پژوهش های اخیر در هلند نشان می دهند که تاثیر شخصیت بر فرزندآوری بسیار عمیق است، به طوری که ویژگی هایی مثل برون گرایی و توافق پذیری می توانند پیش بینی کننده ثبات یا تغییر در تصمیمات افراد برای والد شدن باشند.
یک مطالعه در هلند گروه هایی از افراد رو شناسایی کرده که در طول دوران باروری شون، روندهای متفاوتی رو در انتظاراتشون برای والد شدن تجربه می کنن. چهل و چهار درصد از مردان و 40 درصد از زنان تمایل داشتن که انتظارات ثابتی برای بچه دار شدن در آینده داشته باشن که این روند تا اواسط یا اواخر دهه 30 زندگی شون ادامه پیدا کرده. این مطالعه به بررسی تاثیر شخصیت بر فرزندآوری و انتظارات والد شدن می پردازد. افرادی که انتظارات ثابتی برای والد شدن داشتن، تمایل داشتن که در ویژگی های توافق پذیری و برون گرایی نمره بالاتری کسب کنن. این مقاله در مجله شخصیت (Journal of Personality).
در طول نیم قرن گذشته، نرخ باروری در سراسر جهان رو به کاهش بوده. مردم به طور متوسط فرزندان کمتری دارن و تعداد فزاینده ای از افراد، بی فرزندی رو تجربه می کنن. عوامل اصلی دخیل در این موضوع شامل زمان طولانی تری که صرف تحصیل می شه و در نتیجه به تعویق افتادن ازدواج و لزوم بررسی نقش انعطاف ذهنی در ازدواج برای شروع یک زندگی مشترک، فناوری های جدید تنظیم باروری که بچه دار شدن رو به یک انتخاب تبدیل کرده و پذیرش گسترده تر حقوق فردی برای انتخاب های زندگی هست.
در نتیجه، نرخ باروری در کشورهای توسعه یافته در چندین دهه گذشته پایین تر از سطح جایگزینی بوده که باعث کاهش جمعیت در بسیاری از کشورها شده. این موضوع توجه تحقیقاتی قابل توجهی رو به سمت قصدهای باروری جلب کرده یعنی برنامه ها و انتظارات مردم در مورد بچه دار شدن.
تحقیقات نشون می ده که در اوایل دوران بزرگسالی، اکثر افراد برای بچه دار شدن برنامه ریزی می کنن و اغلب هم بیشتر از یک بچه می خوان. با این حال، با گذشت زمان، خیلی ها موفق نمی شن این انتظارات رو عملی کنن و تا میان سالی بدون فرزند می مونن یا تعداد فرزندان کمتری نسبت به اون چیزی که در ابتدا برنامه ریزی کرده بودن، دارن.
نویسنده مطالعه، ایلایدا اوزوروچ (İlayda Özoruç) و همکارانش می خواستن بررسی کنن که انتظارات باروری در مردان و زنان ساکن هلند در طول دوره سن باروری چطور شکل می گیره و تغییر می کنه. اون ها همچنین می خواستن بررسی کنن که مسیرهای تغییر در این انتظارات چطور با ویژگی های شخصیتی فردی در ارتباطه.
بررسی تاثیر شخصیت بر فرزندآوری در هلند
تصویر زیر نشان دهنده تحلیل داده های آماری در رابطه با تمایلات والد شدن در جوامع مدرن است.
این نمودارها و مستندات بصری به محققان کمک می کند تا الگوهای رفتاری مختلف را در بازه های زمانی طولانی مدت ردیابی کنند.
نویسندگان اشاره می کنن که بی فرزندی داوطلبانه در هلند به طور فزاینده ای از نظر اجتماعی پذیرفته شده. در نتیجه، اون ها انتظار تفاوت های بیشتری رو بین افراد در نحوه تصور آینده شون در رابطه با بچه دار شدن داشتن. این موضوع اهمیت تاثیر شخصیت بر فرزندآوری را بیش از پیش آشکار می سازد.
محققان داده های پنل مطالعات اینترنتی طولی برای علوم اجتماعی (LISS) رو تجزیه و تحلیل کردن. LISS یک مطالعه پنل در حال جریانه که از سال 1386 (2007) شروع شده. این مطالعه شامل 5,000 خانوار در هلند هست که تقریبا 7,500 نفر رو در بر می گیره.
داده های استفاده شده در این مطالعه از 5,231 شرکت کننده گرفته شده که در شروع مطالعه والد نبودن و بین سال های 1387 تا 1401 (2008 تا 2022) در مطالعه شرکت کردن. شرکت کننده متوسط در 3 تا 4 موج جمع آوری داده در طول دوره مطالعه پاسخ داده بود. شصت و هشت درصد در بیش از یک موج جمع آوری داده شرکت کردن. پنجاه و دو درصد از شرکت کنندگان زن بودن. در طول این دوره، تقریبا 15 درصد از شرکت کنندگان برای اولین بار پدر یا مادر شدن.
