آدمایی که تو دوران کودکی نمره های هوش بالاتری داشتن، معمولا وقتی بزرگ می شن دیدگاه های اجتماعی پیشروتری پیدا می کنن، اما این موضوع خیلی به این بستگی داره که دانشگاه رفته باشن یا نه. تحقیق جدیدی روی شکل گیری تفکر در دانشگاه نشان می دهد که تحصیلات عالی مثل یه کاتالیزور عمل می کنه و باعث می شه کسایی که توانایی های تحصیلیِ بالایی دارن، تو دهه بیست زندگی شون هنجارهای سنتیِ جامعه رو کنار بذارن. این یافته ها تو نشریه Personality and Social Psychology Bulletin منتشر شده.
تحقیقات قبلی همیشه نشون داده که توانایی شناختیِ بالاتر با باورهای اجتماعیِ غیرسنتی در ارتباطه. بزرگسالایی که تو تست های هوش نمره بیشتری می گیرن، معمولا تمایل بیشتری دارن که سلسله مراتب های سنتیِ جامعه رو زیر سوال ببرن. اونا همچنین در برابر جزم اندیشی یا همون تعصب روی یه سری باورهای خاص بدون در نظر گرفتن شواهد یا نظرات مخالف، مقاومت می کنن؛ موضوعی که نشان دهنده تاثیر تفکر مستقل در مقابله با افراط گرایی سیاسی و بهبود استدلال در مواجهه با چالش های فکری است.
سیر تکاملی این رابطه هنوز دقیقا مشخص نیست. محققا می خواستن بدونن آیا بچه های خیلی باهوش از همون سن کم ذهن بازتری دارن، یا اینکه تجربه های دنیای بیرون تو دوران جوانی باعث می شه به مرور زمان دیدگاه شون وسیع تر بشه.
شکل گیری تفکر در دانشگاه و تاثیر محیط آکادمیک
جاشوا آیزن، روان شناس دانشگاه ساوث آلاباما، یه تیم تحقیقاتی رو برای بررسی نحوه شکل گیری تفکر در دانشگاه و تاثیر آن بر دیدگاه های اجتماعی رهبری کرد. آیزن و همکاراش حدس می زدن که قرار گرفتن تو محیط های تحصیلات عالی ممکنه به عنوان یه «عامل تعدیل گر» عمل کنه. تو آمار، عامل تعدیل گر متغیریه که روی شدت یا جهتِ رابطه بین دو مفهوم دیگه تاثیر می ذاره.
محققان این ایده رو با یه «رابطه میانجی» مقایسه کردن. اگه تحصیلات صرفا یه میانجی بود، یعنی هوش باعث می شد آدما برن دانشگاه و دانشگاه هم باعث می شد اونا پیشروتر بشن. اما تو چارچوب «تعدیل گر»، محققا پیشنهاد کردن که افراد باهوش باید حتما تو یه محیط آکادمیک خاص قرار بگیرن تا گرایش های پیشروانه شون کاملا شکوفا بشه.
نقش محیط های آموزشی در بازنگری مفاهیم سنتی بسیار پررنگ است و تصاویر مرتبط با فضاهای آکادمیک به خوبی این تعامل فکری را بازنمایی می کنند.
در واقع این تصاویر نمادی از پویایی ذهن دانشجو در مواجهه با نظریات جدید و چالش های اجتماعی در طول دوران تحصیل هستند.
محققا فرض رو بر این گذاشتن که محیط های دانشگاهی فعالانه دانشجوها رو تشویق می کنن تا نظم اجتماعی موجود رو به چالش بکشن و نقد کنن. این محیط ها نقش مهمی در شکل گیری تفکر در دانشگاه و تغییر جهان بینی دانشجویان دارند. دانشجوهایی که مهارت های شناختی قوی تری دارن، ممکنه این درس ها رو عمیق تر درک کنن. این آدما در واقع همون دانشجوهایی هستن که محتوای آموزشی استاداشون رو به بهترین شکل درونی می کنن. این ظرفیتِ بالا برای یادگیری آکادمیک می تونه طبق پیش بینی ها، باعث یه تغییر کلی تو جهان بینی شون بشه.
محققا اول روی یه نمونه مقطعی از 3،291 والد میان سال مطالعه کردن. این افراد تو «مطالعه دوقلوهای مینه سوتا» شرکت کرده بودن؛ یه پروژه بزرگ که سلامت و رشد خانواده های محلی رو دنبال می کنه. تیم تحقیقاتی داده های مربوط به نمره های هوش والدین، سطح تحصیلات کلی و میزان پایبندی شون به ارزش های سنتی جامعه رو جمع آوری کرد.
