بررسی های انجام شده نشان می دهد که برای بعضی از مسیحیان انجیلی، نسبت دادن بیماری های روانی به نیروهای شیطانی می تونه حس معنابخشی ایجاد کنه، در حالی که برای بعضی دیگه، موانع آسیب زایی در مسیر مراقبت های پزشکی به وجود می آره. این مقاله به بررسی تاثیر باور به جن بر سلامت روان می پردازد. یه مطالعه کیفی جدید که در نشریه Spirituality in Clinical Practice منتشر شده، نشون می ده که این توضیحات معنوی رایج چطور مثل یه شمشیر دو لبه برای افرادی که دچار پریشانی روانی هستن عمل می کنه. این تحقیق نشون می ده که ادغام باورهای مذهبی با مراقبت های استاندارد روان پزشکی می تونه مسیر امن تری برای خیلی از جوامع مذهبی باشه.
مذهب و تاثیر باور به جن بر سلامت روان
مذهب خیلی وقت ها روی برداشتی که آدم ها از سلامت جسمی و روانی شون دارن اثر می ذاره. روان شناس ها می دونن که چارچوب های مذهبی یه سیستم اصلی برای آدما فراهم می کنن تا بتونن دنیای اطرافشون رو درک کنن. مردم با تکیه بر آموزه های الهیاتی، برای رنج های شخصی شون معنا می سازن که مشابه تاثیر افسردگی، از جمله نقش تنهایی و خودارزیابی، بر معنای زندگی، این فرآیند معناسازی مذهبی می تونه روی نتایج سلامتی هم اثر مثبت و هم اثر منفی داشته باشه.
توی مسیحیت انجیلی، آموزه های بنیادی معمولا روی وجود فعال نیروهای معنوی تاکید دارن. این شامل باور به اینه که فرشته ها، شیاطین و بقیه موجودات ماوراءالطبیعه مستقیما روی دنیای فیزیکی اثر می گذارند. این جهان بینی می تونه منجر به این باور بشه که نیروهای معنوی باعث بیماری های انسانی، از جمله پریشانی های شدید روانی می شن.
روان شناس ها به مطالعه علل بیماری ها «اتیولوژی» یا همون علت شناسی می گن. علت شناسی شیطانی در بیماری های روانی، پریشانی های روانی رو به جای اینکه فقط به عوامل بیولوژیکی یا محیطی ربط بده، به حملات ماوراءالطبیعه نسبت می ده. در موارد خیلی شدید، این دیدگاه کاملا جایگزین توضیحات روان پزشکی استاندارد برای رنج های انسانی می شه.
کریستوفر ای. ام. لوید، محقق روان شناسی در دانشگاه وست مینستر، متوجه یه شکاف در درک علمی این مسائل شد. خیلی از تحقیقات قدیمی فرض رو بر این می گذاشتن که باور به شیاطین فقط به سلامت روان آسیب می زنه. لوید به همراه همکارانش، جاشوا کاتکارت و ماکسین سی. پاناگوپولوس، می خواستن تجربه های واقعی اعضای جوامع مذهبی رو با جزئیات بیشتری بررسی کنن. هدف اونا این بود که بفهمن در چه موقعیت هایی توضیح شیطانی برای بیماری روانی مفید به نظر می رسه و کجا به عنوان یک عامل آسیب زا تجربه می شه.
تصویر زیر نمایانگر چالش های ذهنی و معنوی افرادی است که در تلاقی میان اعتقادات مذهبی و واقعیت های روان پزشکی قرار دارند.
این نمود تصویری به خوبی پیچیدگی های درونی فردی را نشان می دهد که تلاش می کند بین آموزه های الهیاتی و سلامت روان خود تعادل برقرار کند.
تیم تحقیق یه نمونه 50 نفره از مسیحیان انجیلی رو که به موجودات ماوراءالطبیعه باور فعال داشتن، انتخاب کردن. این نمونه از نظر سنی نسبتا متنوع بود و شرکت کننده ها بیشتر از کشورهای بریتانیا و ایالات متحده بودن. اکثریت بزرگی از این گروه سابقه شخصی بیماری روانی داشتن. بیش از نیمی از شرکت کننده ها گزارش دادن که در گذشته تجربه برخورد شخصی با یک موجود شیطانی رو داشتن.
