تحلیلی روی داده های «مطالعات پنل خانواده چین» که بین سال های 1389 تا 1399 جمع آوری شده، نشون می ده افرادی که خودشون و بدون واسطه با همسرشون آشنا شدن، نسبت به کسایی که با معرفی بقیه ازدواج کردن، رضایت بیشتری از زندگی مشترک شون دارن. این یافته ها اهمیت انتخاب همسر و خوشبختی ازدواج را در سبک های مختلف آشنایی نشان می دهد. همچنین، رضایت زناشویی در زوج هایی که از طریق خانواده با هم آشنا شده بودن، در مقایسه با اون هایی که توسط دوست هاشون معرفی شده بودن، کمتر بود. این تحقیق در نشریه نظریه اجتماعی انسان گرایانه انتقادی (Critical Humanistic Social Theory) منتشر شده است.
قدیما، خیلی وقت ها زوج ها به جای اینکه خودشون با هم آشنا بشن، از طریق قرارهای خانوادگی، شبکه های محلی، نهادهای مذهبی یا واسطه های رسمی ازدواج به هم معرفی می شدن. در گذشته، ازدواج ها بیشتر جنبه های اقتصادی، اجتماعی یا سیاسی داشتن که معمولا مهم تر از علاقه ی شخصی در نظر گرفته می شد. این روش ها تاثیر مستقیمی بر انتخاب همسر و خوشبختی ازدواج آینده داشتند.
در خیلی از جوامع، والدین یا فامیل نقش اصلی رو در انتخاب همسر مناسب ایفا می کردن. طبقه اجتماعی، مذهب، قومیت و اعتبار خانوادگی محدودیت های زیادی برای انتخاب همسر ایجاد می کرد. فرایند انتخاب همسر و خوشبختی ازدواج در این دوران بیشتر تحت تاثیر عوامل بیرونی بود. جذابیت رمانتیک هم معمولا به عنوان یک اولویت ثانویه دیده می شد و انتظار می رفت بعد از ازدواج شکل بگیره، نه قبل از اون.
اما با صنعتی شدن و شهرنشینی، افراد استقلال بیشتری در انتخاب همسر پیدا کردن و از طریق محل کار، مراکز آموزشی و جمع های دوستانه با هم آشنا شدن. در اواخر قرن بیستم، آشنایی و دوستی به یک فرآیند شخصی تر تبدیل شد که محور اصلیش سلیقه فردی و تفاهم عاطفی بود.
امروزه، زوج ها معمولا از طریق پلتفرم های همسریابی آنلاین، شبکه های اجتماعی و اپلیکیشن های موبایلی با هم آشنا می شن که دایره انتخاب ها رو خیلی بزرگتر کرده. با این حال، استفاده از این فضاها همیشه ساده نیست و حتی می تواند بر تاثیر شبکه های اجتماعی بر جدایی و عواطف و کیفیت روابط عاطفی افراد نیز اثرگذار باشد. برخلاف گذشته، در انتخاب همسر مدرن به جای اجبار و تعهدات اجتماعی، روی عشق، رضایت دوطرفه و تفاهم روانی تاکید می شه.
نقش روش های آشنایی در انتخاب همسر و خوشبختی ازدواج
نویسنده مطالعه، «ژوشن دینگ» (Xueshen Ding)، بررسی کرد که روش آشنایی افراد با همسرشون چطور با میزان رضایت زناشویی در ارتباطه. اون روش های آشنایی رو به دو دسته تقسیم کرد: آشنایی خودخواسته و آشنایی غیرخودخواسته. این تحقیق نور تازه ای بر چگونگی تاثیر این روش ها بر انتخاب همسر و خوشبختی ازدواج می اندازد.
