بررسی نقش سرزنش همسر راهکار کاهش نارضایتی در روابط عاطفی زنان

بر اساس تحقیقات جدید، تضاد اخلاقی در مصرف پورنوگرافی می تواند منجر به شرم جنسی در زنان شود، اما در این شرایط، سرزنش همسر راهکار کاهش نارضایتی به عنوان یک مکانیسم دفاعی عمل کرده و به حفظ رضایت از رابطه کمک می کند.

وقتی زن هایی که از نظر اخلاقی با پورنوگرافی مخالفن، اونو همراه با شریک زندگی شون تماشا می کنن، معمولا دچار شرم جنسی شدیدی می شن که رضایت کلی شون از رابطه رو پایین می آره. مقصر دونستنِ شریک زندگی بابت این عادتِ تماشا، مثل یه مکانیسم سازگاری عمل می کنه که این اثر منفی رو تلطیف می کنه. در واقع، سرزنش همسر راهکار کاهش نارضایتی از رابطه محسوب می شود. این مشاهدات اخیرا در مجله Sexual and Relationship Therapy (درمان جنسی و زناشویی) منتشر شده.

دسترسی به رسانه های جنسی صریح توی چند دهه ی اخیر خیلی زیاد شده. در نتیجه، محقق ها وقت زیادی رو صرف ارزیابی تاثیرات عاطفی و اجتماعی این مدل مصرف کردن. بخش زیادی از کارهای تحقیقاتی گذشته روی عادت های تماشای مشکل ساز یا اعتیادهای درک شده بین کاربرهای مرد تمرکز داشته.

دیدگاه های بیننده های زن معمولا توی ادبیات آکادمیک نادیده گرفته می شه. وقتی هم مطالعاتی روی زن ها انجام می شه، معمولا روی این تمرکز دارن که زن ها چه واکنشی به عادت های تماشای شریک جنسی مردشون نشون می دن. کریستین دوآن، محققی در دانشگاه لیبرتی، می خواست این تمرکز آکادمیک رو تغییر بده.

دوآن و تیمش تصمیم گرفتن بررسی کنن که زن ها چطوری تجربه های تماشای خودشون رو پردازش می کنن. اونا به طور جدی روی عادت های تماشای مشترک تمرکز کردن. تماشای مشترک زمانی اتفاق می افته که شرکای عاطفی، رسانه های جنسی صریح رو با هم تماشا می کنن.

زن ها به طور کلی بیشتر تمایل دارن که این جور رسانه ها رو با یه شریک تماشا کنن تا به تنهایی. روایت های فرهنگی معمولا قوانین سخت گیرانه ای رو برای تمایلات جنسی زنانه تعیین می کنن و تاکید زیادی روی اخلاقیات دارن. این فشارهای اجتماعی می تونه باعث بشه زن ها رفتارهای جنسی خودشون رو نامناسب بدونن.

فشارهای فرهنگی و اجتماعی اغلب باعث ایجاد تضادهای درونی در زنان می شود که در تصویر زیر به آن اشاره شده است.

این تصویر به خوبی بار روانی ناشی از قضاوت های اخلاقی در زندگی زناشویی را نشان می دهد.

این تضادِ باورها منجر به یه پدیده روانشناختی می شه که بهش «عدم تطابق اخلاقی» می گن. عدم تطابق اخلاقی زمانی اتفاق می افته که فرد درگیر فعالیتی بشه که ارزش های شخصی خودش رو نقض می کنه. انجام کاری که معتقدین اشتباهه، معمولا باعث پریشانی ذهنی می شه.

برای خیلی از زن ها، مصرف رسانه های جنسی دقیقا همین نوع تضاد رو ایجاد می کنه. پریشانی ناشی از عدم تطابق اخلاقی، اغلب خودش رو به شکل شرم جنسی نشون می ده. شرم جنسی یه احساس عمیق از نالایق بودن یا بی ارزش بودنه که به افکار یا اعمال جنسی فرد مربوط می شه.

برخلاف احساس گناهِ معمولی که روی یه اشتباه خاص تمرکز داره، شرم به هسته ی اصلی هویت فرد حمله می کنه. رسانه های جنسی صریح اغلب بدن های غیرواقعی و نقش های زنانه مطیع رو نشون می دن. درونی کردن این الگوها می تونه احساس شرم رو در یک زن بدتر کنه.

سرزنش همسر راهکار کاهش نارضایتی؛ مکانیسم دفاعی در روابط

برای تحمل بار سنگینِ شرم، آدما گاهی به مکانیسم های دفاعی روانی پناه می برن. یکی از دفاع های رایج، «برونی سازی» هست. برونی سازی یعنی منتقل کردن تقصیرِ یه عمل به نیروهای بیرونی یا آدم های دیگه. این برونی سازی به خصوص در مواجهه با نارضایتی ها، می تواند به عنوان سرزنش همسر راهکار کاهش نارضایتی فردی عمل کند.