والدین یه پرسشنامه رو پر کردن که برای سنجش میزان تمایلشون به استانداردهای اخلاقی سخت گیرانه و احترام به مراجع قدرت سنتی طراحی شده بود. سوالات درباره نظرات شرکت کننده ها در مورد مسائل اخلاقی، مراجع مذهبی و تربیت سخت گیرانه فرزندان بود. نمره های بالاتر تو این ارزیابی نشون دهنده یه جهان بینی سنتی تر و خشک تر بود. محققا این جواب ها رو با سوابق تحصیلی و تست های هوش والدین مقایسه کردن.
تو این گروهِ سن بالاتر، سال های بیشترِ تحصیل باعث تقویتِ رابطه بین هوش و دیدگاه های پیشرو شده بود. بین والدینی که دانشگاه رفته بودن، هوشِ بالاتر به شدت نشون دهنده رد کردنِ هنجارهای سنتی بود. اما برای والدینی که بعد از دبیرستان دیگه درس نخونده بودن، رابطه بین هوش و دیدگاه های اجتماعی شون نسبتا ضعیف بود.
برای اینکه بفهمن این تفاوت دیدگاه دقیقا چطوری اتفاق می افته، تیم یه مطالعه دوم رو با دنبال کردن 2،769 فرزند از همون خانواده ها انجام داد. محققا این جوون ها رو تو 17 سالگی، یعنی قبل از اینکه اکثرشون برن دانشگاه، بررسی کردن. بعدش تو 24 و 29 سالگی دوباره وضعیتشون رو چک کردن.
تو هر مرحله، شرکت کننده ها به سوالاتی درباره باورهای اجتماعی شون جواب دادن و روند تحصیلی شون رو گزارش کردن. محققا از مدل سازی آماری استفاده کردن تا ببینن دیدگاه هر فرد تو طول دوران جوانی چطوری تغییر می کنه. این استراتژی بهشون اجازه داد که به جای یه عکسِ لحظه ای، تغییرات واقعیِ رشد رو ثبت کنن.
با دنبال کردن این مسیرهای رشد، محققا نتایج متفاوتی رو بر اساس مسیرهای تحصیلی مشاهده کردن. بعضی افراد تو یه دوره کوتاه تغییرات فکری سریعی داشتن، در حالی که بقیه تو کل دوره آزمایش، باورهای ثابتی داشتن. این تفاوت های عددی، داده های ایده آلی رو فراهم کرد تا بشه تاثیراتِ متمایزِ محیط های آکادمیک رو شناسایی کرد.
بررسی مسیرهای شکل گیری تفکر در دانشگاه
برای اینکه مطمئن بشن سوالات نظرسنجی برای نوجوونا دقیقا همون معنایی رو داره که برای بزرگسالا داره، محققا ساختار روان شناختیِ پاسخ ها رو تو گروه های سنی مختلف تحلیل کردن. اونا متوجه شدن که پرسشنامه به طور قابل اعتمادی یه سری باورهای ثابت درباره سخت گیری اخلاقی رو تو تمام مراحل زمانی اندازه گیری کرده. این ثباتِ آماری به تیم تحقیق اطمینان داد که دارن تغییراتِ فکریِ واقعی رو دنبال می کنن.
تو سن 17 سالگی، هیچ رابطه ای بین هوش و دیدگاه های پیشرو وجود نداشت. در واقع، نوجوونایی که بعدا وارد دانشگاه های چهارساله شدن، در ابتدا کمی بیشتر از هم سالانشون با ارزش های سنتی همسو بودن. محققا حدس می زنن که نوجوونای سنتی تر ممکنه بیشتر تمایل داشته باشن که طبق انتظارات معلما و والدینشون عمل کنن، که همین موضوع راه ورودشون به دانشگاه رو هموارتر می کنه.
با ورود شرکت کننده ها به دهه بیست زندگی شون، دیدگاه ها به شدت شروع به تغییر کرد. برای کسایی که هیچ وقت دانشگاه نرفتن، با رسیدن به بزرگسالیِ کامل، باورهای سنتی شون حتی یکم بیشتر شد. نمره های هوش دوران کودکی شون هیچ تاثیر مشخصی روی تغییر دیدگاه های اجتماعی شون تو طول زمان نداشت.
مسیر رشد برای شرکت کننده های تحصیل کرده خیلی متفاوت بود و نشان دهنده اهمیت شکل گیری تفکر در دانشگاه است. کسایی که تحصیلات عالی رو دنبال کرده بودن، بین سن 17 تا 29 سالگی به تدریج کمتر سنتی شدن. میزان این تغییر فکری به شدت با توانایی شناختی اونا در ارتباط بود.
دانشجوهای باهوش تر، بیشترین میزان کاهش رو تو دیدگاه های سنتی طی سال های دانشگاه تجربه کردن. این امر اهمیت شکل گیری تفکر در دانشگاه برای افراد با توانایی شناختی بالا را برجسته می کند. محققا متوجه شدن که ترکیبِ حضور در دانشگاه و هوش بالا، یه تغییر قوی به سمت ایدئولوژی های پیشرو رو پیش بینی می کنه. این اثر با میزان تحصیلات هم رابطه مستقیم داشت. این پدیده تو کسایی که تا مقطع ارشد, دکترا یا مدارک حرفه ای ادامه داده بودن، از همه قوی تر بود.