محقق ها داده ها رو از طریق یه نظرسنجی کیفی آنلاین جمع آوری کردن. توی این نظرسنجی سوالات باز طراحی شده بود تا به جای آمار محض، روایت های شخصی افراد رو ثبت کنه. شرکت کننده ها پاسخ های مفصلی رو درباره دیدگاه هاشون نسبت به قلمرو معنوی، سلامت روان و تجربه های شخصی شون از مداخلات ماوراءالطبیعه تایپ کردن. دو محقق به طور مستقل پاسخ های نظرسنجی رو کدگذاری کردن تا الگوهای تکرارشونده رو قبل از جمع بندی نهایی یافته ها شناسایی کنن.
محقق ها چهار روش اصلی رو شناسایی کردن که شرکت کننده ها بر اساس اون ها سلامت روان رو توصیف می کردن. بعضی ها چالش های روانی رو صرفا نتیجه تاثیرات شیطانی می دیدن. در این دیدگاه، بیماری روانی به عنوان نشانه ای از شکست شخصی در ایمان یا یک حمله معنوی فعال تلقی می شد. بقیه افراد در این نمونه، تاثیر باور به جن بر سلامت روان را کاملا رد می کردن. این افراد مدل های صرفا پزشکی و روان شناختی رو ترجیح می دادن و معتقد بودن که شیمی مغز و محیط، پریشانی های روانی رو توضیح می دن.
بیشتر شرکت کننده ها رویکرد «تلفیقی» رو قبول داشتن. این افراد معتقد بودن که عوامل بیولوژیکی، روان شناختی و معنوی دست به دست هم می دن تا روی سلامت انسان اثر بگذارن. از این دیدگاه، یه حمله شیطانی ممکنه یه وضعیت روان پزشکی موجود رو بدتر کنه. محقق ها اشاره کردن که این رویکرد تلفیقی به شرکت کننده ها اجازه می داد تا در عین حفظ باورهای مذهبی عمیقشون، برای مراقبت های پزشکی مدرن هم ارزش قائل باشن.
شرکت کننده ها گزارش دادن که نسبت دادن بیماری روانی به شیاطین در شرایط خاصی مفید بوده. وقتی درمان های پزشکی نتیجه نمی داد، چارچوب معنوی یه توضیح جایگزین ارائه می کرد. این دیدگاه، که به تاثیر باور به جن بر سلامت روان اشاره دارد، به بعضی از افراد حس عمیقی از امید و قدرت می داد. اونا با نگاه کردن به بیماری به عنوان یک دشمن معنوی خارجی، احساس می کردن که می تونن با استفاده از ابزارهای مذهبی آشنا با اون مبارزه کنن.
تمرینات معنوی محافظتی برای خیلی از افراد در این مطالعه به عنوان مکانیسم های مقابله ای مثبت عمل می کرد. شرکت کننده ها از دعا، مراسم های شفای مذهبی و حمایت جامعه کلیسا برای مدیریت علائم روانی شون استفاده می کردن. بعضی از شرکت کننده ها گزارش دادن که اعتماد به محافظت فرشتگان، اضطراب روزانه شون رو کم کرده. محقق ها تاکید کردن که این درمان های معنوی زمانی بیشترین فایده رو داشتن که با رضایت فرد و همراه با خدمات حرفه ای سلامت روان انجام می شدن.
پیامدهای منفی تاثیر باور به جن بر سلامت روان
محقق ها همچنین به پیامدهای منفی شدیدی اشاره کردن که وقتی گروه های مذهبی بیش از حد روی توضیحات شیطانی تکیه می کردن، پیش می اومد. این پیامدهای منفی بر تاثیر باور به جن بر سلامت روان تاکید دارند. تمرکز زیاد روی علل معنوی باعث ایجاد موانع جدی در مسیر مراقبت های پزشکی اولیه می شد. خیلی از شرکت کننده ها گزارش دادن که هم کیشانشون با نیت خیر به اونا فشار می آوردن تا مصرف داروهای روان پزشکی تجویز شده رو قطع کنن. به بقیه هم هشدار داده شده بود که رفتن به سراغ روان درمانی نشونه کم بودن ایمان به شفای الهیه.
