تحلیل داده های «مطالعه پیری اینشتین» نشون داد که بزرگسالان مسنی که بیداری شبانه و کندی ذهن رو تجربه می کنن، معمولا سرعت پردازش کمتر، حافظه کاری ضعیف تر و پیوند حافظه بصری بدتری دارن. در سطح فردی، سرعت پردازش شرکت کننده ها بعد از شب هایی که بیداری های شبانه بیشتر از حد معمول داشتن، کندتر بود. این تحقیق در سلامت خواب: مجله بنیاد ملی خواب منتشر شده.
خواب برای سلامت جسمی، عملکردهای شناختی و تنظیم هیجانات خیلی ضروریه. در طول خواب، بدن بافت ها رو ترمیم می کنه، سیستم ایمنی رو تقویت می کنه و هورمون های مربوط به اشتها، استرس و رشد رو تنظیم می کنه. خواب کافی با کمک به مغز برای پردازش و سازماندهی اطلاعات، از تثبیت حافظه و یادگیری حمایت می کنه. خواب کم یا بی کیفیت با افزایش خطر بیماری های قلبی عروقی، چاقی، دیابت، افسردگی و اختلال در عملکرد ایمنی مرتبطه.
کیفیت خواب با بررسی اینکه فرد چقدر خوب و پیوسته می خوابه تعیین می شه. شاخص های اصلی کیفیت خوب خواب عبارتند از: تاخیر کوتاه در شروع خواب (راحت خوابیدن)، بیداری کم بعد از شروع خواب (حداقل زمان بیداری در طول شب) و بازدهی بالای خواب (گذراندن بیشتر زمان در رختخواب به صورت خوابیده). داشتن احساس شادابی و هوشیاری در طول روز یکی دیگه از شاخص های ذهنی مهم برای خواب خوبه. از طرف دیگه، بیداری های مکرر، دوره های طولانی بیداری شبانه و خواب آلودگی بیش از حد در طول روز نشون دهنده خواب تکه تکه یا با کیفیت پایینه. این وضعیت می تواند منجر به بیداری شبانه و کندی ذهن شود.
بیداری شبانه و کندی ذهن؛ نتایج یک مطالعه مهم
نویسنده مطالعه، ارفئو ام. باکستون و همکارانش می خواستن ارتباطات کوتاه مدت بین خواب و عملکرد شناختی روزانه رو در افراد مسن بدون زوال عقل بررسی کنن. اون ها فرض کردن افرادی که بیداری شبانه طولانی تر، میانه خواب دیرتر، چرت زدن بیشتر و مدت زمان خواب کوتاه تری دارن، تمایل دارن عملکرد شناختی کلی بدتری داشته باشن. این فرضیه به طور خاص به مسئله بیداری شبانه و کندی ذهن در سالمندان می پردازد. در سطح فردی، نویسندگان فرض کردن که عملکرد شناختی یک فرد در روزهای بعد از شب هایی که خوابشون تکه تکه تر بوده (یعنی بیداری های شبانه بیشتر)، بدتر از حد متوسط خواهد بود.
نویسندگان مطالعه داده های «مطالعه پیری اینشتین» رو تحلیل کردن. در این مطالعه شرکت کنندگانی از منطقه برونکس نیویورک انتخاب شدن که ساکن جامعه بودن، انگلیسی زبان بودن، 70 سال یا بیشتر سن داشتن، بدون زوال عقل بودن و افت شنوایی یا بینایی قابل توجه یا علائم روانپزشکی شدیدی که ممکنه در تست های شناختی اختلال ایجاد کنه، نداشتن. اون ها همچنین در حال حاضر مشکل سوء مصرف الکل یا مواد نداشتن و در 12 ماه گذشته تحت درمان سرطان نبودن.
برای بررسی دقیق تر این موضوع و ثبت دقیق داده های مرتبط با سلامت، محققان از ابزارهای مدرنی جهت مانیتورینگ وضعیت شرکت کنندگان استفاده کردند.