محققا بررسی کردن که آیا این تغییر در شکل گیری تفکر در دانشگاه ناشی از آموزش های اساتید بوده یا تاثیرِ هم کلاسی ها. اونا استدلال کردن که اگه همسو شدن با هم کلاسی ها عامل اصلی بود، دانشجوهای خیلی باهوش احتمالا کمتر با بقیه همسو می شدن. چون تحقیقات قبلی نشون می ده افراد با توانایی ذهنی بالاتر، در برابر متقاعد شدن توسط بقیه مقاوم ترن. از اونجایی که باهوش ترین دانشجوها بیشترین تغییر رو داشتن، احتمالا محیط اجتماعیِ ایجاد شده توسط اساتید و سرفصل های دروس دانشگاهی نقش مستقیمی داشته.
از طرف دیگه، محققا یه توضیح بر اساس نهادهای فرهنگی رو هم مطرح کردن. تو محیط های آکادمیک امروزی، دفاع از تغییرات اجتماعی پرستیژ فرهنگی خیلی زیادی داره. افراد باهوش ممکن صرفا بهتر بتونن این هنجارهای فرهنگیِ در حال ظهور رو تشخیص بدن و باورهای ظاهری شون رو بر همون اساس تنظیم کنن.
ماهیتِ مشاهده ای این تحقیق یعنی نتایج نمی تونن به طور قطعی ثابت کنن که دانشگاه رفتن باعث ایجاد دیدگاه های پیشرو می شه. هوش نوعِ محیط دانشگاهی رو که دانشجو تجربه می کنه شکل می ده. دانشجوهای خیلی توانمند ممکنه خودشون برنامه های آکادمیک سخت گیرانه تری رو انتخاب کنن یا به دانشگاه هایی برن که فرهنگ پیشروتری تو محیطشون دارن.
اتفاقات مهم دیگه زندگی تو دهه بیست سالگی هم می تونه روی دیدگاه های اجتماعی تاثیر بذاره. افرادی که دانشگاه نمی رن، اغلب تو سن پایین تری ازدواج می کنن و بچه دار می شن. این مسئولیت های خانوادگیِ زودهنگام ممکنه خودش باعث بشه که فرد ارزش های اجتماعیِ سنتی تری رو بپذیره.
یه نکته دیگه تو این تحقیق مربوط به اصطلاحات خاصیه که تو تست ها استفاده شده. سنجش «سنت گرایی» بیشتر روی رفتار شخصی تمرکز داشت تا سیاست های عمومی یا اجبار دولتی. چون سوالات پایبندیِ شخصی به قوانین رو ارزیابی می کرد نه دشمنی سیاسی، اگه محققا از معیارهای دیگه ای برای سنجش عدم تحملِ ایدئولوژیک استفاده کنن، ممکنه نتایج تغییر کنه.
این مطالعه همچنین به شدت روی یه منطقه خاص از ایالات متحده تمرکز داشت. شرکت کننده ها عمدتا سفیدپوست های منطقه میدوست علیا بودن. تحقیقات آینده باید این یافته ها رو تو جمعیت های متنوع تر از نظر قومی و جغرافیایی تکرار کنن.
محققا قصد دارن بررسی کنن که توانایی های عاطفی چطوری تو شکل گیری تفکر در دانشگاه و ایدئولوژی دانشجویان نقش دارن. ویژگی هایی مثل «به تاخیر انداختن لذت» ممکنه به دانشجوهای توانمند کمک کنه تا با جدیت بیشتری با دروس چالش برانگیز درگیر بشن. داده های بیشتر درباره رشته های تحصیلی خاص هم می تونه کمک کنه تا مشخص بشه کدوم محیط های آکادمیک بیشتر دیدگاه های اجتماعی رو تغییر می دن.
این مطالعه با عنوان “آیا ایدئولوژی پیشرو تو آزمونه؟ تحصیلات و هوش در شکل گیری دیدگاه های غیرسنتی” توسط جاشوا دی. آیزن، استیون جی. لودک، تیموتی اف. بین بریج، مت کی. مک گیو و ویلیام جی. آیکونو نوشته شده است.
یافته های این پژوهش نشان می دهد که دانشگاه صرفا محلی برای کسب دانش تخصصی نیست، بلکه بستری است که در آن تعامل هوش فردی و آموزش های اساتید منجر به بازسازی ساختارهای فکری می شود. این هم افزایی به افراد کمک می کند تا فراتر از هنجارهای سنتی، دیدگاهی وسیع تر و پیشرو نسبت به مسائل جامعه پیدا کنند و در نهایت به رشد فرهنگی و اجتماعی کمک نمایند.
Intelligence predicts progressive views, but only after college
