تحقیقات جدید نشان می دهد برخلاف باورهای عمومی، رضایت جنسی زنان در رابطه های عاطفی پایدار معمولا کمی بالاتر از مردان است و امنیت این روابط بر چالش های بیولوژیکی و اجتماعی غلبه می کند.
یه تحقیق جدید که توی Archives of Sexual Behavior منتشر شده، شواهدی رو ارائه می ده که نشون می ده زن ها توی روابط عاطفی شون معمولا کمی بیشتر از مردها از زندگی جنسی شون رضایت دارن. این یافته ها فرضیات رایج جامعه رو که می گن زن ها به خاطر موانع فیزیکی و اجتماعی مختلف، رضایت جنسی زنان در رابطه رو به چالش می کشه. این پژوهش نشون می ده که در چارچوب روابط پایدار، لذت ذهنی زن ها از صمیمیت همچنان بسیار مثبته.
دانشمندا این تحقیق رو برای برطرف کردن سال ها یافته های ضد و نقیض درباره ی جنسیت و رضایت جنسی طراحی کردن. خیلی از تصویرسازی های فرهنگی و دیدگاه های بیولوژیکی می گن که زن ها با موانع منحصربه فردی برای لذت بردن از صمیمیت روبرو هستن. مثلا تفاوت های آناتومیک و میزان شناخت فیزیکی، که در عوامل خودارضایی زنان و آگاهی از بدن نیز به آن اشاره شده است، می تونه احتمال درد فیزیکی یا عفونت را موقع رابطه ی جنسی برای زن ها بیشتر کنه.
هنجارهای اجتماعی هم معمولا لذت مردها رو در اولویت قرار می دن یا زن ها رو به خاطر تمایلات جنسی شون مورد قضاوت های تند قرار می دن. به این مفهوم «استاندارد دوگانه ی جنسی» می گن، جایی که زن ها برای داشتن رابطه ی جنسی گذرا نسبت به مردها با جریمه های اجتماعی سخت تری روبرو می شن. به خاطر همین چالش های متفاوت، خیلی از مردم فکر می کنن زن ها به طور طبیعی تجربه های جنسی کم رضایت تری نسبت به مردها دارن.
اهمیت روابط متعهدانه برای رضایت جنسی زنان در رابطه
اما دانشمندا احتمال می دادن که امنیتِ یه رابطه ی عاطفیِ متعهدانه ممکنه این پویایی رو تغییر بده. توی یه رابطه ی پایدار، زوج ها اغلب اعتماد می سازن و درباره ی خواسته های خاص شون بهتر با هم حرف می زنن. این شرایط می تونه به بهبود رضایت جنسی زنان در رابطه کمک کنه.
زن ها وقتی با یه شریک جنسی ثابت رابطه دارن، در مقایسه با یه رابطه ی گذرا، احساس امنیت بیشتری می کنن و کمتر با برچسب های اجتماعی مواجه می شن.
«شکاف ارگاسم» یکی دیگه از عواملیه که روی دیدگاه مردم نسبت به رضایت جنسی تاثیر می ذاره. شکاف ارگاسم به این پدیده ی مستند اشاره داره که مردها توی رابطه ی جنسی با شریک شون، به طور مداوم بیشتر از زن ها ارگاسم رو تجربه می کنن. برای پیدا کردن یه جواب قطعی درباره ی اینکه آیا این موانع واقعا رضایت کلی رو کم می کنن یا نه، دانشمندا حجم عظیمی از داده ها رو با هم ترکیب کردن تا زن ها و مردهایی رو که تو رابطه هستن، مستقیما با هم مقایسه کنن.
تصویر زیر به خوبی مفهوم صمیمیت و ارتباط عاطفی عمیق را که زیربنای تجربه های جنسی مثبت و رضایت بخش است، به تصویر می کشد.
در این بازنمایی بصری، اهمیت درک متقابل و فضای امن در روابط زناشویی برای دستیابی به لذت مشترک مورد تاکید قرار گرفته است.