توی بحث رسانه های جنسی مشترک، ممکنه یه زن به خودش بگه که فقط به خاطر پیشنهاد شریک زندگیش بوده که همراهی کرده. دوآن و همکاراش حدس می زدن که این انتقالِ تقصیر ممکنه روی نحوه ی تاثیر تماشای مشترک بر پیوندهای عاطفی اثر بذاره. اونا مطالعه ای رو برای ترسیم این مسیرهای روانشناختی طراحی کردن.

تیم تحقیقاتی 142 زن رو از طریق یه پلتفرم آنلاین جذب کردن. همه ی شرکت کننده ها توی رابطه ی متعهدانه بودن. همچنین هر کدوم از این زن ها توی 6 ماه گذشته، مطالب جنسی صریح تماشا کرده بودن.

شرکت کننده ها پرسشنامه هایی رو برای ارزیابی عادت های تماشاشون پر کردن. اونا گزارش دادن که چه درصدی از وقتشون رو صرف تماشای این مطالب به تنهایی و چه درصدی رو با شریک عاطفی شون می گذرونن. این به محقق ها اجازه داد تا میزان تماشای مشترک رو اندازه گیری کنن.

این نظرسنجی ها چندین وضعیت روانی و عاطفی رو هم اندازه گیری کردن. شرکت کننده ها به سوالاتی برای سنجش سطح شرم جنسی و عدم تایید اخلاقی پورنوگرافی پاسخ دادن. برای اندازه گیری عدم تایید اخلاقی، شرکت کننده ها به جملاتی مثل «تماشای پورنوگرافی ارزش های شخصی من رو نقض می کنه» امتیاز دادن.

پرسشنامه های دیگه تمایل اونا به مقصر دونستن دیگران، رضایت جنسی و شادی کلی شون در رابطه رو بررسی کردن. برای اندازه گیری برونی سازی، شرکت کننده ها سناریوهای منفی فرضی رو خوندن و انتخاب کردن که چه واکنشی نشون می دن. انتخاب مقصر دونستن یه نفر دیگه در اون سناریو، نشون دهنده ی سطح بالاتری از برونی سازی بود.

برای اندازه گیری رضایت جنسی، شرکت کننده ها میزان رضایتشون از جنبه های مختلف زندگی جنسی شون رو در 6 ماه گذشته رتبه بندی کردن. برای ارزیابی شرم جنسی، اونا مشخص کردن که چقدر با جملاتی درباره ی احساس بی کفایتی در تجربیات جنسی گذشته موافق هستن. این سوالات خاص نگاه دقیقی به بهزیستی عاطفی اونا داشت.

تیم تحقیق یه سری تحلیل های آماری انجام داد تا ببینه این عوامل چطور روی همدیگه تاثیر می ذارن. اونا به ویژه به یه واکنش زنجیره ای از احساسات نگاه کردن. اونا می خواستن بدونن آیا تماشای مشترک منجر به شرم می شه که بعدش ممکنه رضایت جنسی و رابطه رو پایین بیاره؟

برای زن هایی که سطح پایینی از عدم تایید اخلاقی داشتن، تماشای رسانه های صریح با شریک زندگی باعث افزایش شرم جنسی شون نشد. ارزش های شخصی اونا با اعمالشون همخوانی داشت. بدون اون تضاد درونی، تماشای مشترک به رضایت از رابطه شون آسیبی نزد. در مقابل، برای زنانی که تضاد اخلاقی بالایی داشتند، درک اینکه سرزنش همسر راهکار کاهش نارضایتی است، بسیار مهم بود.

توالی احساسات برای زن هایی که سطح بالایی از عدم تایید اخلاقی داشتند، تغییر کرد. برای این افراد، درصد بالاترِ تماشای مشترک منجر به افزایش شرم جنسی شد. شرکت کردن اونا مستقیما با قطب نمای اخلاقی شخصی شون تضاد داشت.

این شرم جنسیِ افزایش یافته، بعدش به اتاق خواب هم کشیده شد. شرم بالاتر منجر به افت رضایت جنسی شد؛ به طوری که حتی شناخت علائم متفاوت ارگاسم در زنان نیز نمی توانست به تنهایی این خلاء عاطفی ناشی از تضاد اخلاقی را پر کند. این کاهش در رضایت جنسی در نهایت رضایت کلی زن ها از رابطه شون رو پایین کشید.