نویسندگان از داده های مربوط به انتظارات باروری شرکت کنندگان («آیا فکر می کنید در آینده بچه دار خواهید شد؟»)، ویژگی های شخصیتی پنج بزرگ (که با استفاده از مخزن بین المللی گویه های شخصیتی به دست اومده) و وضعیت والد بودن (پیگیری انتقال به اولین فرزند) استفاده کردن.
محققان شرکت کنندگان رو بر اساس نحوه شکل گیری انتظارات والد شدنشون در طول دوره مطالعه دسته بندی کردن. بزرگترین دسته برای هر دو گروه مردان و زنان، دسته «هنجاری» (normative) بود (44٪ از مردان و 40٪ از زنان). در این دسته، افراد با این انتظار شروع کردن که در آینده بچه دار می شن. با گذشت زمان، اکثرشون والد شدن (84٪ از مردان و 92٪ از زنان در این گروه). این دسته نشان دهنده الگوی رایج تاثیر شخصیت بر فرزندآوری در جمعیت است.
برای اون هایی که والد نشدن، انتظار بچه دار شدن از اواسط دهه 30 زندگی شون به شدت شروع به کاهش کرد، به طوری که تا سن 42 سالگی، تقریبا هیچ کدوم انتظار نداشتن در آینده بچه دار بشن.
کوچکترین دسته، شامل 8٪ از مردان و 7٪ از زنان، دسته «بدون فرزند» بود. افراد در این گروه بیشتر با این دید شروع کردن که انتظار بچه دار شدن ندارن یا مطمئن نیستن، و با گذشت زمان به طور فزاینده ای مطمئن شدن که بچه دار نخواهند شد. فقط درصد کمی از افراد این دسته در نهایت والد شدن (6٪ از مردان و 12٪ از زنان). این روند نیز می تواند به درک تاثیر شخصیت بر فرزندآوری کمک کند.
دسته های باقی مونده روندهای پیچیده تری رو نشون دادن، مثل بلاتکلیفی کلی در مورد فرزندان آینده («روند نامطمئن»)، تغییر انتظارات بین بله، خیر و نامطمئن («روند سوئیچی»)، یا شروع با تردید اما به دست آوردن انتظار در آینده («روند به تعویق انداختن»). زنان همچنین یک «روند رها کردن» منحصر به فرد (15٪) رو نشون دادن، جایی که انتظارات برای بچه دار شدن در سن 18 سالگی وجود داشت اما از حدود 25 سالگی به «نامطمئن» یا «خیر» کاهش پیدا کرد.
وقتی ویژگی های شخصیتی در نظر گرفته شد، نتایج نشون داد که هم مردان و هم زنان در گروه هنجاری (انتظار ثابت برای والد شدن) در مقایسه با گروه های نامطمئن و بدون فرزند، نمرات بالاتری در توافق پذیری و برون گرایی کسب کردن.
نتایج کلیدی؛ تاثیر شخصیت بر فرزندآوری و تمایلات والد شدن
به طور خاص برای مردان، اون هایی که در گروه هنجاری بودن، در مقایسه با گروه های نامطمئن و بدون فرزند، تمایل به روان رنجوری پایین تر و وظیفه شناسی و گشودگی بالاتر داشتن. این یافته ها بر اهمیت تاثیر شخصیت بر فرزندآوری در تصمیم گیری های مردان تاکید دارد.
با این حال، برای زنان، تفاوت های شخصیتی کمتر بود. برخلاف مردان، سطح روان رنجوری، گشودگی و وظیفه شناسی زنان تفاوت معنی داری بین روندهای مختلف انتظار نداشت. این تفاوت جنسیتی در تاثیر شخصیت بر فرزندآوری جالب توجه است.
این مطالعه به درک علمی از شکل گیری انتظارات باروری در طول دوران سن باروری کمک می کنه. با این حال، باید توجه داشت که تمام شرکت کنندگان از هلند بودن. نتایج مربوط به افراد از سایر کشورها و فرهنگ ها ممکنه متفاوت باشه. بنابراین، برای درک جامع تر تاثیر شخصیت بر فرزندآوری، نیاز به تحقیقات بیشتر در فرهنگ های گوناگون است.
این مقاله با عنوان «ویژگی های شخصیتی پنج بزرگ و روندهای انتظارات باروری در طول دوره سن باروری، » توسط ایلایدا اوزوروچ، یرون ورمونت، کاتیا ایوانوا و مانون وان شپینگن نوشته شده است.
در نهایت، شناسایی ارتباط میان تیپ های شخصیتی و تمایل به فرزندآوری می تواند ابزارهای جدیدی را برای تحلیل تغییرات جمعیتی در اختیار ما قرار دهد. توجه به ویژگی هایی همچون برون گرایی و ثبات هیجانی به ما کمک می کند تا بفهمیم چرا برخی افراد با وجود چالش های اقتصادی و اجتماعی، همچنان به تشکیل خانواده و فرزندآوری پایبند می مانند.
Big five personality traits predict fertility expectations across reproductive age