اشلین بردی (Ashlyn Brady)، استادیار روانشناسی در کالج سوییت بریار و نویسنده ی این تحقیق می گه: «من همیشه علاقه مند بودم بدونم چطور باورهای اجتماعی گسترده تر درباره ی صمیمیت ممکنه روی صمیمیت توی روابط عاطفی تاثیر بذاره، حتی اگه تحقیق تجربی برای حمایت از این باورها وجود نداشته باشه. مثلا اکثر مردم احتمالا بر اساس هنجارهای جنسیتی فکر می کنن مردها رضایت جنسی بیشتری نسبت به زن ها دارن، اما من توی تحقیقات متوجه شدم که یافته های ضد و نقیضی درباره تفاوت های جنسیتی در رضایت جنسی وجود داره.»
«یعنی بعضی تحقیقات نشون دادن که مردها رضایت جنسی بیشتری رو نسبت به زن ها گزارش می کنن، در حالی که مطالعات دیگه نشون دادن زن ها رضایت جنسی بیشتری دارن و تحقیقات دیگه ای هم اصلا هیچ تفاوت جنسیتی در رضایت جنسی پیدا نکردن. به همین خاطر، امیدوار بودم تحقیقی انجام بدم تا این نتایج ضد و نقیض در پژوهش های گذشته رو حل کنم و درک بهتری از رضایت جنسی زنان در رابطه ارائه دهم.»
دانشمندا برای مطالعه شون از یه تکنیک آماری به اسم «تحلیل داده های یکپارچه» استفاده کردن. توی این روش، داده های خامِ شرکت کننده ها از چندین مطالعه ی مستقل جمع آوری می شه تا یه مجموعه داده ی بزرگ و خیلی متنوع ایجاد بشه. با ترکیب این مطالعات در یک مجموعه، دانشمندا دیدِ خیلی روشن تر و قوی تری نسبت به روندهای ظریفی پیدا می کنن که ممکنه توی یه مطالعه ی کوچیک از قلم بیفته.
چون مطالعات مستقل در ابتدا از پرسشنامه های متفاوتی استفاده کرده بودن، محققان مجبور شدن موارد نظرسنجی رو هماهنگ کنن. هماهنگ سازی شامل گرفتن سوال های کمی متفاوت از نظرسنجی های مختلف و تنظیم ریاضی اون هاست، طوری که دقیقا همون مفهوم رو با یه مقیاس یکسان اندازه گیری کنن. این کار به محققان اجازه داد تا پاسخ های گروه های کاملا متفاوتی از شرکت کننده ها رو بدون مشکل با هم ادغام کنن.
دانشمندا دو تحلیل جداگانه با استفاده از داده های پنج کشور غربی انجام دادن. تحلیل اول شامل 11,841 شرکت کننده از 29 مطالعه ی مقطعی مختلف بود. توی این مطالعات، شرکت کننده ها به سوالات کلی نظرسنجی درباره ی اینکه چقدر به طور کلی از زندگی جنسی شون راضی هستن، جواب دادن.
تحلیل دوم روی تجربه های روزانه تمرکز داشت و شامل 1,827 شرکت کننده از هشت مطالعه ی مختلف بود. این شرکت کننده ها در مجموع 18,321 گزارش نظرسنجی روزانه رو در طول یه دوره ی دو تا چهار هفته ای تکمیل کردن. این کار به محققان اجازه داد تا رضایت لحظه ای از برخوردهای جنسی خاص رو همون طور که روز به روز اتفاق می افتاد، ردیابی کنن.
نتایج کلیدی درباره رضایت جنسی زنان در رابطه
توی هر دو نظرسنجیِ عمومی و دفترچه های خاطرات روزانه، محققان متوجه شدن زن هایی که توی رابطه هستن، سطح رضایت جنسی شون رو کمی بالاتر از مردهایِ متاهل یا دارای شریک گزارش کردن. این یافته ها به درک عمیق تر از رضایت جنسی زنان در رابطه کمک می کنه.
محققان تست های آماری اضافه ای انجام دادن تا ببینن آیا عوامل دیگه ی رابطه می تونه این شکاف کوچیک رو توضیح بده یا نه. اون ها بررسی کردن که آیا زن ها صرفا از کل رابطه ی عاطفی شون خوشحال تر هستن یا نه، اما رضایت عمومی از رابطه، تفاوت در رضایت جنسی رو توضیح نداد.