نویسنده تحقیق توضیح داد: «دسته آشنایی غیرخودخواسته شامل رابطه هاییه که از طریق معرفی دوست ها، والدین یا سایر بستگان شکل گرفته، و همچنین اون هایی که از طریق پلتفرم ها و فعالیت های مختص ازدواج مثل برنامه های تلویزیونی همسریابی، سایت های آشنایی آنلاین و رویدادهای حضوری بزرگ ایجاد شدن. در مقابل، آشنایی خودخواسته به رابطه هایی گفته می شه که از طریق تعاملات طبیعی در محیط هایی مثل مراکز آموزشی و محل کار، یا از طریق پلتفرم های آنلاینی که هدف اصلیشون همسریابی نیست، شکل گرفتن.»
داده های این تحلیل از پروژه «مطالعات پنل خانواده چین» (CFPS) بین سال های 1389 تا 1399 به دست اومده. CFPS یک نظرسنجی جامع و طولانی مدته که داده ها رو در سطح جامعه، خانوار و فرد جمع آوری می کنه. دیتای استفاده شده در این مطالعه شامل پاسخ های 12,883 شرکت کننده از 25 منطقه اداری در سطح استان در چین بود.
نویسنده از داده های مربوط به روش انتخاب همسر (نحوه آشنایی با شریک زندگی) و میزان رضایت از رابطه (که با سوال «در کل چقدر از ازدواج یا رابطه فعلیتون راضی هستید؟» سنجیده شده بود) استفاده کرد.
یافته های کلیدی درباره انتخاب همسر و خوشبختی ازدواج
نتایج نشون داد افرادی که خودشون با شریک زندگیشون آشنا شده بودن (آشنایی خودخواسته)، نسبت به کسایی که توسط دیگران یا سرویس های مختلف معرفی شده بودن (آشنایی غیرخودخواسته)، رضایت بیشتری از زندگی مشترکشون داشتند. این یافته ها تاکید می کند که انتخاب همسر و خوشبختی ازدواج می تواند به طور معناداری تحت تاثیر روش آشنایی باشد.
وقتی زوج ها از طریق معرفی خانواده با هم آشنا می شدن، رضایت از رابطه تمایل داشت که کمتر از زوج هایی باشه که توسط دوست ها معرفی شده بودن. به همین ترتیب، شرکت کننده هایی که پارتنرشون رو آنلاین (از طریق پلتفرم های غیر همسریابی) پیدا کرده بودن، نسبت به اون هایی که خودشون به صورت حضوری آشنا شده بودن، رضایت کمتری از رابطه شون داشتن.
این مطالعه پیوندهای بین روش های انتخاب همسر و رضایت از رابطه رو روشن می کنه. با این حال، باید توجه داشت که نوع طراحی این تحقیق اجازه نمی ده که هیچ نتیجه گیری علت و معلولی از نتایج گرفته بشه. درک این پیوندها برای بهبود فرایند انتخاب همسر و خوشبختی ازدواج اهمیت دارد.
رضایت از رابطه عمدتا به ویژگی های دو طرف و کیفیت تعاملات مداومشون بستگی داره. از این نظر، احتمالا روشی که یک نفر با همسرش آشنا شده، بیشتر نشون دهنده تمایلات رفتاری کلی اون در روابط عاطفیه، نه اینکه خودش به تنهایی عامل تعیین کننده کیفیت رابطه باشه. در نهایت، هدف اصلی همیشه دستیابی به انتخاب همسر و خوشبختی ازدواج پایدار است.
مقاله «تاثیر روش های انتخاب همسر بر رضایت زناشویی تحقیقی بر اساس داده های CFPS 1389-1399» توسط ژوشن دینگ نوشته شده است.
تغییر از روش های سنتی معرفی به سمت انتخاب های مستقل و آگاهانه نشان دهنده تحولی بزرگ در ساختار خانواده های امروزی است. اگرچه هر روشی چالش های خاص خود را دارد، اما به نظر می رسد عاملیت فردی و تفاهم عمیق عاطفی نقش تعیین کننده ای در پایداری و کیفیت زندگی مشترک ایفا می کنند و مسیر هموارتری را برای رسیدن به رضایت بلندمدت فراهم می سازند.
Marriages are happier when partners find each other without intermediaries, study suggests