این فضای ضد پزشکی باعث ایجاد حس شرمندگی عمیقی بین اعضای کلیسا شده بود. وقتی به بیماری روانی به عنوان تنبیهی برای گناه یا نشونه ایمان ضعیف نگاه می شه، خودِ فردِ رنج دیده مقصر وضعیت خودش شناخته می شه. شرکت کننده های مطالعه تجربه های عمیقی از انگ خوردن (استیگما) در گروه های مذهبی محلی شون رو توصیف کردن. این فرهنگِ مقصر دانستن باعث شده بود خیلی ها دقیقا زمانی که بیشترین نیاز رو به کمک داشتن، احساس کنن از طرف شبکه های حمایتی اجتماعی اصلی شون طرد شدن.
در موارد حاد، تکیه مطلق به توضیحات شیطانی و سوءتفسیر تاثیر باور به جن بر سلامت روان راه رو برای سوءتفاهم های معنوی باز کرده بود. شرکت کننده ها تجربه های ترسناکی از جنگیری های اجباری و درمان های محدودکننده مذهبی رو تعریف کردن. محقق ها مشاهده کردن که نگاه کردن به دنیا به عنوان میدان جنگ همیشگی بین خیر و شر، اغلب شرایطی مثل پارانویای شدید و افکار وسواسی رو بدتر می کنه. درمان های معنوی بدون رضایت یا تهاجمی، همیشه منجر به تروماهای عاطفی و روانی عمیقی برای افراد درگیر شده بود.
نویسنده ها به چند محدودیت در کارشون اشاره کردن. این مطالعه بر اساس یه نمونه نسبتا کوچک و در دسترس از شرکت کننده های انگلیسی زبان انجام شده. از اونجایی که فرهنگ های مذهبی خیلی با هم فرق دارن، نتایج رو نمی شه به همه جمعیت های مسیحی جهان تعمیم داد. همچنین به دلیل اینکه مطالعه از طراحی نظرسنجی کیفی استفاده کرده، محقق ها فقط می تونستن ارتباطات و برداشت های شخصی رو در گروه مشاهده کنن. این روش تحقیق به محقق ها اجازه نمی داد تا روابط دقیق علت و معلولی رو درباره تمرینات معنوی و نتایج سلامت روان تعیین کنن.
تحقیقات آینده باید این پویایی ها رو در زمینه های فرهنگی گسترده تری بررسی کنن، از جمله تاثیر باور به جن بر سلامت روان در جوامع مختلف. محقق ها پیشنهاد کردن که بررسی بشه دقیقا چطور درمان های معنوی خاص ممکنه بدون ایجاد آسیب، به طور ایمن با فرآیندهای استاندارد بهبودی روان پزشکی ادغام بشن. اونا همچنین به نیاز برای مطالعه درباره این موضوع اشاره کردن که چطور باور به موجودات معنوی مثبت می تونه به طور منحصر به فردی به افرادی که با پریشانی های روانی دست وپنجه نرم می کنن، کمک کنه.
تحقیقات بیشتر در مورد تاثیر باور به جن بر سلامت روان
این مطالعه مهم با عنوان «توضیح برای مسائل شیطانی: عوامل مفید و غیرمفید مرتبط با باور به علت شناسی شیطانی در بیماری های روانی بین مسیحیان انجیلی» توسط کریستوفر ای. ام. لوید، جاشوا کاتکارت و ماکسین سی. پاناگوپولوس نوشته شده است.
در نهایت، درک عمیق تر از نحوه تعامل باورهای ماوراءالطبیعه با روان شناسی مدرن نشان می دهد که مذهب می تواند همزمان نقش یک پناهگاه و یک مانع را ایفا کند. کلید اصلی در بهبود کیفیت زندگی این افراد، ایجاد پلی میان متخصصان سلامت روان و رهبران مذهبی است تا با احترام به جهان بینی مراجع، از آسیب های احتمالی ناشی از حذف درمان های علمی جلوگیری شود و فضایی امن برای یکپارچگی معنوی و روانی فراهم گردد.
How beliefs about demons shape the experience of mental illness