برونی سازی یا سرزنش همسر راهکار کاهش نارضایتی جنسی

محقق ها بعدش به نقش برونی سازی در این زنجیره ی عاطفی نگاه کردن. اونا می خواستن ببینن آیا تغییر دادنِ مقصر، نتیجه ی نهایی رو عوض می کنه یا نه. نتایج نشان داد که برونی سازی، یا همان سرزنش همسر راهکار کاهش نارضایتی، مثل یک ضربه گیر عاطفی عمل می کند.

برای زن هایی که به شدت با این رسانه ها مخالف بودن اما به دفعات با شریک زندگی شون تماشا می کردن، مقصر دونستنِ شریک زندگی نوعی محافظت روانشناختی ایجاد می کرد. در چنین شرایطی، سرزنش همسر راهکار کاهش نارضایتی از رابطه محسوب می شود که به حفظ سلامت روان کمک می کند. اونا با واگذاری مسئولیت به یه نفر دیگه، تضاد با اخلاقیات خودشون رو کمتر کردن. این مانور ذهنی باعث شد رضایت جنسی شون به اندازه ای که در حالت عادی می تونست بیفته، پایین نیاد.

محقق ها اشاره کردن که این انتقالِ تقصیر لزوما جلوی احساسات اولیه ی شرم رو نمی گیره. در عوض، به نظر می رسه که در پاسخ به شرم ایجاد می شه. این کار به عنوان راهی برای حفظ یه تصویر مثبت از خود و حفظ حس کنترل عمل می کنه.

اگه زنی خودش رو متقاعد کنه که تماشا کردن کاملا ایده ی شریک زندگیش بوده، از پذیرش مسئولیت کاملِ اون عملِ متضاد با اخلاقش شانه خالی می کنه. این بهش اجازه می ده با وجود شرکت در فعالیتی که اون رو اشتباه می دونه، رضایت جنسی خودش رو حفظ کنه. این مکانیسم دفاعی، یعنی سرزنش همسر، راهکار کاهش نارضایتی و به طور موثری زنجیره ی عاطفی منفی را قطع می کند.

نویسنده ها تاکید کردن که ارائه دهنده های مراقبت های بهداشتی باید این مسیرهای عاطفی خاص رو بشناسن. موقع درمان زن هایی که نگرانی های جنسی دارن، درمانگرها باید باورهای اخلاقی شخصی بیمار رو ارزیابی کنن. درک این دینامیک ها، از جمله نقش سرزنش همسر راهکار کاهش نارضایتی، برای ارائه ی مراقبت موثر ضروری است.

محقق ها به چند محدودیت در طراحی مطالعه شون اعتراف کردن. داده ها به جای یه دوره ی طولانی، همگی در یک زمان جمع آوری شدن. این رویکرد مقطعی به این معنیه که تیم نمی تونه به طور قطعی ثابت کنه که یک احساس باعث ایجاد احساس دیگه شده.

تعداد شرکت کننده ها یعنی 142 زن هم نسبتا کم بود. یه گروه بزرگتر از شرکت کننده ها می تونه توان آماری بیشتری برای شناسایی الگوهای روانشناختی ظریف فراهم کنه. برای مثال، نتایج مربوط به اثرات محافظتی برونی سازی در تمام مدل های آماری استفاده شده، از نظر آماری معنادار نبود.

چون این اثرات خاص در تمام معیارها از نظر آماری معنادار نبودن، نتایج نیاز به تفسیر محتاطانه دارن. این مطالعه همچنین کاملا به پاسخ های خودِ افراد متکی بود. شرکت کننده ها ممکنه همیشه بازتاب کاملا دقیقی از شرم های عمیق و مکانیسم های دفاعی خودشون ارائه ندن.

محقق ها به دلیل حجم کم نمونه نتونستن تجربیات زن های متاهل رو با کسایی که در رابطه ی دوستی هستن مقایسه کنن. اونا همچنین نتونستن به طور کامل بررسی کنن که چطور نژاد یا تمایلات جنسی مختلف ممکنه این مسیرهای عاطفی رو تغییر بده. تحقیقات آینده باید گسترش پیدا کنه تا روابط غیرتک همسری و طیف وسیع تری از هویت های اجتماعی رو شامل بشه.

این مطالعه با عنوان «اثر برونی سازی بر رضایت از رابطه در زنان مصرف کننده پورنوگرافی» توسط کِی. دوآن, اف. ولک, ان. دی للا, جی. توماس و اچ. مورچ نوشته شده است.

در نهایت، بررسی پیچیدگی های عاطفی در روابط نشان می دهد که چگونه مکانیسم های دفاعی مانند برونی سازی تقصیر می توانند بر پایداری پیوندهای عاطفی اثر بگذارند. درک تعامل میان اخلاق فردی و رفتارهای مشترک، کلید اصلی در بهبود سلامت روان و افزایش کیفیت زندگی جنسی زوج هاست.

Blaming a partner for shared pornography use buffers relationship dissatisfaction in women