دانشمندا همچنین به دفعاتِ برخوردهای جنسی نگاه کردن. اون ها می خواستن ببینن آیا داشتن رابطه ی جنسی کمتر باعث شده زن ها راضی تر باشن یا نه، اما داده ها نشون داد که تفرات جنسی تغییری توی نتایج ایجاد نکرده. محققان همچنین این احتمال رو که زن ها فقط به خاطر در نظر گرفتن لذتِ شریک زندگی شون رضایت بالاتری رو گزارش می کردن، رد کردن.
بردی به PsyPost گفت: «یافته ی اصلی که نشون می داد زن ها توی روابط عاطفی رضایت جنسی بیشتری نسبت به مردها گزارش کردن، واقعا غافلگیرکننده بود! با اینکه بعضی تحقیقات نشون داده بودن زن ها رضایت جنسی بیشتری دارن یا هیچ تفاوت جنسیتی مشاهده نشده بود، اما اکثریت قریب به اتفاق تحقیقات گذشته نشون می دادن که مردها رضایت جنسی بیشتری رو گزارش می کنن.»
«به همین خاطر، انتظار نداشتم نتایج ما نشون بده که زن ها رضایت جنسی بیشتری رو گزارش می کنن. اما وقتی بیشتر بهش فکر می کنم، می تونم درک کنم که چرا این یافته ها منطقی هستن، هرچند این دلایل باید در تحقیقات آینده بیشتر بررسی بشن و به ابعاد رضایت جنسی زنان در رابطه بپردازند.»
محققان چند متغیر جزئی پیدا کردن که الگوی کلی رو تغییر می داد. توی نظرسنجی های مقطعی، شکاف جنسیتیِ ناچیزی که نشون می داد زن ها رضایت جنسی بالاتری رو گزارش می کنن، بیشتر در افراد مسن دیده می شد. توی مطالعات خاطرات روزانه، این تفاوت خاص در رضایت بیشتر بین زوج هایی که برای مدت طولانی تری با هم بودن، مشهود بود.
تحقیقات قبلی منتشر شده در The Journal of Sex Research به این نکته اشاره داره که چرا چارچوبِ یه رابطه ی متعهدانه ممکنه برای سلامت جنسی زن ها مهم باشه. وال وونگ سومبون (Val Wongsomboon) و همکارانش در نظرسنجی از بیش از هزار زن متوجه شدن که زن ها به طور کلی در روابط متعهدانه در مقایسه با روابط گذرا، ارگاسم های مکرر و رضایت جنسی بالاتری رو گزارش می کنن.
این با فرضِ مطالعه ی حاضر همخوانی داره که می گه روابط پایدار، یه محیط حمایتی و ارتباطی ایجاد می کنن که به کاهش موانعی که زن ها موقع رابطه ی جنسی باهاشون روبرو هستن، کمک می کنه و در نهایت به افزایش رضایت جنسی زنان در رابطه منجر می شود.
با این حال، وونگ سومبون و همکارانش یه استثنا برای این روند بر اساس نگرش های فردی پیدا کردن. زن هایی که به شدت نسبت به صمیمیت گذرا و کوتاه مدت پذیرا بودن، فارغ از اینکه توی رابطه بودن یا یه رابطه ی گذرا داشتن، سطوح مشابهی از رضایت جسمی و عاطفی رو تجربه می کردن. این نشون می ده در حالی که یه محیط عاطفی متعهدانه تمایل داره رضایت جنسی رو برای خیلی از زن ها تقویت کنه، راحتیِ خاصِ یک فرد با رابطه ی جنسیِ گذرا هم روی لذت کلی اون ها تاثیر می ذاره.
بردی گفت: «امیدوارم مردم این برداشت رو داشته باشن که هنجارها و انتظارات اجتماعی ممکنه همیشه منعکس کننده ی تجربه های واقعیِ افرادِ جامعه نباشه. با اینکه دلایل معتبر زیادی وجود داره که چرا مردها ممکنه از نظر جنسی راضی تر از زن ها باشن، اما این لزوما به این معنی نیست که همیشه این طوری هستن.»
در حالی که این مطالعه بر حجم عظیمی از داده ها تکیه داره، محققان به چند سوءتفاهم احتمالی هم اشاره می کنن. تفاوت در رضایت بین زن و مرد در واقع خیلی کم بود. چون حجم نمونه خیلی بزرگ بود، حتی تفاوت های بسیار ناچیز هم از نظر آماری معنی دار به نظر می رسیدن.