این تصویر نشان دهنده اهمیت پایش مداوم فعالیت های بدنی و عصبی در مطالعه رفتارهای مرتبط با خواب و تاثیر آن بر ذهن است.
این تحلیل از داده های 261 شرکت کننده استفاده کرده. میانگین سنی اون ها 77.2 سال بود و 67 درصدشون زن بودن. طی 16 روز، این افراد اکتی گراف های مچی بستن و شش بار در روز با استفاده از گوشی های هوشمندی که مطالعه در اختیارشون قرار داده بود، ارزیابی های شناختی رو انجام دادن. هدف از این ارزیابی ها درک بهتر پدیده بیداری شبانه و کندی ذهن بود. اکتی گراف یک دستگاه کوچک پوشیدنیه که معمولا روی مچ دست بسته می شه و حرکت رو در طول زمان اندازه می گیره تا الگوهای خواب و بیداری و چرخه های کلی استراحت و فعالیت رو تخمین بزنه.
ارزیابی های شناختی شامل چهار تکلیف مختلف بود. این تکالیف برای ارزیابی حافظه کاری بصری-فضایی، سرعت پردازش، حافظه کاری بصری (پیوند آیتم-مکان) و حافظه کاری بصری (پیوند ویژگی های درون -آیتمی) طراحی شده بودن. به طور متوسط، انجام این تکالیف در مجموع 4 تا 5 دقیقه طول می کشید. شرکت کننده ها همچنین یک شب پالس اکسیمتری خانگی (یعنی اندازه گیری اشباع اکسیژن خون و ضربان قلب در طول شب) رو انجام دادن.
یافته های کلیدی درباره بیداری شبانه و کندی ذهن
نتایج نشون داد شرکت کننده هایی که به طور کلی بیداری های شبانه طولانی تری (بیداری پس از شروع خواب) رو تجربه کردن، تمایل داشتن سرعت پردازش کمتر، حافظه کاری ضعیف تر و پیوند حافظه بصری بدتری (توانایی ضعیف تر در ادغام ویژگی های بصری در حافظه یک شیء یا صحنه) داشته باشن. این یافته ها به وضوح ارتباط میان بیداری شبانه و کندی ذهن را تایید می کنند. در سطح فردی، بعد از شب هایی با بیداری شبانه بیشتر از حد معمول، شرکت کننده ها تمایل داشتن روز بعد سرعت پردازش پایین تر از حد متوسط داشته باشن.
مدت زمان خواب، زمان بندی و چرت زدن با عملکرد در تست های شناختی ارتباطی نداشتن.
نویسندگان مطالعه نتیجه گرفتن: «نتایج نشون دهنده اثرات کوتاه مدت تکه تکه شدن خواب (WASO) بر سرعت پردازش در روز بعد در بزرگسالان مسن بدون زوال عقله. درک بهتر اثرات کوتاه مدت ممکنه افرادی رو شناسایی کنه که برای جلوگیری از زوال شناختی طولانی مدت و پیشگیری از زوال عقل و بهبود سلامت مغز نیازمند مداخلات زودهنگام هستند. این یافته ها اهمیت بررسی دقیق بیداری شبانه و کندی ذهن را برجسته می کند.»
این مطالعه به درک علمی پیامدهای کیفیت پایین خواب بر عملکرد شناختی کمک می کنه. با این حال، تمام شرکت کننده های این مطالعه افراد مسن بودن. نتایج در گروه های سنی دیگه ممکنه متفاوت باشه. ضرورت تحقیقات بیشتر برای درک کامل ابعاد بیداری شبانه و کندی ذهن در جمعیت های مختلف احساس می شود.
توجه به بهداشت خواب و شناسایی الگوهای بیداری شبانه می تواند کلیدی برای حفظ شادابی ذهن در دوران سالمندی باشد. با مدیریت صحیح زمان استراحت و کاهش دفعات بیداری در طول شب، می توان تا حد زیادی از پیامدهای منفی شناختی جلوگیری کرد و کیفیت زندگی را در سنین بالاتر ارتقا داد.
Poor sleep quality, not duration, linked to slower daily brain function in older adults
