یه مطالعه روی نوزادان در طول سال اول زندگیشون نشون داده که مشکلات مالی والدین و رشد مغز نوزاد ارتباط تنگاتنگی دارند. نوزادانی که در خانواده هایی بزرگ می شن که والدینشون احساس می کردن درآمدشون برای تامین نیازهای خانواده کافی نیست، تمایل به تاخیر در رشد مغزی داشتن. به طور دقیق تر، در نوار مغزی (EEG)، این بچه ها سرعت تغییر کمتری در فرکانس اوج آلفا، قدرت آلفا و قدرت بتا نشون دادن. این یافته مهم در PNAS منتشر شده است.
در طول سال اول زندگی، مغز نوزاد سریع تر از هر زمان دیگه ای رشد می کنه. این دوره پایه ای رو برای نحوه تفکر، احساس و ارتباط کودک با دیگران در آینده می سازه. با اینکه اکثر سلول های مغزی موقع تولد وجود دارن، اما ارتباطات بین اون ها با سرعت خیره کننده ای افزایش پیدا می کنه.
در ماه های اول، مغز در هر ثانیه میلیون ها اتصال جدید می سازه که به نوزاد کمک می کنه از طریق بینایی، شنیداری و لامسه یاد بگیره. مغز همچنین شروع به عایق بندی مسیرهای عصبی (میلین سازی) می کنه که باعث می شه پیام ها سریع تر و کارآمدتر منتقل بشن.
وقتی نوزادها چهره ها رو می بینن، صداها رو می شنون و حرکت رو تجربه می کنن، سیستم های حسی اون ها دقیق تر می شه. مراقبت محبت آمیز و پاسخگو نقش مهمی در شکل گیری بخش هایی از مغز که درگیر احساسات و روابط هستن ایفا می کنه. با اینکه نواحی مربوط به برنامه ریزی و خویشتن داری هنوز بالغ نشدن، اما سنگ بنای این توانایی ها شروع به شکل گیری می کنه.
در این مدت، مغز به طرز خاصی انعطاف پذیره و به تجربه ها پاسخ می ده. تجربه های مثبت مثل حرف زدن، بغل کردن و بازی، رشد سالم مغز رو تقویت می کنن، در حالی که استرس شدید یا نادیده گرفته شدن، که می تواند زمینه ساز ترومای دوران کودکی و بی اعتمادی شود، به ویژه ناشی از مشکلات مالی والدین، می تونه مانع رشد طبیعی مغز نوزاد شود.
تحقیقات نوین با استفاده از ابزارهای پیشرفته تصویربرداری و نوار مغزی به بررسی ابعاد مختلف رشد در شرایط دشوار پرداخته اند.
نمودارها و داده های به دست آمده از این بررسی ها نشان دهنده تاثیرات عمیق محیط اقتصادی بر ساختار عصبی و الگوهای فعالیتی مغز است.
چگونگی تاثیر مشکلات مالی والدین بر رشد مغز نوزاد در سال اول زندگی
نویسندگان اصلی این مطالعه، هرین چانگ و کارول ال. ویلکینسون، به همراه همکارانشون می خواستن عوامل روانی-اجتماعی رو که بیشترین ارتباط رو با تغییر مسیر فعالیت مغزی در سال اول تولد نوزادانی که با سختی های زیادی روبرو هستن شناسایی کنن. این مطالعه به طور خاص به بررسی این موضوع پرداخت که چگونه مشکلات مالی والدین می تواند بر رشد مغز نوزاد تاثیر بگذارد. چون فشار مالی و استرس روانی اغلب به هم گره خوردن، تیم تحقیق از یه روش جدید مبتنی بر شبکه استفاده کرد تا ببینه چطور شرایط مختلف خانوادگی با هم تعامل دارن، به جای اینکه عوامل خطر رو تک به تک بررسی کنن.
اون ها از داده های یه مطالعه طولی در حال انجام به نام Baby Steps استفاده کردن که از نوار مغزی (EEG) برای ثبت فعالیت مغز نوزادان بهره می بره. اون ها داده های 293 نوزاد رو که از کلینیک مراقبت های اولیه بیمارستان کودکان بوستون انتخاب شده بودن، تحلیل کردن. در حالی که مطالعه گسترده تر Baby Steps این نوزادان رو تا 2 سالگی دنبال می کنه، تحقیق فعلی روی داده های جمع آوری شده در سال اول تمرکز داشت.
این نمونه با مشکلات اقتصادی قابل توجهی روبرو بود: 28 درصد نوزادان از خانواده هایی با درآمد ماهانه کمتر از 2،100 دلار و 58 درصد از خانواده هایی با درآمد ماهانه تا 4،400 دلار بودن. از نظر جمعیت شناسی، 155 نفر از نوزادان پسر، 39 درصد سیاه پوست و 60 درصد اسپانیایی تبار یا لاتین تبار بودن. زبان اصلی 57 درصد از خانواده های این نوزادان، انگلیسی بود.
وقتی نوزادان 4، 9 و 12 ماهه بودن، محققان 5 دقیقه نوار مغزی در حالت استراحت از اون ها گرفتن. والدین نوزادان پرسشنامه هایی رو پر کردن و محققان پرونده های پزشکی نوزادان رو بررسی کردن. در پرسشنامه های والدین، درباره اطلاعات جمعیت شناسی و درآمد خام و همچنین یه سوال ذهنی حیاتی پرسیده شده بود: اینکه آیا اون ها احساس می کردن درآمد خانواده شون برای رفع نیازهاشون کافی هست یا نه.