بردی گفت: «مهمه به یاد داشته باشیم که اثرِ مشاهده شده کوچک بود و بنابراین پیامدهای واقعی این یافته ها ممکنه بیشتر نشون دهنده ی این باشه که هیچ تفاوت جنسیتی در رضایت جنسی وجود نداره. با اینکه حتی همین یافته هم با توجه به تاکیدهای قبلی توی تحقیقات و بین مردم که می گفتن مردها رضایت جنسی بیشتری دارن، مهمه.»
دانشمندا همچنین تاکید می کنن که این یافته ها به این معنی نیست که زن ها یه زندگی جنسی بی نقص و بدون مانع رو تجربه می کنن. زن ها هنوز نرخ های بالاتری از درد موقع رابطه ی جنسی و ارگاسم های کمتری نسبت به مردها رو گزارش می کنن. در عوض، داده ها نشون می ده که علیرغم این موانع جسمی و اجتماعی، زن ها همچنان تجربه های جنسی کلی خودشون رو بسیار مثبت ارزیابی می کنن.
بردی گفت: «تحقیقات بیشتر و بیشتری نشون دادن که تفاوت های جنسیتی در تجربه های جنسی (مثلا رضایت جنسی، میل جنسی) یا خیلی کمه یا اصلا وجود نداره. مردها و زن ها ممکنه توی تجربه های جنسی شون خیلی شبیه تر از اون چیزی باشن که انتظار می ره!»
این مطالعه با محدودیت های خاصی هم روبرو بود، مثل تکیه ی زیاد بر شرکت کننده های 20 و 30 ساله از فرهنگ های غربی. تحقیقات آینده باید بررسی کنن که این الگوها چطور ممکنه در گروه های سنی مختلف یا در کشورهای غیرغربی تغییر کنن. دانشمندا همچنین امیدوارن که نگاه دقیق تری به گرایش های جنسی و هویت های جنسیتی مختلف داشته باشن تا ببینن آیا این تفاوت های جنسیتی خاص در انواع زوج ها صادق هست یا نه.
در نهایت، محققان می خوان دقیقا بررسی کنن که چرا رضایت مردها ممکنه در طول زمان کمی پایین تر از زن ها بیاد.
بردی به PsyPost گفت: «من امیدوارم این خط تحقیقاتی رو با بررسی اینکه چرا زن ها توی چارچوب روابط عاطفی رضایت جنسی بیشتری نسبت به مردها گزارش کردن، ادامه بدم. ما چند دلیل احتمالی رو توی این مطالعه بررسی کردیم، اما هیچ کدومشون نتایج مشاهده شده رو توضیح ندادن.
مثلا در تحقیقات آینده ممکنه مفید باشه که بررسی کنیم آیا تمایل بیشتر مردها به تنوع جنسی، روی کاهش رضایت جنسی شون در طول زمان توی روابط عاطفی تاثیر می ذاره یا نه و چطور این مسئله بر رضایت جنسی زنان در رابطه اثر می گذارد.
به همین ترتیب، شاید زن ها رضایت جنسی بیشتری رو توی روابط عاطفی گزارش کردن چون معمولا تجربه های جنسی بدتری توی روابط گذرا نسبت به مردها دارن. بنابراین، رضایت جنسی زن ها توی روابط عاطفی ممکنه وقتی که اون رو با تجربه های جنسی قبلی شون که به مراتب بدتر بوده مقایسه می کنن، بیشتر به نظر برسه. این ها فقط چند دلیل احتمالی هستن که باید در تحقیقات آینده بررسی بشن.»
نتایج این پژوهش دریچه ای جدید به سوی شناخت نیازهای عاطفی و جنسی انسان ها می گشاید و نشان می دهد که کیفیت صمیمیت در یک رابطه متعهدانه می تواند بر بسیاری از نابرابری های بیولوژیکی و اجتماعی غلبه کند. با فراهم کردن فضایی سرشار از اعتماد و امنیت، زوج ها می توانند فارغ از کلیشه های جنسیتی، به سطحی از رضایت دست یابند که شاید پیش از این غیرممکن به نظر می رسید.
Women in romantic relationships report higher sexual satisfaction than men
