیلات ارائه می دهند. تقریبا 15 درصد از این تاثیر محیطی مشترک مستقیما به طبقه اجتماعی خانواده در دوران کودکی برمی گشت. بزرگ شدن در یک خانواده ثروتمند و با جایگاه بالا به نظر می رسه به طور طبیعی تحصیلات پیشرفته رو تشویق می کنه و در عین حال بچه ها رو از ایدئولوژی های محافظه کارانه سخت گیرانه دور می کنه.
25 درصد دیگه از این رابطه به طور موقت به ژنتیک مشترک نسبت داده شد. در حالی که محققان این تاثیر رو محاسبه کردن، اشاره کردن که ارتباط ژنتیکی به خودی خود از نظر آماری معنادار نبود. ویژگی های ارثی، مثل توانایی شناختی ذاتی یا ویژگی های شخصیتی عمیق، ممکنه هنوز روی مسیر تحصیلی و جهت گیری سیاسی فرد تاثیر بذاره. مثلا افرادی که با گشودگی بالا نسبت به تجربه های جدید به دنیا میان، ممکنه به طور طبیعی به سمت دانشگاه ها کشیده بشن و به طور طبیعی از عقاید اقتدارگرایانه دوری کنن.
بعد از در نظر گرفتن تربیت مشترک و ژنتیک مشترک، محققان متوجه شدن که 28 درصد از همبستگی اولیه هنوز توضیح داده نشده. این بخش باقی مونده با این تئوری همخوانی داره که تحصیلات تاثیر واقعی و مستقیمی روی جهان بینی فرد در بزرگسالی داره. این نتایج به تقویت درک ما از تاثیر تحصیلات بر ریشه های اقتدارگرایی و تحصیلات کمک می کند. اگرچه اون ها نمی تونستن قطعی بگن که این یه رابطه علت و معلولی مطلقه، اما رابطه پایدار در دوقلوهای همسان به شدت از این ایده حمایت می کنه که تحصیلات رسمی به تنهایی تمایلات اقتدارگرایانه رو تعدیل می کنه.
تیم تحقیقاتی همچنین از نزدیک بررسی کرد تا ببینه آیا درآمد و جایگاه اجتماعی در بزرگسالی نقش خاصی در این فرآیند ایدئولوژیک ایفا می کنه یا نه. اون ها یک تئوری قدیمی رو آزمایش کردن که می گه تحصیلات منجر به درآمد بالاتر می شه و این درآمد هم به نوبه خودش حس امنیتی ایجاد می کنه که اقتدارگرایی رو کمتر جذاب می کنه. نتایج هیچ حمایت آماری برای این روند خاص نشون نداد. کسب جایگاه اقتصادی-اجتماعی بالاتر در بزرگسالی، پیوند گمشده بین مدرک دانشگاهی و جهان بینی روادارانه رو توضیح نداد.
با وجود متدولوژی قوی، این مطالعه محدودیت هایی داره که در بررسی های آینده باید بهشون توجه کرد. تمام شرکت کننده ها شهروندان نروژی بین 55 تا 70 سال بودن. سیستم های آموزشی و هنجارهای فرهنگی که اون ها در جوانی تجربه کردن ممکنه با نسل های جوون تر یا افرادی که در جاهای دیگه دنیا زندگی می کنن متفاوت باشه. تحقیقات آتی باید به این محدودیت ها توجه کند تا تصویر کامل تری از ریشه های اقتدارگرایی و تحصیلات به دست آید. تعمیم دادن این نتایج به دانشجوهای امروزی یا جمعیت های خارج از اروپای شمالی نیاز به احتیاط داره.
دانشمندان همچنین خاطرنشان کردن که اطلاعاتی در مورد رشته های دانشگاهی خاص یا نوع مدارک تحصیلی شرکت کننده ها نداشتن. برخی از تحقیقات گذشته نشون می ده که مطالعه علوم انسانی یا علوم اجتماعی نسبت به تحصیل در رشته های مالی یا مهندسی، پیوند قوی تری با کاهش اقتدارگرایی داره. شناسایی دقیق اینکه چه نوع تجربه دانشگاهی بر روان شناسی سیاسی تاثیر می ذاره، همچنان یه سوال باز برای تحلیل های آینده باقی مونده.
برای آینده، تیم تحقیقاتی پیشنهاد می کنه که طراحی های مشابه مطالعه رو گسترش بدن تا همسران، فرزندان و سایر اعضای خانواده رو هم شامل بشه. انجام این کار به دانشمندان کمک می کنه بفهمن مردم چطور شریک زندگی شون رو با دیدگاه های سیاسی مشابه انتخاب می کنن؛ پدیده ای رایج که به عنوان انتخاب جفت همسان شناخته می شه و به بررسی معیارهای انتخاب همسر در دنیای واقعی و تفاوت اولویت های ذهنی نیز بی ارتباط نیست؛ پدیده ای که باعث می شه تخمین های مربوط به هم پوشانی ژنتیکی و محیطی بیشتر از حد واقعی نشون داده بشن. اندازه گیری های دقیق تر و عینی تر از ثروت و سرمایه اجتماعی هم می تونه درک ما رو از اینکه چطور منابع، واقعیت سیاسی ما رو شکل می دن، بهبود ببخشه.
این مطالعه با عنوان «رابطه بین پیشرفت تحصیلی و اقتدارگرایی راست گرایانه: یک مطالعه روی دوقلوهای ناهمسو ،» توسط نیکولای هاجم افتدال، توماس هارکلاو کلپستو، نیکولای اولاوی چایکوفسکی، اسپن موئن ایلرتسن، اسپن رویسامب، اولاو واسند، جنیفر شیهی-اسکفینگتون و لوت تومسن نوشته شده است.
در مجموع، این یافته ها نشان دهنده پیچیدگی های تعامل میان آموزش رسمی و پیش زمینه های فردی است. به نظر می رسد که برای کاهش گرایش های اقتدارگرایانه در جامعه، تنها تمرکز بر افزایش سال های تحصیل کافی نیست و باید به عوامل ریشه ای تری مانند عدالت اجتماعی در دوران کودکی و محیط های پرورشی نیز توجه ویژه ای داشت تا بتوان به جامعه ای بازتر و دموکراتیک تر دست یافت.
How a twin study untangled the surprising roots of authoritarian political beliefs