پرسشنامه ها همچنین اطلاعاتی درباره رویدادهای استرس زای اخیر زندگی (پرسشنامه رویدادهای اخیر زندگی)، ارزیابی مادر از استرس (مقیاس استرس ادراک شده)، علائم افسردگی (مقیاس افسردگی پس از زایمان ادینبورگ) و ارزیابی سطح فرصت های محله جمع آوری کردن. ارزیابی محله مواردی مثل فرصت های آموزشی، سلامت و محیط زیست (مثلا دسترسی به غذای سالم و فضاهای سبز) و فرصت های اقتصادی (نرخ فقر و مالکیت مسکن) رو بررسی می کرد.
محققان با استفاده از تحلیل مبتنی بر شبکه، متوجه شدن که کفایت درآمد مثل یه «مرکز» عمل می کنه که استرس های مختلف رو به هم وصل می کنه. نتایج نشون داد مادرهایی که گزارش دادن درآمدشون برای رفع نیازهاشون کافی نیست، احتمال بیشتری داشت که تحصیلات کمتری داشته باشن، درآمد واقعی پایین تری گزارش کنن، سطح استرس بالاتری رو تجربه کنن و با رویدادهای ناخوشایند بیشتری در زندگی روبرو بشن. این یافته ها به وضوح نشان می دهد که چگونه مشکلات مالی والدین می توانند بر رشد مغز نوزاد تاثیرگذار باشند.
با کنترل این متغیرهای به هم پیوشته، عدم کفایت درآمد به طور منحصربه فردی با تاخیر در رشد مغزی نوزادان مرتبط بود. به طور دقیق تر، نوزادانی که در خانواده هایی بزرگ می شدن که والدین احساس می کردن درآمدشون برای تامین نیازهای خانواده کافی نیست، نرخ تغییر کندتری در فرکانس اوج آلفا، قدرت آلفا و قدرت بتا نشون دادن. این نشان دهنده ارتباط مستقیم بین مشکلات مالی والدین و رشد مغز نوزاد است، جایی که تاخیر در شاخص های کلیدی فعالیت مغزی مشاهده شد.
فرکانس اوج آلفا ریتم غالب در باند فرکانسی آلفای فعالیت مغزیه. این فرکانس معمولا در سال اول زندگی افزایش پیدا می کنه که نشون دهنده بلوغ شبکه های قشری و بهبود اتصالات عصبی هست. قدرت آلفا و بتا هم نشون دهنده شدت نوسانات عصبی در محدوده های فرکانسی مربوط به خودشون هستن. افزایش رشد یا سازماندهی مجدد در این معیارها معمولا به عنوان نشانه های رشد سیناپسی، میلین سازی و افزایش سازماندهی عملکردی مغز نوزاد تفسیر می شه. بنابراین، سرعت پایین تغییر در این شاخص ها نشان دهنده رشد مغزی کندتر یا با تاخیر است که می تواند نتیجه مستقیم مشکلات مالی والدین و رشد مغز نوزاد باشد.
پیامدهای مشکلات مالی والدین و رشد مغز نوزاد
نویسندگان مطالعه نتیجه گرفتن: «در کنار هم، این یافته ها چارچوبی برای درک و تجسم چگونگی تاثیر سختی های اولیه بر تکامل عصبی فراهم می کنه و شواهدی برای سودمندی بالقوه کفایت درآمد مادر به عنوان یک ابزار غربالگری اضافی برای سرعت بخشیدن به شناسایی جمعیت های آسیب پذیرتر و نیازمند مداخله زودهنگام ارائه می ده.» این مطالعه کمک زیادی به درک علمی در مورد چگونگی تاثیر استرس های چندگانه بر رشد مغز نوزاد می کند و بر اهمیت توجه به مشکلات مالی والدین و رشد مغز نوزاد تاکید دارد.
با این حال، باید توجه داشت که طراحی مشاهده ای این مطالعه اجازه نتیجه گیری قطعی درباره علت و معلول رو نمی ده. با اینکه خیلی محتمله که عدم کفایت درآمد باعث تاخیر در رشد مغزی نوزادان بشه، اما این احتمال هم وجود داره که عوامل اندازه گیری نشده دیگه (مثل متغیرهای بیولوژیکی یا محیطی) هم بر درآمد خانواده و هم بر سرعت رشد مغز نوزاد تاثیر بذارن.
این مقاله با عنوان «تاثیر عدم کفایت درآمد بر رشد اولیه مغز در نوزادانی که با ناملایمات روانی-اجتماعی فزاینده روبرو هستند: یک رویکرد مبتنی بر شبکه» توسط هرین چانگ، کارول ال. ویلکینسون، اشر لیو، الکس جاب سعید، بریانا فرانسیس، گابریلا کاناورال، کاتلین کانروی، هلن تاگر-فلوسبرگ و چارلز ای. نلسون نوشته شده است.
فشار اقتصادی وارد بر خانواده ها فراتر از محدودیت های معیشتی است و مستقیما بر زیرساخت های عصبی کودکان اثر می گذارد. شناخت این پیوندها به سیاست گذاران کمک می کند تا با ارائه حمایت های مالی هدفمند، به بهبود سلامت بلندمدت جامعه و شکوفایی استعدادهای نوزادان از همان ماه های ابتدایی زندگی کمک کنند.
Study links parents’ perceived financial strain to delayed brain development in infants
